Ιατρικά Νέα

ΤΙ-ΟΝΟΜΑ-ΝΑ-ΔΩΣΩ-ΣΤΟ-ΜΩΡΟ-ΜΟΥ-800x600.jpg

 

Η επιλογή του ονόματος του μωρού είναι μια σημαντική απόφαση που πρέπει να πάρετε ως γονείς. Για κάποιους ανθρώπους μπορεί να είναι μια διασκεδαστική διαδικασία, ενώ για άλλους είναι αγχωτική ή σημείο τριβής μεταξύ των συντρόφων και της ευρύτερης οικογένειας. Άλλωστε, το όνομα είναι ένα χαρακτηριστικό που θα φέρει το μωρό σε όλη του τη ζωή και η απόφαση ενέχει και ένα είδος ευθύνης. 

 

Πώς θα βρω ένα όνομα;

 

Κάθε ζευγάρι ξεκινάει από μια διαφορετική αφετηρία για να καταλήξει στο όνομα που θα δώσει στο παιδί του. Κάποιοι ξεκινούν να το σκέφτονται από πολύ νωρίς στην εγκυμοσύνη, ενώ άλλοι περιμένουν να μάθουν το φύλο του μωρού ή αποφασίζουν μετά τη γέννησή του. 

Στην Ελλάδα, το σύνηθες είναι τα ζευγάρια να ξεκινούν από την παράδοση, σκεπτόμενοι τα ονόματα των γονιών, των παππούδων και των γιαγιάδων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι διαφοροποιούνται από αυτή τη συνήθεια και μπορεί να σκεφτούν ονόματα:

  • Αγαπημένων ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή
  • Μυθολογικών ή ιστορικών προσώπων που τους αρέσουν ή έχουν κάποιο ιδιαίτερο συμβολισμό
  • Αγαπημένων χαρακτήρων από βιβλία, σειρές ή ταινίες (όπως συνέβη με την ξαφνική αύξηση των ονομάτων Arya και Khaleesi από τη σειρά Game of Thrones σε όλο τον κόσμο)
  • Αγαπημένων καλλιτεχνών και αθλητών 
  • Ιερών προσώπων της θρησκείας για θρησκευτικούς λόγους
  • Εύηχων λέξεων που περιγράφουν τη φύση, ονόματα πόλεων, εποχών, χρωμάτων, κλπ

 

Διαφωνίες με το/τη σύντροφο και τους συγγενείς

 

Συζητώντας για το όνομα του μωρού, μπορεί να διαπιστώσετε ότι εσείς και ο σύντροφός σας δε συμφωνείτε. Γι αυτό και είναι καλή ιδέα να ξεκινήσετε να συζητάτε το θέμα από νωρίς. 

Μια καλή μέθοδος είναι να συντάξετε και οι δύο από μια λίστα με γυναικεία και ανδρικά ονόματα και να τις συγκρίνετε. Η λίστα σας μπορεί να δημιουργηθεί από ονόματα που σας αρέσουν και ονόματα που σας προτείνουν φίλοι ή συγγενείς. Η λίστα είναι ένα πρακτικό σημείο συζήτησης όπου καθένας μπορεί να αποκλείσει ή να συμφωνήσει με ονόματα του άλλου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια λίστα με ονόματα κοινής αποδοχής. Επιπλέον, μπορείτε να βρείτε ονόματα που είναι παρεμφερή με ονόματα που ήδη σας αρέσουν, διευρύνοντας τα πιθανά ονόματα από τα οποία θα επιλέξετε. 

Αν αποφασίσετε να εμπλέξετε την ευρύτερη οικογένεια σας στην επιλογή, σιγουρευτείτε ότι έχετε θέσει τα όρια σας. Αν νιώσετε ότι προσπαθούν να σας πιέσουν, να σας επηρεάσουν ή να σας αλλάξουν γνώμη, σταματήστε τη συζήτηση. Πολλά ζευγάρια επιλέγουν, γι αυτό το λόγο να μην ανακοινώσουν το όνομα που έχουν επιλέξει μέχρι τη γέννηση, τη βάφτιση ή την ονοματοδοσία του. 

 

Ελληνικά ονόματα

 

Τα ελληνικά ονόματα είναι πολύ δημοφιλή σε όλο τον κόσμο, κυρίως αυτά που προέρχονται από τη μυθολογία. Στις ΗΠΑ είναι πολύ δημοφιλή ελληνικά ονόματα όπως τα γυναικεία Αλεξάνδρα, Δάφνη και Κασσάνδρα και τα ανδρικά Αλέξανδρος, Δημήτρης και Θεόδωρος. Ο φορέας κοινωνικής ασφάλισης των ΗΠΑ (Social Security Administration), δημοσιεύει κάθε χρόνο την Ημέρα της Γυναίκας τα στατιστικά στοιχεία για τη χρήση ονομάτων στη χώρα, καταγράφοντας τα 1000 δημοφιλέστερα ανδρικά και γυναικεία ονόματα της χρονιάς, ενώ στην ιστοσελίδα του, βάζοντας ένα όνομα,εμφανίζεται η κατάταξη του ονόματος από το 2000 και έπειτα. 

Στην Ελλάδα, δυστυχώς τέτοια στοιχεία, αν υπάρχουν, δεν είναι προσβάσιμα στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008-9, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα καταγραφή ελληνικών ονομάτων, ανδρικών και γυναικείων, στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την έρευνα καταγράφηκαν 1010 ονόματα σε σύνολο 97,072 ατόμων. Ανάμεσα τους, όπως ήταν αναμενόμενο, τα δημοφιλέστερα γυναικεία ονόματα είναι Μαρία, Ελένη, Κατερίνα και Βασιλική και τα αντίστοιχα ανδρικά είναι Γιώργος, Δημήτρης, Κώστας και Γιάννης. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν τα ονόματα που εμφανίζονται σπάνια ή ακόμα και μια μόνο φορά. Συγκεκριμένα 958 ονόματα εμφανίστηκαν μόνο μια φορά όπως τα γυναικεία Βενετσιάνα, Διδώ και Κρίνη και τα ανδρικά Ιφικράτης, Ρωσσέτος και Φυλακτός. 

Για να δείτε την έρευνα αναλυτικά πατήστε ΕΔΩ.


ΦΡΟΝΤΙΔΑ-ΜΑΣΤΩΝ-ΘΗΛΑΣΜΟ-800x600.jpg

 

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και του θηλασμού, το γυναικείο σώμα βιώνει μεγάλες αλλαγές. Οι μαστοί αποτελούν ένα μέρος του σώματος που βιώνει αυτές τις αλλαγές: οι θηλές μπορεί να σκουρύνουν, το στήθος μεγαλώνει, ενώ ταυτόχρονα οι ορμόνες που παράγονται με την εγκυμοσύνη, ενεργοποιούν τους γαλακτοφόρους αδένες και προετοιμάζουν την παραγωγή μητρικού γάλακτος. Κατά τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης αλλά και μετά τον τοκετό, ξεκινά η παραγωγή μητρικού γάλακτος και το στήθος αρχίζει να γεμίζει με μητρικό γάλα.

Κατά την περίοδο του θηλασμού, είτε θηλάζετε συμβατικά, είτε αντλείτε το γάλα, δεν απαιτείται να ακολουθείτε κάποια ειδική θεραπεία. Ωστόσο, για να αισθάνεστε άνετα και να αποφύγετε ορισμένα πιθανά προβλήματα θηλασμού, όπως η μαστίτιδα ή πληγές στις θηλές, είναι απαραίτητη η σωστή φροντίδα και η τήρηση των κανόνων υγιεινής.

