Η κολπίτιδα και η ουρολοίμωξη είναι παθήσεις που αφορούν διαφορετικά συστήματα του ανθρώπινου σώματος. Παρόλα αυτά, επειδή παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα, υπάρχει συχνά μια σύγχυση στις πάσχουσες για το ποιό από τα δύο μπορεί να συμβαίνει. Επιπλέον, είναι πολύ συχνό οι πάσχουσες να μην ζητούν ιατρική συμβουλή και να προχωρούν σε λανθασμένη αυτοδιάγνωση και λαμβάνουν φάρμακα μόνες τους, δημιουργώντας προβλήματα.

Τι είναι η ουρολοίμωξη;

Η ουρολοίμωξη είναι βακτηριακή λοίμωξη, η οποία συμβαίνει σε κάποιο σημείο του ουροποιητικού συστήματος. Συνήθως εντοπίζεται στην ουρήθρα και την ουροδόχο κύστη (κυστίτιδα). Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ουρολοίμωξης οφείλεται στο βακτήριο Escherichia coli (E. coli).

Τι είναι η κολπίτιδα;

Με τον όρο κολπίτιδα αναφερόμαστε σε φλεγμονή ή λοίμωξη του κόλπου. Συνήθως, προκαλείται από διαταραχή της φυσιολογικής κολπικής χλωρίδας (όπως στη βακτηριακή κολπίτιδα), από υπερανάπτυξη μυκήτων (Candida albicans) ή από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (όπως οι τριχομονάδες).Υπολογίζεται ότι περίπου το 75% των γυναικών θα αντιμετωπίσουν μυκητιασική κολπίτιδα μία φορά στη ζωή τους.

Διάβασε περισσότερα για την κολπίτιδα

Συμπτώματα: Ποιά είναι η διαφορά;

Ο ασφαλέστερος τρόπος για να διακρίνετε τις δύο παθήσεις είναι να παρατηρήσετε πότε εκδηλώνονται τα συμπτώματα. Πιο συγκεκριμένα:

1. Τσούξιμο

Στην ουρολοίμωξη το τσούξιμο και η ενόχληση εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ούρησης. Αντίθετα, στην κολπίτιδα ο ερεθισμός, ο κνησμός(φαγούρα) και το τσούξιμο είναι συνήθως μόνιμα στην περιοχή του αιδοίου και του κόλπου. Εάν νοιώθετε τσούξιμο κατά την ούρηση, αυτό συνήθως συμβαίνει επειδή τα ούρα έρχονται σε επαφή με το εξωτερικά ερεθισμένο δέρμα.

2. Κολπικές εκκρίσεις

Στην ουρολοίμωξη δεν παρατηρείται καμία αλλαγή στις κολπικές εκκρίσεις. Αντίθετα, στην κολπίτιδα, οι αλλαγές στις κολπικές εκκρίσεις είναι το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα. Οι εκκρίσεις αποκτούν ασυνήθιστο χρώμα (λευκό παχύρρευστο σαν κομμένο γάλα, κιτρινοπράσινο ή γκριζωπό) και συχνά δυσάρεστη οσμή (ειδικά οσμή ψαριού στη βακτηριακή κολπίτιδα).

Διάβασε περισσότερα για τις κολπικές εκκρίσεις

3. Συχνουρία

Στην ουρολοίμωξη υπάρχει κατά κανόνα συνεχής, επιτακτική ανάγκη για ούρηση, ακόμη και όταν η κύστη είναι σχεδόν άδεια. Αντίθετα, στην κολπίτιδα δεν επηρεάζεται η συχνότητα της ούρησης.

4. Άλλα συμπτώματα

Στην ουρολοίμωξη ένα πιθανό σύμπτωμα είναι τα ούρα να είναι θολά ή να υπάρχει αίμα στην ούρηση. Αυτό το σύμπτωμα δεν υπάρχει στην κολπίτιδα. Αντίστοιχα, στην κολπίτιδα είναι πολύ συχνός ο πόνος κατά την σεξουαλική επαφή, σύμπτωμα που εμφανίζεται σπάνια στην ουρολοίμωξη.

