Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τις αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων που εμπιστεύθηκαν τον Δρ.Στυλιανό Κογεώργο για τη διάγνωση και θεραπεία του προβλήματος τους. Οι ιστορίες τους αποτυπώνουν με άμεσο τρόπο τα βιώματα τους και αποτελούν μια ανεπίσημη και προσωπική ματιά στην ιατρική διαδικασία, μια ιστορία ζωής!
Ευχαριστούμε θερμά όσους ασθενείς θέλησαν να μοιραστούν την εμπειρία τους, ελπίζουμε με αυτόν τον τρόπο να βοηθηθούν όλο και περισσότερες γυναίκες και να γίνουμε συνοδοιπόροι τους στο σωστό δρόμο προς τη θεραπεία. Σεβόμενοι την ιδιωτικότητά τους, τα ονόματα τους εμφανίζονται μόνο ως αρχικά.
Εξαιρετικός γιατρός, εχέμυθος, σέβεται τις ανάγκες και τις επιθυμίες κάθε γυναίκας, καταρτισμένος και πλήρως οργανωτικός. Ευχαριστώ την αναισθησιολόγο για την προσοχή και το ενδιαφέρον της και φυσικά την Ειρήνη για την αρωγή της και την άμεση μεταφορά στον γιατρό κάθε απορίας μου.
Νομίζω πέντε αστέρια είναι λίγα! Είμαι απόλυτα ευχαριστημένη. Ασχολήθηκε με το πρόβλημα μου με προσοχή, με άκουσε και το θέμα έχει λυθεί, παρόλο που είχα πάει σε ένα σωρό γυναικολόγους για κάτι όχι τόσο σύνθετο, βρήκα τη λύση μαζί του! Επίσης σήμερα ζήτησα κάτι αρχεία να μου σταλούν μέσω μέιλ δεν έδωσα καν όνομα, γιατί φαντάστηκα ότι έπρεπε να ξανά καλέσω το απόγευμα, και έλαβα τις απαντήσεις πριν καν καλέσω. Προφανώς το βρήκαν από το νούμερο μου αλλά και μόνο το ψάξιμο και η τέλεια εξυπηρέτηση με άφησε έκπληκτη! Είναι σημαντικό έναν γυναικολόγο να τον βρίσκεις άμεσα και να σε εξυπηρετεί με τέτοια ταχύτητα! Σας ευχαριστώ πολύ και συνεχίστε έτσι με όλη την ομάδα σας!
Η προεμμηνορρυσιακή δυσφορική διαταραχή (PMDD) είναι μια σοβαρή μορφή του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου (PMS), που επηρεάζει περίπου το 10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Προκαλεί τα ίδια συμπτώματα με το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη ένταση ή και διάρκεια, που συνοδεύονται επιπλέον από έντονη ευερεθιστότητα, άγχος και κατάθλιψη.
Η προεμμηνορρυσιακή δυσφορική διαταραχή έχει ενταχθεί πρόσφατα από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση στα προβλήματα ψυχικής υγείας, σύμφωνα με το «Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5)», το εγχειρίδιο που αναλύει την ταξινόμηση και περιλαμβάνει τα διαγνωστικά κριτήρια των προβλημάτων ψυχικής υγείας.
Τα συμπτώματα του PMDD διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα και εμφανίζονται μια με δύο εβδομάδες πριν την έναρξη της περιόδου. Τα συμπτώματα διαρκούν μέχρι και μερικές μέρες μετά την έναρξη της περιόδου και είναι τόσο έντονα που επηρεάζουν και διαταράζουν την καθημερινότητα της γυναίκας.
Πέραν των συμπτωμάτων του PMS, τα συμπτώματα του PMDD μπορεί να περιλαμβάνουν:
Όπως και στην περίπτωση του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου, η επιστημονική έρευνα μέχρι σήμερα δεν έχει οδηγηθεί σε ένα τελικό συμπέρασμα ως προς τα αίτια που προκαλούν το PMDD. Οι παράγοντες που συμβάλλουν στη δημιουργία του είναι τα προϋπάρχοντα προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως το άγχος και η κατάθλιψη, η ύπαρξη του PMS, το οικογενειακό ιατρικό ιστορικό PMS, PMDD ή διαταραχών του συναισθήματος και το προσωπικό ιστορικό κακοποίησης, ψυχολογικών τραυμάτων ή άλλων τραυματικών γεγονότων. Το PMDD, όπως και το PMS σχετίζονται άμεσα με τις ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν σε όλη τη διάρκεια του κύκλου της περιόδου, ειδικά των οιστρογόνων και της προγεστερόνης. Επιπλέον, σχετίζονται και με αλλαγές στη χημεία του εγκεφάλου, που κάνουν νευροδιαβιβαστές όπως η σεροτονίνη και η νορεπινεφρίνη, οι οποίες ρυθμίζουν μεταξύ άλλων τη διάθεση και τα συναισθήματα και επηρεάζονται από τις ορμονικές αλλαγές του κύκλου.
