Ιατρικά Νέα

sperma_egkimosini-1-645x600.png

 

Η γονιμότητα είναι ένα ζήτημα που πρέπει να απασχολεί εξίσου τους άνδρες και τις γυναίκες. Όταν ένα ζευγάρι αντιμετωπίζει υπογονιμότητα, αυτή οφείλεται κατά το 1/3 στη γυναίκα, κατά το 1/3 στον άνδρα και κατά το 1/3 σε συνδυαστικούς παράγοντες ή σε αδιευκρίνιστες αιτίες. Παρόλα αυτά, είναι σύνηθες, σε περιπτώσεις υπογονιμότητας, να εστιάζουμε περισσότερο στη γυναικεία πλευρά.

Αίτια ανδρικής υπογονιμότητας 

Η ανδρική υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται σε παράγοντες που σχετίζονται με την ηλικία, τα επίπεδα των ορμονών, την παραγωγή του σπέρματος, την ποιότητά του και τη διαδικασία της εκσπερμάτωσης. Ποικίλλουν από λοιμώξεις όπως τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, σεξουαλικές δυσλειτουργίες και παθήσεις όπως ο καρκίνος και ο σακχαρώδης διαβήτης.

Διάβασε πιο αναλυτικά για τα αίτια, τη διάγνωση και τη θεραπεία της ανδρικής υπογονιμότητας. 

 

Παράγοντες επιρροής της υγείας του σπέρματος

Η υγεία του σπέρματος είναι ένας καίριος παράγοντας της ανδρικής γονιμότητας, καθώς η ποιότητα των σπερματοζωαρίων είναι καθοριστική για την πιθανότητα γονιμοποίησης του ωαρίου.

Πιο συγκεκριμένα, η υγεία του σπέρματος καθορίζεται από τρεις παραμέτρους:

  1. Συγκέντρωση (ποσότητα):

Ιδανικά σε μια εκσπερμάτιση, συγκέντρωση των σπερματοζωαρίων πρέπει να είναι άνω των 15 εκατομμυρίων σπερματοζωαρίων ανά ml. Αν ο δείκτης είναι μικρότερος, αυτό σημαίνει και μικρότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης.

2. Κινητικότητα

Προκειμένου να φτάσουν το ωάριο, τα σπερματοζωάρια πρέπει να κινούνται εύκολα στον τράχηλο, τη μήτρα και τις σάλπιγγες, τουλάχιστον σε ένα ποσοστό 40%.

3. Μορφολογία

Τα σπερματοζωάρια που έχουν σωστό σχήμα (ωοειδής κεφαλή και μακριά ουρά) έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχούς γονιμοποίησης, γιατί κινούνται πιο εύκολα.

 

Κάνοντας ένα σπερμοδιάγραμμα, είναι δυνατός ο εντοπισμός τυχόν διαταραχών του σπέρματος που σχετίζονται με τα παραπάνω, όπως ολιγοσπερμία (μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων), αζωοσπερμία (απουσία σπερματοζωαρίων), ασθενοσπερμία  (μειωμένη κινητικότητα του σπέρματος) και ανωμαλίες στην μορφολογία τους.

 

Πώς επηρεάζει η υγεία του σπέρματος την εγκυμοσύνη;

Όπως είναι γνωστό, η υγεία του σπέρματος παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη μιας εγκυμοσύνης. Η επιστημονική έρευνα των τελευταίων χρόνων μας έχει δείξει ότι ο ρόλος δεν σταματάει στην γονιμοποίηση, αλλά επηρεάζει καθοριστικά και την υγεία της εγκυμοσύνης και την πορεία της.

Το σπέρμα συνεισφέρει το 50% του γενετικού υλικού του εμβρύου και συμβάλλει στη διαμόρφωση και λειτουργία του πλακούντα. Αν η ποιότητα του είναι χαμηλή και αν υπάρχουν βλάβες στο DNA, αυτό μπορεί να προκαλέσει αποβολή ή αποτυχημένη εμφύτευση, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Επιπλέον, η πρωινή ναυτία, βασικό σύμπτωμα του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, το οποίο ταλαιπωρεί τις εγκύους, φαίνεται να συνδέεται με τον τρόπο που το σώμα της γυναίκας αντιδρά στον πλακούντα και στο έμβρυο. Παρότι το ζήτημα βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο έρευνας, υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι, όσο περισσότερο μια γυναίκα έχει εκτεθεί στο σπέρμα του συντρόφου της πριν τη σύλληψη, τόσο λιγότερες αντιδράσεις έχει στην εγκυμοσύνη, καθώς το σώμα της έχει συνηθίσει το γενετικό υλικό. Παρόμοια ευρήματα υπάρχουν και σε έρευνες για την προεκλαμψία.

 

Πρακτικές συμβουλές βελτίωσης ποιότητας σπέρματος

Η υγεία του σπέρματος συνάδει με την κατάσταση της υγείας του ατόμου. Συνεπώς, οι ιατρικές συμβουλές που, αν ακολουθηθούν, συμβάλλουν στην βελτίωση της ποιότητας του σπέρματος δε διαφέρουν από αυτές που δίνονται από γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, σε περιπτώσεις θεραπείας και πρόληψης ασθενειών. Για τη βελτίωση της γονιμότητας των ανδρών και τη μείωση των συμπτωμάτων της εγκυμοσύνης στις συντρόφους, ακολούθησε τις παρακάτω οδηγίες, ιδανικά πριν από την έναρξη των προσπαθειών για τεκνοποίηση:

  • Αν καπνίζεις κόψε το κάπνισμα. Αν δυσκολεύεσαι να το καταφέρεις, ζήτησε την καθοδήγηση ενός γιατρού.
  • Ακολούθησε μια ισορροπημένη διατροφή. Η διατροφή χρειάζεται να περιλαμβάνει αύξηση της πρόσληψης των φρούτων και των λαχανικών, άπαχο κρέας, φυτικά λίπη, δημητριακά ολικής άλεσης, ξηρούς καρπούς, κλπ, πάντα ακολουθώντας συμβουλές από τον γιατρό σας.
  • Ένταξε στην καθημερινότητα ήπια σωματική δραστηριότητα. Το περπάτημα, το τρέξιμο, το κολύμπι και το ποδήλατο είναι ιδανικές δραστηριότητες για να γίνονται σε καθημερινή βάση. Φυσικά, αν δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας, μπορείς να ακολουθήσεις πιο έντονη δραστηριότητα όπως γυμναστήριο ή κάποιο άθλημα.
  • Αν το βάρος σου είναι άνω του φυσιολογικού, προσπάθησε μέσω της διατροφής και της άσκησης να το μειώσεις, πάντα ακολουθώντας τις οδηγίες γιατρού.
  • Περιόρισε σημαντικά το αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ επιδρά όχι μόνο στην ποσότητα των σπερματοζωαρίων, αλλά και στα επίπεδα της τεστοστερόνης και την επίτευξη και διατήρηση της στύσης.
  • Διαχειρίσου το άγχος και το στρες. Είτε αυτό προέρχεται από άλλους παράγοντες, είτε από το ίδιο το ζήτημα της γονιμότητας, επικοινώνησέ το με την σύντροφό σου και συμβουλέψου ένα ειδικό ψυχικής υγείας.
  • Μη χρησιμοποιείς λιπαντικό στο σεξ. Μερικά λιπαντικά επηρεάζουν την κινητικότητα του σπέρματος και κάποια άλλα δεν είναι κατάλληλα για χρήση στην εγκυμοσύνη. Αν είναι αναγκαία η χρήση τους, βρες προϊόντα που είναι σχεδιασμένα για τέτοιες περιπτώσεις.
  • Μη χρησιμοποιείς στεροειδή αναβολικά και ναρκωτικά, ιδιαίτερα κάνναβη (μαριχουάνας).
  • Απόφυγε την έκθεση σε χημικά, παρασιτοκτόνα, λιπάσματα και φυτοφάρμακα, υλικά βαφής, διαλύτες και βαρέα μέταλλα (κυρίως μόλυβδο και υδράργυρο). Αν χρειάζεται λόγω εργασίας, φόρεσε τα κατάλληλα ρούχα και προστατευτικό εξοπλισμό, ώστε να μην υπάρχει επαφή με το δέρμα.
  • Απόφυγε την υπερθέρμανση των όρχεων. Αυτό μπορεί να συμβεί από εργασία σε ζεστά περιβάλλοντα, χρήση σάουνας και υδρομασάζ, σφιχτών ρούχων και εσωρούχων.

 


magnisio-800x600.png

 

Το μαγνήσιο είναι ένα πολύτιμο μέταλλο για τον ανθρώπινο οργανισμό, ιδιαίτερα για τις γυναίκες, σε όποιο στάδιο της ζωή τους και αν βρίσκονται. Από την εφηβεία έως την εμμηνόπαυση, το μαγνήσιο συμβάλλει στην ευεξία, την πρόληψη χρόνιων παθήσεων και τη βελτίωση ποιότητας ζωής, καθιστώντας το σύμμαχο της γυναικείας υγείας.

Η ισορροπημένη πρόσληψη του μαγνησίου στις γυναίκες μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της περιόδου, του PMS και της εμμηνόπαυσης, την υγεία των οστών, την καταπολέμηση φλεγμονών, τη διαχείριση του άγχους και της κατάθλιψης, τη βελτίωση του ύπνου, τη μείωση της κόπωσης, κ.ά.

