Ιατρικά Νέα

ΔΙΑΤΡΟΦΗ_ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ-800x600.jpg

 

Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο άνετη εγκυμοσύνη, καθώς προσδίδει περισσότερη ενέργεια, μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως η αναιμία, η πρωινή ναυτία και η δυσκοιλιότητα και προσφέρει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το έμβρυο.

Αντίθετα, η κακή διατροφή μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα στην εγκυμοσύνη όπως:

  • Λιποβαρές μωρό κατά τον τοκετό
  • Ενδομήτρια Καθυστέρηση της Ανάπτυξης (IUGR)
  • Επιπλοκές εγκυμοσύνης
  • Πρόωρο τοκετό
  • Παθήσεις ή συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου
  • Αποβολή 
  • Χρόνιες παθήσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του νεογνού

Προγεννητικός έλεγχος

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο έγκαιρος και συστηματικός προγεννητικός έλεγχος σε συνδυασμό με την τήρηση των συμβουλών του γυναικολόγου για τη διατροφή στην εγκυμοσύνη είναι κεντρικής σημασίας για την υγεία της εγκύου και του εμβρύου.

Οι συμβουλές του γυναικολόγου όσον αφορά τη διατροφή στην εγκυμοσύνη σχετίζονται με παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν τη διατροφική υγεία, όπως:

  • Η ηλικία
  • Το μαιευτικό ιστορικό
  • Το σωματικό βάρος πριν την εγκυμοσύνη
  • Η γενική κατάσταση της υγείας πριν την εγκυμοσύνη
  • Το ιατρικό ιστορικό, ιδιαίτερα εάν περιλαμβάνει παθήσεις όπως υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιακές ή νεφρικές παθήσεις, παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα, καρκίνο, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (με κύριο τον HIV) ή προβλήματα ψυχικής υγείας
  • Το κάπνισμα
  • Η χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών
  • Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της εγκύου

Ποια διατροφή πρέπει να ακολουθήσω στην εγκυμοσύνη;

Μια υγιής και φυσιολογικού βάρους γυναίκα χρειάζεται να λαμβάνει περίπου 300 περισσότερες θερμίδες καθημερινά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, περισσότερη σημασία έχουν όχι οι θερμίδες ως ποσότητα, αλλά ο τύπος των θερμίδων που καταναλώνει και η ποιότητα της τροφής στην οποία ανταποκρίνονται οι θερμίδες. Γι αυτό το λόγο είναι σημαντικό να υπάρχει μια ποικιλία στη διατροφή στην εγκυμοσύνη, η οποία να συμπεριλαμβάνει όλες τις ομάδες τροφών που συμβάλλουν στην υγιεινή διατροφή. Πιο συγκεκριμένα, κάθε έγκυος πρέπει να καταναλώνει τις εξής τροφές:

  • Άπαχα κρέατα
  • Φρέσκα και καλά μαγειρεμένα ψάρια και θαλασσινά με ασφαλή προέλευση
  • Λαχανικά
  • Φρέσκα φρούτα
  • Δημητριακά ολικής αλέσεως
  • Γαλακτοκομικά προϊόντα
  • Ξηρούς καρπούς
  • Φυτικά λίπη, μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά, τα οποία περιέχονται σε ξηρούς καρπούς, ελιές, αβοκάντο, σουσάμι, λιναρόσπορο, γάλα σόγιας, κ.ά.

 

Όσον αφορά τις απαραίτητες για τον οργανισμό της εγκύου και την ανάπτυξη του εμβρύου βιταμίνες, μέταλλα και θρεπτικά συστατικά, χρειάζεται να δοθεί προσοχή στην πρόσληψη των παρακάτω:

  • Φολικό/φυλλικό οξύ

Το φυλλικό οξύ είναι μια βιταμίνη που συμβάλλει στην ανάπτυξη του βοηθά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος του εμβρύου, και στην αποφυγή των αποβολών. Προσλαμβάνεται από το ψωμί, τα δημητριακά, τα ρεβίθια, το σπανάκι, το αβοκάντο, το μπρόκολο και τις φακές.

  • Σίδηρος

Ο σίδηρος είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία ερυθρών αιμοσφαιρίων στο σώμα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σίδηρος είναι απαραίτητος για την πρόληψη της αναιμίας και την ανάπτυξη του αιμοποιητικού συστήματος του εμβρύου. Προσλαμβάνεται από το κρέας, το συκώτι, τα ψάρια, τα φασόλια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και τους ξηρούς καρπούς. 

  • Ασβέστιο

Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των οστών και των δοντιών του εμβρύου και αποτελεί σημαντικό θρεπτικό συστατικό για την καρδιά και το νευρικό σύστημα. Προσλαμβάνεται από γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το γάλα και το τυρί ή μέσω των ενισχυμένων με ασβέστιο προϊόντων όπως ο χυμός πορτοκαλιού. 

  • Βιταμίνη D

Η βιταμίνη D με τη συμβολή του ασβεστίου συμβάλλει στην ανάπτυξη των οστών και των δοντιών του εμβρύου, ενώ διαδραματίζει ενεργό ρόλο και στην ανάπτυξη του δέρματος και των ματιών. Προσλαμβάνεται από το ηλιακό φώς ή μέσω εμπλουτισμένων γαλακτοκομικών προϊόντων.

  • Πρόσληψη υγρών

Εξίσου σημαντική με τα παραπάνω στην διατροφή στην εγκυμοσύνη είναι και η πρόσληψη υγρών. Συνίσταται η κατανάλωση 8-10 ποτηριών νερό ημερησίως, ενώ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες  η κατανάλωση νερού χρειάζεται να αυξάνεται. Εκτός του νερού, μια έγκυος μπορεί να καλύψει τις καθημερινές της ανάγκες σε υγρά πίνοντας καταναλώνοντας  γάλα, τσάι, σούπες και φυσικούς χυμούς φρούτων. Αντίθετα, συνίσταται ο περιορισμός πρόσληψης αναψυκτικών και ζαχαρούχων ποτών, ενώ έλεγχο χρειάζεται και η ημερήσια πρόσληψη καφεΐνης.

 

Επιπρόσθετες συμβουλές διατροφής

Συμπληρωματικά με τα παραπάνω, άλλες βοηθητικές συμβουλές που μπορεί να ακολουθήσει μια έγκυος για την διατροφή της στην εγκυμοσύνη είναι:

  • Να μην παραλείπει γεύματα, αλλά να καταναλώνει τουλάχιστον 5 γεύματα την ημέρα.
  • Να αφιερώνει χρόνο για ξεκούραση, όποτε νιώθει ότι το χρειάζεται, συμβάλλοντας και στην καταπολέμηση του άγχους στην εγκυμοσύνη.
  • Εάν υπάρχει κάποια πάθηση, όπως για παράδειγμα σακχαρώδης διαβήτης ή υψηλή αρτηριακή πίεση, μπορεί να απαιτούνται πρόσθετες ή διαφοροποιημένες συμβουλές διατροφής, τις οποίες πρέπει να λαμβάνονται συνδυαστικά από γυναικολόγο, γιατρό της αντίστοιχης ειδικότητας ή και διατροφολόγο.
  • Με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου ο γυναικολόγος το απαγορεύει, είναι χρήσιμη η ένταξη της σωματικής άσκησης στην καθημερινότητα
  • Να επικοινωνεί με το γυναικολόγο, το σύντροφο, τους φίλους ή άλλες εγκύους ή μητέρες για όποιο προβληματισμό, ανησυχία η δυσκολία έχει, ώστε να μπορέσει να λάβει έγκαιρα την κατάλληλη υποστήριξη.


 

Πρόωρος τοκετός είναι ο τοκετός, φυσιολογικός ή μέσω καισαρικής τομής, που πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Υπολογίζεται ότι περίπου 8 στα 100 μωρά γεννιούνται πρόωρα.