 

Εστιάστε στην τήρηση των κανόνων υγιεινής

 

Οι βασικοί κανόνες υγιεινής που πρέπει να τηρούνται είναι:

  • Να πλένετε πάντα τα χέρια σας πριν αγγίξετε το στήθος. 
  • Να διατηρείτε το στήθος και τις θηλές σας καθαρά, πλένοντάς τα καθημερινά με ζεστό νερό στο ντους ή στο μπάνιο. 
  • Να αποφεύγετε τη χρήση σαπουνιού στο στήθος σας, καθώς μπορεί να κάνει το δέρμα ξηρό και επιρρεπές σε σκασίματα και να αφαιρέσει τα φυσικά έλαια που παράγονται γύρω από τις θηλές και τις βοηθούν να διατηρούνται καθαρές και ενυδατωμένες.
  • Αν χρησιμοποιείτε επιθέματα στήθους για την απορρόφηση του μητρικού γάλακτος που διαρρέει λόγω υπερπαραγωγής, να τα αλλάζετε συχνά. Μην τα αφήνετε ενώ είναι νωπά πολλές ώρες, καθώς η υγρασία μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μικροβίων. 
  • Αν χρησιμοποιείτε θήλαστρο για την άντληση του γάλακτος, να καθαρίζετε και να αποστειρώνετε καλά όλα τα εξαρτήματα του θήλαστρου, μετά από κάθε χρήση

 

Συμβουλές φροντίδας των μαστών 

Πέρα ​​από την τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής και καθαριότητας, μια καλή συμβουλή είναι να παρακολουθήστε τα επίπεδα της ενυδάτωσης του δέρματος, ιδίως των θηλών, καθώς αν είναι πολύ ξηρές, μπορεί να προκληθούν σκασίματα ή πληγές στο δέρμα, ενώ αν είναι πολύ ενυδατωμένες μπορεί να αποτελέσουν εστία μικροβίων. Παρακολουθώντας και παρατηρώντας οποιεσδήποτε, έστω και μικρές, αλλαγές στην υφή και την αίσθηση του δέρματος, μπορείτε να προλάβετε προβλήματα που μπορούν να σας ταλαιπωρήσουν.

Καθώς το στήθος σας γεμίζει με μητρικό γάλα, μπορεί να εμφανίσετε πρήξιμο ενός ή και των δύο μαστών, ευαισθησία, μυρμήγκιασμα και υπερβολική παραγωγή γάλακτος. Πρόκειται για φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού, οι οποίες μπορούν να βελτιωθούν μέσα από την επιμελή φροντίδα των μαστών, ελαχιστοποιώντας τη δυσφορία και συμβάλλοντας στην πρόληψη των μολύνσεων.

Εξίσου σημαντικές συμβουλές για τη φροντίδα των μαστών κατά το θηλασμό είναι:

  • Η χρήση κατάλληλων σουτιέν για την υποστήριξη των μαστών. Το σουτιέν πρέπει να μην είναι πολύ σφιχτό και να είναι φτιαγμένο από βαμβάκι, το οποίο επιτρέπει στο δέρμα να αναπνέει.
  • Προσοχή στη θέση και τη διαδικασία του θηλασμού. Η θέση θηλασμού θα πρέπει είναι άνετη τόσο για τη μητέρα, όσο και για το μωρό, ενώ πρέπει να αποφεύγεται η απότομη απομάκρυνση του μωρού από το στήθος, λόγω πιθανών τραυματισμών. 
  • Αν οι θηλές σας έχουν πληγές, αλλά και προληπτικά, χρησιμοποιήστε κρέμα για τις θηλές ή μια μικρή ποσότητα μητρικού γάλακτος για να κάνετε καθημερινά μασάζ. Αφήστε το να απορροφηθεί φυσικά. Μη χρησιμοποιείται κανένα φαρμακευτικό ή καλλυντικό σκεύασμα χωρίς τη συμβουλή του γυναικολόγου σας, καθώς ορισμένα προϊόντα μπορούν να βλάψουν το μωρό, να φράξουν τους γαλακτοφόρους αδένες ή να ερεθίσουν περισσότερο το δέρμα.
  • Αν οι μαστοί σας είναι πρησμένοι, σκληροί και υπάρχει πόνος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κρύα φύλλα λάχανου ή κρύες κομπρέσες για να μειώσετε τη φλεγμονή και να ανακουφίσετε τον πόνο. Η άντληση γάλακτος και ο παραδοσιακός θηλασμός συμβάλλουν στην ανακούφιση αυτών των συμπτωμάτων.
  • Κάντε αυτοεξέταση μαστού κάθε μήνα. Παρόλο που κατά τη διάρκεια του θηλασμού είναι φυσιολογικό το στήθος να είναι σκληρό λόγω του γάλακτος, αμέσως μετά το θηλασμό ή την άντληση γάλακτος, δεν θα πρέπει να νιώθετε κανένα εξόγκωμα. Αν ψηλαφείτε ένα εξόγκωμα που παραμένει για μερικές μέρες, επικοινωνήστε με το γιατρό σας.
  • Αν χρησιμοποιείτε θήλαστρο, βεβαιωθείτε ότι έχει την κατάλληλη εφαρμογή στους μαστούς και τις θηλές σας και να είστε πολύ προσεκτική στην τοποθέτηση και αφαίρεσή του. 
  • Αν επιθυμείτε να ξεκινήσετε τον απογαλακτισμό, συμβουλευτείτε το γυναικολόγο σας για τυχόν φαρμακευτική αγωγή που θα χρειαστείτε. Επιπλέον, αποφεύγετε να αγγίζετε το στήθος ή τις θηλές σας, φορέστε σφιχτό σουτιέν και χρησιμοποιήστε κρύες κομπρέσες ή φύλλα λάχανου για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ_ΣΕ_ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟ-800x600.jpg

 

Ο γυναικολόγος είναι ένα σημαντικό πρόσωπο για την υγεία κάθε γυναίκας. Είναι ο άνθρωπος που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα σημαντικότερα ζητήματα υγείας στη ζωή μιας γυναίκας, όπως η εγκυμοσύνη, ο τοκετός, η αντισύλληψη και η εμμηνόπαυση. Επιπλέον, μπορεί να χρειαστεί να θεραπεύσει ασθένειες όπως τα ινομυώματα και η ενδομητρίωση, αλλά και απειλητικές για τη ζωή ασθένειες όπως ο καρκίνος του ενδομητρίου. 

Εξαιτίας αυτής της υπεύθυνης θέσης του γυναικολόγου και της σχέσης του με ευαίσθητα και προσωπικά ζητήματα υγείας, είναι λογικό πολλές γυναίκες να προβληματίζονται τόσο για την επιλογή του κατάλληλου γιατρού, όσο και για την επαφή τους μαζί του κατά την επίσκεψη στο ιατρείο. Πολλές φορές υπάρχει άγχος και ντροπή ή και απροθυμία για συζητήσεις που αφορούν τη σεξουαλική ζωή. 

 

Επιλέγοντας ένα γυναικολόγο που εμπιστεύεστε

Η εμπιστοσύνη είναι το Α και το Ω της σχέσης μεταξύ γιατρού και ασθενή, εμπιστοσύνη που χρειάζεται να είναι απόλυτη στη σχέση γυναικολόγου και ασθενή. Κάποιες γυναίκες προτιμούν να επισκεφθούν έναν γυναικολόγο μετά από συστάσεις κάποιας γνωστής, φίλης ή συγγενούς, άλλες από γιατρούς άλλων ειδικοτήτων με τους οποίους έχουν ήδη χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης, ενώ πλέον οι περισσότεροι γιατροί έχουν τα στοιχεία τους online, μαζί με μαρτυρίες και συστάσεις από ασθενείς τους. 