 

Περίοδος και Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο (PMS)

Η έλλειψη μαγνησίου είναι στενά συνδεδεμένη με συμπτώματα που σχετίζονται με το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο (PMS) και τη δυσμηνόρροια. Η λήψη του βοηθάει στην ανακούφιση από κράμπες της περιόδου και τις ημικρανίες, όπως επίσης και τις αλλαγές στη διάθεση.

 

Εγκυμοσύνη

Στην εγκυμοσύνη, το μαγνήσιο επιτελεί σημαντικό ρόλο, γι αυτό και προτείνεται ως συμπλήρωμα διατροφής σχεδόν καθολικά. Η έλλειψη του συνδέεται με την υπερβολική σύσπαση της μήτρας, η οποία μπορεί να προκαλέσει αποβολή ή πρόωρο τοκετό. Η λήψη μαγνησίου στην εγκυμοσύνη μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης παθήσεων που μπορούν να απειλήσουν δυνητικά τη ζωή μητέρας και εμβρύου, όπως η προεκλαμψία.

 

Εμμηνόπαυση

Κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, πολλές γυναίκες βιώνουν εξάψεις, νυχτερινές εφιδρώσεις, αϋπνία, εναλλαγές διάθεση και άγχος, παράλληλα με μακροχρόνιες επιπλοκές όπως η οστεοπόρωση.

Το μαγνήσιο φαίνεται να συμβάλλει:

  • Στη μείωση της συχνότητας και την έντασης των εξάψεων και των νυχτερινών εφιδρώσεων
  • Στη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου, χαλαρώνοντας το νευρικό σύστημα.
  • Στην καταπράυνση του άγχους και στη βελτίωση της διάθεσης μέσω ρύθμισης των νευροδιαβιβαστών.
  • Στη μείωση των μυϊκών κραμπών.
  • Στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.

 

Οστεοπόρωση και Οστική Πυκνότητα 

Το μαγνήσιο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών, καθώς αποθηκεύεται εν μέρει στα οστά και εμποδίζει τη φθορά τους διατηρώντας την οστική πυκνότητα. Η έλλειψή του συνδέεται με την οστεοπόρωση, καθώς το μαγνήσιο συμμετέχει στις διαδικασίες της ασβεστοποίησης των χόνδρων, επιδρώντας στην αντοχή των οστών. Η έλλειψη μαγνησίου συνδέεται επίσης με μειωμένη επίδραση της παραθυρεοειδούς ορμόνης (PTH) και της βιταμίνης D, οι οποίες είναι και οι δύο κρίσιμες την απορρόφηση του ασβεστίου και την ανάπτυξη και διατήρηση της οστικής μάζας.

 

Καρδιαγγειακή Υγεία και Πρόληψη παθήσεων

Το μαγνήσιο συμβάλλει στην καρδιαγγειακή υγεία. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί να συμβάλλει στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, ενώ έχει και αντιφλέγμονώδεις ιδιότητες. Ως αποτέλεσμα, συμβάλλει στην προστασία της καρδιαγγειακής υγείας και μειώνει τον κίνδυνο ύπαρξης παθήσεων όπως η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID). Τέλος, έρευνες σε αρχικό στάδιο δείχνουν ότι το μαγνήσιο είναι ευεργετικό και σε ασθενείς με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS).

 

Κατάθλιψη και Άγχος

Σύμφωνα με έρευνες, το μαγνήσιο συμβάλλει στην διαχείριση συμπτωμάτων κατάθλιψης και άγχους εξαιτίας του ρόλου του στη ρύθμιση της διάθεσης και αντίδρασης στο στρες.

 

Κόπωση και Μυϊκή αντοχή 

Λόγω του ρόλου του στο μεταβολικό μηχανισμού του οργανισμού, η λήψη μαγνησίου έχει άμεσα αποτελέσματα στη μείωση της κόπωσης, την αύξηση της ενέργειας, τους μυϊκούς πόνους και τη μυϊκή απόδοση, ιδιαίτερα σε γυναίκες στην εμμηνόπαυση.

 

Πηγές πρόσληψης μαγνησίου 

Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη για ενήλικες γυναίκες είναι περίπου 300-350 mg. Οι καλύτερες πηγές μαγνησίου είναι:

  • Το σπανάκι
  • Οι ξηροί καρποί (ιδιαίτερα τα αμύγδαλα και τα κάσιους)
  • Η βρώμη
  • Το μπρόκολο
  • Τα φασόλια
  • Οι σπόροι κολοκύθας και chia
  • Το καστανό ρύζι
  • Ο σολωμός
  • Το αβοκάντο
  • Οι μπανάνες
  • Η μαύρη σοκολάτα

 

Ωστόσο, η προσαρμογή της διατροφής σε μια πιο πλούσια σε μαγνήσιο καθημερινότητα, όπως επίσης και η πρόσληψη του ως συμπλήρωμα διατροφής, είναι απαραίτητο να γίνει ακολουθώντας τις συμβουλές εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού. Η υπερβολική πρόσληψη μαγνησίου μπορεί να είναι απαγορευτική για γυναίκες με νεφρική ανεπάρκεια ή καρκίνο, ενώ μπορεί να επηρεάσει και την αποτελεσματικότητα συγκεκριμένων φαρμακευτικών αγωγών.

 


ponos_sex-740x600.jpg

Ο πόνος στο σεξ, ο οποίος προκαλεί επώδυνες σεξουαλικές επαφές στις γυναίκες, ονομάζεται δυσπαρευνία. Τρεις στις τέσσερις γυναίκες βιώνουν επώδυνες σεξουαλικές επαφές, έστω και για σύντομο χρονικό διάστημα, συχνότερα στην εμμηνόπαυση. Η δυσπαρευνία μπορεί να είναι κάτι παροδικό ή να αποτελεί μια ένδειξη κάποιας πάθησης. Μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα όχι μόνο στη σεξουαλική ζωή των γυναικών που τη βιώνουν, αλλά να έχει και αντίκτυπο στην καθημερινότητα, την αυτοπεποίθηση και τη σχέση με το σύντροφό τους.

 

Είδη δυσπαρευνίας

Ο όρος δυσπαρευνία δεν περιγράφει έναν μόνο συγκεκριμένο πόνο, αλλά αποτελεί έναν όρο ομπρέλα για την επώδυνη σεξουαλική επαφή. Ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται σε διάφορα σημεία του σώματος, διαφορετικές στιγμές της σεξουαλικής επαφής και να έχει διαφορετική ένταση και διάρκεια.

Πιο συγκεκριμένα, ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται:

  1. Σε εξωτερικά όργανα ή ιστούς όπως τα χείλη, το άνοιγμα του κόλπου, το περίνεο ή το αιδοίο.
  2. Σε εσωτερικά όργανα ή ιστούς όπως η μήτρα, το τοίχωμα του τραχήλου και του κόλπου, οι μύες του πυελικού εδάφους, οι σύνδεσμοι της μήτρας, η μέση ή η ουροδόχος κύστη.

Ως αίσθηση, ο πόνος μπορεί να συμβαίνει κατά τη διείσδυση του πέους (ή και ενός ταμπόν) στον κόλπο, κατά την κίνηση (ωθήσεις), σε συγκεκριμένες στάσεις, μετά τον οργασμό ή μετά την έξοδο του πέους από τον κόλπο. Μπορεί να είναι οξύς, να εντοπίζεται βαθύτερα, να είναι συνεχόμενος ή σαν σπασμοί.

Ανάλογα με την περιγραφή, η δυπαρευνία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί και ως πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής πόνος, ολοκληρωτικός ή περιστασιακός:

  1. Πρωτοπαθής πόνος: Υπάρχει από τότε που ξεκίνησε η γυναίκα να είναι σεξουαλικά ενεργή.
  2. Δευτερογενής πόνος: Εμφανίστηκε αργότερα, δεν υπήρχε εξαρχής.

 

  • Ολοκληρωτικός πόνος: Κάθε σεξουαλική επαφή είναι επώδυνη.
  • Περιστασιακός πόνος: Εμφανίζεται μόνο σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές.

 

Αίτια επώδυνης σεξουαλικής επαφής

Οι επώδυνες σεξουαλικές επαφές μπορεί να προκαλούνται από γυναικολογικά προβλήματα όπως:

Άλλες πιθανές αιτίες μπορεί να είναι:

  • Δερματικές παθήσεις.
  • Κολπική ξηρότητα.
  • Παθήσεις του εντέρου όπως η Νόσος του Crohn και το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (IBS).
  • Ορμονικές αλλαγές κατά την εμμηνόπαυση, το θηλασμό και την εγκυμοσύνη.
  • Τραυματισμός στην περιοχή μετά από φυσιολογικό τοκετό (ρήξη περινέου ή περιονεοτομή).
  • Τραυματισμένος ιστός στην περιοχή λόγω πρόσφατου χειρουργείου ή καισαρικής τομής.
  • Σεξουαλικές δυσλειτουργίες με ψυχολογικά αίτια όπως η έλλειψη σεξουαλικής επιθυμίας, η δυσκολία επίτευξης οργασμού, το άγχος, η ντροπή και η αμηχανία, τα προβλήματα στη σχέση ή στην αυτοεικόνα και προβλήματα υγείας ή σεξουαλικές δυσλειτουργίες του συντρόφου.
  • Φαρμακευτική αγωγή που επηρεάζει τη σεξουαλική επιθυμία και τις ορμόνες.