Προγραμματισμένος πρόωρος τοκετός

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πρόωρος τοκετός προγραμματίζεται από τον γυναικολόγο σε συνδυασμό με την έγκυο, επειδή κρίνεται ότι είναι ασφαλέστερο για το μωρό, την έγκυο ή και τους δύο να πραγματοποιηθεί τοκετός νωρίτερα. Μια τέτοια απόφαση λαμβάνεται σε περιπτώσεις σημαντικών προβλημάτων υγείας της μητέρας ή επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, όπως για παράδειγμα ένα θρομβωτικό επεισόδιο ή η προεκλαμψία. Για να ληφθεί αυτή η απόφαση, ο γυναικολόγος μαζί με το συνεργαζόμενο ιατρικό προσωπικό λαμβάνουν υπόψη όλες τις εξετάσεις του προγεννητικού ελέγχου και συζητούν με τις εγκύους τα οφέλη και τους κινδύνους από τη συνέχιση της εγκυμοσύνης έναντι του πρόωρου τοκετού, ενώ σε πολλές περιπτώσεις καταρτίζουν ένα πλάνο τοκετού, καταγράφοντας τις επιθυμίες της εγκύου κατά την έκβαση του τοκετού.

 

Πρόωρος τοκετός και σπάσιμο νερών

Σε κάποιες περιπτώσεις είναι πιθανό να σπάσουν τα νερά πρόωρα. Αυτή η πιθανότητα, η οποία ονομάζεται πρόωρη προγεννητική ρήξη των μεμβρανών, ενέχει αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης τόσο για την έγκυο, όσο και για το έμβρυο. Η πρόωρη περιγεννητική ρήξη δεν είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό, αλλά ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία διάρκειας λίγων ημερών και ταυτόχρονη λήψη φαρμακευτικής αγωγής, όπως επίσης και διαγνωστικών εξετάσεων για την πρόληψη ή την παρακολούθηση της μόλυνσης.

Μετά το τέλος της νοσηλείας, είναι απαραίτητη η άμεση ενημέρωση του γυναικολόγου  σε περίπτωση εμφάνισης των παρακάτω συμπτωμάτων:

  • Πυρετός
  • Εξάψεις και ρίγη
  • Κολπικές συσπάσεις
  • Πόνος στην πλάτη ή την κοιλιακή χώρα
  • Πρασινωπές ή δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις
  • Κολπική αιμορραγία
  • Επιβράδυνση ή παύση των συνήθων κινήσεων του εμβρύου

Σε άλλες περιπτώσεις είναι πιθανό να υπάρχουν συμπτώματα προώρου τοκετού χωρίς να έχουν σπάσει τα νερά, γεγονός που μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο με έλεγχο και εξετάσεις από το γυναικολόγο και το ιατρικό προσωπικό. Οι εξετάσεις συνήθως περιλαμβάνουν υπερηχογράφημα και αιματολογικές εξετάσεις.

Εάν επιβεβαιωθεί ότι έχει ξεκινήσει πρόωρα η διαδικασία του τοκετού, υπάρχει η πιθανότητα να δοθεί στην έγκυο φαρμακευτική αγωγή για την επιβράδυνση και αναστολή αυτού. Αυτή η απόφαση εξαρτάται από παράγοντες όπως η εβδομάδα κύησης που διανύει η έγκυος και η κατάσταση της υγείας της.

 

Αίτια πρόωρου τοκετού

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορεί συντελέσουν στην πρόκληση πρόωρου τοκετού και στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα αίτια της πρόκλησης ενός πρόωρου τοκετού δεν είναι ξεκάθαρα.

Οι παράγοντες που αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο για πρόωρο τοκετό είναι:

  • Η ύπαρξη φλεγμονής ή λοίμωξης
  • Προβλήματα στην φυσιολογία του τραχήλου της μήτρας, όπως μικρό μήκος, ιατρικό ιστορικό τραυματισμού του τραχήλου ή χειρουργικής επέμβασης
  • Το κάπνισμα κατά την εγκυμοσύνη
  • Το χρόνιο ή έντονο στρες
  • Η μικρή χρονική απόσταση μεταξύ κυήσεων, ιδιαίτερα αν πρόκειται για διαφορά μικρότερη από έξι μήνες
  • Η δίδυμη ή πολύδυμη κύηση
  • Οικογενειακό ιατρικό ιστορικό πρόωρου τοκετού
  • Ατομικό μαιευτικό ιστορικό πρόωρου τοκετού πριν από την 34η εβδομάδα κύησης
  • Ατομικό μαιευτικό ιστορικό αποβολής μετά την 16η εβδομάδα κύησης
  • Ατομικό μαιευτικό ιστορικό ρήξης εμβρυικών υμένων (σπασίματος νερών)πριν την 37η εβδομάδα κύησης
  • Η κύηση υψηλού κινδύνου

Πρόληψη πρόωρου τοκετού

Πέραν της συστηματικής παρακολούθησης από γυναικολόγο και όποια άλλη ιατρική ειδικότητα κρίνεται απαραίτητο, σε περιπτώσεις ατομικού μαιευτικού ιστορικού που σχετίζεται με τον πρόωρο τοκετό, είναι πιθανό προσφερθεί στην έγκυο θεραπεία για την πρόληψη του. Η θεραπεία συμπεριλαμβάνει είτε φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται κολπικά, είτε μια μικρή επέμβαση στον τράχηλο της μήτρας (κολπικής ή Λαπαροσκοπικής περίδεσης τραχήλου), ώστε να υποστηρίζεται αποτελεσματικότερα.

 

Κίνδυνοι για το νεογνό από τον πρόωρο τοκετό

Στο παρόν, η πρόοδος της επιστήμης της μαιευτικής  και της παιδιατρικής έχει καταστήσει δυνατή την φροντίδα για την επιβίωση και την ανάπτυξη ενός νεογνού, ακόμα αν έχει γεννηθεί κατά την 22η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Τα πρόωρα νεογνά απαιτούν εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα σε ειδική νοσοκομειακή μονάδα, την μονάδα νεογνών. Τις περισσότερες φορές νεογνά που γεννήθηκαν πρόωρα δεν έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας και ανάπτυξης.


ΣΕΞ_ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ-800x600.jpg

Το σεξ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ένα θέμα που απασχολεί πολλά ζευγάρια, ενώ αρκετές γυναίκες νιώθουν αμήχανα και δεν το συζητάνε με το γυναικολόγο τους. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: είναι απολύτως ασφαλείς οι σεξουαλικές επαφές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν ο γυναικολόγος και η μαία έχει συστήσει κάτι διαφορετικό εξαιτίας επιπλοκών εγκυμοσύνης ή κύησης υψηλού κινδύνου.

Το σεξ δεν μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στο έμβρυο, καθώς ένα πέος δεν μπορεί να διεισδύσει πέρα ​​από τον κόλπο, συνεπώς δεν έρχεται σε επαφή με το έμβρυο. Επομένως, εάν η εγκυμοσύνη είναι φυσιολογική, η σεξουαλική επαφή και ο οργασμός δεν αυξάνουν τον κίνδυνο να ξεκινήσει πρόωρα ο τοκετός ή να προκληθεί αποβολή.

Στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης ένας οργασμός ή ακόμα και το ίδιο το σεξ μπορεί να προκαλέσει ήπιες συσπάσεις. Αυτές είναι γνωστές ως συσπάσεις Braxton Hicks και παρότι είναι άβολες, είναι απολύτως φυσιολογικές. Αν συμβούν συσπάσεις μπορείτε απλά να δοκιμάσετε μερικές τεχνικές χαλάρωσης ή απλώς να ξαπλώσετε μέχρι να περάσουν.

Σεξουαλική επιθυμία και εγκυμοσύνη

 

Είναι φυσιολογικό να αλλάζει η σεξουαλική επιθυμία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σε άλλες γυναίκες το σεξ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πολύ ευχάριστο, σε άλλες αδιάφορο, ενώ κάποιες γυναίκες βιώνουν μια μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας. Επιπλέον, δεν είναι σπάνιο να υπάρχουν διαφορετικές διαθέσεις σε κάθε τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Σε κάθε περίπτωση αυτό το ζήτημα είναι χρήσιμο να συζητηθεί τόσο με το σεξουαλικό σας σύντροφο, όσο και με το γυναικολόγο.