Η διάγνωση της προεμμηνορρυσιακής δυσφορικής διαταραχής απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Το PMDD μοιράζεται κοινά συμπτώματα με άλλες παθήσεις ψυχικής υγείας, με γυναικολογικές παθήσεις όπως η ενδομητρίωση, με την περιεμμηνόπαυση, όπως επίσης και με παθήσεις του θυρεοειδή αδένα ή το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου (IBS).
Επειδή πρόκειται για μια διαταραχή η οποία δε θεραπεύεται, ο γιατρός που θα τη διαγνώσει μπορεί να συνταγογραφήσει φαρμακευτική αγωγή η οποία συμβάλλει στη διαχείριση των συμπτωμάτων και την ανακούφιση από την έντασή τους. Αυτή η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να αφορά αντισυλληπτικά χάπια, τα οποία βοηθούν στην αποκατάσταση των φυσιολογικών επιπέδων των ορμονών, αντικαταθλιπτικά και αναλγητικά για τον πόνο και τα υπόλοιπα σωματικά συμπτώματα και συμπληρώματα διατροφής και βιταμινών.
Συμπληρωματικά, είναι πολύ σημαντικές οι διατροφικές αλλαγές με τον περιορισμό της καφεΐνης, του αλκοόλ και του καπνίσματος και την αύξηση της πρόσληψης μαγνησίου και βιταμίνης β6. Παράλληλα, η συστηματική ήπια σωματική άσκηση, περίπου μισής ώρα καθημερινά, βοηθάει στην βελτίωση της διάθεσης, ενώ ασκήσεις που σχετίζονται με τη διαχείριση του στρες, όπως οι ασκήσεις με αναπνοές, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των έντονων συναισθημάτων. Τέλος, ιδιαίτερη σημασία χρειάζεται να δοθεί και στον ύπνο, ειδικά τις ημέρες όπου τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα. Χρειάζονται καθημερινά 7 – 9 ώρες ύπνου σε σταθερές ώρες.
Τα κονδυλώματα αποτελούν την πιο συνηθισμένη μόλυνση από σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Προκαλούνται από κάποιους συγκεκριμένους τύπους του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και δε σχετίζονται με την ανάπτυξη γυναικολογικού καρκίνου. Παρόλο που μπορούν να θεραπευτούν, ο ιός HPV παραμένει για πάντα στο σώμα, με αποτέλεσμα να είναι πιθανή η επανεμφάνισή τους.
Τα κονδυλώματα εμφανίζονται ως “μικρές ελιές” στο δέρμα γύρω και μέσα στον κόλπο και τον τράχηλο, τον πρωκτό και το περίνεο (την περιοχή μεταξύ του κόλπου και του πρωκτού). Μπορεί να είναι σκληρά ή μαλακά, με χρώμα μπεζ, λευκό, κόκκινο ή καφέ, ενώ αν εμφανιστούν σε ομάδες, μοιάζουν σχηματικά με κουνουπίδι. Τα κονδυλώματα μπορούν σπανιότερα να εμφανιστούν και σε άλλες περιοχές, όπως τα χείλη, η γλώσσα, το στόμα και ο λαιμός.
Συμπληρωματικά, μπορεί να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα που να συνοδεύουν τα κονδυλώματα, όπως:
Τα κονδυλώματα μεταδίδονται μέσω της δερματικής επαφής κατά τη διάρκεια του σεξ, όταν κάποιος ή κάποια έχει μολυνθεί με τύπο του HPV που τα προκαλεί, είτε τα έχει εμφανίσει, είτε όχι. Πιο συγκεκριμένα, μπορούν να μεταδοθούν μέσω:
Τα κονδυλώματα είναι ένα ΣΜΝ που εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και επηρεάζει όλα τα φύλα. Φυσικά, οι πιθανότητες μόλυνσης αυξάνονται όταν υπάρχουν πολλαπλοί ερωτικοί σύντροφοι και δε λαμβάνονται σταθερά και πάντοτε προφυλάξεις, δηλαδή χρήση προφυλακτικών και dental dams.