Διάγνωση ουρολοίμωξης VS διάγνωση κολπίτιδας

Η διάγνωση της ουρολοίμωξης πραγματοποιείται μέσω γενικής εξέτασης ούρων και καλλιέργειας ούρων με αντιβιόγραμμα, ώστε να ταυτοποιηθεί το παθογόνο μικρόβιο και να επιλεγεί το κατάλληλο αντιβιοτικό.

Η διάγνωση της κολπίτιδας γίνεται μέσω δείγματος που λαμβάνει ο γυναικολόγος για καλλιέργεια κολπικού υγρού, ώστε να καθοριστεί αν πρόκειται για μύκητες, βακτήρια ή παράσιτα.

Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν πρέπει καμία γυναίκα να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για ουρολοίμωξη ή κολπίτιδα αυθαίρετα και χωρίς οδηγίες γιατρού. Η λανθασμένη λήψη φαρμάκων (όπως για παράδειγμα αντιβιοτικών για μια απλή μυκητίαση) λόγω αυτοδιάγνωσης μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.

Πότε πρέπει να επισκεφτώ γιατρό;

Εάν εμφανιστεί αίμα στα ούρα, πυρετός, ρίγος ή πόνος στη μέση/πλευρά, εξανθήματα, δερματικές αλλοιώσεις, φουσκάλες ή πληγές γύρω από τα γεννητικά όργανα ή τον πρωκτό, η άμεση ιατρική αξιολόγηση είναι απαραίτητη.

Συμβουλές πρόληψης για την κολπίτιδα και την ουρολοίμωξη

Για την πρόληψη των δύο παθήσεων συνίσταται η εφαρμογή συγκεκριμένων συμβουλών για την καθαριότητα της ευαίσθητης περιοχής σε σχέση με το μπάνιο, την περίοδο, τη σεξουαλική επαφή και των εσωρούχων ή ρούχων που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Πιο συγκεκριμένα:

• Καθαρισμός

Σκουπίζετε την περιοχή πάντοτε από εμπρός προς τα πίσω μετά την τουαλέτα, ώστε να μην μεταφέρονται εντερικά μικρόβια στον κόλπο και την ουρήθρα.

• Ενυδάτωση

Πίνετε τουλάχιστον 1,5–2 λίτρα νερό καθημερινά για να ξεπλένεται φυσικά το ουροποιητικό σύστημα.

• Ούρηση μετά τη σεξουαλική επαφή

Η ούρηση μετά την σεξουαλική επαφή Βοηθά στην άμεση απομάκρυνση τυχόν βακτηρίων που εισήλθαν στην ουρήθρα κατά τη συνουσία.

• Βαμβακερά εσώρουχα

Αποφύγετε στενά παντελόνια, σορτσάκια και κολάν που περιορίζουν την κυκλοφορία του αέρα στην κολπική περιοχή. Φορέστε βαμβακερά εσώρουχα, καθώς το βαμβάκι απορροφά καλύτερα την υγρασία.

• Υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής

Μην κάνετε κολπικές πλύσεις, καθώς καταστρέφουν τη φυσιολογική χλωρίδα. Μάθετε περισσότερες συμβουλές για την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής ΕΔΩ

Τι θεωρείται φυσιολογική περίοδος;

Η έμμηνος ρύση, η περίοδος, έρχεται κάθε 22-35 ημέρες (συνηθέστερα κάθε 28 ημέρες). Μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 7 μέρες και ξεκινά κάποια στιγμή κατά την εφηβεία μεταξύ 10 εώς 18 ετών, με μέσο όρο τα 12 έτη.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν υφίσταται «φυσιολογική περίοδος», υπό την έννοια ότι κάθε σώμα, κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Κάποιες γυναίκες βιώνουν σταθερούς κύκλους, ενώ άλλες έχουν ασταθείς όσον αφορά τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων. Επιπλέον, σχεδόν όλες οι γυναίκες θα βιώσουν έστω και μια φορά στη ζωή τους κάποια αλλαγή στον κύκλο τους.

