Blog

CLASSIC LIST

periodos_kathe_20_meres-800x600.jpg

Τι θεωρείται φυσιολογική περίοδος;

 

Η έμμηνος ρύση, η περίοδος, έρχεται κάθε 22-35 ημέρες (συνηθέστερα κάθε 28 ημέρες). Μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 7 μέρες και ξεκινά κάποια στιγμή κατά την εφηβεία μεταξύ 10 εώς 18 ετών, με μέσο όρο τα 12 έτη.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν υφίσταται «φυσιολογική περίοδος», υπό την έννοια ότι κάθε σώμα, κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Κάποιες γυναίκες βιώνουν σταθερούς κύκλους, ενώ άλλες έχουν ασταθείς όσον αφορά τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων. Επιπλέον, σχεδόν όλες οι γυναίκες θα βιώσουν έστω και μια φορά στη ζωή τους κάποια αλλαγή στον κύκλο τους.

Γιατί η περίοδος μου έρχεται κάθε 20 μέρες;

Αν η περίοδος σου αλλάξει και αρχίσει να έρχεται συχνότερα, αρχικά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αν σε έναν μόνο κύκλο η μια περίοδος από την επόμενη έχουν απόσταση μόνο 20 μέρες, το πιθανότερο είναι ότι και πάλι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Αν, όμως παρατηρήσεις σημαντική αλλαγή στην διάρκεια των περιόδων σου, οι οποίες έρχονται κάθε 20 μέρες, πόσο μάλλον αν συνοδεύονται και από άλλες αλλαγές, όπως διαφορά στη διάρκεια (πχ κρατάνε περισσότερο από 7 ημέρες) και την ποσότητα ροής, τότε συνίσταται η διερεύνηση της αιτίας από γιατρό, καθώς πρόκειται για διαταραχή περιόδου.

 

Υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι για τους οποίους η περίοδος μπορεί να έρχεται συχνότερα. Αυτοί οι λόγοι ποικίλλουν και μπορεί να σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας σου, την ηλικία, τον τρόπο ζωής, αλλά και την ύπαρξη παθήσεων. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για μια πολύ συχνή περίοδο είναι:

 

Έναρξη της περιόδου / Εφηβεία

Η περίοδος, κατά τα πρώτα χρόνια της εμφάνισης της στην εφηβεία, είναι φυσιολογικό να μην είναι σταθερή.

 

Έναρξη της εμμηνόπαυσης

Διαταραχές στην συχνότητα και την περιοδικότητα της εμμήνου ρύσεως μπορεί να αποτελούν μια πρώτη ένδειξη για την έναρξη της κλιμακτηρίου και της εμμηνόπαυσης.

Μάθε περισσότερα για την εμμηνόπαυση διαβάζοντας τα άρθρα ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

 

Γυναικολογικές παθήσεις όπως:

  • Ινομυώματα

Παρόλο που σε αρκετές περιπτώσεις η παρουσία ινομυωμάτων είναι τελείως ασυμπτωματική και η διάγνωση τους γίνεται κατά τη διάρκεια προληπτικού γυναικολογικού ελέγχου, ένα από τα συμπτώματα τους μπορεί να είναι η ακανόνιστη ροή αίματος ή η παρατεταμένη.

Μάθε περισσότερα για τα ινομυώματα διαβάζοντας ΕΔΩ, για την υστεροσκοπική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ και για την ρομποτική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ.

  • Πολύποδες Μήτρας

Οι πολύποδες μήτρας πολλές φορές δεν εμφανίζουν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαία μετά από προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο. Μεταξύ των συμπτωμάτων υπάρχει και συχνότερη εμφάνιση της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για του πολύποδες μήτρας ΕΔΩ

  • Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση αποτελεί την κύρια γυναικολογική πάθηση η οποία επηρεάζει την έμμηνο ρύση και μπορεί να προκαλέσει περιόδους που έρχονται κάθε 20 μέρες.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση ΕΔΩ, για την λαπαροσκοπική αντιμετώπισή της ΕΔΩ και για την ρομποτική της αντιμετώπιση ΕΔΩ

  • Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID) είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Τα συμπτώματα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, πολλές φορές είναι ανεπαίσθητα, καθιστώντας δύσκολη τη διάγνωση. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν και περίοδο κάθε 20 μέρες.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου (PID) ΕΔΩ

  • Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS [πρώην Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)]

Ο όρος περιγράφει ένα ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων, το οποίο μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά τον οργανισμό και την περιοδικότητα της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για το Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS ΕΔΩ

  • Άλλες παθήσεις ή Φαρμακευτική αγωγή

Η περίοδος μπορεί να επηρεαστεί από παθήσεις που επηρεάζουν το ορμονικό σύστημα όπως οι παθήσεις του θυρεοειδούς και παθήσεις του αίματος. Επιπλέον, υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή των ορμονών όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, η επείγουσα αντισύλληψη, το ενδομήτριο σπείραμα, τα αντικαταθλιπτικά, αντιπηκτικά φάρμακα, φαρμακευτική αγωγή για ορμονοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, κ.ά. Γι αυτό και είναι πάντα σημαντικό να συζητούνται με γιατρό πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει μια φαρμακευτική αγωγή.

  • Άγχος και στρες 

Το χρόνιο άγχος και το στρες γνωρίζουμε ήδη ότι μπορεί να επηρεάσει τόσο την παραγωγή των ορμονών, όσο και τη λειτουργία του υποθαλάμου, οποίος διαδραματίζει κύριο ρόλο στον συντονισμό του ενδοκρινικού συστήματος. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό να επηρεάσει και όλη τη λειτουργία του κύκλου της περιόδου.

 

Πότε πρέπει να επισκεφτώ γιατρό;

Μια επίσκεψη σε γυναικολόγο για τη διερεύνηση των λόγων εμφάνισης της περιόδου κάθε 20 μέρες είναι σημαντική, ακόμα και αν συμβαίνει πρώτη φορά. Συνίσταται η επίσκεψη σε γυναικολόγο αν:

  • Η αιμορραγία της περιόδου διαρκεί περισσότερο από 7 ημέρες ή και αποβάλλεται μεγάλη ποσότητα αίματος
  • Υπάρχει αιμορραγία ενδιάμεσα ή μετά τη σεξουαλική επαφή
  • Η αλλαγή συνέβη ξαφνικά και συμβαίνει για 2-3 μήνες (συνεχόμενους ή μη)
  • Αντιμετωπίζεις και άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός, ναυτία ή εμετός, υπερβολικό πόνο περιόδου, απότομη αλλαγή βάρους, κόπωση, τριχοφυΐα στο πρόσωπο, κ.ά.)

 


gynaikologiko_xeiroyrgeio_gonimotita-scaled-800x600.jpg

Η υπογονιμότητα είναι μια σύνθετη πρόκληση που αντιμετωπίζει περίπου ένα στα επτά ζευγάρια. Οι αιτίες της υπογονιμότητας μπορεί να είναι πολλές: ανδρική υπογονιμότητα, σεξουαλικές δυσλειτουργίες, γυναικεία υπογονιμότητα που οφείλεται συνήθως σε γυναικολογικές παθήσεις, ανατομικές ή λειτουργικές διαταραχές των αναπαραγωγικών οργάνων. Οι αιτίες αυτές μπορεί να υπάρχουν αυτόνομα ή να συνυπάρχουν παράλληλα.

Σε μερικές περιπτώσεις γυναικείας υπογονιμότητας, το γυναικολογικό χειρουργείο μπορεί να αποδειχτεί σωτήριο, όχι μόνο για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση μιας διάγνωσης, αλλά και για τη θεραπεία του ζητήματος που προκαλεί υπογονιμότητα.

 

Τι εννοούμε με τον όρο γυναικολογικό χειρουργείο;

Ένα γυναικολογικό χειρουργείο είναι μια χειρουργική επέμβαση στην περιοχή της κοιλιάς ή και της λεκάνης, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί με 3 τρόπους:

  • Υστεροσκοπική επέμβαση

Επιτρέπει την απευθείας εξέταση του εσωτερικού της μήτρας διαμέσου του κόλπου, χωρίς τομές.

Διάβασε περισσότερα για την υστεροσκόπιση

  • Λαπαροσκοπικό χειρουργείο

Πραγματοποιείται μέσω μιας μικρής τομής στον ομφαλό (και 2-3 συμπληρωματικών μικρών τομών στην κοιλιά). Μέσω του λαπαροσκοπίου με ενσωματωμένη κάμερα υψηλής ευκρίνειας, ο χειρουργός αποκτά άμεση και καθαρή εικόνα. Η λαπαροσκόπιση χρησιμοποιείται τόσο για τη διάγνωση, όσο και τη και θεραπεία, στο ίδιο ή σε διαφορετικό χειρουργείο.