 

Πρώτη επίσκεψη σε γυναικολόγο 

Κατά την πρώτη επίσκεψη σε γυναικολόγο μη διστάσετε να ρωτήσετε το γυναικολόγο πληροφορίες σε σχέση με τις σπουδές και τις εξειδικεύσεις του, τις συνεργασίες του με άλλους γιατρούς, κλινικές, νοσοκομεία και ασφαλιστικά προγράμματα υγείας, τη διαθεσιμότητα του στο ιατρείο, αλλά και τις ώρες που είναι διαθέσιμος εκτός των ωρών γραφείου. Επιπλέον, σημαντική είναι και η συζήτηση σχετικά με σημαντικά ζητήματα αναπαραγωγικής υγείας, όπως η αντισύλληψη, ώστε να αντιληφθείτε τη στάση του απέναντι σε αυτά. 

Όσον αφορά τις έφηβες, προτείνεται να ξεκινήσουν τις επισκέψεις σε γυναικολόγο μεταξύ 13 με 15 χρονών συμβουλευτικά, όταν αρχίσουν να είναι σεξουαλικά ενεργές ή όταν υπάρχουν ιατρικά ζητήματα. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την παιδική και εφηβική γυναικολογία πατήστε ΕΔΩ. 

 

Τι να περιμένετε σε μια επίσκεψη σε γυναικολόγο;

Η επίσκεψη προληπτικού ελέγχου αποτελείται τυπικά από δύο μέρη: τη συζήτηση και συμβουλευτική και τον ιατρικό έλεγχο. Η συζήτηση και συμβουλευτική μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν ή μετά από τον ιατρικό έλεγχο. Ο γιατρός θα κάνει ερωτήσεις που άπτονται προσωπικών θεμάτων όπως:

  • Η περίοδος και τυχόν προβλήματα με αυτή
  • Πληροφορίες σχετικά με τις κολπικές εκκρίσεις
  • Πληροφορίες σχετικά με τη σεξουαλική σας δραστηριότητα, όπως η συχνότητα, ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων και προβλήματα που είχατε ή έχετε αντιμετωπίσει
  • Ιστορικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων (ΣΜΝ) που είχατε ή πιστεύετε ότι μπορεί να έχετε
  • Οι μέθοδοι αντισύλληψης
  • Το ιστορικό εμβολίων
  • Το ατομικό και οικογενειακό ιατρικό ιστορικό

Επιπλέον, ο γιατρός, συνήθως μετά από την ιατρική εξέταση, δίνει εξατομικευμένες οδηγίες που αφορούν την υγιεινή, την ανακούφιση του πόνου, τις διαταραχές περιόδου, τη γονιμότητα κ.ά., ή ειδικές οδηγίες για την αποτελεσματική θεραπεία παθήσεων. 

Αυτή είναι μια ευκαιρία για να κάνετε ερωτήσεις, χωρίς άγχος ή φόβο. Όποια και να είναι η ερώτησή σας, να είστε σίγουρες ότι ο γιατρός σας τις έχει ξανακούσει και απαντήσει. Να θυμάστε ότι ο γυναικολόγος είναι ένας συνοδοιπόρος όσον αφορά την καλή υγεία σας.

 

Γυναικολογική εξέταση 

Η ιατρική εξέταση περιλαμβάνει γυναικολογική εξέταση και τεστ ΠΑΠ. Προσπαθήστε να αποφύγετε το σεξ και μην κάνετε κολπικές πλύσεις 24 ώρες πριν από το ραντεβού σας. Η σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να ερεθίσει τον ιστό του κόλπου και να επηρεάσει τα αποτελέσματα του τεστ Παπ. 

Για τη διεξαγωγή της γυναικολογικής εξέτασης, είναι απαραίτητη η αφαίρεση των ρούχων και η χρήση της ειδικής εξεταστικής φούστας. Κατά τη διάρκειά της, ο γιατρός θα εξετάσει πρώτα το εξωτερικό του κόλπου σας, το οποίο περιλαμβάνει την περιοχή του αιδοίου, για ανωμαλίες. Στη συνέχεια, ανάλογα με τα ευρήματα της γυναικολογικής εξέτασης, μπορεί να χρειαστεί να πραγματοποιήσει κολποσκόπηση, ώστε να δει το εσωτερικό του κόλπου και του τραχήλου. Μπορεί να αισθανθείτε κάποια πίεση κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση επώδυνη. Τέλος, ο γιατρός θα κάνει γυναικολογικό υπερηχογράφημα καθώς και μια προληπτική εξέταση μαστών, μέσω κλινικής εξέτασης και ψηλάφησης.

Αν σε οποιοδήποτε σημείο της διαδικασίας νιώσετε άβολα ή βιώσετε σημαντική ενόχληση, μη διστάσετε να το επικοινωνήσετε με το γυναικολόγο σας. Η ιατρική εξέταση δεν είναι αγώνας δρόμου και κάθε ασθενής πρέπει να έχει το χώρο και το χρόνο που χρειάζεται για να ολοκληρώσει τις ιατρικές διαδικασίες που απαιτούνται και να επικοινωνήσει τις απορίες της με τον γιατρό. 


ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ_ΔΙΑΒΗΤΗΣ_ΚΥΗΣΗ-800x500.jpg

 

Ο σακχαρώδης διαβήτης στην εγκυμοσύνη είναι ένα σημαντικό ιατρικό ζήτημα, που χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση από εξειδικευμένο γυναικολόγο και γιατρό σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. 

 

Είδη σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη

 

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπάρχουν δύο είδη σακχαρώδους διαβήτη που χρειάζονται αντιμετώπιση:

  1. Προυπάρχον σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια χρόνια πάθηση που προκαλείται από την αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα  που οφείλεται στην ελλιπή παραγωγή ινσουλίνης, μιας σημαντικής ορμόνης που είναι υπεύθυνη για τη διάσπαση της γλυκόζης. 

Χωρίζεται σε δύο τύπους, τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, όπου ο οργανισμός αντιμετωπίζει εχθρικά τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να τα καθιστά αναποτελεσματικά, και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όπου η ινσουλίνη που παράγεται από τον οργανισμό δεν επαρκεί για τις ανάγκες του. 

 

  1. Σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης

Ο σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης, προκύπτει σε γυναίκες χωρίς σχετικό ιατρικό ιστορικό, όταν ο οργανισμός παράγει περισσότερη γλυκόζη, ενώ παράλληλα εμφανίζεται αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Εάν το σώμα της εγκύου δεν καταφέρει να αυξήσει την παραγωγή ινσουλίνης, τότε εμφανίζεται σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης. Συνήθως εμφανίζεται στο δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Ο διαβήτης εγκυμοσύνης στην πλειονότητα των περιπτώσεων εξαφανίζεται μετά τον τοκετό, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. 

Οι πιθανότητες ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη εγκυμοσύνης είναι περισσότερες όταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) είναι πάνω από 30, υπάρχει οικογενειακό ιατρικό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη και αν σε προηγούμενη εγκυμοσύνη εμφανίστηκε διαβήτης ή το βάρος του μωρού ξεπερνούσε τα 4,5 κιλά κατά τη γέννηση. 