Γιατί η περίοδος μου έρχεται κάθε 20 μέρες;

Αν η περίοδος σου αλλάξει και αρχίσει να έρχεται συχνότερα, αρχικά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αν σε έναν μόνο κύκλο η μια περίοδος από την επόμενη έχουν απόσταση μόνο 20 μέρες, το πιθανότερο είναι ότι και πάλι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Αν, όμως παρατηρήσεις σημαντική αλλαγή στην διάρκεια των περιόδων σου, οι οποίες έρχονται κάθε 20 μέρες, πόσο μάλλον αν συνοδεύονται και από άλλες αλλαγές, όπως διαφορά στη διάρκεια (πχ κρατάνε περισσότερο από 7 ημέρες) και την ποσότητα ροής, τότε συνίσταται η διερεύνηση της αιτίας από γιατρό, καθώς πρόκειται για διαταραχή περιόδου.

Υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι για τους οποίους η περίοδος μπορεί να έρχεται συχνότερα. Αυτοί οι λόγοι ποικίλλουν και μπορεί να σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας σου, την ηλικία, τον τρόπο ζωής, αλλά και την ύπαρξη παθήσεων. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για μια πολύ συχνή περίοδο είναι:

Έναρξη της περιόδου / Εφηβεία

Η περίοδος, κατά τα πρώτα χρόνια της εμφάνισης της στην εφηβεία, είναι φυσιολογικό να μην είναι σταθερή.

Έναρξη της εμμηνόπαυσης

Διαταραχές στην συχνότητα και την περιοδικότητα της εμμήνου ρύσεως μπορεί να αποτελούν μια πρώτη ένδειξη για την έναρξη της κλιμακτηρίου και της εμμηνόπαυσης.

Μάθε περισσότερα για την εμμηνόπαυση διαβάζοντας τα άρθρα ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Γυναικολογικές παθήσεις όπως:

• Ινομυώματα

Παρόλο που σε αρκετές περιπτώσεις η παρουσία ινομυωμάτων είναι τελείως ασυμπτωματική και η διάγνωση τους γίνεται κατά τη διάρκεια προληπτικού γυναικολογικού ελέγχου, ένα από τα συμπτώματα τους μπορεί να είναι η ακανόνιστη ροή αίματος ή η παρατεταμένη.

Μάθε περισσότερα για τα ινομυώματα διαβάζοντας ΕΔΩ, για την υστεροσκοπική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ και για την ρομποτική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ.

• Πολύποδες Μήτρας

Οι πολύποδες μήτρας πολλές φορές δεν εμφανίζουν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαία μετά από προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο. Μεταξύ των συμπτωμάτων υπάρχει και συχνότερη εμφάνιση της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για του πολύποδες μήτρας ΕΔΩ

• Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση αποτελεί την κύρια γυναικολογική πάθηση η οποία επηρεάζει την έμμηνο ρύση και μπορεί να προκαλέσει περιόδους που έρχονται κάθε 20 μέρες.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση ΕΔΩ, για την λαπαροσκοπική αντιμετώπισή της ΕΔΩ και για την ρομποτική της αντιμετώπιση ΕΔΩ

• Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID) είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Τα συμπτώματα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, πολλές φορές είναι ανεπαίσθητα, καθιστώντας δύσκολη τη διάγνωση. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν και περίοδο κάθε 20 μέρες.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου (PID) ΕΔΩ

• Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS [πρώην Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)]

Ο όρος περιγράφει ένα ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων, το οποίο μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά τον οργανισμό και την περιοδικότητα της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για το Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS ΕΔΩ

• Άλλες παθήσεις ή Φαρμακευτική αγωγή

Η περίοδος μπορεί να επηρεαστεί από παθήσεις που επηρεάζουν το ορμονικό σύστημα όπως οι παθήσεις του θυρεοειδούς και παθήσεις του αίματος. Επιπλέον, υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή των ορμονών όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, η επείγουσα αντισύλληψη, το ενδομήτριο σπείραμα, τα αντικαταθλιπτικά, αντιπηκτικά φάρμακα, φαρμακευτική αγωγή για ορμονοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, κ.ά. Γι αυτό και είναι πάντα σημαντικό να συζητούνται με γιατρό πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει μια φαρμακευτική αγωγή.

