Ιατρικά Νέα

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας στο λαιμό με σχήμα θυρεού ή πεταλούδας. Η λειτουργία του σχετίζεται με την έκκριση ορμονών απαραίτητων για την ανάπτυξη και το μεταβολισμό, ιδιαίτερα για τη διάσπαση των τροφών και τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Οι ορμόνες που παράγει ο θυρεοειδής αδένας είναι η θυροξίνη (Τ4), η τριιωδοθυρονίνη (Τ3) και η καλσιτονίνη (CT), οι οποίες εκκρίνονται ανάλογα με αυτό που ορίζει μια άλλη ορμόνη, η θυρεοτρόπος ορμόνη (TSH), μέσω της υπόφυσης. 

Οι παθήσεις που μπορούν να προκύψουν στον θυρεοειδή αδένα είναι είτε λειτουργικές, και σχετίζονται με την παραγωγή αυτών των ορμονών, είτε ανατομικές, και σχετίζονται με ανατομικές ανωμαλίες του ίδιου του αδένα, είτε συνδυάζουν λειτουργικά να ανατομικά προβλήματα. Ως αποτέλεσμα υπάρχει η φλεγμονή του θυρεοειδούς αδένα (θυρεοειδίτιδα), η οποία κάποιες φορές συνοδεύεται από την ύπαρξη μικρών όγκων που ονομάζονται όζοι, υπερθυρεοειδισμός (δηλαδή υπερπαραγωγή ορμονών) ή υποθυρεοειδισμός (λιγότερη παραγωγή ορμονών από όσες απαιτούνται για τη λειτουργία του οργανισμού). 

Θυρεοειδής και γονιμότητα

Η καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα είναι απαραίτητη για ένα υγιές αναπαραγωγικό σύστημα. Η Αμερικανική Ένωση Θυρεοειδούς (ATA) συνιστά όλες τις γυναίκες που αναζητούν θεραπεία για τη γονιμότητα να ελέγχονται τα επίπεδα της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) για τον αποκλεισμό ή τη διάγνωση της νόσου του θυρεοειδούς, καθώς μπορεί να συμβάλει σε δυσκολίες γονιμότητας. 

Μια πάθηση του θυρεοειδούς μπορεί να επιφέρει, διαταραχές περιόδου. Στην περίπτωση υποθυρεοειδισμού η έμμηνος ρύση έρχεται σπανιότερα, στην περίπτωση υπερθυρεοειδισμού συχνότερα και στις δύο περιπτώσεις η ροή του αίματος είναι αυξημένη. Μια πάθηση του θυρεοειδούς μπορεί να μικρύνει σημαντικά το χρόνο μεταξύ της ωορρηξίας και της έναρξης της εμμήνου ρύσης. Ταυτόχρονα, οι παθήσεις του θυρεοειδή έχουν συσχετιστεί με πρώιμη εμμηνόπαυση.

Επιπλέον, μπορεί να επιφέρει ανισορροπίες στην παραγωγή οιστρογόνων, προγεστερόνης και προλακτίνης στον οργανισμό και σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS). Σε περίπτωση όπου μια πάθηση του θυρεοειδούς δεν έχει διαγνωστεί, δεν αντιμετωπίζεται ή αντιμετωπίζεται ανεπαρκώς, υπάρχει κίνδυνος «κύκλου ανωορρηξίας», δηλαδή έναν εμμηνορροϊκό κύκλο στον οποίο δεν απελευθερώνεται ωάριο. 

Θυρεοειδής και εγκυμοσύνη

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς μπορούν να επηρεάσουν και την εγκυμοσύνη, καθώς οι ορμόνες του, παίζουν ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος του μωρού. Γι αυτό το λόγο, εάν μια γυναίκα έχει διαγνωστεί με πάθηση του θυρεοειδούς, πρέπει να παρακολουθείται τακτικά καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ιδανικά, μια πάθηση του θυρεοειδούς θα πρέπει να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί σωστά πριν από τη σύλληψη. Συνεπώς, σε γυναίκες που λαμβάνουν ήδη θεραπεία είναι καλό να επιβεβαιώνεται η εγκυμοσύνη όσο το δυνατόν νωρίτερα, ώστε να τροποποιηθεί άμεσα η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται. 

Σε περίπτωση μη ύπαρξης προγενέστερης της εγκυμοσύνης πάθησης του θυρεοειδούς, ο έλεγχος των επιπέδων της θυρεότροπου ορμόνης (TSH) συνίσταται να γίνεται στην αρχή της εγκυμοσύνης και να επαναλαμβάνεται όταν υπάρχουν ένας ή περισσότεροι από τους ακόλουθους παράγοντες κινδύνου:

• Ιατρικό ιστορικό δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς
• Συμπτώματα πάθησης του θυρεοειδούς
• Οικογενειακό ιστορικό θυρεοειδικής πάθησης
• Βρογχοκήλη 
• Αυξημένα αντισώματα θυρεοειδούς
• Ιστορικό χειρουργικής επέμβασης θυρεοειδούς ή ακτινοβολίας αυχένα ή κεφαλής
• Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1
• Ιστορικό υπογονιμότητας, αποβολής ή πρόωρου τοκετού
• Αυτοάνοσες διαταραχές που συχνά συνδέονται με αυτοάνοσες παθήσεις του θυρεοειδούς όπως λεύκη, επινεφριδιακή ανεπάρκεια, υποπαραθυρεοειδισμός, ατροφική γαστρίτιδα, κακοήθη αναιμία, συστηματική σκλήρυνση, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και σύνδρομο Sjögren
• Νοσογόνος παχυσαρκία 
• Ηλικία άνω των 35 ετών
• Ιατρικό ιστορικό θεραπείας με συγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα, όπως το λίθιο 
• Πρόσφατη έκθεση σε ιώδιο ως σκιαγραφικό σε ιατρική εξέταση

Πέρα από τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσει μια πάθηση του θυρεοειδούς αδένα στη γονιμότητα και την εγκυμοσύνη, είναι σημαντικό να συνεχιστεί η παρακολούθηση του και μετά τον τοκετό, καθώς υπάρχει πιθανότητα να    επιμείνει ή να εκδηλωθεί ακόμα και τότε.

Η εγκυμοσύνη είναι μια από τις πιο συναρπαστικές και χαρούμενες περιόδους στη ζωή μιας γυναίκας, αλλά μπορεί επίσης να είναι αγχωτική, γεμάτη συναισθήματα φόβου και αβεβαιότητας τόσο για την έγκυο, όσο και για τον σύντροφό της. Καθώς η έγκυος βιώνει συχνά πολλές συναισθηματικές μεταπτώσεις, ταυτόχρονα με μια πληθώρα σωματικών αλλαγών, και κάθε σύντροφος αναρωτιέται ποιος είναι ο ρόλος του σε αυτή τη διαδικασία πως θα μπορέσει να είναι υποστηρικτικός.