 

Τι χρειάζεται να ξέρει ο γυναικολόγος;

Μια συζήτηση με γυναικολόγο για ένα τόσο προσωπικό ζήτημα όσο η σεξουαλική επαφή, μπορεί να δημιουργεί αμηχανία, δυσκολεύοντας την πορεία προς την αντιμετώπισή του και την πιθανή θεραπεία της αιτίας των επώδυνων σεξουαλικών επαφών. Γι αυτό το λόγο ως προετοιμασία, μπορείτε να έχετε σημειώσει από πριν σημαντικές πληροφορίες που χρειάζεται να ξέρει ο γυναικολόγος και πιθανότητα θα σας ρωτήσει σε σχέση με τον πόνο στο σεξ. Τέτοιες πληροφορίες αφορούν:

  • Τα σημεία στα οποία εμφανίζεται ο πόνος.
  • Η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται.
  • Πότε ξεκίνησε να υπάρχει πόνος και τι είχε προηγηθεί.
  • Αν έχετε ξαναβιώσει παρόμοιο πόνο στο παρελθόν.
  • Το πως θα περιγράφατε τον πόνο (πχ. σαν κάψιμο, πόνος που απλώνεται, οξύς και στιγμιαίος πόνος, κ.ά.).
  • Αν έχετε βρει εμπειρικά κάποιο τρόπο με τον οποίο ο πόνος μειώνεται.
  • Τι φάρμακα λαμβάνετε, αν είστε σε φαρμακευτική αγωγή.
  • Αν υπάρχει ιατρικό ιστορικό χειρουργικής επέμβασης ή γυναικολογικής πάθησης στην περιοχή.
  • Αν αντιμετωπίζετε παθήσεις όπως αρθρίτιδα, προβλήματα με τον θυρεοειδή, καρκίνο, σακχαρώδη διαβήτη.

 

Θεραπεία και αντιμετώπιση επώδυνης σεξουαλικής επαφής

Η αντιμετώπιση της επώδυνης σεξουαλικής επαφής εξαρτάται άμεσα από τα αίτιά της. Μπορεί να πρόκειται για κάτι απλό, όπως η κολπική ξηρότητα, η οποία αντιμετωπίζεται με κρέμες ή λιπαντικό ή να είναι ένδειξη μιας πάθησης η οποία χρειάζεται θεραπεία.

Η θεραπεία, ανάλογα με τα αίτια, μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (πχ. οιστρογόνα για την κολπική ξηρότητα, αντιβιοτικά για κάποια μόλυνση), επέμβαση με λαπαροσκόπηση, αν πρόκειται για κάποια γυναικολογική πάθηση ή και φυσιοθεραπείες αν το πρόβλημα σχετίζεται με τους μύες.

Παράλληλα, χρειάζεται να υπάρχει μια ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τον σύντροφο, ώστε να συνεχίσει η σεξουαλική επαφή να είναι μια ευχάριστη δραστηριότητα. Χρειάζεται να αφιερώσετε περισσότερο χρόνο στις προσωπικές σας στιγμές, ώστε να χαλαρώσετε. Να επικοινωνείτε με το σύντροφο σας για το πότε υπάρχει πόνος και ποιες δραστηριότητες είναι ευχάριστες και να δοκιμάσετε εναλλακτικές.

 


diatrofi_periodos-1-740x600.jpg

Η ισορροπημένη διατροφή κατά τη διάρκεια της περιόδου είναι γνωστό ότι μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της έντασης συμπτωμάτων όπως το πρήξιμο, ο πόνος στη μέση, οι κράμπες περιόδου και η αδυναμία. Ωστόσο, η ισορροπημένη διατροφή δεν είναι μόνο σημαντική τις ημέρες της αιμορραγίας, αλλά σε όλες τις φάσεις της περιόδου, όπου ο οργανισμός έχει διαφορετικές ανάγκες. Επιπλέον, μια ισορροπημένη διατροφή η οποία ανταποκρίνεται στις αλλαγές που υφίσταται ο οργανισμός σε κάθε φάση της περιόδου, μπορεί να συμβάλλει στη διαχείριση του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου (PMS) και της προεμμηνορρυσιακής δυσφορικής διαταραχής (PMDD).

 

Διατροφή στην περίοδο

Κατά τη διάρκεια της περιόδου, η αιμορραγία προκαλεί αυξημένη ζήτηση για σίδηρο στον οργανισμό. Για αυτό το λόγο, η διατροφή χρειάζεται να περιλαμβάνει πράσινα φυλλώδη λαχανικά (πχ. σπανάκι, μαρούλι), μαύρη σοκολάτα, φακές και φασόλια. Μαζί με αυτά ο οργανισμός χρειάζεται κάποιες πηγές βιταμίνης C, ώστε να απορροφήσει αποτελεσματικά το σίδηρο. Τέτοιες πηγές είναι φρούτα όπως το πορτοκάλι και τα μούρα (βατόμουρα, μύρτιλλα, φράουλες), το μπρόκολο, οι κόκκινες πιπεριές, το μοσχαρίσιο συκώτι και οι ηλιόσποροι. Επιπλέον, φρούτα και λαχανικά που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες έχει βρεθεί ότι βοηθούν στη μείωση των κραμπών και του πόνου.

Τα ω3 λιπαρά που βρίσκονται στα ψάρια και τα οστρακοειδή, όπως επίσης και στον λιναρόσπορο και τα καρύδια, βοηθούν στη μείωση των φλεγμονών και έχουν αντικαταθλιπτικές ικανότητες μειώνοντας τις εναλλαγές της διάθεσης. Παράλληλα, σημαντική είναι η επίδραση του μαγνήσιου στους πόνους περιόδου. Το μαγνήσιο μπορεί να απορροφηθεί από τη μαύρη σοκολάτα, τους ξηρούς καρπούς, μπανάνες, αβοκάντο, κ.ά.

Τα δημητριακά ολικής αλέσεως όπως το πληγούρι, η κινόα, η βρώμη, τα ζυμαρικά και το ψωμί ολικής αλέσεως, βοηθούν στην ρύθμιση του σάκχαρου μειώνοντας την ευερεθιστότητα, τις λιγούρες, την ανάγκη για γλυκό, και το φούσκωμα. Επιπλέον, ο οργανισμός χρειάζεται πρωτεΐνη, ώστε να αυξήσει τα επίπεδα της ενέργειάς του, κατά προτίμηση μέσω ψαριών, κοτόπουλου, άπαχου μοσχαρίσιου κρέατος, αυγών, γιαουρτιού με χαμηλά λιπαρά κ.ά. 

Τέλος, το τζίντζερ και ο κουρκουμάς, λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους, μπορούν να συμβάλλουν στα συμπτώματα τόσο της περιόδου, όσο και του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου.

 

Διατροφή στην Ωοθυλακική φάση

Η ωοθυλακική φάση είναι ένα διάστημα 12 περίπου ημερών μετά από την περίοδο, όπου το επόμενο ωάριο αρχίζει να ωριμάζει. Σε αυτό το διάστημα η διατροφή πρέπει να υποστηρίζει τις αυξημένες ανάγκες του οργανισμού, όπου υπάρχει μεγαλύτερη όρεξη και ενεργητικότητα και τα επίπεδα των οιστρογόνων αυξάνονται.

Καταναλώστε τροφές που περιέχουν υδατάνθρακες και άπαχη πρωτεΐνη όπως βρώμη, καστανό ρύζι, γλυκοπατάτα και κοτόπουλο, αυγά ή μοσχάρι αντίστοιχα. Επιπλέον, για τη διαχείριση των οιστρογόνων και της προγεστερόνης προτείνεται η κατανάλωση σταυρανθών λαχανικών όπως το μπρόκολο, το κουνουπίδι και το λάχανο.

 

Διατροφή στην Ωορρηξία

Στην ωορρηξία ο οργανισμός απαιτεί αύξηση των αντιοξειδωτικών τροφίμων, τα οποία προστατεύουν τα ωάρια, όπως καρότα, παντζάρια, ακτινίδια. Παράλληλα, σε αυτή τη φάση μπορεί να εμφανίζονται ήδη συμπτώματα του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου ή της προεμμηνορρυσιακής δυσφορικής διαταραχής.  Συνεπώς, συμπληρωματικά με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω για τη διατροφή κατά την αιμορραγία, χρειάζεται ο περιορισμός της ζάχαρης, του αλατιού, των πικάντικών φαγητών, της καφεΐνης, του αλκοόλ και του καπνίσματος. Τέλος, συνίσταται η αύξηση της πρόσληψης μαγνησίου, της βιταμίνης β6 (μπανάνες, πατάτες, ηλιόσποροι, κοτόπουλο, τόνος) και του φυλλικού οξέως (σπανάκι, μαϊντανός, μοσχαρίσιο συκώτι).

 

Διατροφή στην Ωχρινική φάση

Η ωχρινική φάση, η οποία ξεκινά με την ωορρηξία και τελειώνει με την αρχή της περιόδου είναι συνδεδεμένη με το PMS. Συνήθως σε αυτή τη φάση το αίσθημα της πείνας είναι ισχυρότερο, όπως και οι λιγούρες για γλυκά ή αλμυρά σνακ. Η μαύρη σοκολάτα, οι ξηροί καρποί και τα φρούτα, μπορούν να συμβάλλουν στην ικανοποίηση αυτών των αναγκών προσφέροντας στον οργανισμό μια πηγή ενέργειας που δεν αυξάνει την κατακράτηση υγρών. Καταναλώστε άφθονα υγρά και ακολουθήστε τις ίδιες διατροφικές συμβουλές με την περίοδο για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.


anarrosi_xeirourgeio-800x600.jpg

 

Στα αυτιά πολλών ανθρώπων η λέξη «χειρουργείο» ηχεί τρομακτική, επειδή είναι συνδυασμένη με ταλαιπωρία, πόνο και δυσκολία. Σε ένα μεγάλο βαθμό ο φόβος προκαλείται από το άγνωστο: η ασθενής δεν ξέρει τι πρέπει να περιμένει μετά από ένα γυναικολογικό χειρουργείο.