Είναι πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε λίγες εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια μετά την μόλυνση από τον HPV. Κατά συνέπεια, υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να τον μεταδώσουν, χωρίς να το γνωρίζουν. Γι αυτό και είναι πολύ σημαντικός ο συστηματικός προληπτικός έλεγχος για ΣΜΝ τόσο για τις γυναίκες, όσο και για τους άνδρες.
Επιπλέον, όσοι άνθρωποι προσβληθούν από HPV συνεχίζουν είναι φορείς του καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ως αποτέλεσμα, μπορούν πάντοτε να μεταδώσουν τον ιό σε άλλους ανθρώπους ή να ξαναεμφανίσουν κονδυλώματα, ακόμα και όταν αυτά έχουν υποχωρήσει από μόνα τους ή μετά από θεραπεία.
Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων HPV, μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνος για τις γυναίκες, καθώς κάποιοι από τους τύπους του σχετίζονται με την εμφάνιση διάφορων καρκίνων, με κυριότερο τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Γι αυτό το λόγο έχει αναπτυχθεί το εμβόλιο κατά του HPV, το οποίο παρέχεται δωρεάν στην Ελλάδα από το Εθνικό Σύστημα Υγείας στα έφηβα κορίτσια. Το εμβόλιο κατά του HPV προσφέρει επιπρόσθετη σημαντική προστασία στην πλειονότητα των τύπων HPV που προκαλούν κονδυλώματα.
Ωστόσο, χρειάζεται να διευκρινιστεί ότι τα κονδυλώματα, όταν εμφανιστούν, είναι στην πλειονότητα τους καλοήθη. Οι τύποι του HPV που προκαλούν κονδυλώματα δεν είναι οι ίδιοι με τους τύπους που προκαλούν καρκίνο, όπως λανθασμένα πιστεύεται. Οι τύποι του HPV που σχετίζονται με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας δεν μεταδίδονται σε καμία περίπτωση με τη χρήση του προφυλακτικού.
Δεν απαιτείται σε όλες τις περιπτώσεις θεραπεία για τα κονδυλώματα. Η απόφαση εξαρτάται από το σημείο ή τα σημεία στα οποία έχουν εμφανιστεί, την έκτασή τους και την ένταση των συμπτωμάτων. Κάποια κονδυλώματα εξασθενούν και εξαφανίζονται τελείως μέσα σε 6 μήνες, άλλα απαιτούν τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων τοπικά ή κρυοθεραπεία και άλλα για τα οποία συνίσταται αφαίρεση με χειρουργικό τρόπο ή με laser.
Αν αντιμετωπίζετε κονδυλώματα, ακολουθήστε τις παρακάτω χρήσιμες συμβουλές:
Το βασικότερο άνθρωποι με καρδιά και πάντα στη διάθεση να βοηθήσουν. Επιστήμονες με γνώσεις.
Ο αγαπημένος μου γιατρός! Πάντα γλυκύτατος και επεξηγηματικός στα πάντα, ενδιαφερόμενος για ό,τι με έχει απασχολήσει! Να σημειωθεί πως όλη η ομάδα του είναι εξαιρετική!
Ο γιατρός πολύ καταρτισμένος, πάντα διαθέσιμος για οτιδήποτε χρειαστεί. Η γραμματεία του ιατρείου εξαιρετική, άψογη εξυπηρέτηση, ευγένεια και επαγγελματισμός.
Η υπογονιμότητα είναι μια κατάσταση που μπορεί να οφείλεται στο ένα ή και στα δύο μέλη του ζευγαριού και σε πολλούς διαφορετικούς παράγοντες, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί και να συνυπάρχουν.