 

Κίνδυνοι από την εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη

 

Οι γυναίκες που έχουν σακχαρώδη διαβήτη, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο:

  • Το μωρό να ξεπεράσει το φυσιολογικό βάρος, με αποτέλεσμα να δυσχεράνει τη διεξαγωγή του τοκετού
  • Αύξησης της πιθανότητας διεξαγωγής μη προγραμματισμένης καισαρικής τομής ή πρόκλησης τοκετού
  • Της εμφάνισης υψηλής αρτηριακής πίεσης και προεκλαμψίας
  • Της εμφάνισης χαμηλής αρτηριακής πίεσης και υπογλυκαιμίας
  • Της μετατροπής της εγκυμοσύνης σε κύηση υψηλού κινδύνου
  • Του πρόωρου τοκετού 
  • Της εμφάνισης ίκτερου στο νεογνό 
  • Της εμφάνισης καρδιακών και αναπνευστικών προβλημάτων στο νεογνό 
  • Της μελλοντικής εμφάνισης στο μωρό σακχαρώδους διαβήτη ή παχυσαρκίας

 

Χρήσιμες συμβουλές για γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη

 

Στην περίπτωση γυναικών με προϋπάρχον σακχαρώδη διαβήτη, καλό είναι να πραγματοποιηθούν κάποιες προληπτικές ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις με τον υπεύθυνο γιατρό διαβητολόγο και γυναικολόγο, πριν την εγκυμοσύνη. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να διασφαλιστεί ο έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης, μειώνοντας τους κινδύνους για τη μέλλουσα  μητέρα και έμβρυο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι απαραίτητο να πραγματοποιούνται συστηματικά ιατρικές εξετάσεις αίματος για τον έλεγχο των επίπεδων γλυκόζης στο αίμα, προσαρμόζοντας τη φαρμακευτική αγωγή και τη λήψη ινσουλίνης.

Στην περίπτωση γυναικών με σακχαρώδη διαβήτη εγκυμοσύνης, συνήθως αυτή εντοπίζεται από τον προγεννητικό έλεγχο με την εξέταση της καμπύλης σακχάρου, που πραγματοποιείται συνήθως ανάμεσα στην 24 με 28η εβδομάδα κύησης. Η εξέταση, ωστόσο μπορεί να πραγματοποιηθεί νωρίτερα, όταν η μέλλουσα μητέρα εμφανίζει σχετικούς παράγοντες κινδύνου. 

Πέρα από την φαρμακευτική αγωγή και τις ιατρικές εξετάσεις, η έγκυος χρειάζεται να κάνει σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής. Συγκεκριμένα, συνίσταται:

  • Η προσαρμογή της διατροφής, ώστε να είναι πιο υγιεινή, εξατομικευμένη και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της διαβητικής εγκύου
  • Η έναρξη και καθιέρωση σωματικής άσκησης σε μόνιμη βάση, ακολουθώντας τις οδηγίες του γυναικολόγου
  • Το συχνό και καθημερινό έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης μέσω ενός οικιακού μετρητή, συνδυαστικά με τις ιατρικές εξετάσεις που είναι απαραίτητες
  • Η συστηματική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής, χωρίς καμία διακοπή (εκτός και αν το απαιτεί κάποια εξέταση)
  • Την παρακολούθηση κατά γράμμα των οδηγιών των γιατρών, καθώς και τους προγράμματος των απαιτούμενων εξετάσεων

 


πλάνο_τοκετού-scaled-800x600.jpg

 

Το πλάνο τοκετού είναι ένα «σχέδιο τοκετού», μια καταγραφή του τι θα ήθελε μια μέλλουσα μητέρα να συμβεί κατά τη διάρκεια, αλλά και αμέσως μετά τον τοκετό. Το πλάνο τοκετού δεν είναι υποχρεωτικό, όμως η συζήτηση για τη δημιουργία του δίνει την ευκαιρία σε μια γυναίκα και να κάνει ερωτήσεις στη μαία και το γυναικολόγο της και να μάθει περισσότερα για το τι συμβαίνει στον τοκετό, και προσφέρει τον απαραίτητο χρόνο στη μέλλουσα μητέρα να προετοιμαστεί, να σκεφτεί και να συζητήσει με τον σύντροφο της τις επιλογές της. Επιπλέον, δίνει τη δυνατότητα στη μαία και το γυναικολόγο να γνωρίσει καλύτερα και να κατανοήσει τα συναισθήματα και τις προτεραιότητές της μέλλουσας μητέρας, με αποτέλεσμα την αποτελεσματικότερη επικοινωνία και την ανάπτυξη εμπιστοσύνης μεταξύ τους. 

Το πλάνο τοκετού επιτρέπει τη μεγαλύτερη εμπλοκή στις αποφάσεις που περιλαμβάνει ένας τοκετός και προετοιμάζει καλύτερα, τόσο τη μέλλουσα μητέρα, όσο και τον σύντροφο για τη διαδικασία. Φυσικά το πλάνο τοκετού δεν είναι δεσμευτικό και μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή, ανάλογα με τις επιθυμίες της μέλλουσας μητέρας, την κατάσταση της υγείας της εγκύου και του εμβρύου και πιθανές επιπλοκές. 

Το πλάνο τοκετού συνήθως είναι ευέλικτο περιλαμβάνοντας διαφορετικές πιθανότητες, ώστε να δημιουργηθεί ένα αίσθημα σιγουριάς στη μέλλουσα μητέρα και να μην υπάρχουν απογοητεύσεις, εάν κάτι τελικά προχωρήσει διαφορετικά. Ο τοκετός είναι μια συνθήκη όπου δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτος έλεγχος για την έκβαση του, ακόμα και να υπάρχει άψογη προετοιμασία, γιατί μερικές φορές το σώμα και το έμβρυο έχουν τα δικά τους σχέδια.

 

Τι περιλαμβάνει ένα πλάνο τοκετού;

Ένα πλάνο τοκετού είναι πολύ προσωπικό ζήτημα και εξαρτάται από τις ανάγκες, τις επιθυμίες, το ιατρικό ιστορικό, τις περιστάσεις κάθε μέλλουσας μητέρας, όπως επίσης και τη διαθεσιμότητα και εξειδίκευση του ιατρικού προσωπικού

Ένα πλάνο τοκετού μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Το άτομο ή τα άτομα που θα είναι παρόντα στον τοκετό ή και κατά τη νοσηλεία
  • Την πιθανότητα χρήσης επισκληρίδιου, άλλης αναισθησίας, η φυσικών τρόπων για την ανακούφιση του πόνου
  • Το είδος του προτιμώμενου τοκετού
  • Τις διαδικασίες για την προετοιμασία της μητέρας για τον τοκετό
  • Το περιβάλλον του τοκετού, στο βαθμό που είναι εφικτό (π.χ. φωτισμός, ύπαρξη μουσικής, ενδυμασία, κλπ)
  • Τις προτιμώμενες θέσεις τοκετού, εάν πρόκειται για φυσιολογικό τοκετό
  • Την πιθανότητα φυσικού τοκετού
  • Τις επιθυμητές παρεμβάσεις σε περίπτωση καθυστέρησης του τοκετού, όπως για παράδειγμα υποβοήθηση τοκετού, την πρόκληση τοκετού, κ.ά. 
  • Το νοσοκομείο στο οποίο θα γίνει ο τοκετός
  • Την περιποίηση  του νεογνού
  • Την πρόθεση για θηλασμό και τη διατροφή του νεογνού
  • Τις λεπτομέρειες νοσηλείας του νεογνού σε περίπτωση προωρότητας
  • Το βαθμό στον οποίο η επίτοκος μπορεί και θέλει να είναι ενεργή κατά τη διαδικασία του φυσιολογικού τοκετού
  • Τις επιλογές σε περίπτωση ανάγκης διενέργειας καισαρικής τομής
  • Εναλλακτικούς τρόπους τοκετού, όπως για παράδειγμα στο νερό
  • Τη διάρκεια της νοσηλείας
  • Οτιδήποτε άλλο σχετίζεται με τον τοκετό και τις προσωπικές προτιμήσεις ή τις πολιτιστικές και θρησκευτικές ανάγκες της μέλλουσας μητέρας ή γονέων 

ΥΓΙΕΙΝΗ-ΕΥΑΙΣΘΗΤΗΣ-ΠΕΡΙΟΧΗΣ-scaled-800x600.jpg

 

Η υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής είναι εξαιρετικά σημαντική για την υγεία κάθε γυναίκας, είτε βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία είτε όχι. Η διατήρηση της καθαριότητας του κόλπου και του αιδοίου, εφαρμόζοντας τις σωστές συμβουλές αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πρόληψης για τις κολπικές λοιμώξεις. 