Τα γυναικολογικά χειρουργεία γίνονται πλέον σχεδόν εξολοκλήρου λαπαροσκοπικά ή με ρομποτική χειρουργική, ενώ η λαπαροσκόπηση μπορεί να γίνει και για διαγνωστικούς λόγους. Θεραπεύουν αποτελεσματικά ένα πλήθος γυναικολογικών παθήσεων όπως ενδομητρίωση, καρκίνο ενδομητρίου, ινομυώματα, πρόπτωση μήτρας, κύστη ωοθηκών, πυελικές συμφύσεις, οι οποίες προκαλούν υπογονιμότητα και σοβαρά προβλήματα υγείας.

Σε αυτό το άρθρο αναλύουμε βήμα-βήμα τι πρέπει να περιμένει μια γυναίκα κατά την ανάρρωση της από ένα λαπαροσκοπικό ή ρομποτικό γυναικολογικό χειρουργείο.

 

Νοσηλεία στο νοσοκομείο και επιστροφή στο σπίτι

Τόσο στην λαπαροσκοπική όσο και στη ρομποτική χειρουργική, κατά κανόνα η νοσηλεία στο νοσοκομείο κρατάει από μερικές ώρες μέχρι μια ημέρα, μόλις το ιατρικό προσωπικό σιγουρευτεί ότι η αναισθησία δεν είχε παρενέργειες και το χειρουργείο ήταν επιτυχές. Επιστρέφοντας στο σπίτι προτείνεται να μην είστε μόνη, τουλάχιστον για το πρώτο 24ωρο.

 

Φροντίδα των τομών/ραμμάτων και πόνος

Ανάλογα με το χειρουργείο που πραγματοποιήθηκε, μπορεί να έχετε από 2-4 μικρές τομές, μεγέθους 0,5-1 εκατοστού. Οι τομές κλείνονται με απορροφήσιμα ράμματα ή κόλλα. Οι γάζες δεν πρέπει να πειραχτούν τις πρώτες 24 ώρες. Μπορείτε να κάνετε άφοβα ντουζ μετά το πρώτο 24ωρο, αρκεί να σιγουρεύεστε κάθε φορά ότι στεγνώνετε καλά τις τομές με μια καθαρή γάζα ή πετσέτα.

Λίγος πόνος και δυσφορία είναι φυσιολογικά για τις πρώτες μέρες, όπως επίσης και ενοχλήσεις στην άκρη του ώμου. Για τον πόνο, ο γιατρός θα σας έχει δώσει ήδη τα κατάλληλα παυσίπονα. Επιπλέον, δεν είναι απίθανο να υπάρξει μικρή κολπική αιμόρροια τις πρώτες 48 ώρες.

 

Επιστροφή στην καθημερινότητα

Η επιστροφή στις καθημερινές ασχολίες μπορεί να γίνει σταδιακά. Η οδήγηση επιτρέπεται 1-2 μέρες μετά την επέμβαση, ώστε να έχει περάσει η επίδραση της αναισθησίας. Η σωματική άσκηση μπορεί να ξεκινήσει με περπάτημα ήδη την επόμενη μέρα και να αυξάνεται σταδιακά. Συνήθως στις 2-3 εβδομάδες μπορούν να ξεκινήσουν πιο έντονες δραστηριότητες όπως το κολύμπι και να γίνει πλήρη επαναφορά στα προηγούμενα επίπεδα δραστηριότητάς σε 4-6 εβδομάδες. Οι γυναίκες μπορούν συνήθως να κάνουν σεξ 4-6 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Τέλος, η επιστροφή στην εργασία εξαρτάται από το είδος της και το κατά πόσο καταπονεί το σώμα. Ιδανικά χρειάζεται τουλάχιστον 2 εβδομάδες.

 

Πότε πρέπει να καλέσω τον γιατρό μου;

Ως γενικός κανόνας, μετά από ένα χειρουργείο πρέπει να παρατηρείται σταδιακή βελτίωση όλων των συμπτωμάτων. Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες ενδείξεις και συμπτώματα, τα οποία απαιτούν άμεση ιατρική βοήθεια:

1. Μόλυνση

Αν το δέρμα από τις τομές είναι κόκκινο και πονάει, υποδηλώνει μόλυνση. Η μόλυνση των τομών χρειάζεται αντιβιοτική φαρμακευτική αγωγή.

2. Ουρολοίμωξη

Αν νιώθετε κάψιμο ή τσούξιμο κατά την ούρηση, μπορεί να πρόκειται για ουρολοίμωξη, η οποία απαιτεί επίσης αντιβιοτική αγωγή. Ζητήστε ιατρική συμβουλή και αν δυσκολεύεστε να ουρήσετε.

3. Θρόμβωση

Αν το πόδι σας είναι ζεστό, πρησμένο ή και σας πονάει, μπορεί να υποδηλώνει την ανάπτυξη θρόμβου στο αίμα. Καλέστε αμέσως τον γιατρό σας, καθώς οι θρόμβοι μπορούν να ταξιδέψουν στους πνεύμονες και να απειλήσουν τη ζωή σας.

Ως πρόληψη της θρόμβωσης θα πρέπει:

  • Να κινηθείτε μετά το χειρουργείο αμέσως μόλις το επιτρέψει ο γιατρός.
  • Αν βρίσκεστε ξαπλωμένες για πολλές ώρες, να κουνάτε τα πόδια (λύγισμα τέντωμα ή κυκλικές κινήσεις) για μερικά λεπτά κάθε 2 ώρες.
  • Να φοράτε κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, μέρα και νύχτα, για όσες μέρες θεωρηθεί απαραίτητο.
  • Να λαμβάνετε τα φάρμακα που σχετίζονται με την πήξη του αίματος που χορηγεί ο γιατρός.

4. Επιπλοκές χειρουργείου

Μπορεί να χρειαστεί να πάτε στο νοσοκομείο εάν έχετε:

  • Πυρετό ή και ρίγη
  • Πόνο στην κοιλιακή χώρα που γίνεται εντονότερος
  • Πρήξιμο στην κοιλιακή χώρα
  • Επίμονο εμετό
  • Ναυτία
  • Απώλεια της όρεξης

 

Παράγοντες που επηρεάζουν την ανάρρωση και πώς μπορώ να την βοηθήσω;

Η ανάρρωση από ένα χειρουργείο μπορεί να διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα, ενώ εξαρτάται και επηρεάζεται από παράγοντες όπως:

  • Άλλες παθήσεις ή προβλήματα υγείας που μπορεί να υπάρχουν, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης ή η παχυσαρκία.
  • Η φυσική κατάσταση της ασθενούς πριν το χειρουργείο.
  • Ο λόγος για τον οποίο πραγματοποιείται η επέμβαση.
  • Το πλήθος, ο όγκος και η θέση της περιοχής όπου επεμβαίνει ο ιατρός (πχ η αφαίρεση μιας κύστης διαφέρει από μια υστερεκτομή).
  • Το είδος του λαπαροσκοπικού ή ρομποτικού χειρουργείου που πραγματοποιήθηκε.
  • Πιθανές επιπλοκές που υπήρξαν.

 

Επιπλέον, την ανάρρωση μπορεί να επηρεάσει θετικά (ή αρνητικά) και η ίδια η ασθενής με την στάση της και τις συνήθειες της. Θετικά μπορεί να επιδράσουν συνήθειες όπως:

  1. Η δημιουργία και η διατήρηση ενός καθημερινού προγράμματος, όπως για παράδειγμα το ξύπνημα συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα, η προσπάθεια ένταξης στις μέρες νοσηλείας και παραμονής στο σπίτι ευχάριστων ασχολιών, κλπ.
  2. Το κόψιμο του καπνίσματος, ιδανικά πριν από την επέμβαση.
  3. Η ισορροπημένη διατροφή με κατανάλωση υγιεινών γευμάτων (φρούτα, λαχανικά, φυτικές ίνες) και 2 λίτρων νερού ημερησίως.
  4. Η σωματική άσκηση, κατάλληλη για την ηλικία και τη φυσική κατάσταση της ασθενούς, μόλις το επιτρέψει ο γιατρός.

 


soma_toketos-800x600.jpg

 

Είτε έχεις γεννήσει φυσιολογικά, είτε με καισαρική, είναι δεδομένο ότι θα  υπάρξουν αλλαγές στο σώμα, οι οποίες σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό αφήνουν πίσω κάποια σημάδια.

Το γυναικείο σώμα έχει τη μοναδική αξιοθαύμαστη ικανότητα να δημιουργεί μέσα του τη ζωή. Για να δημιουργηθεί αυτό το φιλόξενο περιβάλλον η κοιλιά μεγαλώνει, τα όργανα αλλάζουν θέση (και πιέζονται τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης) και η λεκάνη ανοίγει. Ως αποτέλεσμα, μετά τον τοκετό, είναι παράλογο να περιμένουμε το σώμα να επανέλθει σε αυτό που ήταν πριν από την εγκυμοσύνη, και μάλιστα εν ριπή οφθαλμού.