 

Πότε πρέπει να αποφεύγεται το σεξ στην εγκυμοσύνη;

 

Υπάρχει πιθανότητα ο γυναικολόγος να σας συμβουλέψει να αποφύγετε τις σεξουαλικές επαφές για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ή μέχρι τον τοκετό, όταν υπάρχουν σημαντικές επιπλοκές όπως:

  • Συχνές αιμορραγίες, ιδιαίτερα εάν ο πλακούντας βρίσκεται χαμηλά ή υπάρχει αιμάτωμα
  • Έχουν σπάσει τα νερά, καθώς το σεξ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο μόλυνσης
  • Υπάρχουν προβλήματα με τον τράχηλο της μήτρας (π.χ ανεπάρκεια τραχήλου), καθώς υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος πρόωρου τοκετού ή αποβολής
  • Κυοφορούνται δίδυμα ή υπάρχει ιατρικό ιστορικό πρόωρου τοκετού

 

Διαβάστε περισσότερα για το πότε πρέπει να αποφεύγεται η σεξουαλική επαφή

 

Πρακτικές συμβουλές

 

Παρόλο που κάνοντας σεξ κατά την εγκυμοσύνη δεν υπάρχει κίνδυνος σύλληψης, αξίζει να σημειωθεί ότι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) μπορούν να μεταφερθούν και στους συντρόφους και στο έμβρυο. Γι αυτό το λόγο, εάν το κρίνετε σκόπιμο, χρησιμοποιήστε μια μέθοδο αντισύλληψης φραγμού, όπως προφυλακτικό, ώστε να προστατευτείτε.

Επιπλέον, ενδεχομένως θα χρειαστεί να προσαρμόσετε τη στάση και τη θέση των σωμάτων κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, καθώς, όταν το έμβρυο έχει μεγαλώσει αρκετά, υπάρχει μια δυσκολία στην κίνηση, ενώ ενδέχεται να έχετε ευαισθησία στο στήθος. Μπορείτε να πειραματιστείτε με θέσεις που δεν δημιουργούν πίεση στην κοιλιά όπως ξαπλωμένοι στο πλάι, ενώ βοηθητική μπορεί να είναι και η χρήση μαξιλαριών κάτω από το σώμα, ιδιαίτερα τα γόνατα και τη μέση.


ΠΡΗΣΜΕΝΑ_ΠΟΔΙΑ-800x600.jpeg

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το σώμα μεγαλώνει, ώστε να φιλοξενήσει το συνεχώς αναπτυσσόμενο έμβρυο. Και μαζί με αυτό είναι πιθανό μια έγκυος να αντιμετωπίζει το σύμπτωμα των πρησμένων ποδιών.

Το πρήξιμο των ποδιών, που ιατρικά ονομάζεται οίδημα κάτω άκρων, υπολογίζεται ότι επηρεάζει περίπου 8 στις 10 εγκυμοσύνες. Συνήθως προκύπτει εξαιτίας της αύξησης των υγρών που κυκλοφορούν στο σώμα και θεωρείται φυσιολογικό και αναμενόμενο. Μαζί με τα πόδια, οι πάσχουσες έγκυες μπορεί να παρατηρήσουν πρήξιμο και σε άλλα μέλη του σώματος όπως τα χέρια, οι παλάμες και το πρόσωπο, ιδιαίτερα κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο, αν και το πρήξιμο στα πόδια μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή.

 

 

Τι προκαλεί πρησμένα πόδια κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

 

Υπάρχουν διάφορες αιτίες, για τις οποίες πόδια ή άλλα σημεία του σώματος μιας εγκύου μπορεί να πρηστούν. Καταρχήν, πρόκειται για μια φυσιολογική αλλαγή που συμβαίνει κατά την εγκυμοσύνη, καθώς ο όγκος του αίματός αυξάνεται σταθερά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά το αίμα είναι πιο αραιό ή «νερουλό». Εξαιτίας αυτού, συμβαίνει συχνά υγρό να διαρρεύσει από τα αγγεία στους περιβάλλοντες ιστούς, προκαλώντας πρήξιμο.

Τα πρησμένα πόδια μπορεί να εμφανιστούν οποιαδήποτε στιγμή της εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένου του τοκετού, αλλά εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα στο τρίτο τρίμηνο. Πιο αναλυτικά:

  • 1ο τρίμηνο: 

Κατά το πρώτο τρίμηνο, μπορεί μια έγκυος να έχει πρησμένα πόδια, εξαιτίας της ρελαξίνης, της αναπαραγωγικής ορμόνης που είναι υπεύθυνη για τη χαλάρωση των συνδέσμων, των τενόντων και των αρθρώσεων της λεκάνης, ώστε να προετοιμαστεί το σώμα για τον τοκετό. Ωστόσο, το ξαφνικό πρήξιμο στο ένα πόδι μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα για κάτι σοβαρότερο, όπως ο σχηματισμός θρόμβων στο αίμα και η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση. Χαρακτηριστικά συμπτώματα της θρόμβωσης αποτελούν το επώδυνο πρήξιμο και η ερυθρότητα και η αύξηση της θερμοκρασίας της περιοχής.

  • 2ο τρίμηνο: 

Μετά την 13η εβδομάδα κύησης, πολλές έγκυες έχουν πρησμένα πόδια για πρώτη φορά, μαζί με πόνο ή μυρμήγκιασμα, όσο περνάει η ημέρα και ιδιαίτερα αν υπάρχει παρατεταμένη ορθοστασία. Ωστόσο, αυτό είναι φυσιολογικό, καθώς το σώμα προετοιμάζεται για τον τοκετό, αυξάνοντας την ποσότητα του υγρού στους ιστούς και τις αρθρώσεις.

  • 3ο τρίμηνο:

Από τις 28 εβδομάδες και έπειτα, το πρήξιμο στα πόδια είναι σύνηθες σύμπτωμα. Καθώς το έμβρυο μεγαλώνει, ασκείται πρόσθετη πίεση στα μεγάλα αγγεία του σώματος και στα κάτω άκρα κάνοντας το πρήξιμο ακόμη πιο έντονο στα πόδια και τους αστραγάλους.

 

Τρόποι αντιμετώπισης των πρησμένων ποδιών

 

Παρόλο που το πρήξιμο στα πόδια στην εγκυμοσύνη είναι σε μεγάλο ποσοστό φυσιολογικό, υπάρχουν κάποιοι τρόποι να αντιμετωπιστεί, βελτιώνοντας την καθημερινότητα της εγκύου.

  1. Σωματική άσκηση

Η τακτική ήπια άσκηση, όπως το περπάτημα ή το κολύμπι, αυξάνει την κυκλοφορία που μπορεί να βοηθήσει στην μείωση του πρηξίματος στα πόδια.

Διαβάστε περισσότερα για τη σωματική άσκηση στην εγκυμοσύνη στο άρθρο μας Είναι ασφαλές να γυμνάζομαι στην εγκυμοσύνη;

  1. Μείωση της πρόσληψης αλατιού

Συνίσταται η μείωση της πρόσληψης τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, ώστε να αποφεύγεται η πρόσθετη κατακράτηση υγρών. Μια ισορροπημένη διατροφή είναι ιδανική, καταναλώνοντας φρέσκα φρούτα και λαχανικά, άπαχα κρέατα και πρωτεΐνη.

  1. Χρήση αντιθρομβωτικών καλτσών

Οι αντιθρομβωτικές κάλτσες, βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και συμβάλλουν στη μείωση του πρηξίματος στα πόδια.

  1. Ενυδάτωση

Παρόλο που ακούγεται οξύμωρο, η κατανάλωση νερού και υγρών είναι σημαντικός σύμμαχος για την καταπολέμηση της κατακράτησης υγρών. Στις έγκυες συνίσταται η κατανάλωσης 8 έως 12 ποτηριών νερό καθημερινά.