Η σημασία του υποστηρικτικού συντρόφου

Πλέον, ένας σύντροφος μπορεί, αν το θέλει, να εμπλακεί ενεργά στην εγκυμοσύνη, αλλά και τον τοκετό. Δεν χρειάζεται να περιμένει αγχωμένος στην αίθουσα αναμονής, ούτε να αποκλείεται από διαδικασίες της εγκυμοσύνης. 

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει τη σημασία της υποστήριξης των συντρόφων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει στην ψυχική και σωματική υγεία των εγκύων και των παιδιών. Για παράδειγμα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Women’s Health διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που δεν είχαν υποστηρικτικούς συντρόφους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και είχαν περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν. 

Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine, εξέτασε τον αντίκτυπο που είχε η συναισθηματική και οικονομική υποστήριξη του συντρόφου στο άγχος των γυναικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ύπαρξη ενός συναισθηματικά εμπλεκόμενου και οικονομικά υποστηρικτικού συντρόφου συσχετίστηκε με μειωμένα επίπεδα άγχους. Επιπλέον, η συμμετοχή των συντρόφων στις επισκέψεις του προγεννητικού ελέγχου συνδέθηκε με μειωμένα επίπεδα άγχους.

Γνωρίζοντας το σημαντικό αντίκτυπο που έχει η ψυχική υγεία των γυναικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στο έμβρυο, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η μείωση του στρες μπορεί να είναι ευεργετική για την υγεία και των δύο, όπως επίσης και ένας τρόπος πρόληψης σωματικών και ψυχολογικών προβλημάτων στην εγκυμοσύνη. 

Γενικές συμβουλές για την υποστήριξη των συντρόφων

Πολλοί σύντροφοι, ενώ έχουν την πρόθεση να είναι υποστηρικτικοί, δε γνωρίζουν ή δεν αισθάνονται σίγουροι για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να βοηθήσουν. Γι αυτό το λόγο, η πρώτη και σημαντικότερη συμβουλή είναι η καλή επικοινωνία μεταξύ του ζευγαριού, και το συνεχές ενδιαφέρον για το τι χρειάζεται η έγκυος. Η φράση: «Είμαι δίπλα σου για να σε βοηθήσω σε ό,τι χρειάζεσαι», αλλά και οι ερωτήσεις, θα κάνουν τη σύντροφό σας να αισθάνεται μεγαλύτερη σιγουριά και ηρεμία. 

Ως επόμενο στάδιο, η υποστήριξη της συντρόφου σας μπορεί να επιτευχθεί μέσα από 3 άξονες:

1. Μάθετε, διαβάστε και ενημερωθείτε: Όσο περισσότερο μαθαίνετε για την εγκυμοσύνη και τον τοκετό, τις αλλαγές που προξενούν στο γυναικείο σώμα και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν συναισθηματικά και ψυχικά, τόσο καλύτερη υποστήριξη θα μπορείτε να παρέχετε. Σημαντικές πηγές γνώσης αποτελούν αρχικά ο γυναικολόγος και η μαία που σας έχει αναλάβει, και έπειτα βιβλία εγκυμοσύνης, μαθήματα γονεϊκότητας και φυσικού τοκετού, αλλά και άλλοι νέοι γονείς, που θέλουν να μοιραστούν μαζί σας την εμπειρία τους. 
2. Ενεργή συμμετοχή: Ζήστε μαζί με τη σύντροφό σας όλη την εμπειρία. Συνοδέψτε τη στα ιατρικά ραντεβού και εξετάσεις, συζητήστε όλες τις αποφάσεις που χρειάζεται να ληφθούν, μελετήστε το πλάνο τοκετού, ακολουθήστε τη σε ενημερωτικές συναντήσεις και μαθήματα.
3. Ακούστε: Κρατήστε σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ανοιχτή επικοινωνία με τη σύντροφο σας και ακούστε ό,τι θέλει να μοιραστεί μαζί σας, ακόμα και αν αφορούν δύσκολα θέματα. Αναπτύξετε την εμπιστοσύνη της συντρόφου στο πρόσωπο σας, ώστε να μη χρειάζεται να κρύβει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της. 

Συμβουλές υποστήριξης ανά τρίμηνο εγκυμοσύνης 

• Πρώτο τρίμηνο εγκυμοσύνης

Το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης μπορεί να είναι πολύ απαιτητικό. Παρόλο που η εγκυμοσύνη δεν είναι εμφανής ακόμα, συντελούνται, σημαντικές ορμονικές και σωματικές αλλαγές. Εξάντληση, αδυναμία, ναυτία, ζάλη και εμετός είναι πολύ συνηθισμένα συμπτώματα, όπως επίσης και η αλλαγή στη σχέση με το φαγητό. Γι αυτό το λόγο, οι έγκυες χρειάζονται ξεκούραση, ύπνο και προσοχή στη διατροφή. Οι συναισθηματικές μεταπτώσεις είναι συχνές και χρειάζεται κατανόηση, υπομονή και ψυχραιμία. 

• Δεύτερο τρίμηνο εγκυμοσύνης

Το δεύτερο τρίμηνο εγκυμοσύνης είναι αρκετά ηπιότερο, καθώς τα συμπτώματα υποχωρούν, το σώμα της εγκύου δεν έχει αλλάξει ακόμη σε μεγάλο βαθμό και η ψυχολογία βελτιώνεται. Χαρακτηριστικό είναι η αύξηση της όρεξης για φαγητό και χρειάζεται να βρείτε μαζί έναν τρόπο να υιοθετήσετε υγιεινές διατροφικές συνήθειες. Αρχίστε να μαγειρεύετε πιο υγιεινά γεύματα, να περπατάτε ή να γυμνάζεστε μαζί (ακολουθώντας πάντα τις οδηγίες του γυναικολόγου σας), να απέχετε από το κάπνισμα και το ποτό κ.λπ. Σε αυτό το τρίμηνο, μπορείτε να συμβάλετε ή και να αναλάβετε εξ ολοκλήρου τον προγραμματισμό των ιατρικών εξετάσεων που αυξάνονται, των οικογενειακών υποχρεώσεων, αλλά και των πρώτων προετοιμασιών για τον ερχομό του μωρού. 

• Τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης

Στο τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης η σύντροφός σας χρειάζεται να σας έχει δίπλα της ως πραγματικό σύμμαχο. Η αύξηση του βάρους, προκαλεί καθημερινές δυσκολίες στην κίνηση, αλλά και πόνους στο σώμα, πρήξιμο στα πόδια και στομαχικές διαταραχές. Αναλάβετε όσες περισσότερες υποχρεώσεις και δουλειές του σπιτιού μπορείτε, ενώ είναι μια καλή στιγμή να μάθετε κάποιες τεχνικές μασάζ εγκυμοσύνης, για την ανακούφιση της συντρόφου σας ακόμα και μετά τον τοκετό. Καθώς το άγχος και ο φόβος για την έλευση του μωρού κορυφώνεται, λύστε όλες σας τις απορίες με τη μαιευτική ομάδας και συζητήστε όλες τις παραμέτρους της ζωής σας μετά τον τοκετό, ως ενεργός ακροατής. 

Η επιλογή του ονόματος του μωρού είναι μια σημαντική απόφαση που πρέπει να πάρετε ως γονείς. Για κάποιους ανθρώπους μπορεί να είναι μια διασκεδαστική διαδικασία, ενώ για άλλους είναι αγχωτική ή σημείο τριβής μεταξύ των συντρόφων και της ευρύτερης οικογένειας. Άλλωστε, το όνομα είναι ένα χαρακτηριστικό που θα φέρει το μωρό σε όλη του τη ζωή και η απόφαση ενέχει και ένα είδος ευθύνης. 

Πώς θα βρω ένα όνομα;

Κάθε ζευγάρι ξεκινάει από μια διαφορετική αφετηρία για να καταλήξει στο όνομα που θα δώσει στο παιδί του. Κάποιοι ξεκινούν να το σκέφτονται από πολύ νωρίς στην εγκυμοσύνη, ενώ άλλοι περιμένουν να μάθουν το φύλο του μωρού ή αποφασίζουν μετά τη γέννησή του. 

Στην Ελλάδα, το σύνηθες είναι τα ζευγάρια να ξεκινούν από την παράδοση, σκεπτόμενοι τα ονόματα των γονιών, των παππούδων και των γιαγιάδων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι διαφοροποιούνται από αυτή τη συνήθεια και μπορεί να σκεφτούν ονόματα:

• Αγαπημένων ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή
• Μυθολογικών ή ιστορικών προσώπων που τους αρέσουν ή έχουν κάποιο ιδιαίτερο συμβολισμό
• Αγαπημένων χαρακτήρων από βιβλία, σειρές ή ταινίες (όπως συνέβη με την ξαφνική αύξηση των ονομάτων Arya και Khaleesi από τη σειρά Game of Thrones σε όλο τον κόσμο)
• Αγαπημένων καλλιτεχνών και αθλητών 
• Ιερών προσώπων της θρησκείας για θρησκευτικούς λόγους
• Εύηχων λέξεων που περιγράφουν τη φύση, ονόματα πόλεων, εποχών, χρωμάτων, κλπ

Διαφωνίες με το/τη σύντροφο και τους συγγενείς

Συζητώντας για το όνομα του μωρού, μπορεί να διαπιστώσετε ότι εσείς και ο σύντροφός σας δε συμφωνείτε. Γι αυτό και είναι καλή ιδέα να ξεκινήσετε να συζητάτε το θέμα από νωρίς. 

Μια καλή μέθοδος είναι να συντάξετε και οι δύο από μια λίστα με γυναικεία και ανδρικά ονόματα και να τις συγκρίνετε. Η λίστα σας μπορεί να δημιουργηθεί από ονόματα που σας αρέσουν και ονόματα που σας προτείνουν φίλοι ή συγγενείς. Η λίστα είναι ένα πρακτικό σημείο συζήτησης όπου καθένας μπορεί να αποκλείσει ή να συμφωνήσει με ονόματα του άλλου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια λίστα με ονόματα κοινής αποδοχής. Επιπλέον, μπορείτε να βρείτε ονόματα που είναι παρεμφερή με ονόματα που ήδη σας αρέσουν, διευρύνοντας τα πιθανά ονόματα από τα οποία θα επιλέξετε. 

Αν αποφασίσετε να εμπλέξετε την ευρύτερη οικογένεια σας στην επιλογή, σιγουρευτείτε ότι έχετε θέσει τα όρια σας. Αν νιώσετε ότι προσπαθούν να σας πιέσουν, να σας επηρεάσουν ή να σας αλλάξουν γνώμη, σταματήστε τη συζήτηση. Πολλά ζευγάρια επιλέγουν, γι αυτό το λόγο να μην ανακοινώσουν το όνομα που έχουν επιλέξει μέχρι τη γέννηση, τη βάφτιση ή την ονοματοδοσία του. 

Ελληνικά ονόματα

Τα ελληνικά ονόματα είναι πολύ δημοφιλή σε όλο τον κόσμο, κυρίως αυτά που προέρχονται από τη μυθολογία. Στις ΗΠΑ είναι πολύ δημοφιλή ελληνικά ονόματα όπως τα γυναικεία Αλεξάνδρα, Δάφνη και Κασσάνδρα και τα ανδρικά Αλέξανδρος, Δημήτρης και Θεόδωρος. Ο φορέας κοινωνικής ασφάλισης των ΗΠΑ (Social Security Administration), δημοσιεύει κάθε χρόνο την Ημέρα της Γυναίκας τα στατιστικά στοιχεία για τη χρήση ονομάτων στη χώρα, καταγράφοντας τα 1000 δημοφιλέστερα ανδρικά και γυναικεία ονόματα της χρονιάς, ενώ στην ιστοσελίδα του, βάζοντας ένα όνομα,εμφανίζεται η κατάταξη του ονόματος από το 2000 και έπειτα. 

Στην Ελλάδα, δυστυχώς τέτοια στοιχεία, αν υπάρχουν, δεν είναι προσβάσιμα στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008-9, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα καταγραφή ελληνικών ονομάτων, ανδρικών και γυναικείων, στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την έρευνα καταγράφηκαν 1010 ονόματα σε σύνολο 97,072 ατόμων. Ανάμεσα τους, όπως ήταν αναμενόμενο, τα δημοφιλέστερα γυναικεία ονόματα είναι Μαρία, Ελένη, Κατερίνα και Βασιλική και τα αντίστοιχα ανδρικά είναι Γιώργος, Δημήτρης, Κώστας και Γιάννης. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν τα ονόματα που εμφανίζονται σπάνια ή ακόμα και μια μόνο φορά. Συγκεκριμένα 958 ονόματα εμφανίστηκαν μόνο μια φορά όπως τα γυναικεία Βενετσιάνα, Διδώ και Κρίνη και τα ανδρικά Ιφικράτης, Ρωσσέτος και Φυλακτός. 