Για να μπορέσουμε να θέσουμε τις προσδοκίες για το πώς είναι ένα σώμα ρεαλιστικά, ας εξετάσουμε αναλυτικά έναν προς έναν τους παράγοντες:

 

1. Ουλές από τομές και ράμματα

Στην περίπτωση της καισαρικής τομής, η ανάρρωση περιλαμβάνει την επούλωση της τομής. Η τομή μήκους 10-15 εκατοστών γίνεται οριζόντια κάτω από την αρχή του εσώρουχου. Όσο περνάει ο καιρός ή τομή γίνεται όλο και πιο αχνή. Η θέση της και το μικρό της μέγεθος, την καθιστούν ακόμα πιο αδιόρατη, ιδιαίτερα αν καλυφθεί με τρίχες της ηβικής περιοχής.

Αντίστοιχα κατά τον φυσιολογικό τοκετό, μπορεί να προκληθεί ρήξη περινέου (τραυματισμός στο περίνεο, δηλαδή στον ιστό γύρω από τον κόλπο ή και τον πρωκτό) ή να χρειαστεί περινεοτομή (τομή στην περιοχή μεταξύ του κόλπου και του πρωκτού). Και στις δύο περιπτώσεις τοποθετούνται ειδικά απορροφήσιμα ράμματα. Οι τομές αυτές χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή κατά την επούλωση, καθώς είναι σε σημείο του σώματος που το δέρμα τεντώνεται συχνά (καθιστή θέση, χρήση τουαλέτας, σεξουαλική επαφή). Ωστόσο, μετά την επούλωσή της δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Διάβασε περισσότερα για την περινεοτομή και τη ρήξη περινέου ΕΔΩ

 

2. Αλλαγές στην κοιλιακή χώρα

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς η κοιλιά μεγαλώνει για να χωρέσει το αναπτυσσόμενο έμβρυο, εσωτερικά τόσο τα όργανα όσο και οι μύες κάνουν επίσης χώρο. Όπως είναι λογικό, μετά τον τοκετό η κοιλιά δεν επανέρχεται στην προηγούμενη της κατάσταση, τουλάχιστον όχι άμεσα. Αρχικά, μετά τον τοκετό, κουβαλάει τα εναπομείναντα υγρά, τα λόχια, τα οποία αποβάλλονται σταδιακά μέχρι και την 6η εβδομάδα.

Για να επανέλθει η κοιλιακή περιοχή στην προηγούμενη κατάσταση χρειάζονται μερικοί μήνες, ώστε να όργανα να πάρουν την πρότερη τους θέση. Όσον αφορά τους μύες, στην επαναφορά τους βοηθάει η σωματική άσκηση πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από την εγκυμοσύνη. Σε μερικές περιπτώσεις, η εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει διάταση του ορθού κοιλιακού, δηλαδή ο ορθός κοιλιακός να χωριστεί σε δεξί και αριστερό κομμάτι. Αν προκύψει αυτό, χρειάζεται ήπιες ασκήσεις και τη βοήθεια φυσιοθεραπευτή. Ο κοιλιακός μύς επανέρχεται εντελώς, ανάλογα με το βαθμό της διάτασης, σε 9 εβδομάδες έως 2 χρόνια.

Τέλος, το δέρμα στην περιοχή της κοιλιάς κατά κανόνα δεν επανέρχεται τελείως. Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως το σωματικό βάρος πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το μέγεθος της κοιλιάς (πχ σε δίδυμη κύηση υπάρχει μεγαλύτερη κοιλιά), η διατροφή, η σωματική άσκηση κλπ. Σε κάθε περίπτωση είναι απόλυτα φυσιολογικό το δέρμα να έχει χαλάρωση και ραγάδες.

 

3. Λεκάνη και αναπαραγωγικά όργανα

Ο κόλπος, στον φυσιολογικό τοκετό έχει διαταθεί. Τις πρώτες εβδομάδες είναι πιθανό να είναι πρησμένος. Ωστόσο, σιγά σιγά επανέρχεται, χάρη στην ελαστικότητά του. Μπορεί μην επιστρέψει ακριβώς στο ίδιο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν παραμένει χαλαρός ή έχει κάποια διαφορά που μπορεί να καταλάβει ένας σύντροφος στην σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, μπορεί στην αρχή (το νωρίτερο μετά την 6η εβδομάδα) να χρειαστεί η χρήση λιπαντικού, καθώς μπορεί να υπάρχει κολπική ξηρότητα.

Όσον αφορά τη χρήση της τουαλέτας, είναι αρκετά σύνηθες να υπάρχει συχνοουρία ή μια ελαφριά ακράτεια σε ξαφνικές κινήσεις, βήξιμο ή γέλιο, για μερικές εβδομάδες ή μήνες μετά τον τοκετό. Για την ακράτεια, όπως επίσης και την επαναφορά του κόλπου βοηθά η ήπια σωματική άσκηση που εστιάζει στους κοιλιακούς, τη μέση και τους μύες του περίνεου.

 

4. Στήθος και θηλασμός

Το στήθος μετά την εγκυμοσύνη, ιδιαίτερα αν έχεις θηλάσει, είναι αναμενόμενο να μην έχει τη σφριγηλότητα που είχε. Είναι σύνηθες να υπάρχουν ραγάδες, χαλάρωση, πτώση των μαστών ή μια γενικότερη «ξεφουσκωμένη» εμφάνιση. Μερικές γυναίκες βλέπουν αλλαγή στο σχήμα ή το μέγεθος των μαστών τους (να είναι μεγαλύτεροι ή μικρότεροι) ή αποκτούν ασυμμετρία. Αυτές οι αλλαγές εξαρτώνται από το σωματικό βάρος, το πλήθος των εγκυμοσύνων, το μέγεθος των μαστών πριν την εγκυμοσύνη και η φυσική κατάσταση.

Διάβασε περισσότερα για τις αλλαγές του στήθους στην εγκυμοσύνη ΕΔΩ

 

5. Απώλεια βάρους

Το σώμα υποβάλλεται σε πολλές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Παρόλο που το άγχος για το επιπλέον βάρος είναι αναμενόμενο και λογικό, η εγκυμοσύνη δεν είναι απλά απόκτηση κιλών. Προσπάθησε να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να αναρρώσει. Εστίασε στην κατανάλωση μιας ισορροπημένης διατροφής και στη φροντίδα του εαυτού σου. Ξεκίνησε να κάνεις απλές ασκήσεις για την κοιλιά, τη μέση και τη λεκάνη στο σπίτι, όποτε έχεις κουράγιο. Άρχισε τη σωματική άσκηση, όταν νιώσεις καλύτερα. Θυμήσου ότι το σώμα σου έχει μόλις περάσει πολλά.

 

Διάβασε περισσότερα για την ανάρρωση από φυσιολογικό τοκετό ΕΔΩ και από καισαρική ΕΔΩ

 


AMH_test-740x600.jpg

Η εξέταση γονιμότητας ΑΜΗ είναι μια αιματολογική εξέταση η οποία μετράει τα επίπεδα της αντιμυλλερίου ορμόνης στον γυναικείο οργανισμό. Τα επίπεδα αυτής τη ορμόνης έχουν άμεση σχέση με τα αποθέματα ωαρίων που υπάρχουν στον οργανισμό. Κατά συνέπεια, μπορούν να δώσουν μια σημαντική ένδειξη για τη γονιμότητα της γυναίκας, όσον αφορά αυτό το κομμάτι.

 

Τι είναι η αντιμυλλέριος ορμόνη;

Η αντιμυλλέριος ορμόνη (anti-mullerian hormone) είναι μια ορμόνη που παράγεται φυσικά από τον οργανισμό ανεξαρτήτως φύλου. Στις γυναίκες η ΑΜΗ σχετίζεται με τη δημιουργία των αναπαραγωγικών οργάνων του εμβρύου στην εγκυμοσύνη: τα θηλυκά έμβρυα χρειάζονται μια μικρή δόση, ενώ τα αρσενικά μεγαλύτερη, ούτως ώστε να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη των θηλυκών αναπαραγωγικών οργάνων. Επιπλέον, στις γυναίκες η αντιμυλλέριος ορμόνη απελευθερώνεται από τα ωοθυλάκια, τα οποία περιέχουν τα κύτταρα που βρίσκονται στις ωοθήκες και ωριμάζοντας γίνονται ωάρια.

 

Πώς γίνεται η εξέταση ΑΜΗ;

Η εξέταση ΑΜΗ πραγματοποιείται όπως κάθε άλλη αιματολογική εξέταση. Δεν απαιτεί κάποια ειδική διατροφή ή προετοιμασία. Μπορεί να γίνει ακόμα και κατά τη διάρκεια της περιόδου, καθώς είναι μια από τις λίγες ορμόνες που σχετίζονται με το αναπαραγωγικό σύστημα και δεν παρουσιάζει διακυμάνσεις.

 

Πώς χρησιμοποιείται η εξέταση ΑΜΗ;

Η εξέταση ΑΜΗ χρησιμοποιείται για να ελεγχθούν τα αποθέματα ωαρίων στον οργανισμό, ώστε να μπορέσει ο γυναικολόγος να δώσει μια εκτίμηση στο πόσο μεγάλο χρονικό περιθώριο έχει μια γυναίκα για να τεκνοποιήσει. Αν τα αποτελέσματα της εξέτασης δείξουν υψηλά επίπεδα της ΑΜΗ, αυτό υποδεικνύει μεγαλύτερο απόθεμα ωαρίων, ενώ χαμηλά επίπεδα μικρότερο.