  1. Ανύψωση των ποδιών

Ο αποτελεσματικότερος τρόπος να ξεκουραστούν τα πόδια είναι να ανυψώνονται πάνω από το ύψος της καρδιάς περιοδικά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό γίνεται εύκολα, τοποθετώντας ένα ή περισσότερα μαξιλάρια κάτω από τα γόνατα και τις γάμπες, όταν βρίσκεστε σε ξαπλωτή θέση.

 

Πότε τα πρησμένα πόδια είναι ανησυχητικό σύμπτωμα; 

 

Τα πρησμένα πόδια συνήθως οφείλονται σε φυσιολογικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη, αλλά μπορεί επίσης να είναι σημάδι προεκλαμψίας, ή σπανιότερα σημαντικών καρδιακών προβλημάτων. Εάν ξαφνικά πρηστούν τα πόδια ή κάποιο άλλο μέλος του σώματος κατά την εγκυμοσύνη, είτε πρόκειται  για κύηση υψηλού κινδύνου, είτε όχι, είναι απαραίτητο να αναζητηθεί ιατρική συμβουλή. Αν και σπάνια, η προεκλαμψία μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό, επομένως το σύμπτωμα των πρησμένων ποδιών, συνοδευόμενο από συμπτώματα δύσπνοιας, ζάλης ή ναυτίας ή έντονων και επίμονων πονοκεφάλων, μπορεί να απαιτεί ιατρική παρακολούθηση ακόμα και τότε.

Εάν μόνο το ένα πόδι είναι πρησμένο, έχει ευαισθησία και ερυθρότητας στην περιοχή της γάμπας, αυτό θα μπορούσε επίσης να είναι σημάδι εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης. Σε αυτή την περίπτωση η έγκυος χρειάζεται άμεση ιατρική φροντίδα.

 


20_6_22-800x600.jpg

 

Τι είναι η ήπια καισαρική τομή;

 

Ήπια καισαρική τομή ή αλλιώς φυσική καισαρική (gentle c-section ή natural caesarian στα αγγλικά) είναι ένας τοκετός που ενσωματώνει χαρακτηριστικά της διαδικασίας του φυσιολογικού τοκετού στην καισαρική τομή. Στόχος της είναι να μετατρέψει το περιβάλλον του χειρουργείου σε φιλικό και φιλόξενο για τη δυάδα μητέρας – νεογέννητου ενθαρρύνοντας τεχνικές όπως η άμεση επαφή δέρμα με δέρμα (skin to skin), ο θηλασμός και η επαφή της μητέρας με το νεογέννητο αμέσως μετά τον τοκετό.

 

Ποια είναι τα οφέλη μιας ήπιας καισαρικής τομής;

 

Η ήπια καισαρική τομή είναι ιδιαίτερα σημαντική για όσες επίτοκες έχουν βιώσει προηγούμενες τραυματικές εμπειρίες τοκετού, προσφέροντας μια επιλογή που συνδυάζει την αναγκαιότητα πραγματοποίησης καισαρικής τομής με μια θετική εμπειρία τοκετού. 

Τα οφέλη μιας ήπιας καισαρικής τομής περιλαμβάνουν:

  • Την υιοθέτηση ενός ενεργητικού ρόλου από την επίτοκο στη διαδικασία του τοκετού.
  • Την παρουσία και συμμετοχή των γονέων στη διαδικασία του τοκετού. 
  • Την άμεση επαφή μητέρας με νεογέννητο μέσα στην πρώτη ώρα μετά τη γέννηση, όπου το νεογέννητο είναι σε εγρήγορση και πιο πρόθυμο να θηλάσει.
  • Την άμεση δερματική επαφή μητέρας και νεογέννητου, βοηθώντας στην ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και του καρδιακού ρυθμού.

 

Διαφορές παραδοσιακής καισαρικής τομής και ήπιας καισαρικής τομής

 

Όσον αφορά το χειρουργικό κομμάτι, μια ήπια καισαρική τομή δε διαφέρει από μια παραδοσιακή. Το σημείο στο οποίο διαφοροποιείται αφορά την προσέγγιση του ιατρικού και μαιευτικού προσωπικού στην ίδια τη διαδικασία. Αντίθετα με την παραδοσιακή καισαρική τομή, όπου η μητέρα με το νεογέννητο παραμένουν χωρισμένοι, η ήπια καισαρική τομή, φροντίζει να δώσει χρόνο στην ανάπτυξη του δεσμού από τη στιγμή της γέννησης, ανεξάρτητα από το κλινικό περιβάλλον.

Οι κύριες διαφορές μεταξύ της παραδοσιακής και της ήπιας καισαρικής τομής είναι:

  1. Η ήπια καισαρική πραγματοποιείται πάντα με επισκληρίδιο αναισθησία και όχι με γενική αναισθησία. 
  2. Στην ήπια καισαρική, όλα τα ιατρικά εργαλεία, όπως οθόνες, οξύμετρο, κ.ά τοποθετούνται σε τόση απόσταση, ώστε να επιτρέπεται και να διευκολύνεται η κίνηση των χεριών και του κορμού της μητέρας.
  3. Η χειρουργική επέμβαση στην ήπια καισαρική δεν είναι κρυμμένη πίσω από τη χειρουργική κουρτίνα, αλλά επιτρέπει στους γονείς να δουν με τα μάτια τους την έξοδο του μωρού από την κοιλιά. 
  4. Η έξοδος του μωρού από την κοιλιά και το κόψιμο του ομφάλιου λώρου, στην ήπια καισαρική, γίνεται σταδιακά και χωρίς πίεση χρόνου.
  5. Μετά την ήπια καισαρική, όπως και στον φυσιολογικό τοκετό, το νεογέννητο τοποθετείται στο στήθος της μητέρας, έχοντας δερματική επαφή. Σε αυτό το σημείο γίνεται μια πρώτη δοκιμή για θηλασμό. 
  6. Ενώ στην παραδοσιακή καισαρική η μητέρα φοράει χειρουργική ρόμπα ή φούστα και δεν έχει συνήθως λόγο στη διαμόρφωση του χειρουργικού περιβάλλοντος, στην ήπια είναι δυνατό, σε κάποιες περιπτώσεις, να φοράει ρούχα και να διαμορφώσει το περιβάλλον, επιλέγοντας τη μουσική και το φωτισμό του δωματίου.

 


ΔΕΡΜΑ_ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ-800x600.jpg

 

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, παρατηρούνται πολλές αλλαγές στο δέρμα, ιδιαίτερα στην κοιλιά, καθώς το σώμα της εγκύου αλλάζει. Μια έγκυος μπορεί να έχει ξηρότητα, να εμφανίσει ραγάδες και σημάδια, ως αποτέλεσμα της προσπάθειας του δέρματος να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Το ίδιο συμβαίνει μετά τον τοκετό: το δέρμα αρχίζει να επανέρχεται, χωρίς πάντα να επιτυγχάνεται η επαναφορά του δέρματος στο σημείο που ήταν πριν την εγκυμοσύνη, καθώς η ελαστικότητα του δέρματος και η επιρρέπεια σε ραγάδες, εξαρτάται όχι μόνο από τη διατροφή και τη φροντίδα του δέρματος, αλλά και την κληρονομικότητα. 

Επιπλέον, ως αποτέλεσμα των ορμονικών αλλαγών, υπάρχουν κάποιες δερματικές αλλοιώσεις που εμφανίζονται κατά την εγκυμοσύνη, οι οποίες λίγους μήνες μετά τον τοκετό σταδιακά εξαφανίζονται. Ωστόσο, δεν παύουν να ανησυχούν τις εγκύους, δημιουργώντας επιπρόσθετο άγχος. 

 

Ξηρότητα

Η ξηρότητα του δέρματος αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα της εγκυμοσύνης, και μπορεί να κρατήσει σε όλη τη διάρκεια της. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αγνοείται. 

Η δερματική ξηρότητα είναι ένδειξη αφυδάτωσης, γι αυτό και συνίσταται η αύξηση της λήψης υγρών.  Παραδόξως, υπεύθυνη για τη δερματική ξηρότητα μπορεί να είναι και η κατακράτηση υγρών, όπως επίσης η αύξηση του όγκου του αίματος στον οργανισμό και απώλεια της ελαστικότητας του δέρματος, που αποτελούν αναπόφευκτα συμπτώματα της εγκυμοσύνης. 