• Άγχος και στρες 

Το χρόνιο άγχος και το στρες γνωρίζουμε ήδη ότι μπορεί να επηρεάσει τόσο την παραγωγή των ορμονών, όσο και τη λειτουργία του υποθαλάμου, οποίος διαδραματίζει κύριο ρόλο στον συντονισμό του ενδοκρινικού συστήματος. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό να επηρεάσει και όλη τη λειτουργία του κύκλου της περιόδου.

Πότε πρέπει να επισκεφτώ γιατρό;

Μια επίσκεψη σε γυναικολόγο για τη διερεύνηση των λόγων εμφάνισης της περιόδου κάθε 20 μέρες είναι σημαντική, ακόμα και αν συμβαίνει πρώτη φορά. Συνίσταται η επίσκεψη σε γυναικολόγο αν:

• Η αιμορραγία της περιόδου διαρκεί περισσότερο από 7 ημέρες ή και αποβάλλεται μεγάλη ποσότητα αίματος
• Υπάρχει αιμορραγία ενδιάμεσα ή μετά τη σεξουαλική επαφή
• Η αλλαγή συνέβη ξαφνικά και συμβαίνει για 2-3 μήνες (συνεχόμενους ή μη)
• Αντιμετωπίζεις και άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός, ναυτία ή εμετός, υπερβολικό πόνο περιόδου, απότομη αλλαγή βάρους, κόπωση, τριχοφυΐα στο πρόσωπο, κ.ά.)

Η έμμηνος ρύση είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής κάθε γυναίκας. Ωστόσο, για πολλές γυναίκες, οι ημέρες της περιόδου συνοδεύονται από υπερβολικό πόνο (δυσμηνόρροια). Αν και οι ήπιες κράμπες θεωρούνται αναμενόμενες, ο υπερβολικός πόνος στην περίοδο δεν πρέπει να παραβλέπεται, ούτε οι γυναίκες να τον υπομένουν βουβά, θεωρώντας τον φυσιολογικό.

Τι είναι η δυσμηνόρροια;

Ο πόνος της περιόδου προκαλείται από τις συσπάσεις της μήτρας, καθώς αυτή αποβάλλει το  ενδομήτριο. Η δυσμηνόρροια, ο υπερβολικός πόνος περιόδου χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

1. Πρωτοπαθής Δυσμηνόρροια:

Πρόκειται για πόνο που δεν οφείλεται σε κάποια υποκείμενη γυναικολογική πάθηση. Εμφανίζεται συνήθως στην εφηβεία, λίγο μετά την έναρξη της πρώτης περιόδου. Ο πόνος εντοπίζεται στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στη μέση ή και τους μηρούς. Συνήθως ξεκινά 1-2 ημέρες πριν ή κατά την έναρξη της αιμορραγίας και υποχωρεί μετά τις πρώτες 48 ώρες.

2. Δευτεροπαθής Δυσμηνόρροια:

Πρόκειται για πόνο που σηματοδοτεί την ύπαρξη γυναικολογικής πάθησης ή ανατομικού προβλήματος. Συχνά εμφανίζεται σε γυναίκες άνω των 25 ετών, με μέχρι πρότινος φυσιολογικές ή και ανώδυνες περιόδους. Ο πόνος τείνει να διαρκεί περισσότερο και να μην υποχωρεί εύκολα με απλά παυσίπονα.

3 σημάδια ότι ο πόνος της περιόδου δεν είναι φυσιολογικός

1. Εμποδίζει την καθημερινότητα

Ο φυσιολογικός πόνος περιόδου, παρότι μπορεί να είναι ενοχλητικός, επιτρέπει να είσαι λειτουργική. Αν ο πόνος περιόδου είναι τόσο έντονος που εμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες (σχολείο, εργασία, κοινωνικές επαφές, χόμπι) και τις κοινωνικές υποχρεώσεις, αναγκάζοντάς σε να χάνεις κομμάτια της ζωής, τότε είναι ώρα να συμβουλευτείς γιατρό.

2. Συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα

Αν ο πόνος συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα δεν προϋπήρχαν όπως:

• Υπερβολική αιμορραγία: Αν χρειάζεται να αλλάζεις σερβιέτα κάθε 1-2 ώρες ή βλέπεις μεγάλους θρόμβους αίματος.
• Έντονη ναυτία ή/ και εμετό
• Λιποθυμικά επεισόδια

3. Τα παυσίπονα δεν ανακουφίζουν

Ένας φυσιολογικός πόνος περιόδου συνήθως υποχωρεί με τη χρήση παυσίπονων. Αν παραμένει ίδιος ή μεγαλώνει σε ένταση είναι σημάδι για να επισκεφτείς γυναικολόγο.

Ποιες παθήσεις μπορεί να κρύβονται πίσω από τον υπερβολικό πόνο;

Η εξέταση συνήθως περιλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλιάς, κλινική γυναικολογική εξέταση, λήψη κολπικού επιχρίσματος (για αποκλεισμό λοιμώξεων) και υπερηχογράφημα πυέλου. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις, μπορεί να συστηθεί μαγνητική τομογραφία ή διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

Κατά την εξέταση του συμπτώματος του υπερβολικού πόνου, ο γυναικολόγος λαμβάνει λεπτομερές ιατρικό ιστορικό. Για αυτή τη διαδικασία, είναι χρήσιμο να έχεις καταγράψει ένα ημερολόγιο περιόδου (σε σημειωματάριο ή μέσω εφαρμογής στο κινητό), όπου αναφέρονται:

1. Η ημερομηνίες έναρξης και λήξης της περιόδου.
2. Η ένταση του πόνου και ποιες ημέρες ήταν εντονότερος.
3. Το πλήθος των προϊόντων περιόδου που χρησιμοποιείς (πόσες σερβιέτες ή ταμπόν χρειάζονται κάθε μέρα; Πόσο συχνά αδειάζεις το κύπελλο ή τον δίσκο περίόδου;)
4. Άλλα συμπτώματα ή φαρμακευτική αγωγή.

Επιπλέον, ο γιατρός πραγματοποιεί εξέταση και μπορεί να προτείνει περαιτέρω εξετάσεις όπως: γυναικολογική εξέταση, κολποσκόπηση, καλλιέργεια κολπικού υγρού, διακολπικό υπερηχογράφημα, διαγνωστική λαπαροσκόπηση. Στόχος του είναι να αποκλείσει ή να διαγνώσει παθολογικές καταστάσεις που συνδέονται με τη δευτεροπαθή δυσμηνόρροια, όπως:

• Ενδομητρίωση:

Δημιουργείται όταν ιστός, παρόμοιος με αυτόν του ενδομητρίου που επενδύει το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας, βρίσκεται σε άλλες τοποθεσίες, όπως είναι οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες, οι ιερομητρικοί σύνδεσμοι, η ουροδόχος κύστη, το ορθό, οι ουρητήρες, τα νεφρά, τα νεύρα της πυέλου ή οποιοδήποτε άλλο όργανο του σώματος, με αποτέλεσμα την πρόκληση φλεγμονώδους αντίδρασης με συμφύσεις και έντονο πόνο.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση

• Αδενομύωση:

Πάθηση κατά την οποία ο ενδομήτριος ιστός, ο οποίος φυσιολογικά επικαλύπτει το εσωτερικό της μήτρας, αναπτύσσεται στο μυϊκό τοίχωμα της μήτρας. Ο ιστός αυτός συνεχίζει να επιτελεί το ρόλο του κανονικά στις διάφορες φάσης της περιόδου (αυξάνεται, διασπάται και αποφέρει αιμορραγία), με αποτέλεσμα η μήτρα να διογκώνεται και να προκαλεί πόνο. Η αδενομύωση μπορεί να εντοπίζεται σε ολόκληρη τη μήτρα ή σε ένα σημείο.