Η εξέταση της ορμόνης χρησιμοποιείται επίσης μετά από θεραπείες γονιμότητας που σχετίζονται με την χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής για τη διέγερση των ωοθηκών και την πρόκληση ωορρηξίας. Σε αυτή την περίπτωση στόχος της εξέτασης είναι να δείξει αν και σε ποιο βαθμό η διαδικασία έχει επιφέρει αύξηση των επιπέδων της ΑΜΗ. Αυτή η διαδικασία μπορεί να συμβεί αυτόνομα ή ως προετοιμασία για κατάψυξη ωαρίων, PRP ωοθηκών, εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) ή ημι-φυσικό κύκλο (mini IVF). Τέλος, η εξέταση ΑΜΗ χρησιμοποιείται ως μια από τις εξετάσεις για τη διερεύνηση του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών και κάποιων σπάνιων όγκων στις ωοθήκες.

 

Επίπεδα ΑΜΗ και η σημασία τους

Παρόλο που τα επίπεδα της ορμόνης διαφέρουν από οργανισμό σε οργανισμό, τυπικά υπάρχουν 4 διαβαθμίσεις:

  1. Πολύ χαμηλά αποθέματα: κάτω από 0,4 ng/mL (νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο)
  2. Χαμηλά αποθέματα: κάτω από 1,0 ng/mL
  3. Φυσιολογικά αποθέματα: 1,0 – 3,0 ng/mL
  4. Πολύ υψηλά αποθέματα: πάνω από 3,0 ng/mL

Τα επίπεδα της ορμόνης διαφέρουν και ανάλογα με την ηλικία. Στα 25 περίπου χρόνια είναι αναμενόμενο να εμφανίζουν υψηλά επίπεδα, τα οποία σταδιακά πέφτουν μέχρι και την εμμηνόπαυση. Τα φυσιολογικά αποθέματα είναι αναμενόμενο εύρημα σε γυναίκες 25-40 ετών, ενώ τα χαμηλά αποθέματα εμφανίζονται σε γυναίκες άνω των 40 ετών. Τα πολύ ψηλά αποθέματα συνήθως υποδεικνύουν την ύπαρξη του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα επίπεδα της ΑΜΗ δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να προβλέψουν τη γονιμότητα, δεν μπορούν να προβλέψουν το μέλλον. Αυτή είναι ένα πολυπαραγοντικό γεγονός που εξαρτάται και από τη φυσική κατάσταση και υγεία της γυναίκας, την ηλικία, άλλες παθήσεις όπως ενδομητρίωση, πυελικές συμφύσεις, προβλήματα με τις σάλπιγγες, ινομυώματα, κ.ά. Επιπροσθέτως, η ΑΜΗ μπορεί να προβλέψει μόνο την ποσότητα των αποθεμάτων των ωαρίων και όχι την ποιότητά τους, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για την επίτευξη εγκυμοσύνης. Τέλος, η ΑΜΗ δε μπορεί να προβλέψει ούτε το πότε μια γυναίκα θα μπει στην εμμηνόπαυση.

 


egkimosini_pcos-scaled-800x600.jpg

 

Αν πάσχεις από Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS) ή αν γνωρίζεις γι αυτό, είναι δεδομένο ότι έχεις αντιληφθεί ότι επηρεάζει τη γονιμότητα και δημιουργεί εμπόδια στο δρόμο προς μια εγκυμοσύνη. Παράλληλα, οι πολυκυστικές ωοθήκες, σε περίπτωση εγκυμοσύνης, αυξάνουν τις πιθανότητες να υπάρξουν προβλήματα στην εγκυμοσύνη.

 

Πώς επηρεάζει το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών τη γονιμότητα;

Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι η πιο συνηθισμένη ορμονική πάθηση που προκαλεί υπογονιμότητα σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Πρόκειται για μια πάθηση όπου υπάρχει ανισορροπία στα φυσιολογικά επίπεδα ορμονών, όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη. Αυτή η ανισορροπία επηρεάζει τη διαδικασία της ωορρηξίας, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσκολία στην ωρίμανση των ωαρίων. Τα ωάρια που δεν απελευθερώνονται, παραμένουν στις ωοθήκες δημιουργώντας μικρές κύστες, προξενώντας διόγκωση και δυσλειτουργία των ωοθηκών.

Κατά συνέπεια, αφού οι πολυκυστικές ωοθήκες επεμβαίνουν στη ωορρηξία, προξενώντας διαταραχές περιόδου, δυσχεραίνουν τη φυσιολογική διαδικασία της σύλληψης.

 

Μπορώ να μείνω έγκυος αν έχω πολυκυστικές ωοθήκες;

Η ύπαρξη πολυκυστικών ωοθηκών δεν σημαίνει αυτόματα ότι δεν μπορεί η πάσχουσα να μείνει έγκυος. Μπορεί να σημαίνει, όμως, ότι θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος και, ίσως, ιατρική βοήθεια για να επιτευχθεί η εγκυμοσύνη.

Αρχικά, χρειάζεται να βελτιωθεί όσο το δυνατό περισσότερο η γενικότερη κατάσταση της υγείας σας και τα συμπτώματα του συνδρόμου. Αν βρίσκεστε ήδη σε πορεία θεραπείας, με φαρμακευτική αγωγή (αντισυλληπτικά χάπια και συμπληρωματική αγωγή για άλλα συμπτώματα) και γενικότερες αλλαγές για την ολιστική προσέγγιση του συνδρόμου (σωματική άσκηση, κατάλληλη διατροφή, λήψη βιταμινών και συμπληρωμάτων διατροφής), αυτή να χρειάζεται προσαρμογή ή αλλαγή. Αν δεν βρίσκεστε σε πορεία θεραπείας, είναι πιθανό να χρειάζεται να αφιερώσετε πρώτα ένα χρονικό διάστημα σε αυτή, ώστε να επιδράσει η φαρμακευτική αγωγή και να προσαρμοστεί ο οργανισμός, πριν ξεκινήσετε προσπάθειες τεκνοποίησης.

Σπανιότερα, αν υπάρχουν κύστες σε μεγάλο μέγεθος ή σε θέση όπου εμποδίζουν με πρακτικό τρόπο την ωορρηξία, μπορεί ο γυναικολόγος να συστήσει την αφαίρεση τους με λαπαροσκοπικό ή ρομποτικό χειρουργείο.

Σε κάποιες πάσχουσες, το σύνδρομο συνοδεύεται από άλλες παθήσεις όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, κατάθλιψη, υψηλή αρτηριακή πίεση ή χοληστερίνη, καρδιαγγειακά προβλήματα, υπνική άπνοια ή παχυσαρκία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, χρειάζεται να ακολουθούνται κατά γράμμα οι αντίστοιχες θεραπείες, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα αυτές οι παθήσεις να επιδράσουν αρνητικά στην εγκυμοσύνη και την υγεία της ασθενούς. Για παράδειγμα, αν υπάρχει παχυσαρκία μπορεί οι γιατροί να προτείνουν βαριατρικό χειρουργείο (πχ. γαστρικό μανίκι), ώστε να υπάρξει απώλεια βάρους.

Έπειτα από αυτά τα βήματα, μπορείτε να ξεκινήσετε τις προσπάθειες τεκνοποίησης. Ιδανικά, θα ήταν καλό να έχει ελεγχθεί και ο σύντροφος σας για υπογονιμότητα, γιατί δεν είναι σπάνιο να συνυπάρχει παράλληλα και κάποιο αίτιο ανδρικής υπογονιμότητας. Αν δεν υπάρχει εγκυμοσύνη μετά από προσπάθειες 6 μηνών, κλείστε ραντεβού με τον γυναικολόγο σας.

 

Θεραπείες γονιμότητας και πολυκυστικές ωοθήκες

Αν όλοι οι παράγοντες που αναφέρθηκαν έχουν ελεγχθεί και έχουν γίνει οι κατάλληλες θεραπείες, ωστόσο δεν έχει έρθει η επιθυμητή εγκυμοσύνη, μια γυναίκα με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών μπορεί να υποβοηθηθεί με θεραπείες γονιμότητας όπως:

  • Φαρμακευτική αγωγή για την πρόκληση ωορρηξίας: στοχεύει στην ωρίμανση και απελευθέρωση ενός ωαρίου. Το ζευγάρι πρέπει να έχει σεξουαλικές επαφές σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μετά την πρόκληση (περίπου 32 ώρες μετά).
  • Εξωσωματική γονιμοποίηση με ημι-φυσικό κύκλο (mini IVF): είναι μια ηπιότερη και λιγότερο επεμβατική μέθοδος εξωσωματικής γονιμοποίησης, με χρήση πολύ μικρότερων δόσεων φαρμάκων.

 

Τι πρέπει να γνωρίζω ως έγκυος με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών;

Μια έγκυος με πολυκυστικές ωοθήκες, ανάλογα με τα κλινικά ευρήματα της ενδομητρίωσης και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας της, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να βιώσει προβλήματα ή επιπλοκές όπως:

 

Επηρεάζει η εγκυμοσύνη τα συμπτώματα του συνδρόμου;

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από έρευνες, ώστε να μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα με ποιο τρόπο και σε ποιο βαθμό επηρεάζει η εγκυμοσύνη τα συμπτώματα του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών. Κάποιες γυναίκες βιώνουν αύξηση της έντασης των συμπτωμάτων και κάποιες δεν αναγνωρίζουν καμία ουσιαστική διαφορά στα συμπτώματα, λόγω των ορμονών της εγκυμοσύνης και της λοχείας. Δεδομένου του γεγονότος ότι η φαρμακευτική αγωγή που μπορεί να χορηγηθεί στην εγκυμοσύνη είναι περιορισμένη, αυτό το ζήτημα εξαρτάται από την πρότερη κατάσταση της υγείας της εγκύου και της συνέχισης της ολιστικής προσέγγισης του συνδρόμου. Η ακολούθηση υγιεινούς διατροφής, προσαρμοσμένης στο σύνδρομο και η σωματική άσκηση, βοηθούν όχι μόνο στη διαχείριση των συμπτωμάτων, αλλά και στην ίδια την καλύτερη εμπειρία της εγκυμοσύνης.