Διάβασε περισσότερα για την λαπαροσκόπηση

  • Ρομποτικό χειρουργείο

Αποτελεί την μετεξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, με διαφορά το γεγονός ότι ο χειρουργός χειρίζεται τα όργανα και τα εργαλεία εξ αποστάσεως, χρησιμοποιώντας κονσόλα και τρισδιάστατη κάμερα.

Διάβασε περισσότερα για τη ρομποτική χειρουργική

  • Ανοιχτό χειρουργείο

Είναι η κλασική ανοιχτή χειρουργική, η οποία χρησιμοποιείται πλέον σπάνια στη γυναικολογία και μόνο αν συντρέχουν σημαντικοί λόγοι.

 

Πότε απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την υπογονιμότητα;

 

Ένα γυναικολογικό χειρουργείο μπορεί να πραγματοποιηθεί για να διαγνώσει, να θεραπεύσει ή να βελτιώσει παράγοντες υπογονιμότητας. Αυτοί οι παράγοντες σχετίζονται με γυναικολογικές παθήσεις, οι οποίες μπορεί να εμποδίζουν τη διαδρομή του σπερματοζωαρίου προς το ωάριο, όπως:

    • Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS (Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών – PCOS), σε περιπτώσεις όπου το μέγεθος των κύστεων, δημιουργούν εμπόδια στο ωάριο, διεξάγεται λαπαροσκόπηση.
  • Συγγενείς ανωμαλίες που διεξάγεται με λαπαροσκόπηση ή ρομποτική χειρουργική;;
  • Απόφραξη στις σάλπιγγες που διεξάγεται με λαπαροσκόπηση ή ρομποτική χειρουργική
  • Υδροσάλπιγγα που διεξάγεται με λαπαροσκόπηση ή ρομποτική χειρουργική

 

Επιπλέον, ένα γυναικολογικό χειρουργείο μπορεί να διεξαχθεί για να λειτουργήσει συμπληρωματικά με τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Πιο συγκεκριμένα, πριν από την έναρξη ενός κύκλου Εξωσωματικής Γονιμοποίησης (IVF), – η οποία περιλαμβάνει τη διέγερση των ωοθηκών, την ωοληψία, τη γονιμοποίηση των ωαρίων και την εμβρυομεταφορά – η προετοιμασία της μήτρας είναι καθοριστική. Εάν διαπιστωθούν παθήσεις ή ανατομικά προβλήματα, η χειρουργική τους διόρθωση πριν από την εμβρυομεταφορά αυξάνει τα ποσοστά επιτυχίας.

 

Πλεονεκτήματα ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών 

 

Τα πλεονεκτήματα των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών (λαπαροσκοπική χειρουργική και ρομποτική χειρουργική) για την υποβοήθηση της γονιμότητας συνοψίζονται ως εξής:

  • Ταχεία ανάρρωση
  • Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
  • Σύντομη παραμονή στο νοσοκομείο
  • Μειωμένη αιμορραγία
  • Μικρές τομές
  • Καλύτερο κοσμητικό αποτέλεσμα, λόγω μικρότερων ουλών
  • Χαμηλότερος κίνδυνος μόλυνσης
  • Ταχύτερη ανάρρωση και επιστροφή στην εργασία και την καθημερινότητα
  • Σημαντική μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
  • Ελαχιστοποίηση νέων μετεγχειρητικών συμφύσεων, γεγονός ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της γονιμότητας
  • Άμεση επιστροφή στον προγραμματισμό της κύησης

 

Υπάρχει κίνδυνος για τη γονιμότητα εξαιτίας γυναικολογικού χειρουργείου;

 

Όπως κάθε ιατρική πράξη, έτσι και ένα γυναικολογικό χειρουργείο ενέχει ορισμένους κινδύνους. Μια πιθανή αρνητική επίδραση στη γονιμότητα εξαρτάται από το είδος του χειρουργείου, την περιοχή που επηρεάζεται και τη χειρουργική τεχνική.

Οι 2 ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές, δηλαδή η λαπαροσκόπηση, η ρομποτική χειρουργική, όπως επίσης και η υστεροσκόπηση, μειώνουν δραστικά τις πιθανότητες επιπλοκών, ιδιαίτερα εφόσον εκτελούνται από εξειδικευμένο χειρουργό γυναικολόγο.

Οι βασικότερες επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν είναι:

  • Μείωση των ωοθηκικών εφεδρειών(ΑΜΗ): 

Κατά την αφαίρεση κύστεων από τις ωοθήκες, υπάρχει πιθανότητα να επιβαρυνθεί  και υγιής ωοθηκικός ιστός, ο οποίος μπορεί περιέχει ωάρια. Αυτό μπορεί να προκαλέσει μείωση των ωοθηκικών εφεδρειών, δηλαδή χαμηλό αριθμό ωαρίων στις ωοθήκες. Η αιματολογική εξέταση ΑΜΗ, η οποία μετράει τα επίπεδα της αντιμυλλερίου ορμόνης στον οργανισμό, μπορεί να διαγνώσει αυτό το πρόβλημα.

  • Σχηματισμός πυελικών συμφύσεων: 

Σε ανοιχτά χειρουργεία ή σε επεμβάσεις με εκτεταμένο τραυματισμό των ιστών, μπορεί να δημιουργηθούν συμφύσεις, δηλαδή ουλές, οι οποίες μπορούν να κολλήσουν τις σάλπιγγες με τις ωοθήκες ή τη μήτρα, εμποδίζοντας τη φυσιολογική μετακίνηση ή και εμφύτευση του ωαρίου.

 

Το γυναικολογικό χειρουργείο αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας και ένα σύμμαχο στη διαδρομή προς τη μητρότητα. Χάρη στις σύγχρονες τεχνικές, οι επεμβάσεις πραγματοποιούνται με απόλυτο σεβασμό στην αναπαραγωγική υγεία της γυναίκας, λύνοντας προβλήματα που διαφορετικά θα εμπόδιζαν μια ομαλή εγκυμοσύνη.

Είναι φυσιολογικό αν προκύψει μια πιθανότητα χειρουργικής επέμβασης, ανεξάρτητα από την κρισιμότητά της, να υπάρχει ένα αίσθημα ανησυχίας, άγχους ή φόβου. Είναι μια απόλυτα φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση απέναντι στο άγνωστο, που βιώνει κάθε άνθρωπος, καθώς σημαίνει σε ένα βαθμό την απώλεια ελέγχου. Γι αυτό και είναι υψίστης σημασίας η σωστή επιλογή του χειρουργού.


apokollisi_plakounta-800x600.jpg

Η αποκόλληση πλακούντα είναι μια σχετικά σπάνια πάθηση της εγκυμοσύνης κατά την οποία ο πλακούντας αποκολλάται εν μέρει ή πλήρως από το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας πριν από τον τοκετό. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να μειωθεί η παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στο έμβρυο και να προκαλέσει έντονη αιμορραγία στη μητέρα.Η αποκόλληση μπορεί να συμβεί κυρίως κατά τη διάρκεια του 3ου τριμήνου και εμφανίζεται σε περίπου 1 στις 100 εγκυμοσύνες (1%).

 

Τι είναι ο πλακούντας;

Ο πλακούντας είναι το μοναδικό ανθρώπινο όργανο που δημιουργείται από ένα άλλο όργανο, την μήτρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι υπεύθυνος, μέσω του ομφάλιου λώρου, για την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στο έμβρυο, την αποβολή άχρηστων ουσιών και την παραγωγή ορμονών, λειτουργώντας ουσιαστικά ως πνεύμονας, στομάχι, έντερο και νεφρό για το έμβρυο.

 

Ποια είναι τα είδη αποκόλλησης πλακούντα;

Η αποκόλληση πλακούντα χωρίζεται σε 2 κατηγορίες, ανάλογα με τον βαθμό αποκόλληση της από τη μήτρα:

 

  • Μερική αποκόλληση πλακούντα: 

Συμβαίνει όταν ο πλακούντας δεν αποκολλάται πλήρως από το τοίχωμα της μήτρας.

  • Ολική αποκόλληση πλακούντα:

Συμβαίνει όταν ο πλακούντας αποκολλάται πλήρως από το τοίχωμα της μήτρας.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της αποκόλλησης πλακούντα;

Η εκδήλωση των συμπτωμάτων της αποκόλλησης πλακούντα μπορεί να διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα. Το βασικότερο και συνηθέστερο σύμπτωμα είναι η κολπική αιμορραγία και κοιλιακός πόνος, κυρίως κατά τη διάρκεια του 3ου τριμήνου εγκυμοσύνης. Η κολπική αιμορραγία, ωστόσο, μπορεί να ποικίλλει και δεν αποτελεί ένδειξη για το πόσο σοβαρή είναι η αποκόλληση, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να μην υπάρχει ορατή αιμορραγία, επειδή το αίμα παγιδεύεται μεταξύ του πλακούντα και του τοιχώματος της μήτρας.