Το βασικό στοιχείο για την κολπική υγιεινή είναι η διατήρηση του pH. Φυσιολογικά, το pH του κόλπου είναι ελαφρώς όξινο, ενώ η αλλαγή του σχετίζεται με την εμφάνιση λοιμώξεων. Ωστόσο, μερικές γυναίκες εμφανίζουν μεγαλύτερη ευαισθησία στις αλλαγές του pH, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επιπλέον, το pH μπορεί να επηρεαστεί από οποιαδήποτε ξένη ουσία που εισάγεται στον κόλπο, αλλά και το δέρμα γύρω από τον κόλπο και το αιδοίο. 

Ποιες συμβουλές μπορούν να ακολουθήσουν γυναίκες όλων των ηλικιών για τη σωστή φροντίδα της ευαίσθητης περιοχής;

 

Μπάνιο και καθαρισμός

Για τη διατήρηση ενός καθαρού κόλπου, το μόνο που χρειάζεται για τον καθαρισμό είναι ο συχνός και ήπιος καθαρισμός μόνο εξωτερικά. Αποφύγετε τις κολπικές πλύσεις, καθώς μπορεί να διαταράξουν το pH και να αφαιρέσουν από τον κόλπο απαραίτητους μικροοργανισμούς βακτήρια, προκαλώντας λοιμώξεις και ερεθισμούς. Για τον καθαρισμό χρησιμοποιήστε άφθονο νερό και ήπιο σαπούνι και πιο συγκεκριμένα:

  • Πλύνετε καθημερινά την περιοχή με χλιαρό νερό, είτε στο πλαίσιο ενός ντούζ, είτε τοπικά.
  • Αποφύγετε τη χρήση αρωματικών σαπουνιών και τζελ. Τα αρώματα μπορούν να ερεθίσουν την περιοχή και μπορεί να καλύψουν οσμές, που μπορεί να σχετίζονται με προβλήματα υγείας. 
  • Μετά το μπάνιο, το ντουζ ή το τοπικό πλύσιμο βεβαιωθείτε ότι έχετε στεγνώσει καλά την περιοχή, πριν φορέσετε εσώρουχα.
  • Αφού χρησιμοποιήσετε την τουαλέτα, σκουπίστε με κατεύθυνση από εμπρός προς τα πίσω. Εναλλακτικά και για καλύτερα αποτελέσματα, εάν έχετε τη δυνατότητα,  ξεπλύνετε με ζεστό νερό.
  • Μην ξυρίζετε ολόκληρη την ηβική περιοχή, καθώς το ξύρισμα μπορεί να προκαλέσει δερματικούς ερεθισμούς, εκδορές ή κοψίματα, τα οποία μπορεί να μολυνθούν. Οι τρίχες της ηβικής περιοχής έχουν προστατευτικό ρόλο, οπότε μια καλή ιδέα είναι να κόψτε ή να τριμάρετε τις τρίχες με ψαλίδι. Επιπλέον, αποφύγετε τη χρήση κρεμών αποτρίχωσης, οι οποίες μπορούν να βλάψουν το δέρμα.

 

Περίοδος και κολπική υγιεινή

Κατά τη διάρκεια της περιόδου, αλλάξτε συχνά τα προϊόντα περιόδου (4-5 φορές την ημέρα) όπως το ταμπόν ή η σερβιέτα, και καθαρίστε ή σκουπίστε την περιοχή τακτικά. Αποφύγετε όσο το δυνατόν περισσότερο τα ταμπόν και τις σερβιέτες με άρωμα. 

 

Σεξ και κολπική υγιεινή

Η σεξουαλική επαφή είναι μια υγιής δραστηριότητα και δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται ανθυγιεινή. Στην πραγματικότητα, ειδικά μετά την εμμηνόπαυση, το σεξ βοηθά στην πρόληψη της κολπικής ατροφίας, η οποία μπορεί να κάνει τον κόλπο πιο ξηρό και ευάλωτο σε τραυματισμούς, προκαλώντας πόνο. 

Οι βασικές συμβουλές για την πρόληψη και την αποφυγή λοιμώξεων μετά τη σεξουαλική επαφή είναι:

  • Αλλάξτε προφυλακτικά κατά την εναλλαγή μεταξύ κολπικής, πρωκτικής και στοματικής επαφής, ώστε να αποφύγετε τη μετάδοση βακτηρίων.
  • Πριν και μετά τη σεξουαλική επαφή, ουρήστε. Με τα ούρα αποβάλλονται τα βακτήρια που μπορεί να έχουν εισέλθει στην ουρήθρα, ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα ουρολοίμωξης.
  • Μετά τη σεξουαλική επαφή, κάντε ντους ή καθαρίστε τοπικά το αιδοίο με χλιαρό νερό, προσέχοντας να στεγνώσετε καλά την περιοχή.

 

Εσώρουχα και ρούχα 

Το κλειδί για την καλή κολπική υγιεινή είναι η διατήρηση της ηβικής περιοχής όσο το δυνατόν πιο στεγνή. Η υγρασία μπορεί να ευνοήσει την ανάπτυξη βακτηρίων, γι αυτό προσπαθήστε να φοράτε ρούχα που επιτρέπουν στην περιοχή να αναπνέει. Πιο συγκεκριμένα: 

  • Αποφύγετε στενά παντελόνια, σορτσάκια και κολάν που περιορίζουν την κυκλοφορία του αέρα στην κολπική περιοχή.
  • Φορέστε βαμβακερά εσώρουχα, καθώς το βαμβάκι απορροφά καλύτερα την υγρασία.
  • Αλλάξτε ρούχα και εσώρουχα μετά το γυμναστήριο ή όποτε άλλοτε έχετε ιδρώσει πολύ.
  • Μην φοράτε στρινγκ ενώ γυμνάζεστε, καθώς με την κίνηση του σώματος είναι πιθανό να μεταφερθούν πρωκτικά βακτήρια στον κόλπο.
  • Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αποφύγετε να φοράτε το μαγιό βρεγμένο όλη την ημέρα. Προτιμήστε να αλλάξετε φορώντας ένα στεγνό μαγιό ή ανάλαφρα ρούχα κατά την παραμονή σας στην παραλία. 
  • Εάν έχετε κολπικές εκκρίσεις, αλλάξτε τα εσώρουχά σας δύο ή και περισσότερες φορές την ημέρα.

 


ΠΕΡΙΝΕΟΤΟΜΗ_ΓΕΝΝΑ-800x600.jpg

 

Τί είναι η περινεοτομή;

Η περινεοτομή είναι μια τομή στην περιοχή μεταξύ του κόλπου και του πρωκτού (περίνεο) κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, η οποία πραγματοποιείται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις για να επιτρέψει στο μωρό να περάσει με ασφάλεια από τον κόλπο. Η περινεοτομή είναι απαραίτητη σε περίπου 1 στους 7 φυσιολογικούς τοκετούς. 