 

Συμπερασματικά, η επίτευξη μιας υγιούς εγκυμοσύνης και η απόκτηση ενός υγιούς μωρού είναι δυνατή, όταν υπάρχουν πολυκυστικές ωοθήκες. Με την κατάλληλη παρακολούθηση από εξειδικευμένο γυναικολόγο και ιατρικό προσωπικό, και τη συστηματική εφαρμογή των οδηγιών του γιατρού, όποιο πρόβλημα ή επιπλοκή μπορεί να προκύψει είναι διαχειρίσιμο.


anarrosi_toketos-800x600.jpg

 

Η περίοδος της ανάρρωσης από έναν τοκετό ονομάζεται λοχεία, ενώ σύμφωνα με την πιο σύγχρονη ιατρική γνώση, το πρώτο τρίμηνο μετά τον τοκετό ονομάζεται 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

Για τις γυναίκες που γεννούν με φυσιολογικό τοκετό, η ανάρρωση από αυτόν περιλαμβάνει 3 στάδια, κατά τα οποία βιώνουν διάφορες σωματικές δυσκολίες όπως η αιμορραγία (λόχια), η φροντίδα πιθανών ραμμάτων και η γενικότερη επαναφορά του σώματός τους στην προηγούμενη του κατάσταση, ενώ παράλληλα φροντίζουν ένα μικροσκοπικό πλασματάκι που χρειάζεται την προσοχή τους 24ώρες το 24ωρο.

Τι πρέπει να περιμένει μια νέα μητέρα κατά την ανάρρωσή της από φυσιολογικό τοκετό; Ενημερωθείτε συνοπτικά, διαβάζοντας παρακάτω:

 

Στάδια ανάρρωσης από τον τοκετό

Οι επαγγελματίες υγείας κατηγοριοποιούν την ανάρρωση από τοκετό σε 3 στάδια:

  1. Το πρώτο στάδιο (acute phase) αφορά το πρώτο 24ωρο μετά τον τοκετό. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό χρονικό όριο, μέσα στο οποίο οι λεχώνες παρακολουθούνται στενά από το ιατρικό προσωπικό του μαιευτηρίου, καθώς υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστεί κάποια επείγουσα ιατρική κατάσταση, όπως η προεκλαμψία, αιμορραγία, θρόμβωση, κ.ά.
  2. Το δεύτερο στάδιο (subacute phase) ξεκινάει από το πρώτο 24ώρο μετά τον τοκετό και διαρκεί μέχρι την 6η εβδομάδα. Σε αυτό το στάδιο, το σώμα έχει ξεκινήσει τη διαδικασία επαναφοράς του, ωστόσο χρειάζεται ακόμα πολλή προσοχή.  Η επάνοδος στην καθημερινή ρουτίνα πρέπει να γίνεται σταδιακά, τηρώντας τις οδηγίες του ιατρικού προσωπικού, όσον αφορά την προσωπική υγιεινή, τη φροντίδα τυχόν ραμμάτων, κλπ. Η επιλόχειος κατάθλιψη μπορεί να εμφανιστεί σε αυτό το στάδιο.
  3. Το τρίτο στάδιο (delayed phase) ξεκινάει από τις 6 εβδομάδες και διαρκεί μέχρι και τους 6 μήνες μετά τον τοκετό. Αυτό είναι το χρονικό διάστημα όπου γίνονται εμφανείς οι σωματικές αλλαγές, καθώς το σώμα σταδιακά επιστρέφει στην πρότερή του κατάσταση.

 

Αιμορραγία και κολπικές εκκρίσεις (λόχια)

Μετά τη γέννηση του μωρού της, κάθε γυναίκα βιώνει τα λόχια, δηλαδή τη φυσιολογική αιμορραγία μετά τον τοκετό, η οποία είναι η διαδικασία με την οποία ο οργανισμός αποβάλλει όλα τα εναπομείναντα υγρά, ενώ αναρρώνει. Η αιμορραγία της λοχείας είναι εκτεταμένη τις πρώτες 3 με 10 ημέρες και θυμίζει μια πολύ έντονη περίοδο. Με το πέρασμα των ημερών η ποσότητα σιγά σιγά μειώνεται και το χρώμα των κολπικών εκκρίσεων αλλάζει από βαθύ κόκκινο σε ανοιχτό κόκκινο και έπειτα σε ροζ, καφέ ή ανοιχτό κίτρινο. Ωστόσο, μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 6 εβδομάδες.

Είναι φυσιολογικό η αιμορραγία να είναι πιο έντονη ή και να υπάρχουν πόνοι περιόδου όταν υπάρχει σωματική δραστηριότητα ή κατά το θηλασμό, αφού ο θηλασμός βοηθάει τη μήτρα να συσπάται, επιστρέφοντας σιγά σιγά στο αρχικό της μέγεθος. Για τα λόχια υπάρχουν στην αγορά ειδικές σερβιέτες λοχείας, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη απορροφητικότητα.

 

Φροντίδα πιθανών ραμμάτων

Μετά το φυσιολογικό τοκετό, υπάρχει η πιθανότητα να χρειαστούν ράμματα, εάν προκύψει ρήξη περινέου (τραυματισμός στον ιστό γύρω από τον κόλπο και τον πρωκτό, ο οποίος μπορεί να συμβεί κατά τον τοκετό) ή να χρειαστεί να γίνει περινεοτομή [τομή στην περιοχή μεταξύ του κόλπου και του πρωκτού (περίνεο), η οποία επιτρέπει στο μωρό να περάσει με ασφάλεια από τον κόλπο].

Τα ράμματα που χρησιμοποιούνται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ειδικά και απορροφήσιμα από τον οργανισμό, μέσα σε 15-20 ημέρες.  Στο διάστημα αυτό, χρειάζεται να ακολουθηθούν συγκεκριμένες οδηγίες για τη φροντίδα και τον καθαρισμό της περιοχής, οι οποίες δίνονται πριν από την έξοδο από το μαιευτήριο. Συνοπτικά χρειάζεται η περιοχή να καθαρίζεται απαλά με ζεστό νερό και να στεγνώνεται πολύ καλά, ιδιαίτερα μετά τη χρήση της τουαλέτας και την αλλαγή των ειδικών σερβιετών λοχείας. Το ευτύχημα είναι ότι η περιοχή του περινέου είναι πλούσια σε αιμοφόρα αγγεία και για αυτό το λόγο επουλώνεται πολύ γρηγορότερα από άλλα σημεία του σώματος.

Επιπλέον, την επούλωση μπορεί να βοηθήσει η ξεκούραση σε ξαπλωτή θέση ανάσκελα ή στο πλάι. Όταν χρειάζεται η καθιστή θέση, προτείνεται να χρησιμοποιείται ένα μικρό μαξιλάρι ή μια μικρή τυλιγμένη πετσέτα κάτω από κάθε γλουτό, ώστε να μην πιέζεται η περιοχή. Τέλος, συστήνεται η εφαρμογή πάγου τυλιγμένου σε πετσέτα στην περιοχή για λίγα λεπτά.

Διάβασε περισσότερα για την περινεοτομή και τη ρήξη περινέου

 

Συμβουλές για τη χρήση της τουαλέτας

Μετά από την ένταση του φυσιολογικού τοκετού, πολλές γυναίκες φοβούνται να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα. Αυτό προκύπτει αφενός επειδή κατά κανόνα υπάρχει δυσκοιλιότητα τις πρώτες μέρες και παράλληλα μπορεί να μην επανέλθει αμέσως η αίσθηση της ανάγκης για ούρηση, και αφετέρου επειδή μπορεί να υπάρχουν ράμματα. Έτσι δημιουργείται αβεβαιότητα για το αν και κατά πόσο μπορούν να σφιχτούν, πώς θα καθαριστούν σωστά μετά κλπ. Στην περίπτωση της αφόδευσης, μια οδηγία που μπορεί να βοηθήσει είναι να κρατούν μια γάζα ή μια σερβιέτα λοχείας πάνω από τα ράμματα, ασκώντας ελάχιστη πίεση, ώστε να νιώθουν μεγαλύτερη σταθερότητα και σιγουριά.

Κατά την περίοδο της ανάρρωσης και λόγω της χαλάρωσης των μυών της λεκάνης και του περινέου, είναι αρκετά σύνηθες να υπάρχει μια ελαφριά ακράτεια σε ξαφνικές κινήσεις, βήξιμο ή γέλιο. Αυτό βελτιώνεται σταδιακά ξεκινώντας ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους που μπορεί να δώσει ο γυναικολόγος.