Για να δείτε την έρευνα αναλυτικά πατήστε ΕΔΩ.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και του θηλασμού, το γυναικείο σώμα βιώνει μεγάλες αλλαγές. Οι μαστοί αποτελούν ένα μέρος του σώματος που βιώνει αυτές τις αλλαγές: οι θηλές μπορεί να σκουρύνουν, το στήθος μεγαλώνει, ενώ ταυτόχρονα οι ορμόνες που παράγονται με την εγκυμοσύνη, ενεργοποιούν τους γαλακτοφόρους αδένες και προετοιμάζουν την παραγωγή μητρικού γάλακτος. Κατά τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης αλλά και μετά τον τοκετό, ξεκινά η παραγωγή μητρικού γάλακτος και το στήθος αρχίζει να γεμίζει με μητρικό γάλα.

Κατά την περίοδο του θηλασμού, είτε θηλάζετε συμβατικά, είτε αντλείτε το γάλα, δεν απαιτείται να ακολουθείτε κάποια ειδική θεραπεία. Ωστόσο, για να αισθάνεστε άνετα και να αποφύγετε ορισμένα πιθανά προβλήματα θηλασμού, όπως η μαστίτιδα ή πληγές στις θηλές, είναι απαραίτητη η σωστή φροντίδα και η τήρηση των κανόνων υγιεινής.

Εστιάστε στην τήρηση των κανόνων υγιεινής

Οι βασικοί κανόνες υγιεινής που πρέπει να τηρούνται είναι:

• Να πλένετε πάντα τα χέρια σας πριν αγγίξετε το στήθος. 
• Να διατηρείτε το στήθος και τις θηλές σας καθαρά, πλένοντάς τα καθημερινά με ζεστό νερό στο ντους ή στο μπάνιο. 
• Να αποφεύγετε τη χρήση σαπουνιού στο στήθος σας, καθώς μπορεί να κάνει το δέρμα ξηρό και επιρρεπές σε σκασίματα και να αφαιρέσει τα φυσικά έλαια που παράγονται γύρω από τις θηλές και τις βοηθούν να διατηρούνται καθαρές και ενυδατωμένες.
• Αν χρησιμοποιείτε επιθέματα στήθους για την απορρόφηση του μητρικού γάλακτος που διαρρέει λόγω υπερπαραγωγής, να τα αλλάζετε συχνά. Μην τα αφήνετε ενώ είναι νωπά πολλές ώρες, καθώς η υγρασία μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μικροβίων. 
• Αν χρησιμοποιείτε θήλαστρο για την άντληση του γάλακτος, να καθαρίζετε και να αποστειρώνετε καλά όλα τα εξαρτήματα του θήλαστρου, μετά από κάθε χρήση

Συμβουλές φροντίδας των μαστών 

Πέρα ​​από την τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής και καθαριότητας, μια καλή συμβουλή είναι να παρακολουθήστε τα επίπεδα της ενυδάτωσης του δέρματος, ιδίως των θηλών, καθώς αν είναι πολύ ξηρές, μπορεί να προκληθούν σκασίματα ή πληγές στο δέρμα, ενώ αν είναι πολύ ενυδατωμένες μπορεί να αποτελέσουν εστία μικροβίων. Παρακολουθώντας και παρατηρώντας οποιεσδήποτε, έστω και μικρές, αλλαγές στην υφή και την αίσθηση του δέρματος, μπορείτε να προλάβετε προβλήματα που μπορούν να σας ταλαιπωρήσουν.

Καθώς το στήθος σας γεμίζει με μητρικό γάλα, μπορεί να εμφανίσετε πρήξιμο ενός ή και των δύο μαστών, ευαισθησία, μυρμήγκιασμα και υπερβολική παραγωγή γάλακτος. Πρόκειται για φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού, οι οποίες μπορούν να βελτιωθούν μέσα από την επιμελή φροντίδα των μαστών, ελαχιστοποιώντας τη δυσφορία και συμβάλλοντας στην πρόληψη των μολύνσεων.

Εξίσου σημαντικές συμβουλές για τη φροντίδα των μαστών κατά το θηλασμό είναι:

• Η χρήση κατάλληλων σουτιέν για την υποστήριξη των μαστών. Το σουτιέν πρέπει να μην είναι πολύ σφιχτό και να είναι φτιαγμένο από βαμβάκι, το οποίο επιτρέπει στο δέρμα να αναπνέει.
• Προσοχή στη θέση και τη διαδικασία του θηλασμού. Η θέση θηλασμού θα πρέπει είναι άνετη τόσο για τη μητέρα, όσο και για το μωρό, ενώ πρέπει να αποφεύγεται η απότομη απομάκρυνση του μωρού από το στήθος, λόγω πιθανών τραυματισμών. 
• Αν οι θηλές σας έχουν πληγές, αλλά και προληπτικά, χρησιμοποιήστε κρέμα για τις θηλές ή μια μικρή ποσότητα μητρικού γάλακτος για να κάνετε καθημερινά μασάζ. Αφήστε το να απορροφηθεί φυσικά. Μη χρησιμοποιείται κανένα φαρμακευτικό ή καλλυντικό σκεύασμα χωρίς τη συμβουλή του γυναικολόγου σας, καθώς ορισμένα προϊόντα μπορούν να βλάψουν το μωρό, να φράξουν τους γαλακτοφόρους αδένες ή να ερεθίσουν περισσότερο το δέρμα.
• Αν οι μαστοί σας είναι πρησμένοι, σκληροί και υπάρχει πόνος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κρύα φύλλα λάχανου ή κρύες κομπρέσες για να μειώσετε τη φλεγμονή και να ανακουφίσετε τον πόνο. Η άντληση γάλακτος και ο παραδοσιακός θηλασμός συμβάλλουν στην ανακούφιση αυτών των συμπτωμάτων.
• Κάντε αυτοεξέταση μαστού κάθε μήνα. Παρόλο που κατά τη διάρκεια του θηλασμού είναι φυσιολογικό το στήθος να είναι σκληρό λόγω του γάλακτος, αμέσως μετά το θηλασμό ή την άντληση γάλακτος, δεν θα πρέπει να νιώθετε κανένα εξόγκωμα. Αν ψηλαφείτε ένα εξόγκωμα που παραμένει για μερικές μέρες, επικοινωνήστε με το γιατρό σας.
• Αν χρησιμοποιείτε θήλαστρο, βεβαιωθείτε ότι έχει την κατάλληλη εφαρμογή στους μαστούς και τις θηλές σας και να είστε πολύ προσεκτική στην τοποθέτηση και αφαίρεσή του. 
• Αν επιθυμείτε να ξεκινήσετε τον απογαλακτισμό, συμβουλευτείτε το γυναικολόγο σας για τυχόν φαρμακευτική αγωγή που θα χρειαστείτε. Επιπλέον, αποφεύγετε να αγγίζετε το στήθος ή τις θηλές σας, φορέστε σφιχτό σουτιέν και χρησιμοποιήστε κρύες κομπρέσες ή φύλλα λάχανου για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. 

Ο σακχαρώδης διαβήτης στην εγκυμοσύνη είναι ένα σημαντικό ιατρικό ζήτημα, που χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση από εξειδικευμένο γυναικολόγο και γιατρό σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. 

