Μαρτυρίες Ασθενών

Η εγκυμοσύνη είναι μια από τις πιο συναρπαστικές και χαρούμενες περιόδους στη ζωή μιας γυναίκας, αλλά μπορεί επίσης να είναι αγχωτική, γεμάτη συναισθήματα φόβου και αβεβαιότητας τόσο για την έγκυο, όσο και για τον σύντροφό της. Καθώς η έγκυος βιώνει συχνά πολλές συναισθηματικές μεταπτώσεις, ταυτόχρονα με μια πληθώρα σωματικών αλλαγών, και κάθε σύντροφος αναρωτιέται ποιος είναι ο ρόλος του σε αυτή τη διαδικασία πως θα μπορέσει να είναι υποστηρικτικός.

Η σημασία του υποστηρικτικού συντρόφου

Πλέον, ένας σύντροφος μπορεί, αν το θέλει, να εμπλακεί ενεργά στην εγκυμοσύνη, αλλά και τον τοκετό. Δεν χρειάζεται να περιμένει αγχωμένος στην αίθουσα αναμονής, ούτε να αποκλείεται από διαδικασίες της εγκυμοσύνης. 

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει τη σημασία της υποστήριξης των συντρόφων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει στην ψυχική και σωματική υγεία των εγκύων και των παιδιών. Για παράδειγμα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Women’s Health διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που δεν είχαν υποστηρικτικούς συντρόφους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και είχαν περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν. 

Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine, εξέτασε τον αντίκτυπο που είχε η συναισθηματική και οικονομική υποστήριξη του συντρόφου στο άγχος των γυναικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ύπαρξη ενός συναισθηματικά εμπλεκόμενου και οικονομικά υποστηρικτικού συντρόφου συσχετίστηκε με μειωμένα επίπεδα άγχους. Επιπλέον, η συμμετοχή των συντρόφων στις επισκέψεις του προγεννητικού ελέγχου συνδέθηκε με μειωμένα επίπεδα άγχους.

Γνωρίζοντας το σημαντικό αντίκτυπο που έχει η ψυχική υγεία των γυναικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στο έμβρυο, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η μείωση του στρες μπορεί να είναι ευεργετική για την υγεία και των δύο, όπως επίσης και ένας τρόπος πρόληψης σωματικών και ψυχολογικών προβλημάτων στην εγκυμοσύνη. 

Γενικές συμβουλές για την υποστήριξη των συντρόφων

Πολλοί σύντροφοι, ενώ έχουν την πρόθεση να είναι υποστηρικτικοί, δε γνωρίζουν ή δεν αισθάνονται σίγουροι για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να βοηθήσουν. Γι αυτό το λόγο, η πρώτη και σημαντικότερη συμβουλή είναι η καλή επικοινωνία μεταξύ του ζευγαριού, και το συνεχές ενδιαφέρον για το τι χρειάζεται η έγκυος. Η φράση: «Είμαι δίπλα σου για να σε βοηθήσω σε ό,τι χρειάζεσαι», αλλά και οι ερωτήσεις, θα κάνουν τη σύντροφό σας να αισθάνεται μεγαλύτερη σιγουριά και ηρεμία. 

Ως επόμενο στάδιο, η υποστήριξη της συντρόφου σας μπορεί να επιτευχθεί μέσα από 3 άξονες:

1. Μάθετε, διαβάστε και ενημερωθείτε: Όσο περισσότερο μαθαίνετε για την εγκυμοσύνη και τον τοκετό, τις αλλαγές που προξενούν στο γυναικείο σώμα και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν συναισθηματικά και ψυχικά, τόσο καλύτερη υποστήριξη θα μπορείτε να παρέχετε. Σημαντικές πηγές γνώσης αποτελούν αρχικά ο γυναικολόγος και η μαία που σας έχει αναλάβει, και έπειτα βιβλία εγκυμοσύνης, μαθήματα γονεϊκότητας και φυσικού τοκετού, αλλά και άλλοι νέοι γονείς, που θέλουν να μοιραστούν μαζί σας την εμπειρία τους. 
2. Ενεργή συμμετοχή: Ζήστε μαζί με τη σύντροφό σας όλη την εμπειρία. Συνοδέψτε τη στα ιατρικά ραντεβού και εξετάσεις, συζητήστε όλες τις αποφάσεις που χρειάζεται να ληφθούν, μελετήστε το πλάνο τοκετού, ακολουθήστε τη σε ενημερωτικές συναντήσεις και μαθήματα.
3. Ακούστε: Κρατήστε σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ανοιχτή επικοινωνία με τη σύντροφο σας και ακούστε ό,τι θέλει να μοιραστεί μαζί σας, ακόμα και αν αφορούν δύσκολα θέματα. Αναπτύξετε την εμπιστοσύνη της συντρόφου στο πρόσωπο σας, ώστε να μη χρειάζεται να κρύβει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της. 