Η γυναικεία υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές που επηρεάζουν την ωορρηξία, ανατομικές ανωμαλίες του αναπαραγωγικού συστήματος, λοιμώξεις και προϋπάρχουσες παθήσεις όπως η ενδομητρίωση, που επηρεάζουν τις σάλπιγγες και τη μήτρα. Γι αυτό το λόγο, για τη διερεύνηση των αιτιών της υπογονιμότητας, υπάρχουν πολλές διαφορετικές εξετάσεις που μπορεί να απαιτούνται όπως η παρακολούθηση της ωορρηξίας, ο ορμονολογικός έλεγχος, η καλλιέργεια κολπικού υγρού και η διαγνωστική λαπαροσκόπηση.
Διαβάστε περισσότερα για την ανδρική υπογονιμότητα ΕΔΩ και για τη γυναικεία υπογονιμότητα ΕΔΩ.
Ανάλογα με τη διάγνωση, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει μια ή και περισσότερες από τις παρακάτω θεραπευτικές επιλογές:
Η φαρμακευτική αγωγή είναι η συχνότερη θεραπευτική επιλογή για την υπογονιμότητα είτε αυτόνομα, είτε συμπληρωματικά με άλλες θεραπείες. Η φαρμακευτική αγωγή βοηθάει στην διέγερση των ωοθηκών για την πρόκληση και τόνωση της ωορρηξίας (ή αντίστοιχα στους άνδρες για την παραγωγή σπέρματος). Παρόμοια φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιείται στην κατάψυξη ωαρίων και την εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF).
Συμπληρωματικά, φαρμακευτική αγωγή μπορεί να δοθεί και για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης του κύκλου (το διάστημα μεταξύ της ωορρηξίας και της έναρξης της περιόδου, όπου είναι οι γόνιμες μέρες), όπως για παράδειγμα προγεστερόνη ή αντιθρομβωτική αγωγή για την αποφυγή αποβολών. Αν υπάρχουν ορμονικές παθήσεις όπως αυτές του θυρεοειδή ή γυναικολογικές παθήσεις, όπως πολυκυστικές ωοθήκες, λαμβάνεται επίσης η φαρμακευτική αγωγή για τη θεραπεία τους.
Σε περίπτωση που υπάρχουν ανατομικές ανωμαλίες ή παθήσεις που επηρεάζουν το αναπαραγωγικό σύστημα, τότε μπορεί να απαιτείται χειρουργική επέμβαση με υστεροσκόπηση, λαπαροσκόπηση ή με ρομποτική χειρουργική. Τέτοιες επεμβάσεις είναι η αφαίρεση ινομυωμάτων, πυελικών συμφύσεων, ενδομητρίωσης και πολυπόδων του ενδομητρίου.
Με τον όρο υποβοηθούμενη αναπαραγωγή αναφερόμαστε στο σύνολο των διαδικασιών κατά τις οποίες η ιατρική επιστήμη παρεμβαίνει σε ένα η περισσότερα στάδια της σύλληψης ενός εμβρύου. Τα ζευγάρια που καταφεύγουν στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, μπορεί να υποβληθούν σε μια ή περισσότερες από τις παρακάτω μεθόδους:
Είναι η διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας εγχύεται (εισάγεται) σπέρμα που έχει περάσει από επεξεργασία στο εργαστήριο, στο εσωτερικό της μήτρας κατά την ωορρηξία. Συνήθως, αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις ανδρικής υπογονιμότητας, όταν υπάρχει δότης σπέρματος ή όταν έχει εντοπιστεί πρόβλημα με την τραχηλική βλέννα.
Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η μέθοδος που επιτρέπει τη διεξαγωγή της γονιμοποίησης του ωαρίου από το σπερματοζωάριο εκτός του γυναικείου σώματος. Η διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης περιλαμβάνει τα εξής 5 στάδια:
Ανάλογα με τις επιθυμίες του ζευγαριού, μπορούν να καταψυχθούν ωάρια και σπέρμα που δε χρησιμοποιήθηκαν στη διαδικασία, όπως επίσης και έμβρυα που τυχόν προέκυψαν, αλλά δεν μεταφέρθηκαν, για μελλοντική χρήση. Η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να γίνει επίσης με δότη σπέρματος ή/και δότρια ωαρίων.