Είδη σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπάρχουν δύο είδη σακχαρώδους διαβήτη που χρειάζονται αντιμετώπιση:

1. Προυπάρχον σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια χρόνια πάθηση που προκαλείται από την αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα  που οφείλεται στην ελλιπή παραγωγή ινσουλίνης, μιας σημαντικής ορμόνης που είναι υπεύθυνη για τη διάσπαση της γλυκόζης. 

Χωρίζεται σε δύο τύπους, τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, όπου ο οργανισμός αντιμετωπίζει εχθρικά τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να τα καθιστά αναποτελεσματικά, και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όπου η ινσουλίνη που παράγεται από τον οργανισμό δεν επαρκεί για τις ανάγκες του. 

2. Σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης

Ο σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης, προκύπτει σε γυναίκες χωρίς σχετικό ιατρικό ιστορικό, όταν ο οργανισμός παράγει περισσότερη γλυκόζη, ενώ παράλληλα εμφανίζεται αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Εάν το σώμα της εγκύου δεν καταφέρει να αυξήσει την παραγωγή ινσουλίνης, τότε εμφανίζεται σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης. Συνήθως εμφανίζεται στο δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Ο διαβήτης εγκυμοσύνης στην πλειονότητα των περιπτώσεων εξαφανίζεται μετά τον τοκετό, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. 

Οι πιθανότητες ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη εγκυμοσύνης είναι περισσότερες όταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) είναι πάνω από 30, υπάρχει οικογενειακό ιατρικό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη και αν σε προηγούμενη εγκυμοσύνη εμφανίστηκε διαβήτης ή το βάρος του μωρού ξεπερνούσε τα 4,5 κιλά κατά τη γέννηση. 

Κίνδυνοι από την εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη

Οι γυναίκες που έχουν σακχαρώδη διαβήτη, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο:

• Το μωρό να ξεπεράσει το φυσιολογικό βάρος, με αποτέλεσμα να δυσχεράνει τη διεξαγωγή του τοκετού
• Αύξησης της πιθανότητας διεξαγωγής μη προγραμματισμένης καισαρικής τομής ή πρόκλησης τοκετού
• Της εμφάνισης υψηλής αρτηριακής πίεσης και προεκλαμψίας
• Της εμφάνισης χαμηλής αρτηριακής πίεσης και υπογλυκαιμίας
• Της μετατροπής της εγκυμοσύνης σε κύηση υψηλού κινδύνου
• Του πρόωρου τοκετού 
• Της εμφάνισης ίκτερου στο νεογνό 
• Της εμφάνισης καρδιακών και αναπνευστικών προβλημάτων στο νεογνό 
• Της μελλοντικής εμφάνισης στο μωρό σακχαρώδους διαβήτη ή παχυσαρκίας

Χρήσιμες συμβουλές για γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη

Στην περίπτωση γυναικών με προϋπάρχον σακχαρώδη διαβήτη, καλό είναι να πραγματοποιηθούν κάποιες προληπτικές ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις με τον υπεύθυνο γιατρό διαβητολόγο και γυναικολόγο, πριν την εγκυμοσύνη. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να διασφαλιστεί ο έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης, μειώνοντας τους κινδύνους για τη μέλλουσα  μητέρα και έμβρυο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι απαραίτητο να πραγματοποιούνται συστηματικά ιατρικές εξετάσεις αίματος για τον έλεγχο των επίπεδων γλυκόζης στο αίμα, προσαρμόζοντας τη φαρμακευτική αγωγή και τη λήψη ινσουλίνης.

Στην περίπτωση γυναικών με σακχαρώδη διαβήτη εγκυμοσύνης, συνήθως αυτή εντοπίζεται από τον προγεννητικό έλεγχο με την εξέταση της καμπύλης σακχάρου, που πραγματοποιείται συνήθως ανάμεσα στην 24 με 28η εβδομάδα κύησης. Η εξέταση, ωστόσο μπορεί να πραγματοποιηθεί νωρίτερα, όταν η μέλλουσα μητέρα εμφανίζει σχετικούς παράγοντες κινδύνου. 

Πέρα από την φαρμακευτική αγωγή και τις ιατρικές εξετάσεις, η έγκυος χρειάζεται να κάνει σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής. Συγκεκριμένα, συνίσταται:

• Η προσαρμογή της διατροφής, ώστε να είναι πιο υγιεινή, εξατομικευμένη και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της διαβητικής εγκύου
• Η έναρξη και καθιέρωση σωματικής άσκησης σε μόνιμη βάση, ακολουθώντας τις οδηγίες του γυναικολόγου
• Το συχνό και καθημερινό έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης μέσω ενός οικιακού μετρητή, συνδυαστικά με τις ιατρικές εξετάσεις που είναι απαραίτητες
• Η συστηματική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής, χωρίς καμία διακοπή (εκτός και αν το απαιτεί κάποια εξέταση)
• Την παρακολούθηση κατά γράμμα των οδηγιών των γιατρών, καθώς και τους προγράμματος των απαιτούμενων εξετάσεων

Το πλάνο τοκετού είναι ένα «σχέδιο τοκετού», μια καταγραφή του τι θα ήθελε μια μέλλουσα μητέρα να συμβεί κατά τη διάρκεια, αλλά και αμέσως μετά τον τοκετό. Το πλάνο τοκετού δεν είναι υποχρεωτικό, όμως η συζήτηση για τη δημιουργία του δίνει την ευκαιρία σε μια γυναίκα και να κάνει ερωτήσεις στη μαία και το γυναικολόγο της και να μάθει περισσότερα για το τι συμβαίνει στον τοκετό, και προσφέρει τον απαραίτητο χρόνο στη μέλλουσα μητέρα να προετοιμαστεί, να σκεφτεί και να συζητήσει με τον σύντροφο της τις επιλογές της. Επιπλέον, δίνει τη δυνατότητα στη μαία και το γυναικολόγο να γνωρίσει καλύτερα και να κατανοήσει τα συναισθήματα και τις προτεραιότητές της μέλλουσας μητέρας, με αποτέλεσμα την αποτελεσματικότερη επικοινωνία και την ανάπτυξη εμπιστοσύνης μεταξύ τους. 

Το πλάνο τοκετού επιτρέπει τη μεγαλύτερη εμπλοκή στις αποφάσεις που περιλαμβάνει ένας τοκετός και προετοιμάζει καλύτερα, τόσο τη μέλλουσα μητέρα, όσο και τον σύντροφο για τη διαδικασία. Φυσικά το πλάνο τοκετού δεν είναι δεσμευτικό και μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή, ανάλογα με τις επιθυμίες της μέλλουσας μητέρας, την κατάσταση της υγείας της εγκύου και του εμβρύου και πιθανές επιπλοκές. 