Συμβουλές υποστήριξης ανά τρίμηνο εγκυμοσύνης 

• Πρώτο τρίμηνο εγκυμοσύνης

Το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης μπορεί να είναι πολύ απαιτητικό. Παρόλο που η εγκυμοσύνη δεν είναι εμφανής ακόμα, συντελούνται, σημαντικές ορμονικές και σωματικές αλλαγές. Εξάντληση, αδυναμία, ναυτία, ζάλη και εμετός είναι πολύ συνηθισμένα συμπτώματα, όπως επίσης και η αλλαγή στη σχέση με το φαγητό. Γι αυτό το λόγο, οι έγκυες χρειάζονται ξεκούραση, ύπνο και προσοχή στη διατροφή. Οι συναισθηματικές μεταπτώσεις είναι συχνές και χρειάζεται κατανόηση, υπομονή και ψυχραιμία. 

• Δεύτερο τρίμηνο εγκυμοσύνης

Το δεύτερο τρίμηνο εγκυμοσύνης είναι αρκετά ηπιότερο, καθώς τα συμπτώματα υποχωρούν, το σώμα της εγκύου δεν έχει αλλάξει ακόμη σε μεγάλο βαθμό και η ψυχολογία βελτιώνεται. Χαρακτηριστικό είναι η αύξηση της όρεξης για φαγητό και χρειάζεται να βρείτε μαζί έναν τρόπο να υιοθετήσετε υγιεινές διατροφικές συνήθειες. Αρχίστε να μαγειρεύετε πιο υγιεινά γεύματα, να περπατάτε ή να γυμνάζεστε μαζί (ακολουθώντας πάντα τις οδηγίες του γυναικολόγου σας), να απέχετε από το κάπνισμα και το ποτό κ.λπ. Σε αυτό το τρίμηνο, μπορείτε να συμβάλετε ή και να αναλάβετε εξ ολοκλήρου τον προγραμματισμό των ιατρικών εξετάσεων που αυξάνονται, των οικογενειακών υποχρεώσεων, αλλά και των πρώτων προετοιμασιών για τον ερχομό του μωρού. 

• Τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης

Στο τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης η σύντροφός σας χρειάζεται να σας έχει δίπλα της ως πραγματικό σύμμαχο. Η αύξηση του βάρους, προκαλεί καθημερινές δυσκολίες στην κίνηση, αλλά και πόνους στο σώμα, πρήξιμο στα πόδια και στομαχικές διαταραχές. Αναλάβετε όσες περισσότερες υποχρεώσεις και δουλειές του σπιτιού μπορείτε, ενώ είναι μια καλή στιγμή να μάθετε κάποιες τεχνικές μασάζ εγκυμοσύνης, για την ανακούφιση της συντρόφου σας ακόμα και μετά τον τοκετό. Καθώς το άγχος και ο φόβος για την έλευση του μωρού κορυφώνεται, λύστε όλες σας τις απορίες με τη μαιευτική ομάδας και συζητήστε όλες τις παραμέτρους της ζωής σας μετά τον τοκετό, ως ενεργός ακροατής. 

Η επιλογή του ονόματος του μωρού είναι μια σημαντική απόφαση που πρέπει να πάρετε ως γονείς. Για κάποιους ανθρώπους μπορεί να είναι μια διασκεδαστική διαδικασία, ενώ για άλλους είναι αγχωτική ή σημείο τριβής μεταξύ των συντρόφων και της ευρύτερης οικογένειας. Άλλωστε, το όνομα είναι ένα χαρακτηριστικό που θα φέρει το μωρό σε όλη του τη ζωή και η απόφαση ενέχει και ένα είδος ευθύνης. 

Πώς θα βρω ένα όνομα;

Κάθε ζευγάρι ξεκινάει από μια διαφορετική αφετηρία για να καταλήξει στο όνομα που θα δώσει στο παιδί του. Κάποιοι ξεκινούν να το σκέφτονται από πολύ νωρίς στην εγκυμοσύνη, ενώ άλλοι περιμένουν να μάθουν το φύλο του μωρού ή αποφασίζουν μετά τη γέννησή του. 