 

Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

 

Τι επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει η αποκόλληση πλακούντα;

Η αποκόλληση πλακούντα μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή του εμβρύου και, μερικές φορές, και για τις μητέρες. Οι επιπλοκές από την αποκόλληση πλακούντα, ειδικά αν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα περιλαμβάνουν:

Για το έμβρυο:

  • Χαμηλό βάρος κατά τη γέννηση
  • Προβλήματα ανάπτυξης
  • Εγκεφαλική βλάβη εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου
  • Ενδομήτριος θάνατος

 

Για τη μητέρα:

  • Αναιμία
  • Προβλήματα πήξης του αίματος (θρόμβωση)
  • Ανάγκη για μετάγγιση αίματος
  • Αιμορραγία
  • Νεφρική ανεπάρκεια

 

Διάγνωση αποκόλλησης πλακούντα 

Η διάγνωση της αποκόλλησης πλακούντα γίνεται μέσα από διάφορες εξετάσεις όπως υπερηχογράφημα για τον έλεγχο του πλακούντα, καρδιοτοκογραφία για την παρακολούθηση των καρδιακών παλμών του εμβρύου, παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης της μητέρας, εξετάσεις ούρων ή αίματος. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της αποκόλλησης μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία σε νοσοκομείο. Η αποκόλληση πλακούντα σημαίνει ότι η κύηση είναι υψηλού κινδύνου ή επαπειλούμενη.

 

Αντιμετώπιση αποκόλλησης πλακούντα

Η αποκόλληση πλακούντα δε θεραπεύεται, γι αυτό και η αντιμετώπιση εξαρτάται από:

 

Εάν είναι στην αρχή της εγκυμοσύνης και η αποκόλληση είναι ήπια, προτείνεται συστηματική παρακολούθηση και ξεκούραση στο σπίτι, συνήθως με ήπια φαρμακευτική αγωγή.

Εάν η αποκόλληση είναι σοβαρή, επιδεινωθεί εκείνη ή κάποιο από τα συμπτώματα ή το έμβρυο δείχνει σημάδια έλλειψης οξυγόνου, μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία στο νοσοκομείο, ή και να επισπευσθεί ο τοκετός, ακόμη και πριν την 37η εβδομάδα κύησης ή και να γίνει επείγουσα καισαρική τομή.

 

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για αποκόλληση πλακούντα;

 

Υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που αυξάνουν τις πιθανότητες για αποκόλληση πλακούντα, όπως:


egkimosini_meta_ta_40-800x600.jpg

Τα τελευταία χρόνια, αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό των γυναικών που κάνουν το πρώτο τους παιδί μετά τα 40. Η εφεύρεση μεθόδων αντισύλληψης όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, το ενδομήτριο σπείραμα και η επείγουσα αντισύλληψη, η μαζική είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας, η προτεραιοποίηση στη μόρφωση, την καριέρα, την οικονομική σταθερότητα και την εύρεση του κατάλληλου συντρόφου πριν ξεκινήσει η τεκνοποίηση, η ανάπτυξη των τεχνολογιών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), Ημι-Φυσικος Κύκλος (Mini IVF), κατάψυξη ωαρίων και δωρεά ωαρίων), βοήθησαν στην μετατόπιση της ηλικίας τεκνοποίησης στις γυναίκες.

Φυσικά, το πότε θα μείνει μια γυναίκα έγκυος είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Επιπλέον, η εγκυμοσύνη στην δεκαετία των ΄40 δεν είναι χαρακτηριστικό της σύγχρονης εποχής. Οι περισσότερες γυναίκες, ειδικά παλαιότερα που κάθε οικογένεια έκανε πολλά περισσότερα παιδιά, συνέχιζαν να έχουν εγκυμοσύνες τα χρόνια κατά τα οποία ήταν γόνιμες.

 

Συμβουλές για μια υγιή εγκυμοσύνη μετά τα 40

Οι συμβουλές που χρειάζεται να ακολουθήσει μια γυναίκα μετά τα 40 για μια υγιή εγκυμοσύνη, δε διαφέρουν δραστικά από τις συμβουλές που χρειάζεται να ακολουθήσει μια γυναίκα μικρότερης ηλικίας.  Πιο συγκεκριμένα:

    • Εφαρμογή υγιεινού τρόπου ζωής: Ισορροπημένη διατροφή, αποχή από το κάπνισμα και το αλκοόλ, σταθερά επαρκής ύπνος.
    • Σωματική άσκηση
    • Φροντίδα υφιστάμενων προβλημάτων υγείας: Λήψη ιατρικής βοήθειας και θεραπείας, τακτικός έλεγχος.
    • Επίσκεψη σε γυναικολόγο: Επίσκεψη στον γυναικολόγο πριν τη σύλληψη για προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο, κατά το οποίο πέρα από εξετάσεις (πχ. ορμονολογικός έλεγχος, εξέταση γονιμότητας ΑΜΗ) διερευνάται το ιατρικό ιστορικό, αλλά και το οικογενειακό ιστορικό, ώστε να προσδιορίστει εάν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου κάποιας γενετικής νόσου.
  • Προγεννητικός έλεγχος: Ο γυναικολόγος μπορεί να συστήσει προγεννητικό έλεγχο, δηλαδή εξειδικευμένες εξετάσεις για τον έλεγχο (Screening) κληρονομικών νοσημάτων.
  • Ψυχολογική υποστήριξη: Η ψυχική υγεία μέσω υποστήριξης από επαγγελματία υγείας, όσο και από το σύντροφο και το περιβάλλον είναι ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα για κάθε άνθρωπο, πόσο μάλλον για γυναίκαι που πρόκειται να μπει στην σφαίρα της μητρότητας.
  • Μείωση του άγχους

 

Πότε πρέπει ένα ζευγάρι να ελεγχθεί για προβλήματα γονιμότητας;

Ένα ζευγάρι ανακαλύπτει συνήθως ότι έχει πρόβλημα γονιμότητας, αφού έχει προσπαθήσει να τεκνοποιήσει ανεπιτυχώς για ένα χρόνο. Δυστυχώς πολλές αιτίες υπογονιμότητας δεν έχουν εμφανή συμπτώματα. Ωστόσο, τα ακόλουθα σημάδια μπορεί να υποδεικνύουν πρόβλημα γονιμότητας:

    • Ανεπιτυχείς προσπάθειες τεκνοποίησης για ένα χρόνο.
    • Δύο ή περισσότερες διαδοχικές αποβολές.
    • Διαταραχές περιόδου
    • Πυελικός πόνος ή πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή

Σε περίπτωση εντοπισμού κάποιου παράγοντα υπογονιμότητας, μπορεί να απαιτούνται περαιτέρω ιατρικές εξετάσεις ή και θεραπείες σε όποιον έχει αυτόν τον παράγοντα.

 

Γονιμότητα μετά τα 40

Η γονιμότητα της γυναίκας μειώνεται φυσιολογικά με την πάροδο του χρόνου. Κάθε γυναίκα γεννιέται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων, τα οποία σταδιακά ελαττώνονται τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Στην ηλικία των 40 ετών, η πιθανότητα φυσικής σύλληψης σε κάθε εμμηνορροϊκό κύκλο υπολογίζεται γύρω στο 5% έως 10%.

Μια κύηση μετά τα 40 απαιτεί πιο στενή ιατρική παρακολούθηση, καθώς αυξάνονται ορισμένοι κίνδυνοι για τη μητέρα και το έμβρυο, όπως:

  • Χρωμοσωμικές ανωμαλίες

Με την πάροδο της ηλικίας αυξάνεται η πιθανότητα γενετικών ανωμαλιών (όπως το σύνδρομο Down).

  • Αποβολή

Ο κίνδυνος αποβολής είναι αυξημένος σε σχέση με τις νεότερες ηλικίες.

  • Υπέρταση κύησης και σακχαρώδης διαβήτης κύησης 

Οι γυναίκες άνω των 40 διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση κύησης, καθώς και προεκλαμψία.

  • Επιπλοκές στον τοκετό

Με την αύξηση της ηλικίας παρατηρούνται συχνότερα καταστάσεις όπως ο προδρομικός πλακούντας, ο πρόωρος τοκετός, καθώς και η ανάγκη για καισαρική τομή.

Γι αυτό το λόγο είναι πολύ σημαντική η προγεννητική φροντίδα. Μέσω αυτής, επιτυγχάνεται η έγκαιρη διάγνωση ή πρόγνωση παθήσεων της μητέρας και του εμβρύου, με αποτέλεσμα την αποτελεσματική προετοιμασία για πιθανές επιπτώσεις ή επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν.

 

Οφέλη της μητρότητας μετά τα 40

Παρά την αυξημένη πιθανότητα προκλήσεων, η απόκτηση του πρώτου παιδιού μετά τα 40 συνοδεύεται από μερικά μοναδικά πλεονεκτήματα όπως:

  • Συναισθηματική Ωριμότητα

Οι γυναίκες στα 40 διαθέτουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, σταθερότητα και εμπειρία ζωής, στοιχεία που τις βοηθούν να διαχειριστούν το στρες της ανατροφής με μεγαλύτερη ψυχραιμία.