Το πλάνο τοκετού συνήθως είναι ευέλικτο περιλαμβάνοντας διαφορετικές πιθανότητες, ώστε να δημιουργηθεί ένα αίσθημα σιγουριάς στη μέλλουσα μητέρα και να μην υπάρχουν απογοητεύσεις, εάν κάτι τελικά προχωρήσει διαφορετικά. Ο τοκετός είναι μια συνθήκη όπου δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτος έλεγχος για την έκβαση του, ακόμα και να υπάρχει άψογη προετοιμασία, γιατί μερικές φορές το σώμα και το έμβρυο έχουν τα δικά τους σχέδια.

Τι περιλαμβάνει ένα πλάνο τοκετού;

Ένα πλάνο τοκετού είναι πολύ προσωπικό ζήτημα και εξαρτάται από τις ανάγκες, τις επιθυμίες, το ιατρικό ιστορικό, τις περιστάσεις κάθε μέλλουσας μητέρας, όπως επίσης και τη διαθεσιμότητα και εξειδίκευση του ιατρικού προσωπικού

Ένα πλάνο τοκετού μπορεί να περιλαμβάνει:

• Το άτομο ή τα άτομα που θα είναι παρόντα στον τοκετό ή και κατά τη νοσηλεία
• Την πιθανότητα χρήσης επισκληρίδιου, άλλης αναισθησίας, η φυσικών τρόπων για την ανακούφιση του πόνου
• Το είδος του προτιμώμενου τοκετού
• Τις διαδικασίες για την προετοιμασία της μητέρας για τον τοκετό
• Το περιβάλλον του τοκετού, στο βαθμό που είναι εφικτό (π.χ. φωτισμός, ύπαρξη μουσικής, ενδυμασία, κλπ)
• Τις προτιμώμενες θέσεις τοκετού, εάν πρόκειται για φυσιολογικό τοκετό
• Την πιθανότητα φυσικού τοκετού
• Τις επιθυμητές παρεμβάσεις σε περίπτωση καθυστέρησης του τοκετού, όπως για παράδειγμα υποβοήθηση τοκετού, την πρόκληση τοκετού, κ.ά. 
• Το νοσοκομείο στο οποίο θα γίνει ο τοκετός
• Την περιποίηση  του νεογνού
• Την πρόθεση για θηλασμό και τη διατροφή του νεογνού
• Τις λεπτομέρειες νοσηλείας του νεογνού σε περίπτωση προωρότητας
• Το βαθμό στον οποίο η επίτοκος μπορεί και θέλει να είναι ενεργή κατά τη διαδικασία του φυσιολογικού τοκετού
• Τις επιλογές σε περίπτωση ανάγκης διενέργειας καισαρικής τομής
• Εναλλακτικούς τρόπους τοκετού, όπως για παράδειγμα στο νερό
• Τη διάρκεια της νοσηλείας
• Οτιδήποτε άλλο σχετίζεται με τον τοκετό και τις προσωπικές προτιμήσεις ή τις πολιτιστικές και θρησκευτικές ανάγκες της μέλλουσας μητέρας ή γονέων 

Τί είναι η περινεοτομή;

Η περινεοτομή είναι μια τομή στην περιοχή μεταξύ του κόλπου και του πρωκτού (περίνεο) κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, η οποία πραγματοποιείται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις για να επιτρέψει στο μωρό να περάσει με ασφάλεια από τον κόλπο. Η περινεοτομή είναι απαραίτητη σε περίπου 1 στους 7 φυσιολογικούς τοκετούς. 

Τί είναι η ρήξη περινέου;

Η ρήξη περινέου είναι ένας τραυματισμός στον ιστό γύρω από τον κόλπο και τον πρωκτό, ο οποίος μπορεί να συμβεί κατά τον τοκετό. Κατά τη διάρκεια ενός τυπικού κολπικού τοκετού, το δέρμα «ανοίγει», καθώς προχωράει η διαστολή του κόλπου, ώστε να επιτρέψει στο κεφάλι και το σώμα του εμβρύου να περάσει χωρίς να υπάρχει τραυματισμός. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις μπορεί το δέρμα να σκιστεί. 

Βαθμοί ρήξης περινέου

Υπάρχουν τέσσερις βαθμοί ρήξης περινέου, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ρήξης:

• Ρήξη περινέου πρώτου βαθμού: Πρόκειται για μικρό τραυματισμό, ο οποίος περιλαμβάνει το πρώτο στρώμα ιστού γύρω από τον κόλπο και την περινεϊκή περιοχή.
• Ρήξη περινέου δεύτερου βαθμού: Πρόκειται για τον πιο συνηθισμένο βαθμό ρήξης περινέου, με τον τραυματισμό να εκτείνεται βαθύτερα μέσω του δέρματος στον μυϊκό ιστό του κόλπου και του περινέου.
• Ρήξη περινέου τρίτου βαθμού: Πρόκειται για τραυματισμό που εκτείνεται από τον κόλπο μέχρι τον πρωκτό και περιλαμβάνει τραυματισμό του δέρματος και του μυϊκού ιστού της περινεϊκής περιοχής, καθώς και στους μυς του πρωκτικού σφιγκτήρα. 
• Ρήξη περινέου τέταρτου βαθμού: Πρόκειται για τον λιγότερο συνηθισμένο και σοβαρότερο βαθμό ρήξης περινέου και επεκτείνεται από τον κόλπο, μέσω της περινεϊκής περιοχής και των μυών του πρωκτικού σφιγκτήρα μέχρι και τον πρωκτό.

Πότε μπορεί να δημιουργηθεί ρήξη περινέου και πότε γίνεται περινεοτομή;

Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να συμβεί ρήξη περινέου μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Το μεγάλο μέγεθος του εμβρύου(πάνω από 4 κιλά)
• Την ισχιακή προβολή του εμβρύου 
• Όταν πρόκειται για τον πρώτο τοκετό
• Την ύπαρξη περινεοτομής από προηγούμενο τοκετό
• Την παχυσαρκία ή τη μεγάλη αύξηση του βάρους στην εγκυμοσύνη
• Το γρήγορο τοκετό (λόγω πρόκλησης τοκετού ή επίσπευσή του για ιατρικούς λόγους)
• Η ανάγκη χρήσης τεχνικών υποβοηθούμενου τοκετού, όπως οι λαβίδες και βεντούζες
• Η ανατομία της περιοχής του περινέου

Η περινεοτομή συνίσταται να γίνεται σε περιπτώσεις όπου:

• Υπάρχει ανάγκη για γρήγορο τοκετό, λόγω επιπλοκών ή παθήσεων της μητέρας ή του εμβρύου
• Το έμβρυο έχει μεγάλο μέγεθος (πάνω από 4 κιλά)
• Υπάρχει δυστοκία ώμου
• Πρόκειται να χρησιμοποιηθούν τεχνικές υποβοηθούμενου τοκετού, όπως οι λαβίδες και βεντούζες
• Υπάρχει κίνδυνος ρήξης περινέου

Ανάρρωση από την περινεοτομή ή τη ρήξη περινέου

Τόσο στην περινεοτομή, όσο και στη ρήξη περινέου, τοποθετούνται ειδικά ράμματα, τα οποία απορροφώνται από τον οργανισμό. Ανάλογα με το βαθμό της ρήξης περινέου ή το μέγεθος της περινεοτομής, τα ράμματα απορροφώνται μέσα σε 15-30 ήμερες. Είναι αναμενόμενο να υπάρχει πόνος ή δυσφορία την περίοδο της επούλωσης, ενώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά το πλύσιμο της περιοχής και τη χρήση της τουαλέτας. Ο γιατρός μπορεί να συστήσει φαρμακευτική αγωγή και ελεγχόμενη εφαρμογή παγοκύστης για τη διαχείριση του πόνου και την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Σε περιπτώσεις περινεοτομής ή ρήξης περινέου είναι συνηθισμένο να υπάρχει ενόχληση ή και πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή. Σε αυτή την περίπτωση συνίσταται η αποφυγή της σεξουαλικής επαφής μέχρι την πλήρη επούλωση της περιοχής.

Κατά την εγκυμοσύνη, είναι σημαντικό να ακολουθούνται συγκεκριμένοι κανόνες και συνήθειες για τη διατήρηση της υγείας, που σχετίζονται με τη σωστή διατροφή, την ξεκούραση και τη σωματική άσκηση. Η γυμναστική είναι πολύ σημαντική για τη γενική υγεία, αλλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα οφέλη της είναι ακόμη μεγαλύτερα. Πιο συγκεκριμένα, η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της ενεργητικότητας και καλής διάθεσης, τη βελτίωση ενοχλήσεων της εγκυμοσύνης και την τόνωση των μυών που σχετίζονται με τον τοκετό, συμβάλλοντας τόσο στην προετοιμασία του τοκετού, όσο και τη γρηγορότερη ανάρρωση.

Υπάρχουν πολλά είδη γυμναστικής στα οποία μπορείτε να συμμετέχετε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ συνήθως μπορείτε να συνεχίσετε το είδος γυμναστικής που κάνατε πριν την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε πρώτα το γυναικολόγο σας. Ο γιατρός θα αξιολογήσει τη φυσική σας κατάσταση, τη γενική υγεία και την υγεία της εγκυμοσύνης σας. Μαζί με τον γιατρό σας, μπορείτε να αποφασίσετε το είδος της γυμναστικής, όπως επίσης τη συχνότητα και την ένταση που σας ταιριάζει.

Πλεονεκτήματα σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη

Η σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιώσει τη γενική υγεία μιας εγκύου και τα πλεονεκτήματά της σχετίζονται με:

• Τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος
• Την εκτόνωση του άγχους και της ένταση που μπορεί να υπάρχει κατά την εγκυμοσύνη
• Τη χαλάρωση των σφιγμένων μυών, αλλά και την ταυτόχρονη ενδυνάμωση τους, βελτιώνοντας τον τρόπο που κινείται το σώμα
• Τη διατήρηση μιας φυσιολογικής αύξησης βάρους κατά την εγκυμοσύνη.
• Την αύξηση της σωματικής αντοχής
• Την προετοιμασία του σώματος για τον τοκετό 
• Τη βελτίωση της διάθεσης μέσα από την απελευθέρωση ενδορφινών

Είδη σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη

1. Τρέξιμο

Γενικά, είναι απολύτως ασφαλής γυμναστική το τρέξιμο κατά την εγκυμοσύνη, είτε πρόκειται για δραστηριότητα που κάνατε και πριν, είτε πρόκειται για νέα δραστηριότητα. Ζητήματα όπως η ναυτία, η σταδιακή αύξηση του βάρους και οι χαλαρές αρθρώσεις μπορούν σίγουρα να κάνουν το τρέξιμο πιο δύσκολο για μια έγκυο, όμως δεν υπάρχουν κίνδυνοι από το τρέξιμο. Αν πρόκειται για νέα δραστηριότητα, ξεκινήστε με περπάτημα που σταδιακά αυξάνεται σε τρέξιμο, χωρίς να παραβλέπετε να κάνετε ένα μικρό ζέσταμα πριν και διατάσεις αμέσως μετά για 5-10 λεπτά.

2. Yoga και pilates

Η yoga είναι μια σωματική δραστηριότητα σημαντική για το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα. Βελτιώνει τη στάση του σώματος και χτίζει δύναμη και αντοχή. Με έμφαση στην αναπνοή, προάγει επίσης τη χαλάρωση και βοηθά στην ηρεμία του μυαλού. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές παραδοσιακές στάσεις γιόγκα που πρέπει να αποφεύγετε, γι αυτό προτείνεται να παρακολουθείτε μαθήματα prenatal yoga με την καθοδήγηση επαγγελματία που ειδικεύεται στην γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη. 

Το pilates αυξάνει την ευελιξία και τη δύναμη του κορμού και της κοιλιάς. Μπορεί να βοηθήσει στην προετοιμασία των μυών για τον τοκετό και να βοηθήσει το σώμα να ανακάμψει πιο γρήγορα. Ωστόσο, χρειάζονται προσοχή οι διατάσεις και κάποιες συγκεκριμένες ανάσκελες και μπρούμυτες θέσεις.

3. Καθίσματα (squats)

Τα καθίσματα (squats) είναι εξαιρετικά ασφαλή για τις περισσότερες εγκύους και μάλιστα συνιστώνται από τους γυναικολόγους, επειδή μπορούν να βοηθήσουν στην ενίσχυση των μυών του πυελικού εδάφους, τη βελτίωση της κινητικότητας του ισχίου και της κυκλοφορίας του αίματος. Πρόκειται για μια θέση που αποτελεί μια πιθανή σωματική θέση για τοκετό και ταυτόχρονα αποτελεί έτσι κι αλλιώς καθημερινή κίνηση (π.χ. στην τουαλέτα ή στο σήκωμα ενός αντικειμένου από το πάτωμα). Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου τα καθίσματα δεν επιτρέπονται, όπως για παράδειγμα κυήσεις υψηλού κινδύνου, προηγούμενοι τραυματισμοί ή παθήσεις του τραχήλου και του πλακούντα. 