Στην Ελλάδα, το σύνηθες είναι τα ζευγάρια να ξεκινούν από την παράδοση, σκεπτόμενοι τα ονόματα των γονιών, των παππούδων και των γιαγιάδων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι διαφοροποιούνται από αυτή τη συνήθεια και μπορεί να σκεφτούν ονόματα:

• Αγαπημένων ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή
• Μυθολογικών ή ιστορικών προσώπων που τους αρέσουν ή έχουν κάποιο ιδιαίτερο συμβολισμό
• Αγαπημένων χαρακτήρων από βιβλία, σειρές ή ταινίες (όπως συνέβη με την ξαφνική αύξηση των ονομάτων Arya και Khaleesi από τη σειρά Game of Thrones σε όλο τον κόσμο)
• Αγαπημένων καλλιτεχνών και αθλητών 
• Ιερών προσώπων της θρησκείας για θρησκευτικούς λόγους
• Εύηχων λέξεων που περιγράφουν τη φύση, ονόματα πόλεων, εποχών, χρωμάτων, κλπ

Διαφωνίες με το/τη σύντροφο και τους συγγενείς

Συζητώντας για το όνομα του μωρού, μπορεί να διαπιστώσετε ότι εσείς και ο σύντροφός σας δε συμφωνείτε. Γι αυτό και είναι καλή ιδέα να ξεκινήσετε να συζητάτε το θέμα από νωρίς. 

Μια καλή μέθοδος είναι να συντάξετε και οι δύο από μια λίστα με γυναικεία και ανδρικά ονόματα και να τις συγκρίνετε. Η λίστα σας μπορεί να δημιουργηθεί από ονόματα που σας αρέσουν και ονόματα που σας προτείνουν φίλοι ή συγγενείς. Η λίστα είναι ένα πρακτικό σημείο συζήτησης όπου καθένας μπορεί να αποκλείσει ή να συμφωνήσει με ονόματα του άλλου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια λίστα με ονόματα κοινής αποδοχής. Επιπλέον, μπορείτε να βρείτε ονόματα που είναι παρεμφερή με ονόματα που ήδη σας αρέσουν, διευρύνοντας τα πιθανά ονόματα από τα οποία θα επιλέξετε. 

Αν αποφασίσετε να εμπλέξετε την ευρύτερη οικογένεια σας στην επιλογή, σιγουρευτείτε ότι έχετε θέσει τα όρια σας. Αν νιώσετε ότι προσπαθούν να σας πιέσουν, να σας επηρεάσουν ή να σας αλλάξουν γνώμη, σταματήστε τη συζήτηση. Πολλά ζευγάρια επιλέγουν, γι αυτό το λόγο να μην ανακοινώσουν το όνομα που έχουν επιλέξει μέχρι τη γέννηση, τη βάφτιση ή την ονοματοδοσία του. 

Ελληνικά ονόματα

Τα ελληνικά ονόματα είναι πολύ δημοφιλή σε όλο τον κόσμο, κυρίως αυτά που προέρχονται από τη μυθολογία. Στις ΗΠΑ είναι πολύ δημοφιλή ελληνικά ονόματα όπως τα γυναικεία Αλεξάνδρα, Δάφνη και Κασσάνδρα και τα ανδρικά Αλέξανδρος, Δημήτρης και Θεόδωρος. Ο φορέας κοινωνικής ασφάλισης των ΗΠΑ (Social Security Administration), δημοσιεύει κάθε χρόνο την Ημέρα της Γυναίκας τα στατιστικά στοιχεία για τη χρήση ονομάτων στη χώρα, καταγράφοντας τα 1000 δημοφιλέστερα ανδρικά και γυναικεία ονόματα της χρονιάς, ενώ στην ιστοσελίδα του, βάζοντας ένα όνομα,εμφανίζεται η κατάταξη του ονόματος από το 2000 και έπειτα. 

Στην Ελλάδα, δυστυχώς τέτοια στοιχεία, αν υπάρχουν, δεν είναι προσβάσιμα στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008-9, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα καταγραφή ελληνικών ονομάτων, ανδρικών και γυναικείων, στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την έρευνα καταγράφηκαν 1010 ονόματα σε σύνολο 97,072 ατόμων. Ανάμεσα τους, όπως ήταν αναμενόμενο, τα δημοφιλέστερα γυναικεία ονόματα είναι Μαρία, Ελένη, Κατερίνα και Βασιλική και τα αντίστοιχα ανδρικά είναι Γιώργος, Δημήτρης, Κώστας και Γιάννης. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν τα ονόματα που εμφανίζονται σπάνια ή ακόμα και μια μόνο φορά. Συγκεκριμένα 958 ονόματα εμφανίστηκαν μόνο μια φορά όπως τα γυναικεία Βενετσιάνα, Διδώ και Κρίνη και τα ανδρικά Ιφικράτης, Ρωσσέτος και Φυλακτός. 