  • Οικονομική και επαγγελματική σταθερότητα

Μετά τα 40, συνήθως υπάρχει μια παγιωμένη επαγγελματική ενασχόληση ή καριέρα, προσφέροντας μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια και σταθερότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μικρότερο άγχος επιβίωσης και μεγαλύτερη δυνατότητα προσφοράς στο παιδί.

  • Υγεία

Έρευνες υποδεικνύουν ότι οι γυναίκες που αποκτούν παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία εμφανίζουν καλύτερη διατήρηση των γνωστικών τους λειτουργιών στην πορεία της ζωής τους. Ορισμένες μελέτες συνδέουν, επιπλέον, τη μητρότητα σε μεγαλύτερες ηλικίες και με αυξημένο προσδόκιμο ζωής.


epapeiloumeni_kuisi-800x600.jpg

Μια εγκυμοσύνη είναι συνήθως μια χαρούμενη είδηση, μια είδηση που φέρνει προσμονή, όνειρα και σχέδια. Σε μερικές περιπτώσεις, όμως, μια εγκυμοσύνη μπορεί να μην ακολουθήσει μια ομαλή και αναμενόμενη πορεία, αλλά απρόοπτα εμπόδια.

Ο όρος επαπειλούμενη κύηση, είναι ένας όρος που μπορεί να ακούγεται τρομακτικός σε μια μέλλουσα μητέρα ή γονείς. Η επαπειλούμενη κύηση, όμως, δεν είναι ένας απρόβλεπτος εχθρός, ούτε οδηγεί αναπόφευκτα στην αποβολή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, με την κατάλληλη φροντίδα, η εγκυμοσύνη προχωράει φυσιολογικά και οδηγεί σε έναν υγιή τοκετό και τη γέννηση ενός υγιούς μωρού.

 

Τι είναι η επαπειλούμενη κύηση;

Ως επαπειλούμενη κύηση είναι η συνθήκη όπου η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών στη μητέρα ή το έμβρυο είναι αυξημένη και εμφανίζονται ενδείξεις πιθανής αποβολής ή πρόωρου τοκετού, εξ αιτίας συγκεκριμένων συμπτωμάτων.

Αυτές οι ενδείξεις – συμπτώματα είναι συνηθέστερα:

  1. Κολπική αιμορραγία
  2. Πόνος στην κοιλιά ή και τη μέση

Η επαπειλούμενη κύηση μπορεί να προκύψει εξαιτίας διαφόρων παραγόντων όπως:

  • Ορμονικές Διαταραχές όπως για παράδειγμα χαμηλά επίπεδα προγεστερόνης
  • Λοιμώξεις όπως φλεγμονές στην περιοχή του κόλπου ή στο ουροποιητικό σύστημα
  • Γυναικολογικές παθήσεις όπως ινομυώματα
  • Ανατομικές ιδιαιτερότητες στο σχήμα της μήτρας.
  • Ιατρικό ιστορικό τραυματισμών ή έντονης καταπόνησης 

 

Η επαπειλούμενη κύηση δεν είναι το ίδιο με την κύηση υψηλού κινδύνου. Μια εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται ως κύηση υψηλού κινδύνου, όταν η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών στη μητέρα ή το έμβρυο είναι αυξημένη. Η κύηση υψηλού κινδύνου αφορά παθήσεις ή καταστάσεις που εμφανίστηκαν στην εγκυμοσύνη, όπως η δίδυμος κύηση, ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης και η προεκλαμψία, ιατρικό και μαιευτικό ιστορικό της μητέρας όπως η θρομβοφιλία και ανωμαλίες των οργάνων της πυέλου.

Διάβασε περισσότερα για την κύηση υψηλού κινδύνου

 

Πώς γίνεται η διάγνωση της επαπειλούμενης κύησης;

Η επαπειλούμενη κύηση διαγιγνώσκεται από γυναικολόγο, μέσα από μια διαδικασία που περιλαμβάνει εξετάσεις όπως το γυναικολογικό υπερηχογράφημα και αιματολογικές εξετάσεις (για την μέτρηση της β-χοριακής γοναδοτροπίνης και της προγεστερόνης). Στόχος είναι ο έλεγχος της υγείας και ανάπτυξης του εμβρύου, της ακεραιότητας του αμνιακού σάκου και ο αποκλεισμός της εξωμήτριας κύησης.

 

Πώς γίνεται η διαχείριση της επαπειλούμενης κύησης;

Η διαχείριση της επαπειλούμενης κύησης εξαρτάται από τα ευρήματα των εξετάσεων και τις οδηγίες του ιατρού. Οι πιο συχνές οδηγίες περιλαμβάνουν:

  1. Ξεκούραση

Η ξεκούραση στο κρεββάτι είναι το πιο σύνηθες προληπτικό μέτρο. Φυσικά, δεν συστήνεται η πλήρης ακινησία, αλλά η συστηματική ανάπαυση και η αποφυγή της ορθοστασίας και της σωματικής κόπωσης κάθε είδους.

  1. Φαρμακευτική αγωγή

Συχνά συστήνεται η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, μορφή χαπιών, κολπικών υπόθετων ή ενέσεων, που έχει ως στόχο την ανακούφιση από τις κράμπες, την χαλάρωση των μυών και την ενίσχυση του οργανισμού.

 

  1. Αποχή από τη Σεξουαλική Επαφή

Συνιστάται η αποφυγή ων σεξουαλικών επαφών, μέχρι να αλλάξουν οι οδηγίες του γιατρού.

 

  1. Ψυχολογική Υποστήριξη

Το χρονικό διάστημα που διαρκεί η επαπειλούμενη κύηση, η ψυχική υγεία της εγκύου μπορεί να δοκιμαστεί. Η ανοιχτή επικοινωνία με τον σύντροφό, την οικογένεια, τους φίλους ή έναν σύμβουλο ψυχικής υγείας μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην διαχείριση αυτού του συναισθηματικού βάρους.

 

Εργασία και επαπειλούμενη κύηση 

Η προστασία των εγκύων στο χώρο εργασίας είναι ένα δικαίωμα που κατοχυρώνεται τόσο από την ελληνική νομοθεσία, όσο και από αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσον αφορά το νομοθετικό και εργασιακό πλαίσιο στην Ελλάδα, όταν η εργαζόμενη έγκυος βρίσκεται σε επαπειλούμενη εγκυμοσύνη επαπειλούμενη εγκυμοσύνη, εφαρμόζεται η διαδικασία χορήγησης αναρρωτικής άδειας. Η άδεια αυτή θεωρείται πραγματικός χρόνος απασχόλησης και δεν αφαιρείται από την κανονική άδεια, ούτε από την άδεια μητρότητας (άδεια τοκετού και λοχείας). Οι αποδοχές καθορίζονται από το επίδομα ασθενείας του ασφαλιστικού φορέα της εγκύου, όπως επίσης και από τη συμμετοχή του εργοδότη, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις για τις αναρρωτικές άδειες.

Επιπλέον, βάσει της ελληνικής νομοθεσίας απαγορεύεται η καταγγελία της σύμβασης εργασίας (απόλυση), κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, της άδειας μητρότητας και για διάστημα 18 μηνών μετά τον τοκετό. Μοναδική εξαίρεση είναι «για σπουδαίο λόγο» π.χ. κλείσιμο της επιχείρησης. Παράλληλα, ένα εργοδότης δεν μπορεί να αρνηθεί την πρόσληψη εγκύου λόγω της εγκυμοσύνης της.

Τέλος, ο νόμος υποχρεώνει τον εργοδότη να προβεί σε διευκολύνσεις που μειώνουν την κόπωση όπως για παράδειγμα η προσωρινή μετακίνηση σε θέση εργασίας που δεν εγκυμονεί κινδύνους (ορθοστασία, νυχτερινή βάρδια ή κουβάλημα βάρους) ή η τηλεργασία.

Διάβασε περισσότερες συμβουλές για την εναρμόνιση της εργασίας με την εγκυμοσύνη ΕΔΩ

 


ipervolikos_ponos_periodou-scaled-800x600.jpg

 

Η έμμηνος ρύση είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής κάθε γυναίκας. Ωστόσο, για πολλές γυναίκες, οι ημέρες της περιόδου συνοδεύονται από υπερβολικό πόνο (δυσμηνόρροια). Αν και οι ήπιες κράμπες θεωρούνται αναμενόμενες, ο υπερβολικός πόνος στην περίοδο δεν πρέπει να παραβλέπεται, ούτε οι γυναίκες να τον υπομένουν βουβά, θεωρώντας τον φυσιολογικό.