4. Κοιλιακοί

Παρόλο που η ενδυνάμωση του κορμού και της κοιλιάς σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας και της λοχείας έχει πολλά σημαντικά οφέλη, όπως η υποστήριξη της μέσης και η πρόληψη προβλημάτων του ουροποιητικού συστήματος, οι κοιλιακοί δεν συνίστανται ως γυμναστική κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Η ανάσκελη θέση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κυκλοφορία του αίματος, ιδιαίτερα στην καρδιά. Γι αυτό και για την ενδυνάμωση του κορμού, συνίσταται  η συμβουλή του γυναικολόγου, καθώς και επαγγελματία που ειδικεύεται στην γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη. 

5. Σανίδα (plank)

Η σανίδα αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική άσκηση για την ενδυνάμωση του κορμού. Ωστόσο, ανάλογα με τις οδηγίες του γυναικολόγου και τη φυσική σας κατάσταση, μπορεί να χρειάζεται να κάνετε την απλοποιημένη μορφή της, με τα γόνατα να ακουμπούν στο πάτωμα (θέση τραπεζάκι). 

6. Βαράκια και γυμναστική με βάρη

Είναι γνωστό ότι κατά την εγκυμοσύνη πρέπει να αποφεύγετε να σηκώνετε βαριά αντικείμενα. Παρόλα αυτά, η γυμναστική που περιλαμβάνει άρση βαρών, όπως τα βαράκια, θεωρείται ασφαλής γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη, εφόσον δεν υπάρχουν προβλήματα ή επιπλοκές. Φυσικά, αν ο γυναικολόγος κρίνει ότι μπορείτε να συνεχίσετε αυτό το είδος γυμναστικής, χρειάζεται να προσαρμόζετε την ένταση και τη συχνότητα της, ανάλογα με τις συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες σας, ιδανικά με τη βοήθεια ενός επαγγελματία που ειδικεύεται στην γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη. Αν πρόκειται για μια νέα για εσάς σωματική δραστηριότητα, η περίοδος της εγκυμοσύνης δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσετε. 

Ο όρος περιτύλιξη ομφάλιου λώρου χρησιμοποιείται από τους γυναικολόγους για να περιγράψει περιπτώσεις όπου το έμβρυο, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού, είναι τυλιγμένο γύρω από τον ομφάλιο λώρο. Η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου είναι ένα αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο, καθώς υπολογίζεται ότι περίπου 1 στα 3 έμβρυα γεννιούνται με κάποιο είδος περιτύλιξης, με την πλειονότητα των περιπτώσεων να μην είναι ανησυχητική.  

Πώς προκαλείται η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου;

Ο ομφάλιος λώρος είναι η πηγή ζωής του εμβρύου, αποτελώντας το μέσο παροχής του αίματος, του οξυγόνου και των θρεπτικών συστατικών από τη μητέρα προς το έμβρυο. Φυσιολογικά, ένας ομφάλιος λώρος περιέχει μια ζελατινώδη ουσία που επιτρέπει την κινητικότητα του, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν κόμποι. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ομφάλιος λώρος περιέχει λιγότερη ζελατινώδη ουσία, με αποτέλεσμα να είναι πιο πιθανή η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου. Εάν έχετε υπάρξει ή είστε έγκυος, ξέρετε καλύτερα από τον καθένα πόσο πολύ κινούνται τα έμβρυα μέσα στην κοιλιά. Η κινητικότητα των εμβρύων αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα που αυξάνει τις πιθανότητες να υπάρξει κάποια περιτύλιξη ομφάλιου λώρου. 

Σύμφωνα με έρευνες, οι πιθανότητες για περιτύλιξη ομφάλιου λώρου αυξάνονται σε εγκυμοσύνες που περιλαμβάνουν:

• Μεγαλύτερη από το συνηθισμένο ποσότητα αμνιακού υγρού 
• Μακρύ ομφάλιο λώρο
• Προβλήματα με τον ομφάλιο λώρο 
• Τοκετό μέσω πρόκλησης
• Παράταση του δευτέρου σταδίου ή καθυστέρηση της προόδου του τοκετού
• Δυστοκία ώμων του εμβρύου

Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποιος τρόπος πρόληψης, θεραπείας ή πρόβλεψης της περιτύλιξης ομφάλιου λώρου και, φυσικά, δεν προκαλείται από κάτι που έχει κάνει η μητέρα.

Είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου

Υπάρχουν διαφορετικά είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου, με διαφορετική επικινδυνότητα για το έμβρυο. Τα είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου διακρίνονται ανάλογα με:

• Το σημείο του σώματος του εμβρύου που έχει περιτυλιχτεί (όπως για παράδειγμα ο λαιμός, το χέρι, ο ώμος, κ.ά.)
• Το πόσες φορές έχει περιτυλιχτεί ο ομφάλιος λώρος γύρω από το σημείο του σώματος
• Το πόσο σφιχτή είναι η περιτύλιξη

Τα πιο συνηθισμένα είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου είναι γύρω από τον αυχένα, που ονομάζεται περιλαίμια, και γύρω από τον ώμο, που ονομάζεται περιτύλιξη δίκην τελαμώνος.

Συμπτώματα και διάγνωση περιτύλιξης ομφάλιου λώρου

Η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου δεν παρουσιάζει εμφανή συμπτώματα, και σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αν η περιτύλιξη έχει συμβεί νωρίτερα στην εγκυμοσύνη, μπορεί να διαγνωστεί κατά τον προληπτικό έλεγχο και συγκεκριμένα την εξέταση υπερηχογραφήματος Doppler. Σε αυτή την περίπτωση ο γυναικολόγος παρακολουθεί την κατάσταση της περιτύλιξης, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν χρειάζεται να επισπευσθεί ο τοκετός. 

Επιπλοκές περιτύλιξης ομφάλιου λώρου 

Οι επιπλοκές από την περιτύλιξη ομφάλιου λώρου είναι εξαιρετικά σπάνιες. Φυσικά, είναι λογικό, αν έχετε λάβει τέτοια διάγνωση να υπάρχει άγχος, για αυτό και χρειάζεται να συζητάτε κάθε ανησυχία με τον γυναικολόγο σας. 

Οι επιπλοκές από την περιτύλιξη ομφάλιου λώρου προκύπτουν σε ένα μεγάλο ποσοστό κατά τη διάρκεια του τοκετού, όπως ο ομφάλιος λώρος μπορεί να συμπιεστεί κατά τη διάρκεια των συσπάσεων, μειώνοντας την κυκλοφορία του αίματος προς το έμβρυο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου. Με σωστή παρακολούθηση, ο γυναικολόγος μαζί με την ομάδα του είναι σε θέση να εντοπίσει αυτό το πρόβλημα και, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το μωρό γεννιέται χωρίς επιπλοκές. Εάν ο καρδιακός ρυθμός του εμβρύου συνεχίσει να μειώνεται, μπορεί να χρειαστεί επείγουσα καισαρική τομή.