 

Τί είναι η ρήξη περινέου;

Η ρήξη περινέου είναι ένας τραυματισμός στον ιστό γύρω από τον κόλπο και τον πρωκτό, ο οποίος μπορεί να συμβεί κατά τον τοκετό. Κατά τη διάρκεια ενός τυπικού κολπικού τοκετού, το δέρμα «ανοίγει», καθώς προχωράει η διαστολή του κόλπου, ώστε να επιτρέψει στο κεφάλι και το σώμα του εμβρύου να περάσει χωρίς να υπάρχει τραυματισμός. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις μπορεί το δέρμα να σκιστεί. 

 

Βαθμοί ρήξης περινέου

Υπάρχουν τέσσερις βαθμοί ρήξης περινέου, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ρήξης:

  • Ρήξη περινέου πρώτου βαθμού: Πρόκειται για μικρό τραυματισμό, ο οποίος περιλαμβάνει το πρώτο στρώμα ιστού γύρω από τον κόλπο και την περινεϊκή περιοχή.
  • Ρήξη περινέου δεύτερου βαθμού: Πρόκειται για τον πιο συνηθισμένο βαθμό ρήξης περινέου, με τον τραυματισμό να εκτείνεται βαθύτερα μέσω του δέρματος στον μυϊκό ιστό του κόλπου και του περινέου.
  • Ρήξη περινέου τρίτου βαθμού: Πρόκειται για τραυματισμό που εκτείνεται από τον κόλπο μέχρι τον πρωκτό και περιλαμβάνει τραυματισμό του δέρματος και του μυϊκού ιστού της περινεϊκής περιοχής, καθώς και στους μυς του πρωκτικού σφιγκτήρα. 
  • Ρήξη περινέου τέταρτου βαθμού: Πρόκειται για τον λιγότερο συνηθισμένο και σοβαρότερο βαθμό ρήξης περινέου και επεκτείνεται από τον κόλπο, μέσω της περινεϊκής περιοχής και των μυών του πρωκτικού σφιγκτήρα μέχρι και τον πρωκτό.

 

Πότε μπορεί να δημιουργηθεί ρήξη περινέου και πότε γίνεται περινεοτομή;

Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να συμβεί ρήξη περινέου μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Το μεγάλο μέγεθος του εμβρύου(πάνω από 4 κιλά)
  • Την ισχιακή προβολή του εμβρύου 
  • Όταν πρόκειται για τον πρώτο τοκετό
  • Την ύπαρξη περινεοτομής από προηγούμενο τοκετό
  • Την παχυσαρκία ή τη μεγάλη αύξηση του βάρους στην εγκυμοσύνη
  • Το γρήγορο τοκετό (λόγω πρόκλησης τοκετού ή επίσπευσή του για ιατρικούς λόγους)
  • Η ανάγκη χρήσης τεχνικών υποβοηθούμενου τοκετού, όπως οι λαβίδες και βεντούζες
  • Η ανατομία της περιοχής του περινέου

 

Η περινεοτομή συνίσταται να γίνεται σε περιπτώσεις όπου:

  • Υπάρχει ανάγκη για γρήγορο τοκετό, λόγω επιπλοκών ή παθήσεων της μητέρας ή του εμβρύου
  • Το έμβρυο έχει μεγάλο μέγεθος (πάνω από 4 κιλά)
  • Υπάρχει δυστοκία ώμου
  • Πρόκειται να χρησιμοποιηθούν τεχνικές υποβοηθούμενου τοκετού, όπως οι λαβίδες και βεντούζες
  • Υπάρχει κίνδυνος ρήξης περινέου

 

Ανάρρωση από την περινεοτομή ή τη ρήξη περινέου

Τόσο στην περινεοτομή, όσο και στη ρήξη περινέου, τοποθετούνται ειδικά ράμματα, τα οποία απορροφώνται από τον οργανισμό. Ανάλογα με το βαθμό της ρήξης περινέου ή το μέγεθος της περινεοτομής, τα ράμματα απορροφώνται μέσα σε 15-30 ήμερες. Είναι αναμενόμενο να υπάρχει πόνος ή δυσφορία την περίοδο της επούλωσης, ενώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά το πλύσιμο της περιοχής και τη χρήση της τουαλέτας. Ο γιατρός μπορεί να συστήσει φαρμακευτική αγωγή και ελεγχόμενη εφαρμογή παγοκύστης για τη διαχείριση του πόνου και την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Σε περιπτώσεις περινεοτομής ή ρήξης περινέου είναι συνηθισμένο να υπάρχει ενόχληση ή και πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή. Σε αυτή την περίπτωση συνίσταται η αποφυγή της σεξουαλικής επαφής μέχρι την πλήρη επούλωση της περιοχής.


ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ-ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ-scaled-800x600.jpg

 

Κατά την εγκυμοσύνη, είναι σημαντικό να ακολουθούνται συγκεκριμένοι κανόνες και συνήθειες για τη διατήρηση της υγείας, που σχετίζονται με τη σωστή διατροφή, την ξεκούραση και τη σωματική άσκηση. Η γυμναστική είναι πολύ σημαντική για τη γενική υγεία, αλλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα οφέλη της είναι ακόμη μεγαλύτερα. Πιο συγκεκριμένα, η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της ενεργητικότητας και καλής διάθεσης, τη βελτίωση ενοχλήσεων της εγκυμοσύνης και την τόνωση των μυών που σχετίζονται με τον τοκετό, συμβάλλοντας τόσο στην προετοιμασία του τοκετού, όσο και τη γρηγορότερη ανάρρωση.

Υπάρχουν πολλά είδη γυμναστικής στα οποία μπορείτε να συμμετέχετε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ συνήθως μπορείτε να συνεχίσετε το είδος γυμναστικής που κάνατε πριν την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε πρώτα το γυναικολόγο σας. Ο γιατρός θα αξιολογήσει τη φυσική σας κατάσταση, τη γενική υγεία και την υγεία της εγκυμοσύνης σας. Μαζί με τον γιατρό σας, μπορείτε να αποφασίσετε το είδος της γυμναστικής, όπως επίσης τη συχνότητα και την ένταση που σας ταιριάζει.

 

Πλεονεκτήματα σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη

Η σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιώσει τη γενική υγεία μιας εγκύου και τα πλεονεκτήματά της σχετίζονται με:

  • Τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος
  • Την εκτόνωση του άγχους και της ένταση που μπορεί να υπάρχει κατά την εγκυμοσύνη
  • Τη χαλάρωση των σφιγμένων μυών, αλλά και την ταυτόχρονη ενδυνάμωση τους, βελτιώνοντας τον τρόπο που κινείται το σώμα
  • Τη διατήρηση μιας φυσιολογικής αύξησης βάρους κατά την εγκυμοσύνη.
  • Την αύξηση της σωματικής αντοχής
  • Την προετοιμασία του σώματος για τον τοκετό 
  • Τη βελτίωση της διάθεσης μέσα από την απελευθέρωση ενδορφινών

 

Είδη σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη

 

  1. Τρέξιμο

Γενικά, είναι απολύτως ασφαλής γυμναστική το τρέξιμο κατά την εγκυμοσύνη, είτε πρόκειται για δραστηριότητα που κάνατε και πριν, είτε πρόκειται για νέα δραστηριότητα. Ζητήματα όπως η ναυτία, η σταδιακή αύξηση του βάρους και οι χαλαρές αρθρώσεις μπορούν σίγουρα να κάνουν το τρέξιμο πιο δύσκολο για μια έγκυο, όμως δεν υπάρχουν κίνδυνοι από το τρέξιμο. Αν πρόκειται για νέα δραστηριότητα, ξεκινήστε με περπάτημα που σταδιακά αυξάνεται σε τρέξιμο, χωρίς να παραβλέπετε να κάνετε ένα μικρό ζέσταμα πριν και διατάσεις αμέσως μετά για 5-10 λεπτά.