 

Φροντίδα του δέρματος 

Η συστηματική φροντίδα του δέρματος κατά την εγκυμοσύνη, μπορεί να προλάβει ή να μειώσει την ένταση των δερματικών συμπτωμάτων. Μια ολοκληρωμένη φροντίδα του δέρματος περιλαμβάνει την απολέπιση του δέρματος, με ήπιους τρόπους, ιδιαίτερα στην περιοχή της κοιλιάς, τη χρήση νερού μέτριας θερμοκρασίας στο μπάνιο, την ενυδάτωση του δέρματος με κρέμα ενδεδειγμένη για την εγκυμοσύνη και τη χρήση μαλακής πετσέτας που χρησιμοποιείται ταμποναριστά στο δέρμα. 

 

Ήλιος και δέρμα στην εγκυμοσύνη

Κατά την εγκυμοσύνη, το δέρμα είναι πολύ ευαίσθητο και λόγω της αυξημένης παραγωγής μελανίνης. Σημάδια όπως ουλές, εκ γενετής σημάδια και φακίδες δεν είναι σπάνιο να αλλάζουν χρώμα και να γίνονται εντονότερα, ιδιαίτερα μετά από έκθεση στον ήλιο.

Γι αυτό το λόγο κατά την εγκυμοσύνη χρειάζεται να αποφεύγεται η άμεση επαφή με τον ήλιο, να χρησιμοποιείται αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας (30 ή 50 SPF) σε κάθε έξοδο ή δραστηριότητα και ρούχα ανοιχτόχρωμα, άνετα, με χαλαρή εφαρμογή, από υφάσματα που «αναπνέουν» και στεγνώνουν γρήγορα. 

Διαβάστε περισσότερα για την εγκυμοσύνη το καλοκαίρι

 

Μελάγχρωση, μέλαινα γραμμή και μέλασμα

Η μελάγχρωση, η μέλαινα γραμμή και το μέλασμα είναι 3 είδη δερματικών προβλημάτων που εμφανίζονται στην εγκυμοσύνη και συχνά υπάρχει σύγχυση μεταξύ τους. 

Η μελάγχρωση εμφανίζεται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό στο 90% των εγκύων και προξενεί αλλαγή στο χρώμα του δέρματος, σαν μαύρισμα. Προκαλείται από την αυξημένη παραγωγή ορμονών όπως τα οιστρογόνα και πρόκειται για μια φυσιολογική αλλαγή του δέρματος κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί να εμφανιστεί σε σημεία όπως τα χέρια, οι θηλές και τα γεννητικά όργανα. 

Η μέλαινα γραμμή είναι μια σκούρα κάθετη γραμμή που εμφανίζεται, μετά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, στο κέντρο της κοιλιάς, συγκεκριμένα από τον ομφαλό εως την ήβη ή/και από τον αφαλό εως το στομάχι. Εμφανίζεται περίπου στο 80% των εγκύων και εξαφανίζεται λίγους μήνες μετά τον τοκετό. 

Τέλος, το μέλασμα είναι καφέ, γκρί ή μπλέ σημάδια που εμφανίζονται στο πρόσωπο κατά την εγκυμοσύνη. Παρόλο που δεν δημιουργούν προβλήματα ή πόνο, μπορούν να επηρεάσουν την αυτοπεποίθηση της εγκύου. Επειδή και το μέλασμα, όπως και οι προαναφερθείσες δερματικές αλλαγές, προκαλείται από ορμονικές αλλαγές της εγκυμοσύνης, δεν αφήνει μόνιμα σημάδια. 

 


Αγχος-στην-εγκυμοσυνη-scaled-800x600.jpg

Όλοι οι μελλοντικοί γονείς, ιδίως οι έγκυες, έχουν ανησυχίες για το μέλλον, ανησυχίες είτε για το έμβρυο και την υγεία του, είτε για τον τοκετό ή την καισαρική τομή, που τους δημιουργεί άγχος στην εγκυμοσύνη ή ακόμα και φόβο. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Journal of Clinical Psychiatry, σχεδόν μία στις πέντε γυναίκες πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια για τουλάχιστον μία αγχώδη διαταραχή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. 

Το άγχος στην εγκυμοσύνη είναι σε ένα βαθμό αναμενόμενο και δικαιολογημένο και εμφανίζεται σε ποσοστό περίπου 15% των κυήσεων. Πέρα από το σημαντικότατο ζήτημα της υγείας του εμβρύου και της εγκύου, κάποιες γυναίκες ανησυχούν για το αν θα ανταποκριθούν στο γονικό ρόλο, πώς θα προετοιμαστούν για τον ερχομό του μωρού, πώς θα αλλάξει η σχέση με τον σύντροφό τους και πώς θα ανταπεξέλθουν στις επαγγελματικές υποχρεώσεις ή την αυξανόμενες οικονομικές υποχρεώσεις. Φυσικά, το άγχος εντείνεται σε γυναίκες που έχουν υποστεί προηγούμενη αποβολή, έχουν κύηση υψηλού κινδύνου και επιπρόσθετα προβλήματα υγείας όπως θρομβοφιλία, σακχαρώδη διαβήτη, θυρεοειδή, κλπ. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, το άγχος είναι ένα φυσιολογικό ανθρώπινο συναίσθημα, λόγω της αβεβαιότητας που φέρνει αυτή η νέα συνθήκη, αλλά και των ορμονικών αλλαγών. 

 

Αντιμετώπιση του άγχους στην εγκυμοσύνη

Πέρα από την πιθανότητα να απαιτείται ψυχολογική η φαρμακευτική παρέμβαση για το άγχος, γεγονός που μπορεί να ορίσει μόνο ένας κατάλληλα εκπαιδευμένος γιατρός, υπάρχουν κάποιες συμβουλές που μπορούν να εφαρμοστούν για την καλύτερη αντιμετώπισή του: 

  • Ενδυναμώστε τον εαυτό σας

Όταν βρίσκεστε σε μια στιγμή άγχους, καταγράψτε τις ανησυχίες σας. Στη συνέχεια, ρίξτε μια ματιά στη λίστα σας και σκεφτείτε αν υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε ώστε να τις κατευνάσετε. Εάν πρόκειται για σκέψεις σχετικά με τον τοκετό μιλήστε με τον γιατρό και τη μαία σας σχετικά με το πλάνο τοκετού. Εάν ανησυχείτε για το θηλασμό, εγγραφείτε σε μαθήματα φυσικού τοκετού. Και εάν ανησυχείτε για τη σχέση με τον σύντροφό σας μετά τη γέννηση του μωρού, αφιερώστε λίγο χρόνο για να του μιλήσετε. Το κλειδί είναι να εστιάσετε στα πράγματα που μπορείτε να ελέγξετε και να ενδυναμώσετε τον εαυτό σας με περισσότερες γνώσεις και να επικοινωνήσετε τα συναισθήματά σας.

  • Εκλογικεύστε το άγχος

Αντί να δαιμονοποιείτε το άγχος και να το αντιμετωπίζετε ως κάτι εξ ορισμού κακό, μια καλή συμβουλή είναι να το εκλογικεύσετε, ώστε να μπορέσετε να το αποδεχτείτε και να το διαχειριστείτε. Το άγχος αποτελεί μια προσπάθεια του σώματος να σας προειδοποιήσει και να σας προετοιμάσει για κάτι που θεωρεί απειλή. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι βρίσκεστε σε μια κατάσταση που μπορείτε να χειριστείτε και το πώς το καταφέρνετε. Μπορεί για παράδειγμα να λαμβάνετε ήδη φαρμακευτική αγωγή για κάποιο πρόβλημα υγείας η να συζητάτε τις ανησυχίες σας με τους γιατρούς, τον σύντροφο και τους φίλους σας.