Μάθε περισσότερα για την εξωσωματική γονιμοποίηση
Η μίνι εξωσωματική γονιμοποίηση (Mini IVF) είναι η μέθοδος που ακολουθεί ακριβώς τα ίδια στάδια με την κλασική εξωσωματική, αλλά χρησιμοποιείται σε αυτή μειωμένη φαρμακευτική αγωγή για τη διέγερση των ωοθηκών με αποτέλεσμα να συλλέγεται μικρότερος αριθμός ωαρίων (συνήθως έως 3). Έχει μικρότερο κόστος, αλλά τα ποσοστά επιτυχίας είναι μικρότερα από την κλασική εξωσωματική.
Μάθε περισσότερα για την Mini IVF
Η διαδικασία της θεραπείας της υπογονιμότητας μέχρι και την πολυπόθητη εγκυμοσύνης μπορεί να αποδειχθεί αρκετά αγχωτική και χρονοβόρα, ενώ υπάρχει πάντοτε η πιθανότητα καμία μέθοδος να μην φέρει θετικά αποτελέσματα. Για αυτή την περίπτωση καλό θα είναι κάθε ζευγάρι να είναι προετοιμασμένο και να συζητήσει αυτή την πιθανότητα μεταξύ του, με τους γιατρούς του και έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Σε αυτή τη συζήτηση μπορούν να τεθούν στο τραπέζι και άλλες εναλλακτικές που ξεπερνούν το ζευγάρι όπως η παρένθετη μητρότητα, η αναδοχή και η υιοθεσία.
Η έννοια της πατρότητας έχει αρχίσει να αλλάζει τα τελευταία χρόνια, καθώς όλο και περισσότεροι άνδρες επιθυμούν και επιδιώκουν ενεργά να συμμετέχουν εξίσου στην εγκυμοσύνη και τη φροντίδα των παιδιών από τη γέννηση τους. Όμως πολλές φορές η φράση «Θα γίνω μπαμπάς» συνοδεύεται από άγχος για τον άγνωστο κόσμο της γονεϊκότητας. Για αυτό σε αυτό το άρθρο έχω φτιάξει ένα χρήσιμο οδηγό με τις σημαντικότερες συμβουλές για όλους τους νέους μπαμπάδες:
Το πρώτο στάδιο της πατρότητας είναι η εγκυμοσύνη. Πολλοί σύντροφοι, ενώ έχουν την πρόθεση να είναι υποστηρικτικοί, δε γνωρίζουν ή δεν αισθάνονται σίγουροι για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να βοηθήσουν. Γι αυτό το λόγο, η πρώτη και σημαντικότερη συμβουλή είναι η καλή επικοινωνία μεταξύ του ζευγαριού. Ως επόμενο στάδιο, η υποστήριξη της συντρόφου σας μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την:
Διαβάστε περισσότερα για τους τρόπου με τους οποίους μπορείτε να στηρίξετε τη σύντροφό σας στην εγκυμοσύνη ΕΔΩ.
Η φροντίδα του νεογέννητου αποτελεί μια πηγή άγχους για πολλούς μπαμπάδες, καθώς αντιλαμβάνονται την ευαλωτότητα του νεογέννητου και νιώθουν πιο άπειροι σε σχέση με τις μητέρες. Γι αυτό το λόγο είναι σημαντικό να προετοιμαστείτε πριν τον τοκετό για όλα τα βασικά: από το πώς πρέπει να το κρατάτε, πως ηρεμεί και νανουρίζεται, πως να το ταΐζετε (αν χρειαστεί να φάει από μπιμπερό), πως χωνεύει, πώς του αλλάζουμε πάνα και πως κάνει μπάνιο.
Αμέσως μετά τον τοκετό είναι σημαντικό να ξεκινήσετε αμέσως να συμμετέχετε. Ρωτήστε τη σύντροφό σας, αλλά και τη μαία αυτές τις πρώτες μέρες να σας δείξουν βήμα προς βήμα όλα όσα πρέπει να ξέρετε. Με αυτό τον τρόπο θα μπορείτε να έχετε άμεση ενεργή εμπλοκή στη φροντίδα του μωρού σας.
Η έλευση ενός μωρού στο σπίτι απαιτεί και ένα μεγάλο όγκο οικιακής εργασίας. Η δημιουργία ή η αναδιάταξη του παιδικού δωματίου, ώστε να στεγαστούν όλα όσα έχετε αγοράσει και είναι απαραίτητα για το μωρό, είναι από τα πρώτα που πρέπει να γίνουν.