  1. Yoga και pilates

Η yoga είναι μια σωματική δραστηριότητα σημαντική για το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα. Βελτιώνει τη στάση του σώματος και χτίζει δύναμη και αντοχή. Με έμφαση στην αναπνοή, προάγει επίσης τη χαλάρωση και βοηθά στην ηρεμία του μυαλού. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές παραδοσιακές στάσεις γιόγκα που πρέπει να αποφεύγετε, γι αυτό προτείνεται να παρακολουθείτε μαθήματα prenatal yoga με την καθοδήγηση επαγγελματία που ειδικεύεται στην γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη. 

Το pilates αυξάνει την ευελιξία και τη δύναμη του κορμού και της κοιλιάς. Μπορεί να βοηθήσει στην προετοιμασία των μυών για τον τοκετό και να βοηθήσει το σώμα να ανακάμψει πιο γρήγορα. Ωστόσο, χρειάζονται προσοχή οι διατάσεις και κάποιες συγκεκριμένες ανάσκελες και μπρούμυτες θέσεις.

  1. Καθίσματα (squats)

Τα καθίσματα (squats) είναι εξαιρετικά ασφαλή για τις περισσότερες εγκύους και μάλιστα συνιστώνται από τους γυναικολόγους, επειδή μπορούν να βοηθήσουν στην ενίσχυση των μυών του πυελικού εδάφους, τη βελτίωση της κινητικότητας του ισχίου και της κυκλοφορίας του αίματος. Πρόκειται για μια θέση που αποτελεί μια πιθανή σωματική θέση για τοκετό και ταυτόχρονα αποτελεί έτσι κι αλλιώς καθημερινή κίνηση (π.χ. στην τουαλέτα ή στο σήκωμα ενός αντικειμένου από το πάτωμα). Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου τα καθίσματα δεν επιτρέπονται, όπως για παράδειγμα κυήσεις υψηλού κινδύνου, προηγούμενοι τραυματισμοί ή παθήσεις του τραχήλου και του πλακούντα. 

  1. Κοιλιακοί

Παρόλο που η ενδυνάμωση του κορμού και της κοιλιάς σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας και της λοχείας έχει πολλά σημαντικά οφέλη, όπως η υποστήριξη της μέσης και η πρόληψη προβλημάτων του ουροποιητικού συστήματος, οι κοιλιακοί δεν συνίστανται ως γυμναστική κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Η ανάσκελη θέση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κυκλοφορία του αίματος, ιδιαίτερα στην καρδιά. Γι αυτό και για την ενδυνάμωση του κορμού, συνίσταται  η συμβουλή του γυναικολόγου, καθώς και επαγγελματία που ειδικεύεται στην γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη. 

  1. Σανίδα (plank)

Η σανίδα αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική άσκηση για την ενδυνάμωση του κορμού. Ωστόσο, ανάλογα με τις οδηγίες του γυναικολόγου και τη φυσική σας κατάσταση, μπορεί να χρειάζεται να κάνετε την απλοποιημένη μορφή της, με τα γόνατα να ακουμπούν στο πάτωμα (θέση τραπεζάκι). 

  1. Βαράκια και γυμναστική με βάρη

Είναι γνωστό ότι κατά την εγκυμοσύνη πρέπει να αποφεύγετε να σηκώνετε βαριά αντικείμενα. Παρόλα αυτά, η γυμναστική που περιλαμβάνει άρση βαρών, όπως τα βαράκια, θεωρείται ασφαλής γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη, εφόσον δεν υπάρχουν προβλήματα ή επιπλοκές. Φυσικά, αν ο γυναικολόγος κρίνει ότι μπορείτε να συνεχίσετε αυτό το είδος γυμναστικής, χρειάζεται να προσαρμόζετε την ένταση και τη συχνότητα της, ανάλογα με τις συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες σας, ιδανικά με τη βοήθεια ενός επαγγελματία που ειδικεύεται στην γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη. Αν πρόκειται για μια νέα για εσάς σωματική δραστηριότητα, η περίοδος της εγκυμοσύνης δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσετε. 


ΠΕΡΙΤΥΛΙΞΗ_ΜΩΡΟ_ΤΟΚΕΤΟΣ-scaled-800x600.jpg

 

Ο όρος περιτύλιξη ομφάλιου λώρου χρησιμοποιείται από τους γυναικολόγους για να περιγράψει περιπτώσεις όπου το έμβρυο, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού, είναι τυλιγμένο γύρω από τον ομφάλιο λώρο. Η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου είναι ένα αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο, καθώς υπολογίζεται ότι περίπου 1 στα 3 έμβρυα γεννιούνται με κάποιο είδος περιτύλιξης, με την πλειονότητα των περιπτώσεων να μην είναι ανησυχητική.  

 

Πώς προκαλείται η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου;

Ο ομφάλιος λώρος είναι η πηγή ζωής του εμβρύου, αποτελώντας το μέσο παροχής του αίματος, του οξυγόνου και των θρεπτικών συστατικών από τη μητέρα προς το έμβρυο. Φυσιολογικά, ένας ομφάλιος λώρος περιέχει μια ζελατινώδη ουσία που επιτρέπει την κινητικότητα του, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν κόμποι. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ομφάλιος λώρος περιέχει λιγότερη ζελατινώδη ουσία, με αποτέλεσμα να είναι πιο πιθανή η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου. Εάν έχετε υπάρξει ή είστε έγκυος, ξέρετε καλύτερα από τον καθένα πόσο πολύ κινούνται τα έμβρυα μέσα στην κοιλιά. Η κινητικότητα των εμβρύων αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα που αυξάνει τις πιθανότητες να υπάρξει κάποια περιτύλιξη ομφάλιου λώρου. 

Σύμφωνα με έρευνες, οι πιθανότητες για περιτύλιξη ομφάλιου λώρου αυξάνονται σε εγκυμοσύνες που περιλαμβάνουν:

  • Μεγαλύτερη από το συνηθισμένο ποσότητα αμνιακού υγρού 
  • Μακρύ ομφάλιο λώρο
  • Προβλήματα με τον ομφάλιο λώρο 
  • Τοκετό μέσω πρόκλησης
  • Παράταση του δευτέρου σταδίου ή καθυστέρηση της προόδου του τοκετού
  • Δυστοκία ώμων του εμβρύου

Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποιος τρόπος πρόληψης, θεραπείας ή πρόβλεψης της περιτύλιξης ομφάλιου λώρου και, φυσικά, δεν προκαλείται από κάτι που έχει κάνει η μητέρα.

 

Είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου

Υπάρχουν διαφορετικά είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου, με διαφορετική επικινδυνότητα για το έμβρυο. Τα είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου διακρίνονται ανάλογα με:

  • Το σημείο του σώματος του εμβρύου που έχει περιτυλιχτεί (όπως για παράδειγμα ο λαιμός, το χέρι, ο ώμος, κ.ά.)
  • Το πόσες φορές έχει περιτυλιχτεί ο ομφάλιος λώρος γύρω από το σημείο του σώματος
  • Το πόσο σφιχτή είναι η περιτύλιξη

Τα πιο συνηθισμένα είδη περιτύλιξης ομφάλιου λώρου είναι γύρω από τον αυχένα, που ονομάζεται περιλαίμια, και γύρω από τον ώμο, που ονομάζεται περιτύλιξη δίκην τελαμώνος.