  • Αφήστε τον εαυτό σας να ανησυχήσει ελεγχόμενα

Είναι σημαντικό να επιτρέψετε στον εαυτό σας να βιώσει το άγχος, αλλά και να του βάλει όρια. Αντί να απωθείτε τελείως μια σκέψη, αναβάλλετε τη και προσπαθήστε να δημιουργήσετε χρόνο για να την επεξεργαστείτε. Μπορείτε, όποτε το έχετε ανάγκη ή ακόμα και κάθε μέρα, να αφιερώνετε 30 λεπτά για τους προβληματισμούς σας. Εκείνες τις στιγμές προσπαθήστε να εστιάσετε σε αυτές με παραγωγικό τρόπο, πχ. γράφοντας ερωτήσεις για τον γυναικολόγο σας που θα του απευθύνετε στο επόμενο ραντεβού.

  • Φροντίστε τον εαυτό σας

Τις στιγμές που κατακλύζεστε με αυτές τις σκέψεις, φροντίστε τον εαυτό σας όπως θα φροντίζατε έναν φίλο: με υπομονή, ευγένεια και καλοσύνη. Κάντε δραστηριότητες που σας ηρεμούν και σας χαλαρώνουν και διασφαλίστε ότι οι ανάγκες σας ικανοποιούνται. 

  • Συμπεριλάβετε την κίνηση και την γυμναστική στη ζωή σας

Η γυμναστική είναι πολύ σημαντική για τη γενική υγεία, αλλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα οφέλη της είναι ακόμη μεγαλύτερα. Πιο συγκεκριμένα, η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της ενεργητικότητας και καλής διάθεσης, τη βελτίωση ενοχλήσεων της εγκυμοσύνης και την τόνωση των μυών που σχετίζονται με τον τοκετό, συμβάλλοντας τόσο στην προετοιμασία του τοκετού, όσο και τη γρηγορότερη ανάρρωση.

Διαβάστε περισσότερα για τη γυμναστική στην εγκυμοσύνη

 

Συνηθέστερα συμπτώματα άγχους

Πότε όμως το άγχος κινείται σε φυσιολογικά επίπεδα και πότε χρειάζεται να επισκεφθείτε έναν ειδικό; Η απάντηση βρίσκεται στη λέξη λειτουργικότητα: Αν το άγχος σας εμποδίζει να ζήσετε με τον τρόπο που θέλετε και επιθυμείτε και αν βιώνετε δυσκολίες συστηματικά και σε καθημερινή βάση, τότε είναι χρήσιμο να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν μια αγχώδη διαταραχή είναι:

  • Βομβαρδισμός σκέψεων και επαναλαμβανόμενες σκέψεις
  • Αίσθημα τρόμου ή πανικού
  • Έλλειψη ικανότητας συγκέντρωσης
  • Σκέψεις που διακόπτουν μια δραστηριότητα και παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα
  • Αυξημένη ευερεθιστότητα
  • Διαταραχές ύπνου ή όρεξης
  • Συχνή ζάλη, ναυτία ή νευρικότητα
  • Ταχυπαλμίες

Η μη αντιμετώπιση του άγχους στην εγκυμοσύνη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τόσο τις εγκύους όσο και τα έμβρυα. Σύμφωνα με μια ακόμα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Journal of Clinical Psychiatr, το άγχος στην εγκυμοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο χαμηλού βάρους και μικρότερης περιφέρειας κεφαλιού του εμβρύου, που σχετίζεται με το μέγεθος του εγκεφάλου, ακόμη και πρόωρου τοκετού. Συνεπώς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης προέχει όχι μόνο η σωματική αλλά και η ψυχική υγεία της εγκύου. 


Τί-είναι-η-υπογονιμότητα-800x600.jpg

Η γονιμότητα ορίζεται ως η φυσική ικανότητα σύλληψης ενός παιδιού. Ωστόσο, η γονιμότητα δεν είναι αυτονόητη για όλους τους ανθρώπους. Περίπου το 11% των ζευγαριών αντιμετωπίζει προβλήματα υπογονιμότητας, τα οποία δεν είναι μόνο ένα ζήτημα υγείας των γυναικών. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες μπορεί να έχουν προβλήματα γονιμότητας και να χρειαστεί να συμβουλευτούν έναν ειδικευμένο γιατρό.

 

Πότε πρέπει ένα ζευγάρι να ελεγχθεί για προβλήματα γονιμότητας;

Ένα ζευγάρι ανακαλύπτει συνήθως ότι έχει πρόβλημα γονιμότητας, αφού έχει προσπαθήσει να τεκνοποιήσει ανεπιτυχώς για ένα χρόνο. Δυστυχώς πολλές αιτίες υπογονιμότητας δεν έχουν εμφανή συμπτώματα. Ωστόσο, τα ακόλουθα σημάδια μπορεί να υποδεικνύουν πρόβλημα γονιμότητας:

  • Ανεπιτυχείς προσπάθειες τεκνοποίησης για ένα χρόνο.
  • Δύο ή περισσότερες διαδοχικές αποβολές.
  • Διαταραχές περιόδου
  • Πυελικός πόνος ή πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένης της στυτικής δυσλειτουργίας ή της χαμηλής λίμπιντο)
  • Ύπαρξη παραγόντων κινδύνου για υπογονιμότητα, όπως:
    • Παθήσεις όπως υποθυρεοειδισμός και σακχαρώδης διαβήτης
    • Ανωμαλίες του αναπαραγωγικού συστήματος
    • Γυναικολογικές παθήσεις, όπως για παράδειγμα ενδομητρίωση και πολυκυστικές ωοθήκες
    • Ανδρολογικά προβλήματα, όπως για παράδειγμα χαμηλή τεστοστερόνη
    • Συγκεκριμένα είδη φαρμακευτικής αγωγής, όπως για παράδειγμα αντικαταθλιπτική, αντιαλλεργική και αντικαρκινική
    • Βλαπτικές συνήθειες, όπως για παράδειγμα κάπνισμα, λήψη ναρκωτικών ουσιών, άγχος και κακή διατροφή
    • Παχυσαρκία

Διάγνωση υπογονιμότητας

Στην υπογονιμότητα δε γίνεται διάγνωση υπό την έννοια ότι πρέπει να διερευνηθούν ο παράγοντας ή οι παράγοντες που την προκαλούν ή συμβάλλουν σε αυτήν. Μια ολιστική ιατρική προσέγγιση κρίνει σκόπιμο να διερευνηθεί η υπογονιμότητα ζεύγους, δηλαδή τόσο η ανδρική όσο και η γυναικεία υπογονιμότητα. Εκεί διερευνάται το ατομικό ιστορικό των μελών του ζευγαριού, το οικογενειακό ιστορικό του καθενός και του ιστορικού του ζεύγους σε σχέση με την αντισύλληψη, προηγούμενες εγκυμοσύνες και σεξουαλική επαφή. 

Διαβάστε περισσότερα για τη διερεύνηση υπογονιμότητας

 

Ανδρική υπογονιμότητα

Η ανδρική υπογονιμότητα οφείλεται κυρίως σε διαταραχές του σπέρματος, όπως η μειωμένη συγκέντρωση σπερματοζωαρίων στην εκσπερμάτωση, η κακή κινητικότητα και οι ανωμαλίες της μορφολογίας των σπερματοζωαρίων. Φλεγμονές όπως προστατίτιδα ή ορχίτιδα, τραυματισμοί, εκ γενετής ανωμαλίες (π.χ. κρυψορχία), καθώς και άλλες παθολογικές καταστάσεις (π.χ. κιρσοκήλη) μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα του σπέρματος. Η σημαντικότερη εξέταση της εκτίμησης της γονιμότητας του άντρα είναι το σπερμοδιάγραμμα. 

Διάβασε περισσότερα για την ανδρική υπογονιμότητα

Γυναικεία υπογονιμότητα

Η γυναικεία υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικούς παράγοντες. Για αυτό και η διερεύνηση της ξεκινάει με ορμονολογικό έλεγχο μέσω αιματολογικών εξετάσεων, καλλιέργεια κολπικού και τραχηλικού υγρού, για την ανίχνευση μικροοργανισμών που προκαλούν λοιμώξεις του κόλπου ή του τραχήλου της μήτρας, και παρακολούθηση ωορρηξίας για τον προσδιορισμό των γόνιμων ημερών, μέσω μιας σειράς ενδοκολπικών υπερηχογραφημάτων συγκεκριμένες ημέρες του κύκλου. Ανάλογα με τα ευρήματα μπορεί να επεκταθεί σε άλλες εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαγνωστικής λαπαροσκόπησης. 