Αμέσως μετά, είναι σημαντικό να καθαρίσετε καλά ολόκληρο το σπίτι, να κάνετε «γενική», καθώς με την έλευση του μωρού, ο χρόνος για τέτοιες εργασίες είναι μηδαμινός έως ανύπαρκτος. Αυτό είναι ένα κομμάτι που πολλοί νέοι γονείς αγνοούν, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται πολύ την περίοδο της λοχείας.
Συμπληρωματικά, μια καλή ιδέα είναι να προγραμματίσετε το φαγητό για τουλάχιστον τις πρώτες 2 εβδομάδες μετά τον τοκετό. Μπορείτε να μαγειρέψετε και να έχετε έτοιμες μερίδες στην κατάψυξη ή να συνεννοηθείτε με ένα οικείο πρόσωπο ή άτομο επί πληρωμή να σας παρέχει καθημερινά μαγειρεμένο φαγητό.
Η περίοδος της λοχείας, γνωστή και ως 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, είναι μια πολύ κουραστική σωματικά και ψυχικά για τις γυναίκες. Η ύπαρξη μιας συμφωνίας για το διαμοιρασμό των δουλειών στο σπίτι, των υποχρεώσεων και της φροντίδας του νεογέννητου, θα συμβάλλει στην όσο το δυνατό καλύτερη εμπειρία αυτής της περιόδου.
Καθώς το νεογέννητο θα σας κρατάει και τους δυο γονείς ξύπνιους, ο καλός προγραμματισμός σε σχέση με το ποιος θα το φροντίζει κάθε φορά, θα συμβάλλει στην ξεκούραση και των δύο γονιών. Φυσικά, όλα εξαρτώνται από το αν θα έχετε βοήθεια από κάποιο τρίτο άτομο, οικογενειακό ή φιλικό πρόσωπο, αν έχετε τη δυνατότητα να έχετε κάποιο άτομο επί πληρωμή, αν εργάζεστε και οι 2 ή μόνο εσείς και πόσες ώρες και αν το μωρό θηλάζει. Αυτό που ιδανικά θέλετε να επιτύχετε είναι να ασχολείστε με το μωρό σας για όσες ώρες βρίσκεστε στο σπίτι, ανάλογα με τις ανάγκες της μητέρας.
Στην Ελλάδα έχει θεσμοθετηθεί άδεια πατρότητας διάρκειας 14 ημερών. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι, δυστυχώς, σε πολλά επαγγελματικά περιβάλλοντα δεν θεωρείται αναμενόμενο να την πάρετε. Συζητήστε 1-2 μήνες πριν το τοκετό με τους εργοδότες σας την πιθανότητα να μειωθεί για αυτούς του πρώτους μήνες ο όγκος εργασίας και οι επαγγελματικές υποχρεώσεις σας, ή να δουλέψετε εξ αποστάσεως ή με μειωμένο ωράριο, καθώς και το χρονοδιάγραμμα της άδειας πατρότητας. Κάποιοι νέοι μπαμπάδες αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν και μερικές από τις κανονικές ημέρες άδειας τους αμέσως μετά, ώστε να μείνουν λίγο περισσότερο με τη γυναίκα και του μωρό τους, αυτές τις πρώτες ιδιαίτερες μέρες.
Η έλευση ενός μωρού αλλάζει τις καθημερινές συνθήκες, τη δυναμική του ζευγαριού, τις προτεραιότητες μέσα στο σπίτι και τις απαιτήσεις που υπάρχουν. Παράλληλα, η αποχή από το σεξ για όσο διάστημα προτείνει ο γυναικολόγος και το στρες της διαχείρισης της καθημερινότητας, συνήθως απομακρύνει τα ζευγάρια. Προσπαθήστε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με τη σύντροφό σας ανά κάποιες μέρες, ώστε να μην χάνεται η υγιής επικοινωνία.
Εξαιρετικός ιατρός. Ανέλαβε την εγκυμοσύνη της συζύγου μου και μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι τόσο από τον ίδιο όσο και από την υπόλοιπη ομάδα. Ο τοκετός εξελίχθηκε καλύτερα από τις προσδοκίες μας! Ήταν επίσης δίπλα μας ο ίδιος και η μαία, δίπλα μας μετά την γέννηση του μωρού μας για στήριξη και συμβουλές. Συστήνεται ανεπιφύλακτα! Σας ευχαριστούμε για όλα!