 

Συμπτώματα και διάγνωση περιτύλιξης ομφάλιου λώρου

Η περιτύλιξη ομφάλιου λώρου δεν παρουσιάζει εμφανή συμπτώματα, και σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αν η περιτύλιξη έχει συμβεί νωρίτερα στην εγκυμοσύνη, μπορεί να διαγνωστεί κατά τον προληπτικό έλεγχο και συγκεκριμένα την εξέταση υπερηχογραφήματος Doppler. Σε αυτή την περίπτωση ο γυναικολόγος παρακολουθεί την κατάσταση της περιτύλιξης, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν χρειάζεται να επισπευσθεί ο τοκετός. 

 

Επιπλοκές περιτύλιξης ομφάλιου λώρου 

Οι επιπλοκές από την περιτύλιξη ομφάλιου λώρου είναι εξαιρετικά σπάνιες. Φυσικά, είναι λογικό, αν έχετε λάβει τέτοια διάγνωση να υπάρχει άγχος, για αυτό και χρειάζεται να συζητάτε κάθε ανησυχία με τον γυναικολόγο σας. 

Οι επιπλοκές από την περιτύλιξη ομφάλιου λώρου προκύπτουν σε ένα μεγάλο ποσοστό κατά τη διάρκεια του τοκετού, όπως ο ομφάλιος λώρος μπορεί να συμπιεστεί κατά τη διάρκεια των συσπάσεων, μειώνοντας την κυκλοφορία του αίματος προς το έμβρυο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου. Με σωστή παρακολούθηση, ο γυναικολόγος μαζί με την ομάδα του είναι σε θέση να εντοπίσει αυτό το πρόβλημα και, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το μωρό γεννιέται χωρίς επιπλοκές. Εάν ο καρδιακός ρυθμός του εμβρύου συνεχίσει να μειώνεται, μπορεί να χρειαστεί επείγουσα καισαρική τομή.


ΚΥΣΤΙΚΗ-ΙΝΩΣΗ-scaled-800x600.jpg

Η κυστική ίνωση είναι μια κληρονομική πάθηση, η οποία μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την υγεία ενός ανθρώπου και να μειώσει το προσδόκιμο ζωής. Η κυστική ίνωση μπορεί να επηρεάσει όλα τα όργανα του σώματος και να δημιουργήσει πεπτικά και αναπνευστικά προβλήματα. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής θεραπεία για την κυστική ίνωση, ωστόσο χρησιμοποιούνται ευρέως φαρμακευτικές αγωγές και άλλες θεραπείες όπως οι φυσικοθεραπείες για την βελτίωση της καθημερινότητας των ασθενών, αλλά και της επιμήκυνσης της ζωής τους. 

 

Πρόληψη της κυστικής ίνωσης

Το σημαντικότερο εργαλείο για την πρόληψη της κυστικής ίνωσης είναι ο προγεννητικός έλεγχος ή ακόμα και ο έλεγχος των μελών του ζευγαριού για το εάν είναι φορείς του γονιδίου της κυστικής ίνωσης πριν από την εγκυμοσύνη. 

Για να έχει ένα παιδί κυστική ίνωση απαιτείται να είναι φορείς και οι δύο γονείς, γεγονός που συνήθως δεν το γνωρίζουν οι ίδιοι, καθώς οι φορείς δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Συνεπώς, τα εργαλεία του προληπτικού ελέγχου των γονέων και του προγεννητικού ελέγχου του εμβρύου είναι πολύ σημαντικά.

 

Τι πρέπει να γνωρίζω για την κυστική ίνωση και την εγκυμοσύνη;

Η κυστική ίνωση είναι γενετική διαταραχή που προκαλείται από γονίδιο που μεταδίδεται από γονέα σε παιδί. Ο έλεγχος φορέα επιτρέπει στους μελλοντικούς γονείς να μάθουν τις πιθανότητές τους να αποκτήσουν παιδί με κυστική ίνωση. Εάν υπάρχει ήδη εγκυμοσύνη, ο προγεννητικός διαγνωστικός έλεγχος αποκαλύπτει εάν το έμβρυο έχει κυστική ίνωση ή είναι φορέας.

 

Τι περιλαμβάνει η εξέταση του φορέα για την κυστική ίνωση;

Για την εξέταση ενός γονέα για το εάν είναι φορέας της κυστικής ίνωσης, λαμβάνεται συνήθως ένα δείγμα αίματος, Εάν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό σημαίνει ότι δεν είναι φορέας. Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό σημαίνει ότι είναι φορέας και χρειάζεται να ελεγχθεί και ο σύντροφος. Εάν ο ένας από τους δύο είναι φορέας, το έμβρυο συγκεντρώνει μικρές πιθανότητες να έχει κυστική ίνωση, αλλά μπορεί να είναι φορέας.  Εάν και οι δύο σύντροφοι είναι φορείς, τότε υπάρχουν τρία πιθανά αποτελέσματα:

  • 1 προς 2 (50%) πιθανότητα το έμβρυο να είναι φορέας, γεγονός που δεν επηρεάζει την υγεία του, ωστόσο χρειάζεται προσοχή στην περίπτωση που ως ενήλικο επιθυμήσει να αποκτήσει παιδί.
  • 1 προς 4 (25%) πιθανότητα το έμβρυο να έχει κυστική ίνωση.
  • 1 προς 4 (25%) πιθανότητα το έμβρυο να μην είναι φορέας και να μην έχει κυστική ίνωση.

 

Ο προγεννητικός διαγνωστικός έλεγχος ενός εμβρύου για κυστική ίνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί ήδη από την 10η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Όπως και άλλες προγεννητικές διαγνωστικές εξετάσεις, ο έλεγχος πραγματοποιείται με αμνιοπαρακέντηση (μεταξύ 15 και 20 εβδομάδων εγκυμοσύνης) ή και βιοψία χοριακών λαχνών / τροφοβλαστικού ιστου [CVS] (μεταξύ 10 και 13 εβδομάδων εγκυμοσύνης). Σε περίπτωση εξωσωματικής γονιμοποίησης, ο έλεγχος μπορεί να γίνει μέσω του προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου, πριν από την εμβρυομεταφορά.

Τα αποτελέσματα αυτών των προγεννητικών εξετάσεων μπορούν να δείξουν με βεβαιότητα εάν το έμβρυο έχει κυστική ίνωση ή είναι φορέας, αλλά δεν μπορούν να αποτυπώσουν τη σοβαρότητα της πάθησης σε έμβρυα που την έχουν. 

 

Ποιες είναι οι επιλογές ενός φορέα ή πάσχοντα κυστικής ίνωσης ως μέλλοντα γονέα;

Οι επιλογές ενός φορέα κυστικής ίνωσης ως μέλλοντα γονέα είναι απόλυτα προσωπική υπόθεση και είναι στην ευχέρεια του να τις συζητήσει με το οικείο του περιβάλλον. Ιατρικά, οι επιλογές ενός φορέα κυστικής ίνωσης ως μέλλοντα γονέα είναι οι ακόλουθες:

  • Να λάβει ολοκληρωμένη ενημέρωση για την ασθένεια, ώστε να γνωρίζει όλα τα ενδεχόμενα και να αναλάβει το ρίσκο της τεκνοποίησης. 
  • Να κάνει προγεννητικό διαγνωστικό έλεγχο σε κάθε εγκυμοσύνη.
  • Να προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση με δικό του γενετικό υλικό (σπέρμα ή ωάριο) και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει προεμφυτευτικό γενετικό έλεγχο. Εναλλακτικά μπορεί να προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση με σπέρμα ή ωάρια δότη.
  • Να μην τεκνοποιήσει.
  • Να υιοθετήσει ή να δίνει ανάδοχος παιδιού.

Κάντε το Επόμενο Βήμα για την Υγεία σας

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε στο υπερσύγχρονο ιατρείο μας στην οδό Ηριδανού & να συζητήσουμε μαζί σας.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