Διαβάστε περισσότερα για τον ορμονολογικό έλεγχο

 

Αντιμετώπιση υπογονιμότητας

Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας γίνεται θεραπεύοντας τα προβλήματα που την προκαλούν ή συμβάλλουν σε αυτήν. Συνεπώς, ανάλογα με τα αποτελέσματα του συνόλου των εξετάσεων του ζευγαριού, δημιουργείται ένα πλάνο θεραπείας της υπογονιμότητας. 

Η θεραπευτική προσέγγιση σχετίζεται με το είδος της υπογονιμότητας που έχει εντοπιστεί. Η υπογονιμότητα διακρίνεται σε 3 είδη:

  • Πρωτοπαθής, στην οποία το ζευγάρι δεν έχει επιτύχει να συλλάβει
  • Δευτεροπαθής, στην οποία υπάρχει αδυναμία σύλληψης μετά από προηγούμενη εγκυμοσύνη
  • Ιδιοπαθής ή ανεξήγητης, όπου δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί μια συγκεκριμένη οργανική παθολογική αιτία υπογονιμότητας

 

Όσον αφορά τις επιλογές θεραπείας της υπογονιμότητας, εξαρτώνται από τα αιτία της και μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Θεραπεία μιας υποκείμενης ιατρικής πάθησης
  • Προσαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής που προκαλεί παρενέργειες στο αναπαραγωγικό σύστημα
  • Λήψη φαρμακευτικής αγωγής ή βιταμινών για τη βελτίωση της γονιμότητας 
  • Απώλεια βάρους και αλλαγές στον τρόπο ζωής
  • Λαπαροσκοπική χειρουργική
  • Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή


Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική διαταραχή στην οποία υπάρχει περίσσεια γενετικού υλικού στο χρωμόσωμα 21, γι αυτό και ονομάζεται εναλλακτικά τρισωμία 21. Για τα περισσότερα άτομα με σύνδρομο Down, αυτή η ανωμαλία προκαλεί μια σειρά από διακριτικά φυσικά χαρακτηριστικά, καθώς και πιθανά προβλήματα υγείας. Υπολογίζεται ότι 1 στα 1000 έμβρυα έχει σύνδρομο Down. 

Tο σύνδρομο Down είναι γενετικό, αλλά σπάνια αποτελεί κληρονομική πάθηση (περίπου 4% των περιπτώσεων). Αυτό συμβαίνει επειδή το σύνδρομο Down σχετίζεται με δυσλειτουργία του συγκεκριμένου σπέρματος ή ωαρίου πριν από τη σύλληψη και όχι με τα ίδια τα γονίδια που κληρονομούν οι γονείς στα παιδιά. 

Το σύνδρομο Down είναι συνήθως αρκετά εμφανές τόσο στο έμβρυο, όσο στο νεογνό και το παιδί, καθώς περιλαμβάνει διακριτά χαρακτηριστικά της εξωτερικής εμφάνισης όπως:

  • Στρογγυλό πρόσωπο με επίπεδο προφίλ και μικρά χαρακτηριστικά προσώπου (μύτη, στόμα, αυτιά και μάτια)
  • Προεξέχουσα γλώσσα
  • Μάτια αμυγδαλωτά αναποδογυρισμένα με πτυχώσεις
  • Λευκές κηλίδες στην ίριδα των ματιών
  • Κοντό λαιμό και μικρό κεφάλι (βραχυκεφαλία)
  • Μια αντί για 2 πτυχές στις παλάμες, κοντά δάχτυλα και κλινοδακτυλία
  • Μικρά πόδια και μεγαλύτερο από το κανονικό διάστημα μεταξύ του μεγάλου και του δεύτερου δακτύλου
  • Υποτονία, ή χαμηλό μυϊκό τόνο

 

Διάγνωση συνδρόμου Down

Το σύνδρομο Down μπορεί να διαγνωστεί, ή τουλάχιστον να υπάρξει ένδειξή του κατά τον προγεννητικό έλεγχο μέσα από αιματολογικές και απεικονιστικές εξετάσεις, όπως το μαιευτικό υπερηχογράφημα. Σπανιότερα, το σύνδρομο down μπορεί να διαγνωστεί μετά τον τοκετό, καθώς πολλά έμβρυα δεν εμφανίζουν ανωμαλίες στον υπέρηχο.

 

  • Υπερηχογράφημα Αυχενικής Διαφάνειας

Το υπερηχογράφημα αυχενικής διαφάνειας πραγματοποιείται στις 11-13 εβδομάδες. Μέσω της αυχενικής διαφάνειας μετράται το υγρό στον αυχένα του εμβρύου πίσω από το δέρμα του, ελέγχεται το ρινικό οστό και η ροή του αίματος στην καρδιά του εμβρύου και στο φλεβώδη πόρο του ήπατος. Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία της μητέρας, τη μέτρηση δύο ορμονών στο αίμα της μητέρας (PAPP-A, βhCG) και όλους τους ανωτέρω υπερηχογραφικούς δείκτες, προσδιορίζουμε με ακρίβεια τον κίνδυνο για το σύνδρομο Down και για άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Αυτό το εξειδικευμένο υπερηχογράφημα, το οποίο εκτελείται στις 11 έως 13 εβδομάδες, μετρά το πάχος μιας περιοχής με υγρό στο πίσω μέρος του λαιμού ενός εμβρύου που ονομάζεται αυχενική πτυχή.

Το υπερηχογράφημα αυχενικής διαφάνειας είναι υποχρεωτική εξέταση για όλες τις εγκύους και πραγματοποιείται από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό. Τυπικά, μια μέτρηση κάτω από 3mm θεωρείται φυσιολογική και μια μέτρηση μεγαλύτερη από 3mm θεωρείται μη φυσιολογική. Στην τελευταία περίπτωση, πραγματοποιούνται συμπληρωματικές εξετάσεις όπως το NIPT (μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος), η δειγματοληψία χοριακών λαχνών ή λήψη τροφοβλάστης (CVS) και η αμνιοπαρακέντηση.

 

  • Μαιευτικό Υπερηχογράφημα β’ επιπέδου 

Το μαιευτικό υπερηχογράφημα είναι μια απόλυτα ασφαλής εξέταση για τη διάγνωση του συνδρόμου Down και πλήθος παθήσεων, η οποία χρησιμοποιείται στη μαιευτική για πάνω από τριάντα χρόνια, χωρίς να έχουν καταγραφεί  άμεσες ή μακροπρόθεσμες επιβλαβείς επιδράσεις στη μητέρα ή το έμβρυο. Είναι ένα εργαλείο που προσφέρει ορατότητα στο εσωτερικό του σώματος με μη επεμβατικό τρόπο, χάρη στη χρήση ηχητικών κυμάτων υψηλής συχνότητας που περνούν μέσα από τους ιστούς. Το υπερηχογράφημα β΄επιπέδου γίνεται μεταξύ 18 και 22 εβδομάδων εγκυμοσύνης και μπορεί να αποκαλύψει μια ποικιλία σωματικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ένα αναπτυσσόμενο μωρό να έχει σύνδρομο Down.