 

Τι είναι η δυσμηνόρροια;

Ο πόνος της περιόδου προκαλείται από τις συσπάσεις της μήτρας, καθώς αυτή αποβάλλει το  ενδομήτριο. Η δυσμηνόρροια, ο υπερβολικός πόνος περιόδου χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

1. Πρωτοπαθής Δυσμηνόρροια:

Πρόκειται για πόνο που δεν οφείλεται σε κάποια υποκείμενη γυναικολογική πάθηση. Εμφανίζεται συνήθως στην εφηβεία, λίγο μετά την έναρξη της πρώτης περιόδου. Ο πόνος εντοπίζεται στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στη μέση ή και τους μηρούς. Συνήθως ξεκινά 1-2 ημέρες πριν ή κατά την έναρξη της αιμορραγίας και υποχωρεί μετά τις πρώτες 48 ώρες.

2. Δευτεροπαθής Δυσμηνόρροια:

Πρόκειται για πόνο που σηματοδοτεί την ύπαρξη γυναικολογικής πάθησης ή ανατομικού προβλήματος. Συχνά εμφανίζεται σε γυναίκες άνω των 25 ετών, με μέχρι πρότινος φυσιολογικές ή και ανώδυνες περιόδους. Ο πόνος τείνει να διαρκεί περισσότερο και να μην υποχωρεί εύκολα με απλά παυσίπονα.

 

3 σημάδια ότι ο πόνος της περιόδου δεν είναι φυσιολογικός

1. Εμποδίζει την καθημερινότητα

Ο φυσιολογικός πόνος περιόδου, παρότι μπορεί να είναι ενοχλητικός, επιτρέπει να είσαι λειτουργική. Αν ο πόνος περιόδου είναι τόσο έντονος που εμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες (σχολείο, εργασία, κοινωνικές επαφές, χόμπι) και τις κοινωνικές υποχρεώσεις, αναγκάζοντάς σε να χάνεις κομμάτια της ζωής, τότε είναι ώρα να συμβουλευτείς γιατρό.

 

2. Συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα

Αν ο πόνος συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα δεν προϋπήρχαν όπως:

  • Υπερβολική αιμορραγία: Αν χρειάζεται να αλλάζεις σερβιέτα κάθε 1-2 ώρες ή βλέπεις μεγάλους θρόμβους αίματος.
  • Έντονη ναυτία ή/ και εμετό
  • Λιποθυμικά επεισόδια

 

3. Τα παυσίπονα δεν ανακουφίζουν

Ένας φυσιολογικός πόνος περιόδου συνήθως υποχωρεί με τη χρήση παυσίπονων. Αν παραμένει ίδιος ή μεγαλώνει σε ένταση είναι σημάδι για να επισκεφτείς γυναικολόγο.

 

Ποιες παθήσεις μπορεί να κρύβονται πίσω από τον υπερβολικό πόνο;

Η εξέταση συνήθως περιλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλιάς, κλινική γυναικολογική εξέταση, λήψη κολπικού επιχρίσματος (για αποκλεισμό λοιμώξεων) και υπερηχογράφημα πυέλου. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις, μπορεί να συστηθεί μαγνητική τομογραφία ή διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

 

Κατά την εξέταση του συμπτώματος του υπερβολικού πόνου, ο γυναικολόγος λαμβάνει λεπτομερές ιατρικό ιστορικό. Για αυτή τη διαδικασία, είναι χρήσιμο να έχεις καταγράψει ένα ημερολόγιο περιόδου (σε σημειωματάριο ή μέσω εφαρμογής στο κινητό), όπου αναφέρονται:

  1. Η ημερομηνίες έναρξης και λήξης της περιόδου.
  2. Η ένταση του πόνου και ποιες ημέρες ήταν εντονότερος.
  3. Το πλήθος των προϊόντων περιόδου που χρησιμοποιείς (πόσες σερβιέτες ή ταμπόν χρειάζονται κάθε μέρα; Πόσο συχνά αδειάζεις το κύπελλο ή τον δίσκο περίόδου;)
  4. Άλλα συμπτώματα ή φαρμακευτική αγωγή.

 

Επιπλέον, ο γιατρός πραγματοποιεί εξέταση και μπορεί να προτείνει περαιτέρω εξετάσεις όπως: γυναικολογική εξέταση, κολποσκόπηση, καλλιέργεια κολπικού υγρού, διακολπικό υπερηχογράφημα, διαγνωστική λαπαροσκόπηση. Στόχος του είναι να αποκλείσει ή να διαγνώσει παθολογικές καταστάσεις που συνδέονται με τη δευτεροπαθή δυσμηνόρροια, όπως:

  • Ενδομητρίωση:

Δημιουργείται όταν ιστός, παρόμοιος με αυτόν του ενδομητρίου που επενδύει το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας, βρίσκεται σε άλλες τοποθεσίες, όπως είναι οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες, οι ιερομητρικοί σύνδεσμοι, η ουροδόχος κύστη, το ορθό, οι ουρητήρες, τα νεφρά, τα νεύρα της πυέλου ή οποιοδήποτε άλλο όργανο του σώματος, με αποτέλεσμα την πρόκληση φλεγμονώδους αντίδρασης με συμφύσεις και έντονο πόνο.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση

  • Αδενομύωση:

Πάθηση κατά την οποία ο ενδομήτριος ιστός, ο οποίος φυσιολογικά επικαλύπτει το εσωτερικό της μήτρας, αναπτύσσεται στο μυϊκό τοίχωμα της μήτρας. Ο ιστός αυτός συνεχίζει να επιτελεί το ρόλο του κανονικά στις διάφορες φάσης της περιόδου (αυξάνεται, διασπάται και αποφέρει αιμορραγία), με αποτέλεσμα η μήτρα να διογκώνεται και να προκαλεί πόνο. Η αδενομύωση μπορεί να εντοπίζεται σε ολόκληρη τη μήτρα ή σε ένα σημείο.

Μάθε περισσότερα για την αδενομύωση

  • Ινομυώματα:

Καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται μέσα ή γύρω από τη μήτρα. Υπολογίζεται ότι περίπου 1 στις 3 γυναίκες θα εμφανίσουν ινομυώματα κάποια στιγμή στην πορεία της ζωής τους, χωρίς να κρίνεται αναγκαία σε όλες τις περιπτώσεις η ιατρική αντιμετώπισης τους.

Μάθε περισσότερα για τα Ινομυώματα

  • Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID):

Είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Εμφανίζεται συνήθως όταν μια βακτηριακή λοίμωξη, εξαπλώνεται από τον τράχηλο της μήτρας ή τον κόλπο προς τη μήτρα, τις σάλπιγγες ή τις ωοθήκες.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

  • Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS):

Ορμονική διαταραχή που μπορεί να μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά τον οργανισμό και να προκαλέσει επώδυνες περιόδους.

Μάθε περισσότερα για τις πολυκυστικές ωοθήκες

 

Ο υπερβολικός πόνος στην περίοδο δεν είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώνουν οι γυναίκες εξαιτίας της φυσιολογίας τους. Παρόλο που αποτελεί, δυστυχώς, αναπόσπαστο κομμάτι της περιόδου και της γυναικείας εμπειρίας, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τον θεωρούμε δεδομένο και αναπόφευκτο ή να τον αγνοούμε.

Αν αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά, η επίσκεψη σε έναν γυναικολόγο. Άκου το σώμα σου!

 


aidiitida-scaled-800x600.jpg

Η αιδοιίτιδα, δεν είναι μια συγκεκριμένη πάθηση, όπως πιστεύεται ευρέως. Είναι ένας γενικός ιατρικός όρος που περιγράφει τη φλεγμονή του αιδοίου. Παρότι συνδέεται με την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, η αιδοιίτιδα δε σημαίνει απαραίτητα ότι η γυναίκα δε φροντίζει την υγιεινή της.

Συχνά η αιδοιίτιδα συγχέεται με την κολπίτιδα, ωστόσο δεν πρόκειται για την ίδια πάθηση, παρόλο που είναι συχνό φαινόμενο αυτές οι δύο καταστάσεις να συνυπάρχουν. Η αιδοιίτιδα αφορά το αιδοίο, δηλαδή το εξωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων, ενώ η κολπίτιδα τον κόλπο, δηλαδή το εσωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων. Λόγω της γυναικείας ανατομίας και αλλά και της ευαίσθητης φύσης του δέρματος και των βλεννογόνων στην περιοχή, τόσο το αιδοίο, όσο και ο κόλπος είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ερεθισμούς από εξωτερικούς παράγοντες.