 

Έναρξη της περιόδου και πιθανότητες εγκυμοσύνης

Μετά από μια εγκυμοσύνη, η περίοδος συνήθως επανέρχεται στις 5-6 εβδομάδες μετά τον τοκετό, ενώ μπορεί να καθυστερήσει αν η μητέρα κάνει αποκλειστικό θηλασμό. Πρακτικά, είναι πιθανή μια εγκυμοσύνη ήδη από την 3η εβδομάδα μετά τον τοκετό, αφού ο κύκλος της περιόδου επανέρχεται στα φυσιολογικά. Κατά κανόνα συστήνεται η αποφυγή των σεξουαλικών επαφών το λιγότερο μέχρι τις 6 εβδομάδες, ίσως και περισσότερο, ανάλογα με το αν υπάρχουν ράμματα και πως προχωράει η επούλωσή τους.

 


anarrosi_kaisariki-800x600.jpg

 

Η περίοδος της ανάρρωσης από έναν τοκετό ονομάζεται λοχεία, ενώ σύμφωνα με την πιο σύγχρονη ιατρική γνώση, το πρώτο τρίμηνο μετά τον τοκετό ονομάζεται 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

Για τις γυναίκες που γεννούν με καισαρική ή ήπια καισαρική, η ανάρρωση από αυτόν περιλαμβάνει 3 στάδια, κατά τα οποία βιώνουν διάφορες σωματικές δυσκολίες όπως η αιμορραγία (λόχια), η ανάρρωση από το χειρουργείο και η φροντίδα της καισαρικής τομής και η γενικότερη επαναφορά του σώματός τους στην προηγούμενη του κατάσταση, ενώ παράλληλα φροντίζουν ένα μικροσκοπικό πλασματάκι που χρειάζεται την προσοχή τους 24ώρες το 24ωρο.

Τι πρέπει να περιμένει μια νέα μητέρα κατά την ανάρρωσή της από τοκετό με καισαρική; Ενημερωθείτε συνοπτικά, διαβάζοντας παρακάτω:

 

Στάδια ανάρρωσης από τον τοκετό

Οι επαγγελματίες υγείας κατηγοριοποιούν την ανάρρωση από τοκετό σε 3 στάδια:

  1. Το πρώτο στάδιο (acute phase) αφορά το πρώτο 24ωρο μετά τον τοκετό. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό χρονικό όριο, μέσα στο οποίο οι λεχώνες παρακολουθούνται στενά από το ιατρικό προσωπικό του μαιευτηρίου, καθώς υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστεί κάποια επείγουσα ιατρική κατάσταση, όπως η προεκλαμψία, αιμορραγία, θρόμβωση, κ.ά.
  2. Το δεύτερο στάδιο (subacute phase) ξεκινάει από το πρώτο 24ώρο μετά τον τοκετό και διαρκεί μέχρι την 6η εβδομάδα. Σε αυτό το στάδιο, το σώμα έχει ξεκινήσει τη διαδικασία επαναφοράς του, ωστόσο χρειάζεται ακόμα πολλή προσοχή.  Η επάνοδος στην καθημερινή ρουτίνα πρέπει να γίνεται σταδιακά, τηρώντας τις οδηγίες του ιατρικού προσωπικού, όσον αφορά την προσωπική υγιεινή, τη φροντίδα της τομής, κλπ. Η επιλόχειος κατάθλιψη μπορεί να εμφανιστεί σε αυτό το στάδιο.
  3. Το τρίτο στάδιο (delayed phase) ξεκινάει από τις 6 εβδομάδες και διαρκεί μέχρι και τους 6 μήνες μετά τον τοκετό. Αυτό είναι το χρονικό διάστημα όπου γίνονται εμφανείς οι σωματικές αλλαγές, καθώς το σώμα σταδιακά επιστρέφει στην πρότερή του κατάσταση.

 

Νοσηλεία στο μαιευτήριο

Μετά τον τοκετό με καισαρική, συνήθως η διάρκεια παραμονής στο μαιευτήριο είναι 2 – 4 ημέρες, ανάλογα με την κατάσταση της υγείας της μητέρας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής γίνεται φροντίδα της τομής και δίνεται φαρμακευτική αγωγή για τη μείωση του πόνου. Το προσωπικό του μαιευτηρίου ενθαρρύνει τη μητέρα να αρχίσει να περπατάει και να φροντίζει τις ανάγκες του μωρού της, συμπεριλαμβανομένου και του θηλασμού, αν το επιθυμεί.

 

Αιμορραγία και κολπικές εκκρίσεις (λόχια)

Μετά τη γέννηση του μωρού της, κάθε γυναίκα βιώνει τα λόχια, δηλαδή τη φυσιολογική αιμορραγία μετά τον τοκετό, η οποία είναι η διαδικασία με την οποία ο οργανισμός αποβάλλει όλα τα εναπομείναντα υγρά. Η αιμορραγία της λοχείας είναι εκτεταμένη τις πρώτες 3 με 10 ημέρες και θυμίζει μια πολύ έντονη περίοδο. Με το πέρασμα των ημερών η ποσότητα σιγά σιγά μειώνεται και το χρώμα των κολπικών εκκρίσεων αλλάζει από βαθύ κόκκινο σε ανοιχτό κόκκινο και έπειτα σε ροζ, καφέ ή ανοιχτό κίτρινο. Ωστόσο, μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 6 εβδομάδες.

Είναι φυσιολογικό η αιμορραγία να είναι πιο έντονη ή και να υπάρχουν πόνοι περιόδου όταν υπάρχει σωματική δραστηριότητα ή κατά το θηλασμό, αφού ο θηλασμός βοηθάει τη μήτρα να συσπάται, επιστρέφοντας σιγά σιγά στο αρχικό της μέγεθος. Για τα λόχια υπάρχουν στην αγορά ειδικές σερβιέτες λοχείας, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη απορροφητικότητα.

 

Φροντίδα της τομής

Στην καισαρική, η τομή γίνεται στην περιοχή κάτω από την αρχή του εσώρουχου και είναι μια οριζόντια γραμμή μήκους 10-20 εκατοστών. Πριν από την έξοδο από το μαιευτήριο, το ιατρικό προσωπικό δίνει οδηγίες για τη φροντίδα και τον καθαρισμό της καισαρικής τομής. Αυτές οι οδηγίες συνήθως περιλαμβάνουν την προστασία της τομής από υγρά, τον ήπιο καθαρισμό και φροντίδα της, τη χρήση φαρδιών, άνετων και βαμβακερών ρούχων και εσωρούχων και την ενημέρωση για σημάδια που μπορεί να σημαίνουν ότι έχει μολυνθεί.

Τα ράμματα συνήθως απορροφώνται μέσα σε λίγες μέρες, ενώ η επούλωση της τομής επιτυγχάνεται περίπου στις 12 εβδομάδες. Για μερικούς μήνες η τομή έχει κοκκινωπό χρώμα (ή είναι πιο σκουρόχρωμη ή λευκή, αν πρόκειται για πιο μελαμψό δέρμα) και γι αυτό το λόγο είναι και πιο εμφανής. Όσο περνάει ο καιρός και με την κατάλληλη φροντίδα και προσοχή, το χρώμα της εξασθενεί και συχνά καλύπτεται από τρίχες.

 

Συμβουλές για τη χρήση της τουαλέτας

Μετά από τοκετό με καισαρική και την απομάκρυνση του καθετήρα, πολλές γυναίκες φοβούνται να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα. Αυτό προκύπτει αφενός επειδή κατά κανόνα υπάρχει δυσκοιλιότητα τις πρώτες μέρες και παράλληλα μπορεί να μην επανέλθει αμέσως η αίσθηση της ανάγκης για ούρηση, και αφετέρου επειδή μπορεί να υπάρχουν ράμματα. Έτσι δημιουργείται αβεβαιότητα για το αν και κατά πόσο μπορούν να σφιχτούν, πώς θα καθαριστούν σωστά μετά κλπ, δεδομένης και της δυσκολίας στην κίνηση λόγω της τομής. Στην περίπτωση της αφόδευσης, μια οδηγία μπορεί να βοηθήσει είναι να τοποθετούν ένα σκαμπό ή ένα κουτί κάτω από τα πόδια, όταν κάθονται στη λεκάνη, ώστε να ανέβουν τα γόνατα πάνω από το ύψος της λεκάνης και να κρατήσουν ίσια την πλάτη. Αυτή η στάση βοηθά να χαλαρώσει ο εντερικός σωλήνας.

Κατά την περίοδο της ανάρρωσης και λόγω της χαλάρωσης των μυών της λεκάνης και του περινέου, είναι αρκετά σύνηθες να υπάρχει μια ελαφριά ακράτεια σε ξαφνικές κινήσεις, βήξιμο ή γέλιο. Αυτό βελτιώνεται σταδιακά ξεκινώντας ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους που μπορεί να δώσει ο γυναικολόγος.

 

Έναρξη της περιόδου και πιθανότητες εγκυμοσύνης

Μετά από μια εγκυμοσύνη, η περίοδος συνήθως επανέρχεται στις 5-6 εβδομάδες μετά τον τοκετό, ενώ μπορεί να καθυστερήσει αν η μητέρα κάνει αποκλειστικό θηλασμό. Πρακτικά, είναι πιθανή μια εγκυμοσύνη ήδη από την 3η εβδομάδα μετά τον τοκετό, αφού ο κύκλος της περιόδου επανέρχεται στα φυσιολογικά. Κατά κανόνα συστήνεται η αποφυγή των σεξουαλικών επαφών το λιγότερο μέχρι τις 6 εβδομάδες, ίσως και περισσότερο, ανάλογα με το αν υπάρχουν ράμματα και πως προχωράει η επούλωσή τους.

 


Κάντε το Επόμενο Βήμα για την Υγεία σας

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε στο υπερσύγχρονο ιατρείο μας στην οδό Ηριδανού & να συζητήσουμε μαζί σας.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