Το μαιευτικό υπερηχογράφημα β’ επιπέδου μπορεί να αποκαλύψει διακριτές ενδείξεις του συνδρόμου Down όπως:

  • Μικρότερο από το φυσιολογικό μηριαίο οστό
  • Απουσία οστού από τη μύτη
  • Δωδεκαδακτυλική ατρησία (ανωμαλία του δωδεκαδακτύλου)
  • Καρδιακά προβλήματα
  • Γαστρεντερικές αποφράξεις

Διαβάστε περισσότερα για το μαιευτικό υπερηχογράφημα

Διαβάστε περισσότερα για το υπερηχογράφημα εμβρύου 3D και 4D

 

Παράγοντες κινδύνου για το σύνδρομο Down

Δεν υπάρχουν περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως τοξίνες ή καρκινογόνες ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν σύνδρομο Down, ούτε οι προσωπικές συνήθειες όπως το κάπνισμα, η διατροφή, η γυμναστική, η κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών. Ο μόνος μελετημένος μη γενετικός παράγοντας κινδύνου για την απόκτηση παιδιού με σύνδρομο Down είναι η ηλικία της μητέρας. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η απόκτηση μωρού σε μικρή ηλικία διασφαλίζει ότι δεν θα εμφανιστεί το σύνδρομο Down, καθώς περίπου το 80% των παιδιών με σύνδρομο Down γεννιούνται από γυναίκες κάτω των 35,6 ετών. Στατιστικά, ο κίνδυνος εμφάνισης του συνδρόμου Down αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας της γυναίκας από 1 στις 2.500 γεννήσεις σε μητέρες 25 ετών, σε 1 στις 350 σε γυναίκες μητέρες 35 ετών και 1 στις 10 σε μητέρες 49 ετών. Ωστόσο, σε αυτά τα στατιστικά θα πρέπει να συνυπολογιστεί το γεγονός ότι το πλήθος των γεννήσεων μειώνεται όσο αυξάνεται η ηλικία της μητέρας. 


ΜΥΘΟΙ-ΚΑΙ-ΑΛΗΘΕΙΕΣ-scaled-800x600.jpg

 

Ως νέα μαμά, μετά το τέλος του τοκετού, είτε αυτός είναι φυσικός, είτε με καισαρική τομή, η προσοχή στρέφεται στο μωρό και τις δικές του ανάγκες. Ο θηλασμός αποτελεί το κέντρο αυτών των αναγκών και το άγχος πολλών νέων μητέρων αυξάνεται κατακόρυφα. Τρώει το μωρό αρκετά; Τρώω εγώ σωστά; Πώς πρέπει να φροντίσω τους μαστούς μου, ώστε να μην πάθω μαστίτιδα;

Μια μαμά που θηλάζει, μπορεί να φάει και να πιεί ό,τι θέλει, αρκεί να πρόκειται για μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή. Δε χρειάζεται  να στερηθεί τα φαγητά που απολαμβάνει εξαιτίας του θηλασμού, αλλά υπάρχουν κάποιες ουσίες που χρειάζονται προσοχή, όπως η καφείνη και το αλκοόλ. Το ίδιο ισχύει και για ουσίες που δεν καταναλώνουμε, αλλά μπορούν να απορροφηθούν από τον οργανισμό, όπως οι βαφές μαλλιών και το μελάνι του τατουάζ. 

Παρακάτω θα παραθέσουμε 4 μύθους και αλήθειες για το θηλασμό, που σχετίζονται με τα παραπάνω:

 

  1. Κατανάλωση αλκοόλ

Κατά το θηλασμό, είναι αλήθεια ότι δεν συνιστάται η κατανάλωση αλκοόλ σε τακτική βάση. Μια μικρή ποσότητα περιστασιακά, όπως ένα ποτήρι κρασί με το φαγητό ή ένα ποτό με φίλους μια φορά στο τόσο δε δημιουργεί κανένα πρόβλημα. Αν, ωστόσο, υπάρχει κατανάλωση αλκοόλ συχνότερα υπάρχει κίνδυνος επιρροής του θηλασμού. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί να προκληθεί μείωση της παροχής μητρικού γάλακτος, τροφοδότησης του εμβρύου με αλκοόλ ή αντανακλαστικό έκκρισης γάλακτος. 

Επιπλέον, το αλκοόλ μπορεί επίσης να επηρεάσει τον οργανισμό, με αντίκτυπο στη φροντίδα του μωρού, ενώ η συστηματική τροφοδότηση του με αλκοόλ μέσω του μητρικού γάλακτος μπορεί να είναι επικίνδυνη για την υγεία και την ανάπτυξη του.

 

  1. Κατανάλωση καφεΐνης 

Είναι μύθος ότι η κατανάλωση καφέ δεν επιτρέπεται κατά το θηλασμό, αρκεί αυτή να περιορίζεται σε 200 γρ. ή 2 κούπες καφέ ημερησίως. Ωστόσο, η καφεΐνη δε βρίσκεται μόνο στον καφέ, αλλά μπορεί να βρεθεί σε προϊόντα όπως το τσάι, τα αναψυκτικά, τα ενεργειακά ποτά και τα παυσίπονα. Συνεπώς, χρειάζεται μια προσοχή στην κατανάλωση τους συνδυαστικά με τον καφέ. 

Η υπερβολική ποσότητα καφεΐνης μπορεί να προκαλέσει επίσης μείωση της παροχής μητρικού γάλακτος και προβλήματα στο έμβρυο όπως νευρικότητα, ευερεθιστότητα, υπερένταση, αυπνία και κολικούς. 

 

  1. Τατουάζ

Κάποιες νέες μαμάδες, σκέφτονται μετά από τον τοκετό να κάνουν ένα τατουάζ σχετικό με τη γέννα (όπως για παράδειγμα την ημερομηνία τοκετού), την εγκυμοσύνη, το μωρό ή τη στιγμή του θηλασμού ή νιώθουν έτοιμες να κάνουν το τατουάζ που πάντα ήθελαν. Έτσι αναρωτιούνται εάν ένα τατουάζ κατά την περίοδο του θηλασμού είναι ασφαλές.

Μέχρι σήμερα, η έρευνα γύρω από το θέμα είναι πολύ περιορισμένη, με αποτέλεσμα οι γυναικολόγοι και οι ερευνητές να είναι διχασμένοι. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να αποφεύγεται μέχρι να τελειώσει ο θηλασμός, και άλλοι ότι η διαδικασία του τατουάζ πιθανότατα δεν θα δημιουργήσει προβλήματα. Οι προβληματισμοί των ειδικών δεν αφορούν το ίδιο το μελάνι ή τη διαδικασία, αλλά εστιάζουν στην πιθανότητα αλλεργικής αντίδρασης, αλλά κυρίως της ανάπτυξης μολύνσεων από τη διαδικασία του τατουάζ από βακτήρια ή ιούς, ιδιαίτερα αυτές που μπορούν να μεταφερθούν στο μωρό μέσω του θηλασμού. 

Όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι εάν μια μαμά αποφασίσει να κάνει τατουάζ, καλό θα είναι να έχει παρέλθει η περίοδος του αποκλειστικού θηλασμού, να επιβεβαιώσει ότι τη διαδικασία θα αναλάβει ένας έμπειρος επαγγελματίας και να ακολουθήσει τις συμβουλές του γυναικολόγου και της μαίας της.

 

  1. Βάψιμο μαλλιών

Είναι μύθος ότι το βάψιμο των μαλλιών μπορεί να επηρεάσει το θηλασμό. Αν και, όπως και στην περίπτωση των τατουάζ, η έρευνα είναι πολύ περιορισμένη, γενικά οι βαφές μαλλιών πιστεύεται ότι είναι ασφαλείς κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Στις σύγχρονες βαφές, οι  ποσότητες χημικών ουσιών που μπορούν να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος και από εκεί στο μητρικό γάλα είναι ελάχιστες. Ωστόσο, αυτό που συστήνεται από τους γυναικολόγους και τους ειδικούς είναι να προτιμώνται τεχνικές βαψίματος όπου η βαφή δεν εφαρμόζεται στη ρίζα των μαλλιών. Καθώς ο μόνος τρόπος να εισέλθουν χημικές ουσίες στον οργανισμό είναι μέσω της επαφής με το δέρμα, με αυτό τον τρόπο, μηδενίζονται οι πιθανότητες πιθανών παρενεργειών. 

 


Κάντε το Επόμενο Βήμα για την Υγεία σας

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε στο υπερσύγχρονο ιατρείο μας στην οδό Ηριδανού & να συζητήσουμε μαζί σας.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