 

Συμπτώματα αιδοιίτιδας

Τα συμπτώματα της αιδοιίτιδας μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά (οξεία μορφή) ή να αναπτύσσονται σταδιακά και να επιμένουν (χρόνια μορφή). Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Έντονο και επίμονο κνησμό (φαγούρα) που συχνά επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας.
  • Ερυθρότητα και πρήξιμο στο δέρμα του αιδοίου.
  • Αίσθημα καψίματος ή πόνος, ιδιαίτερα κατά την ούρηση ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.
  • Σημάδια στο δέρμα όπως μικρές φουσκάλες, πληγές ή σκασίματα
  • Αυξημένες κολπικές εκκρίσεις

 

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου αιδοιίτιδας

Η αιδοιίτιδα, αυτή η φλεγμονή στο αιδοίο, μπορεί να προκληθεί από αιτίες που εντάσσονται σε μια από τις παρακάτω κατηγορίες:

 

  1. Αλλεργική αντίδραση ή ερεθισμός 

Πρόκειται για την ποιο συνηθισμένη αιτία εμφάνισης αιδοιίτιδας και προκαλείται από επαφή με υλικά που μπορούν να προκαλέσουν δερματίτιδα όπως:

  • Αρωματικά σαπούνια, αφρόλουτρα και τζέλ καθαρισμού
  • Απορρυπαντικά ρούχων ή μαλακτικά με έντονα αρώματα
  • Αρωματισμένο χαρτί υγείας, σερβιέτες και ταμπόν
  • Κολπικά σπρέι ή αποσμητικά
  • Σπερματοκτόνα
  • Πολύ στενά εσώρουχα και ρούχα (π.χ. στενά τζιν), ιδιαίτερα αν είναι συνθετικά
  • Επαφή βρεμένων ρούχων με το δέρμα για πολλές ώρες (π.χ. μαγιώ, αθλητικά ιδρωμένα ρούχα, κ.ά.)
  • Επαφή με χλωριωμένο νερό σε πισίνες ή υδρομασαζ

 

Η αποφυγή των παραπάνω, εξάλλου, αποτελούν βασικές οδηγίες για τη φροντίδα του αιδοίου και του κόλπου.

 

  1. Λοιμώξεις 

Το αιδοίο μπορεί να εμφανίσει φλεγμονή λόγω της υπέρμετρης ανάπτυξης μικροοργανισμών ή της μετάδοσης λοιμώξεων, όπως:

 

  1. Δερματοπάθειες και Ορμονικές Αλλαγές

Η αιδοιίτιδα σε κάποιες περιπτώσεις σχετίζεται με χρόνιες δερματικές παθήσεις όπως η ψωρίαση και το έκζεμα, οι οποίες μπορούν να εμφανιστούν στην περιοχή του αιδοίου.

 

  1. Εμμηνόπαυση

Κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων μπορεί να προκαλέσει λέπτυνση, ξηρότητα και απώλεια της ελαστικότητας του ιστού. Αυτή η έκφανση της αιδοιίτιδας ονομάζεται ατροφική αιδοιίτιδα.

 

  1. Προεφηβική ηλικία

Τα κορίτσια προεφηβικής ηλικίας, όπως και οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση, είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν αιδοιίτιδα, επειδή τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων.

 

  1. Σακχαρώδης διαβήτης

Οι γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να εμφανίσουν αιδοιίτιδα, λόγω του υψηλότερου σακχάρου στον οργανισμό τους.

 

Διάγνωση αιδοιίτιδας 

Η επίσκεψη στον γυναικολόγο είναι απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση, καθώς η αυτοδιάγνωση και η λανθασμένη χρήση κρεμών μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση. Ο γιατρός πραγματοποιεί κλινική εξέταση, καταγράφει το ιατρικό ιστορικό και, αν κριθεί απαραίτητο, προχωράει σε εξετάσεις όπως η καλλιέργεια κολπικού υγρού, το τεστ παπ, ή και αιματολογικές εξετάσεις.

 

Θεραπεία αιδοιίτιδας

Η θεραπεία της αιδοιίτιδας εξαρτάται αποκλειστικά από τα υποκείμενα αίτια. Μπορεί να χρειάζεται απομάκρυνση από την ουσία που προκαλεί ερεθισμό, η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (εξωτερικά ή εσωτερικά) και η αλλαγή των συνηθειών που σχετίζονται με την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής.

Η αιδοιίτιδα είναι μια συχνή και στην πλειονότητά της εύκολα αντιμετωπίσιμη κατάσταση, αρκεί να εντοπιστεί έγκαιρα η αιτία της. Η τήρηση των σωστών κανόνων για την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, η προσαρμογή της διατροφής, η αποφυγή ουσιών που δημιουργούν ερεθισμούς και η στενή συνεργασία με τον γυναικολόγο συμβάλλουν στη γρήγορη αντιμετώπιση και θεραπεία της αιδοιίτιδας.

 


salpiggographia-800x600.jpg

Η σαλπιγγογραφία είναι μια απεικονιστική ακτινολογική εξέταση, η οποία χρησιμοποιείται για να μπορούν οι γιατροί να ελέγξουν αν και σε ποιο βαθμό οι σάλπιγγες είναι φραγμένες ή κλειστές. Η σαλπιγγογραφία, ή υστεροσαλπιγγογραφία (HSG), όπως είναι η επίσημη ονομασία της, προσφέρει πολύτιμα δεδομένα στον θεράποντα ιατρό, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σωστή θεραπευτική προσέγγιση, καθώς μπορεί να διαγνώσει κάποιες αιτίες υπογονιμότητας στις γυναίκες, ανατομικές ανωμαλίες ή άλλες γυναικολογικές παθήσεις.

 

Πότε χρειάζεται να κάνω σαλπιγγογραφία;

Η σαλπιγγογραφία συστήνεται – συνήθως συνδυαστικά με άλλες εξετάσεις, όπως η υστεροσκόπηση και το γυναικολογικό υπερηχογράφημα – είτε σε γυναίκες που επιθυμούν να κάνουν έλεγχο υπογονιμότητας ή που βρίσκονται σε διαδικασία διερεύνησης για πιθανή γυναικολογική πάθηση.

Πιο συγκεκριμένα, η σαλπιγγογραφία χρησιμοποιείται για:

  • Τον έλεγχο των σαλπίγγων

Οι σάλπιγγες μπορεί να είναι φραγμένες ή να παρουσιάζουν στενώσεις λόγω φλεγμονών, ενδομητρίωσης ή προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων.

  • Την εξέταση της μήτρας

Σε αυτή την περίπτωση επιτρέπει τον εντοπισμό ανατομικών προβλημάτων στη μήτρα όπως προς το σχήμα, το μέγεθος και τη δομή της, η δίκερη ή η μονόκερη μήτρα. Επιπλέον, μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία καλοηθών όγκων, πολύποδες μήτρας, ινομυώματα ή συμφύσεις.

  • Τον μετεγχειρητικό έλεγχο

Η εξέταση πραγματοποιείται σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στις σάλπιγγες (π.χ. για την αποκατάσταση μιας απόφραξης), ως μετεγχειρητικός έλεγχος. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για την επιβεβαίωση του αποτελέσματος μιας μόνιμης μεθόδου αντισύλληψης (απολίνωση σαλπίγγων).

 

Πώς πραγματοποιείται η σαλπιγγογραφία;

Η σαλπιγγογραφία πραγματοποιείται στην μεταξύ της 5ης και της 10ης ημέρας του κύκλου (μετρώντας από την πρώτη ημέρα της περιόδου), ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εγκυμοσύνης και ούτος ώστε το ενδομήτριο να βρίσκεται στην λεπτή φάση του και να επιτρέπει την καθαρότερη απεικόνιση του.

Η εξέταση γίνεται με τη χρήση κολποδιαστολέα και την έκχυση σκιαγραφικού υγρού. Το υγρό αυτό στη συνέχεια απορροφάται φυσιολογικά και με απόλυτη ασφάλεια από τον ίδιο τον οργανισμό μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης μπορεί να ζητηθούν από τον γιατρό μικρές αλλαγές της τοποθέτησης (κλίσης) της λεκάνης, ώστε να αποτυπωθούν όλες οι ανατομικές γωνίες. Η συνολική διαδικασία συνήθως διαρκεί 15 με 30 λεπτά.

Πέραν της κλασικής σαλπιγγογραφίας η οποία γίνεται με τη χρήση κλασικού ακτινολογικού μηχανήματος, τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε η τεχνική Hyfosy σε συνδυασμό με την 3d υπερηχογραφία.

Τα πλεονέκτημα της Hyfosy τεχνικής είναι αρκετά, ή διαδικασία είναι εντελώς ανώδυνη, δεν υπάρχει πιθανότητα αλλεργικής αντίδρασης λογω της σύστασης του αφρού και τέλος δεν γίνεται χρήση ακτινοβολίας.

Η υστεροσαλπιγγογραφία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν υπάρχει εγκυμοσύνη, πυελική λοίμωξη ή προκύψει αιμορραγία της μήτρας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

 

Τι θα νιώσω στην εξέταση;

Οι περισσότερες γυναίκες αναφέρουν μια ήπια ενόχληση κατά τη διάρκεια της εξέτασης ή παροδικές κράμπες περιόδου τη στιγμή που εκχύεται το σκιαγραφικό. Οι κράμπες αυτές είναι παροδικές και υποχωρούν σχεδόν αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η έγχυση.