Μάθε περισσότερα για την αδενομύωση

• Ινομυώματα:

Καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται μέσα ή γύρω από τη μήτρα. Υπολογίζεται ότι περίπου 1 στις 3 γυναίκες θα εμφανίσουν ινομυώματα κάποια στιγμή στην πορεία της ζωής τους, χωρίς να κρίνεται αναγκαία σε όλες τις περιπτώσεις η ιατρική αντιμετώπισης τους.

Μάθε περισσότερα για τα Ινομυώματα

• Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID):

Είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Εμφανίζεται συνήθως όταν μια βακτηριακή λοίμωξη, εξαπλώνεται από τον τράχηλο της μήτρας ή τον κόλπο προς τη μήτρα, τις σάλπιγγες ή τις ωοθήκες.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

• Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS):

Ορμονική διαταραχή που μπορεί να μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά τον οργανισμό και να προκαλέσει επώδυνες περιόδους.

Μάθε περισσότερα για τις πολυκυστικές ωοθήκες

Ο υπερβολικός πόνος στην περίοδο δεν είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώνουν οι γυναίκες εξαιτίας της φυσιολογίας τους. Παρόλο που αποτελεί, δυστυχώς, αναπόσπαστο κομμάτι της περιόδου και της γυναικείας εμπειρίας, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τον θεωρούμε δεδομένο και αναπόφευκτο ή να τον αγνοούμε.

Αν αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά, η επίσκεψη σε έναν γυναικολόγο. Άκου το σώμα σου!

Η αιδοιίτιδα, δεν είναι μια συγκεκριμένη πάθηση, όπως πιστεύεται ευρέως. Είναι ένας γενικός ιατρικός όρος που περιγράφει τη φλεγμονή του αιδοίου. Παρότι συνδέεται με την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, η αιδοιίτιδα δε σημαίνει απαραίτητα ότι η γυναίκα δε φροντίζει την υγιεινή της.

Συχνά η αιδοιίτιδα συγχέεται με την κολπίτιδα, ωστόσο δεν πρόκειται για την ίδια πάθηση, παρόλο που είναι συχνό φαινόμενο αυτές οι δύο καταστάσεις να συνυπάρχουν. Η αιδοιίτιδα αφορά το αιδοίο, δηλαδή το εξωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων, ενώ η κολπίτιδα τον κόλπο, δηλαδή το εσωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων. Λόγω της γυναικείας ανατομίας και αλλά και της ευαίσθητης φύσης του δέρματος και των βλεννογόνων στην περιοχή, τόσο το αιδοίο, όσο και ο κόλπος είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ερεθισμούς από εξωτερικούς παράγοντες.

Συμπτώματα αιδοιίτιδας

Τα συμπτώματα της αιδοιίτιδας μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά (οξεία μορφή) ή να αναπτύσσονται σταδιακά και να επιμένουν (χρόνια μορφή). Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Έντονο και επίμονο κνησμό (φαγούρα) που συχνά επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας.
• Ερυθρότητα και πρήξιμο στο δέρμα του αιδοίου.
• Αίσθημα καψίματος ή πόνος, ιδιαίτερα κατά την ούρηση ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.
• Σημάδια στο δέρμα όπως μικρές φουσκάλες, πληγές ή σκασίματα
• Αυξημένες κολπικές εκκρίσεις

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου αιδοιίτιδας

Η αιδοιίτιδα, αυτή η φλεγμονή στο αιδοίο, μπορεί να προκληθεί από αιτίες που εντάσσονται σε μια από τις παρακάτω κατηγορίες:

1. Αλλεργική αντίδραση ή ερεθισμός 

Πρόκειται για την ποιο συνηθισμένη αιτία εμφάνισης αιδοιίτιδας και προκαλείται από επαφή με υλικά που μπορούν να προκαλέσουν δερματίτιδα όπως:

• Αρωματικά σαπούνια, αφρόλουτρα και τζέλ καθαρισμού
• Απορρυπαντικά ρούχων ή μαλακτικά με έντονα αρώματα
• Αρωματισμένο χαρτί υγείας, σερβιέτες και ταμπόν
• Κολπικά σπρέι ή αποσμητικά
• Σπερματοκτόνα
• Πολύ στενά εσώρουχα και ρούχα (π.χ. στενά τζιν), ιδιαίτερα αν είναι συνθετικά
• Επαφή βρεμένων ρούχων με το δέρμα για πολλές ώρες (π.χ. μαγιώ, αθλητικά ιδρωμένα ρούχα, κ.ά.)
• Επαφή με χλωριωμένο νερό σε πισίνες ή υδρομασαζ

Η αποφυγή των παραπάνω, εξάλλου, αποτελούν βασικές οδηγίες για τη φροντίδα του αιδοίου και του κόλπου.

2. Λοιμώξεις 

Το αιδοίο μπορεί να εμφανίσει φλεγμονή λόγω της υπέρμετρης ανάπτυξης μικροοργανισμών ή της μετάδοσης λοιμώξεων, όπως:

• Mυκητιασική κολπίτιδα

• Βακτηριακές λοιμώξεις όπως η βακτηριακή κολπίτιδα, ο στρεπτόκοκκος ή ο σταφυλόκοκκος.
• Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ) όπως ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), ο έρπης των γεννητικών οργάνων, οι τριχομονάδες, η γονόρροια και τα χλαμύδια.

3. Δερματοπάθειες και Ορμονικές Αλλαγές

Η αιδοιίτιδα σε κάποιες περιπτώσεις σχετίζεται με χρόνιες δερματικές παθήσεις όπως η ψωρίαση και το έκζεμα, οι οποίες μπορούν να εμφανιστούν στην περιοχή του αιδοίου.

4. Εμμηνόπαυση

Κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων μπορεί να προκαλέσει λέπτυνση, ξηρότητα και απώλεια της ελαστικότητας του ιστού. Αυτή η έκφανση της αιδοιίτιδας ονομάζεται ατροφική αιδοιίτιδα.

5. Προεφηβική ηλικία

Τα κορίτσια προεφηβικής ηλικίας, όπως και οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση, είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν αιδοιίτιδα, επειδή τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων.

6. Σακχαρώδης διαβήτης

Οι γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να εμφανίσουν αιδοιίτιδα, λόγω του υψηλότερου σακχάρου στον οργανισμό τους.

Διάγνωση αιδοιίτιδας 

Η επίσκεψη στον γυναικολόγο είναι απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση, καθώς η αυτοδιάγνωση και η λανθασμένη χρήση κρεμών μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση. Ο γιατρός πραγματοποιεί κλινική εξέταση, καταγράφει το ιατρικό ιστορικό και, αν κριθεί απαραίτητο, προχωράει σε εξετάσεις όπως η καλλιέργεια κολπικού υγρού, το τεστ παπ, ή και αιματολογικές εξετάσεις.

Θεραπεία αιδοιίτιδας

Η θεραπεία της αιδοιίτιδας εξαρτάται αποκλειστικά από τα υποκείμενα αίτια. Μπορεί να χρειάζεται απομάκρυνση από την ουσία που προκαλεί ερεθισμό, η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (εξωτερικά ή εσωτερικά) και η αλλαγή των συνηθειών που σχετίζονται με την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής.

Η αιδοιίτιδα είναι μια συχνή και στην πλειονότητά της εύκολα αντιμετωπίσιμη κατάσταση, αρκεί να εντοπιστεί έγκαιρα η αιτία της. Η τήρηση των σωστών κανόνων για την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, η προσαρμογή της διατροφής, η αποφυγή ουσιών που δημιουργούν ερεθισμούς και η στενή συνεργασία με τον γυναικολόγο συμβάλλουν στη γρήγορη αντιμετώπιση και θεραπεία της αιδοιίτιδας.