Αμέσως μετά την εξέταση, η γυναίκα μπορεί να επιστρέψει κανονικά στις καθημερινές της δραστηριότητες. Μπορεί, ωστόσο να βιώσει κάποια ήπια συμπτώματα για λίγες ώρες ή ημέρες όπως ήπιες κράμπες και πόνους περιόδου ή και μικρές ποσότητες κολπικών εκκρίσεων (καφέ ή κόκκινες), καθώς το πλεονάζον σκιαγραφικό υλικό αποβάλλεται φυσικά.

 

Σαλπιγγογραφία: Ένας πολύτιμος σύμμαχος στη διερεύνηση της γυναικείας γονιμότητας

Η σαλπιγγογραφία αποτελεί έναν πολύτιμο εργαλείο για την διάγνωση παθήσεων και την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Μέσα σε λίγα λεπτά, προσφέρει άμεσες, ξεκάθαρες και έγκυρες απαντήσεις για την κατάσταση της μήτρας και των σαλπίγγων. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, ο γυναικολόγος μπορεί να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο, στοχευμένο και αποτελεσματικό πλάνο θεραπείας, φέρνοντας το ζευγάρι ένα βήμα πιο κοντά στην εκπλήρωση του ονείρου του για τη δημιουργία μιας οικογένειας.


enallages_diathesis_periodos-800x600.png

Η κατανόηση της περιόδου δεν περιορίζεται στη γνώση του πότε υπάρχει αιμορραγία και πότε υπάρχει πιθανότητα εγκυμοσύνης. Ένα πολύ ουσιαστικό κομμάτι της είναι η κατανόηση των ορμονικών διακυμάνσεων, των εναλλαγών της διάθεσης που αφορούν το σύνολο του κύκλου και όχι μόνο τις ημέρες της αιμορραγίας, όπου λόγω του πόνου μπορεί μια γυναίκα να βιώνει συναισθηματικές διακυμάνσεις.

Πολλές γυναίκες αισθάνονται τον εαυτό τους να αλλάζει λίγες ημέρες πριν την εμφάνιση της περιόδου. Μια ξαφνική εμφάνιση ενός δυσανάλογου με μια κατάσταση εκνευρισμού, ένα ξέσπασμα σε κλάμα ή μια έντονη ψυχολογική κούραση, είναι εναλλαγές της διάθεσης οι οποίες αποτελούν μια πραγματική βιολογική ανταπόκριση του οργανισμού στις περίπλοκες ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου. Και όμως, αυτές οι μεταπτώσεις συχνά προκαλούν σύγχυση ή ακόμα και ενοχές, παρότι αποτελούν ένα φυσιολογικό κομμάτι της γυναικείας εμπειρίας και έχουν σαφές βιολογικό υπόβαθρο.

Ο «κύκλος» των ορμονών

Ο εμμηνορροϊκός κύκλος δεν αφορά μόνο το αναπαραγωγικό σύστημα, αλλά και την παραγωγή των ορμονών. Σε κάθε φάση του κύκλου χωρίζεται σε φάσεις, καθεμία από τις οποίες επηρεάζει διαφορετικά τη χημεία του εγκεφάλου.

  1. Ωοθυλακική Φάση – Η φάση της «ανόδου»: 

Είναι φάση με μεταβλητή διάρκεια, κατά την οποία αρχίζουν να ωριμάζουν ωάρια και αναπτύσσεται το ενδομήτριο. Ξεκινά την πρώτη ημέρα της περιόδου, όπου τα επίπεδα των οιστρογόνων αρχίζουν να αυξάνονται, γεγονός που συνδέεται με αυξημένη ενέργεια και καλύτερη διάθεση.

  1. Ωορρηξία – Η «κορύφωση»:

Είναι οι ημέρες οπότε απελευθερώνεται το ωάριο από το ωοθυλάκιο προς τις σάλπιγγες, η ωορρηξία, συνάδει με το ανώτατο επίπεδο συγκέντρωσης των οιστρογόνων. Πολλές γυναίκες αναφέρουν ότι σε αυτή τη φάση αισθάνονται πιο κοινωνικές και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

 

  1. Ωχρινική φάση – Η «πτώση»:

Μετά την ωορρηξία, παράγεται προγεστερόνη, ώστε να προετοιμαστεί ξανά το ενδομήτριο για μια πιθανή εγκυμοσύνη και εμποδιστεί η έναρξη της επόμενης περιόδου σε περίπτωση εγκυμοσύνης). Αν δεν υπάρξει σύλληψη, τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης πέφτουν απότομα. Αυτή η απότομη πτώση, περίπου 1 με 2 εβδομάδες πριν την έναρξη της περιόδου είναι ο κύριος ένοχος για όλα τα συμπτώματα του Προεμμηνορρυσιακού Σύνδρομου (PMS). Σπανιότερα, σε αυτή την φάση μπορεί να εμφανιστεί και η Προεμμηνορρυσιακή Δυσφορική Διαταραχή (PMDD).

 

Ο ρόλος της σεροτονίνης

Τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη, φυσικά, δεν δρουν αυτόνομα, αλλά αλληλεπιδρούν άμεσα με χημικές ουσίες που μεταφέρουν μηνύματα στον εγκέφαλο, όπως η σεροτονίνη. Η σεροτονίνη είναι ο νευροδιαβιβαστής που ρυθμίζει το αίσθημα της ευτυχίας, την ηρεμία, την όρεξη και τον ύπνο. Όταν τα οιστρογόνα πέφτουν κατά την ωχρινή φάση, συμπαρασύρουν και τα επίπεδα της σεροτονίνης. Η έλλειψη σεροτονίνης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αίσθημα θλίψης, ευερεθιστότητα, θυμό, αϋπνία και έντονη επιθυμία για φαγητό (κυρίως υδατάνθρακες και ζάχαρη).

 

Συμβουλές για τη διαχείριση των εναλλαγών διάθεσης

 

Για την διαχείριση των εναλλαγών διάθεσης στην περίοδο, οι παρακάτω συμβουλές μπορούν να συμβάλλουν στο μετριασμό των επιπτώσεων τους:

 

Διατροφή:

Η ισορροπημένη διατροφή κατά τη διάρκεια της περιόδου μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της έντασης συμπτωμάτων όπως το πρήξιμο, ο πόνος στη μέση, οι κράμπες περιόδου και η αδυναμία. Η ισορροπημένη διατροφή δεν είναι μόνο σημαντική τις ημέρες της αιμορραγίας, αλλά σε όλες τις φάσεις της περιόδου, όπου ο οργανισμός έχει διαφορετικές ανάγκες. Επιπλέον, μια ισορροπημένη διατροφή η οποία ανταποκρίνεται στις αλλαγές που υφίσταται ο οργανισμός σε κάθε φάση της περιόδου, μπορεί να συμβάλλει στη διαχείριση του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου (PMS) και της προεμμηνορρυσιακής δυσφορικής διαταραχής (PMDD).

Διάβασε περισσότερα ΕΔΩ

 

Καταγραφή του κύκλου

Η χρήση του παραδοσιακού ημερολογίου ή μιας εφαρμογής καταγραφής της περιόδου, μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη και την επίγνωση των εναλλαγών διάθεσης. Μπορείς να ξεκινήσεις με την καταγραφή των συμπτωμάτων σε 2-3 περιόδους και έπειτα να μελετήσεις τα μοτίβα που σχηματίζονται. Με αυτό τον τρόπο μπορείς να προβλέψεις πότε αυτές εμφανίζονται έντονα και να προσαρμόσεις στο μέτρο του δυνατού τις υποχρεώσεις αυτών των  ημερών. Επιπλέον, αυτή η επίγνωση συμβάλλει στη μείωση του άγχους: η «κακή διάθεση» έχει ημερομηνία λήξης.

 

Ποιοτικός ύπνος και ξεκούραση

Κατά την ωχρινική φάση, η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει ελαφρώς, γεγονός που μπορεί να χαλάσει την ποιότητα του ύπνου. Η έλλειψη ύπνου εντείνει τις συναισθηματικές αντιδράσεις, αλλά η γνώση του πότε θα συμβαίνει είναι πολύ σημαντική για την προετοιμασία σου. Μπορείς να δοκιμάσεις να φτιάξεις μια χαλαρωτική ρουτίνα πριν τον ύπνο την οποία θα τηρείς αυτές τις ημέρες.

 

Σωματική Άσκηση

Η φυσική δραστηριότητα απελευθερώνει ενδορφίνες, τις φυσικές ουσίες του σώματος που βελτιώνουν τη διάθεση και δρουν ως φυσικά παυσίπονα. Επιπλέον, τεχνικές όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή οι ασκήσεις αναπνοής μπορούν να βοηθήσουν στην διαχείριση του άγχους.

 

Πότε να συμβουλευτώ γιατρό;

Οι εναλλαγές διάθεσης στην περίοδο είναι ένα βιολογικό φαινόμενο και όχι μια ένδειξη αδυναμίας. Κατανοώντας τι συμβαίνει σε κάθε φάση, μπορείς να φροντίσεις τον εαυτό σου, οπλισμένη με περισσότερη κατανόηση και υπομονή.

Αν, παρόλα αυτά, οι εναλλαγές διάθεσης δημιουργούν αίσθημα απελπισίας, επηρεάζουν σοβαρά την ποιότητα της ζωής, τη δουλειά και την καθημερινότητα, είναι απαραίτητη η συμβουλή ενός γυναικολόγου.

 



 

Τι θεωρείται φυσιολογική περίοδος;

Η έμμηνος ρύση, η περίοδος, έρχεται κάθε 22-35 ημέρες (συνηθέστερα κάθε 28 ημέρες). Μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 7 μέρες και ξεκινά κάποια στιγμή κατά την εφηβεία μεταξύ 10 εώς 18 ετών, με μέσο όρο τα 12 έτη.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν υφίσταται «φυσιολογική περίοδος», υπό την έννοια ότι κάθε σώμα, κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Κάποιες γυναίκες βιώνουν σταθερούς κύκλους, ενώ άλλες έχουν ασταθείς όσον αφορά τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων. Επιπλέον, σχεδόν όλες οι γυναίκες θα βιώσουν έστω και μια φορά στη ζωή τους κάποια αλλαγή στον κύκλο τους.

 

Γιατί η περίοδος μου κρατάει περισσότερο από 7 ημέρες;

Αν η περίοδος σου αλλάξει και αρχίσει να διαρκεί περισσότερες ημέρες, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αν σε έναν μόνο κύκλο η αιμορραγία κρατήσει περισσότερο από 7 ημέρες, το πιθανότερο είναι ότι και πάλι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Αν, όμως παρατηρήσεις σημαντική αλλαγή στην διάρκεια των περιόδων σου, οι οποίες διαρκούν περισσότερο από 7 ημέρες, πόσο μάλλον αν συνοδεύονται και από άλλες αλλαγές, όπως διαφορά στην συχνότητα και την ποσότητα ροής, τότε συνίσταται η διερεύνηση της αιτίας από γιατρό, καθώς πρόκειται για διαταραχή περιόδου.

Υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι για τους οποίους η περίοδος είναι παρατεταμένη. Αυτοί οι λόγοι ποικίλλουν και μπορεί να σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας σου, την ηλικία, τον τρόπο ζωής, αλλά και την ύπαρξη παθήσεων. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για παρατεταμένη αιμορραγία στην περίοδο είναι:

 

 

1. Γυναικολογικές παθήσεις προκαλούν διαταραχές περιόδου

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS)

Ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα του Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών είναι η διαταραχές στην περίοδο, συμπεριλαμβανομένης και της παρατεταμένης αιμορραγίας. Η καθυστέρηση μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα όπως έντονη τριχοφυΐα στο πρόσωπο, το στήθος, την πλάτη ή τους γοφούς, υπογονιμότητα, επαναλαμβανόμενες αποβολές, (επαν)εμφάνιση ακμής, κ.ά. Ωστόσο για τη διάγνωσή της χρειάζεται να γίνουν συγκεκριμένες ιατρικές εξετάσεις.

Μάθε περισσότερα για το Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) διαβάζοντας ΕΔΩ.

 

Ινομυώματα

Παρόλο που σε αρκετές περιπτώσεις η παρουσία ινομυωμάτων είναι τελείως ασυμπτωματική και η διάγνωση τους γίνεται κατά τη διάρκεια προληπτικού γυναικολογικού ελέγχου, ένα από τα κύρια συμπτώματα τους είναι η δυσμηνόρροια, δηλαδή η περίοδοι με μεγάλη διάρκεια ή μεγάλη ροή.

Μάθε περισσότερα για τα ινομυώματα διαβάζοντας ΕΔΩ, για την υστεροσκοπική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ και για την ρομποτική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ.

 

Πολύποδες Μήτρας

Οι πολύποδες μήτρας είναι υπερπλασίες ή όγκοι των ιστών και των αδένων της μήτρας. Πολλές φορές δεν εμφανίζουν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαία μετά από προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο. Μεταξύ των συμπτωμάτων μπορεί να υπάρχει και η παρατεταμένη περίοδος.

Μάθε περισσότερα για του πολύποδες μήτρας ΕΔΩ

 

Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση αποτελεί την κύρια γυναικολογική πάθηση η οποία επηρεάζει την έμμηνο ρύση και μπορεί να προκαλέσει περιόδους που διαρκούν πάνω από 7 ημέρες.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση ΕΔΩ, για την λαπαροσκοπική αντιμετώπισή της ΕΔΩ και για την ρομποτική της αντιμετώπιση ΕΔΩ

 

Αδενομύωση

Σε κάποιες περιπτώσεις η αδενομύωση δεν προκαλεί συμπτώματα ή μόνο μια ήπια ενόχληση που οι γυναίκες συνήθως εκλαμβάνουν ως φυσιολογικό κομμάτι της περιόδου. Μεταξύ των συμπτωμάτων μπορεί να υπάρχει και η παρατεταμένη περίοδος και πόνος.

Μάθε περισσότερα για την αδενομύωση ΕΔΩ

 

Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID) είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Τα συμπτώματα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, πολλές φορές είναι ανεπαίσθητα, καθιστώντας δύσκολη τη διάγνωση. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν και την παρατεταμένη περίοδο.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου (PID) ΕΔΩ

 

Καρκίνoς του ενδομήτριου της μήτρας

Το κυριότερο σύμπτωμα του καρκίνου του ενδομήτριου είναι η αιμορραγία, η οποία εμφανίζεται είτε ενώ υπάρχει εμμηνόπαυση, είτε μέσω διαταραχών περιόδου, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την μεγαλύτερη από το φυσιολογικό διάρκεια αιμορραγίας της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για τον καρκίνο του ενδομήτριου ΕΔΩ

 

2. Έναρξη της εμμηνόπαυσης

Οι διαταραχές περιόδου μπορεί να αποτελούν μια πρώτη ένδειξη για την έναρξη της κλιμακτηρίου και της εμμηνόπαυσης.

Μάθε περισσότερα για την εμμηνόπαυση διαβάζοντας τα άρθρα ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

 

 

3. Απώλεια μιας εγκυμοσύνης (εξωμήτρια κύηση ή αποβολή)

Μια παρατεταμένη αιμορραγία μπορεί λανθασμένα να θεωρηθεί ότι αποτελεί φυσιολογικό κομμάτι της περιόδου, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να σχετίζεται με την απώλεια μιας εγκυμοσύνης, μια αποβολή ή μια εξωμήτρια κύηση. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται η επίσκεψη σε γυναικολόγο, ώστε να αξιολογήσει αν χρειάζεται να γίνουν περαιτέρω ιατρικές διαδικασίες ή και να αξιολογήσει την αιτία που προκάλεσε μια τέτοια κύηση.

 

4. Άλλες παθήσεις ή Φαρμακευτική αγωγή

Η περίοδος μπορεί να επηρεαστεί από παθήσεις που επηρεάζουν το ορμονικό σύστημα όπως οι παθήσεις του θυρεοειδούς και παθήσεις του αίματος. Επιπλέον, υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή των ορμονών όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, η επείγουσα αντισύλληψη, το ενδομήτριο σπείραμα, τα αντικαταθλιπτικά, αντιπηκτικά φάρμακα, φαρμακευτική αγωγή για ορμονοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, κ.ά. Γι αυτό και είναι πάντα σημαντικό να συζητάτε με τον γιατρό σας τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει μια φαρμακευτική αγωγή.

 

Πότε πρέπει να επισκεφτώ γιατρό;

Μια επίσκεψη σε γυναικολόγο για τη διερεύνηση του λόγου για την παρατεταμένη περίοδο αιμορραγίας – ακόμα και αν συμβαίνει πρώτη φορά – συνίσταται αν:

  • Η παρατεταμένη αιμορραγία παρατηρείται περισσότερο από 2 μήνες (συνεχόμενους ή μη)
  • Αντιμετωπίζεις και άλλα συμπτώματα, όπως:
    • Πυρετό
    • Ναυτία ή εμετό
    • Υπερβολικό πόνο περιόδου, πόνο κατά την ούρηση ή τη σεξουαλική επαφή
    • Αιμορραγία εκτός της περιόδου ή μετά από σεξουαλικές επαφές
    • Απότομη αλλαγή βάρους
    • Κόπωση
    • Τριχοφυΐα στο πρόσωπο
  • Η έντονη περίοδος επηρεάζει την καθημερινότητά σου

 


123…15

Κάντε το Επόμενο Βήμα για την Υγεία σας

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε στο υπερσύγχρονο ιατρείο μας στην οδό Ηριδανού & να συζητήσουμε μαζί σας.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