Για να δείτε την έρευνα αναλυτικά πατήστε ΕΔΩ.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και του θηλασμού, το γυναικείο σώμα βιώνει μεγάλες αλλαγές. Οι μαστοί αποτελούν ένα μέρος του σώματος που βιώνει αυτές τις αλλαγές: οι θηλές μπορεί να σκουρύνουν, το στήθος μεγαλώνει, ενώ ταυτόχρονα οι ορμόνες που παράγονται με την εγκυμοσύνη, ενεργοποιούν τους γαλακτοφόρους αδένες και προετοιμάζουν την παραγωγή μητρικού γάλακτος. Κατά τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης αλλά και μετά τον τοκετό, ξεκινά η παραγωγή μητρικού γάλακτος και το στήθος αρχίζει να γεμίζει με μητρικό γάλα.

Κατά την περίοδο του θηλασμού, είτε θηλάζετε συμβατικά, είτε αντλείτε το γάλα, δεν απαιτείται να ακολουθείτε κάποια ειδική θεραπεία. Ωστόσο, για να αισθάνεστε άνετα και να αποφύγετε ορισμένα πιθανά προβλήματα θηλασμού, όπως η μαστίτιδα ή πληγές στις θηλές, είναι απαραίτητη η σωστή φροντίδα και η τήρηση των κανόνων υγιεινής.

Εστιάστε στην τήρηση των κανόνων υγιεινής

Οι βασικοί κανόνες υγιεινής που πρέπει να τηρούνται είναι:

• Να πλένετε πάντα τα χέρια σας πριν αγγίξετε το στήθος. 
• Να διατηρείτε το στήθος και τις θηλές σας καθαρά, πλένοντάς τα καθημερινά με ζεστό νερό στο ντους ή στο μπάνιο. 
• Να αποφεύγετε τη χρήση σαπουνιού στο στήθος σας, καθώς μπορεί να κάνει το δέρμα ξηρό και επιρρεπές σε σκασίματα και να αφαιρέσει τα φυσικά έλαια που παράγονται γύρω από τις θηλές και τις βοηθούν να διατηρούνται καθαρές και ενυδατωμένες.
• Αν χρησιμοποιείτε επιθέματα στήθους για την απορρόφηση του μητρικού γάλακτος που διαρρέει λόγω υπερπαραγωγής, να τα αλλάζετε συχνά. Μην τα αφήνετε ενώ είναι νωπά πολλές ώρες, καθώς η υγρασία μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μικροβίων. 
• Αν χρησιμοποιείτε θήλαστρο για την άντληση του γάλακτος, να καθαρίζετε και να αποστειρώνετε καλά όλα τα εξαρτήματα του θήλαστρου, μετά από κάθε χρήση

Συμβουλές φροντίδας των μαστών 

Πέρα ​​από την τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής και καθαριότητας, μια καλή συμβουλή είναι να παρακολουθήστε τα επίπεδα της ενυδάτωσης του δέρματος, ιδίως των θηλών, καθώς αν είναι πολύ ξηρές, μπορεί να προκληθούν σκασίματα ή πληγές στο δέρμα, ενώ αν είναι πολύ ενυδατωμένες μπορεί να αποτελέσουν εστία μικροβίων. Παρακολουθώντας και παρατηρώντας οποιεσδήποτε, έστω και μικρές, αλλαγές στην υφή και την αίσθηση του δέρματος, μπορείτε να προλάβετε προβλήματα που μπορούν να σας ταλαιπωρήσουν.

Καθώς το στήθος σας γεμίζει με μητρικό γάλα, μπορεί να εμφανίσετε πρήξιμο ενός ή και των δύο μαστών, ευαισθησία, μυρμήγκιασμα και υπερβολική παραγωγή γάλακτος. Πρόκειται για φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού, οι οποίες μπορούν να βελτιωθούν μέσα από την επιμελή φροντίδα των μαστών, ελαχιστοποιώντας τη δυσφορία και συμβάλλοντας στην πρόληψη των μολύνσεων.

Εξίσου σημαντικές συμβουλές για τη φροντίδα των μαστών κατά το θηλασμό είναι:

• Η χρήση κατάλληλων σουτιέν για την υποστήριξη των μαστών. Το σουτιέν πρέπει να μην είναι πολύ σφιχτό και να είναι φτιαγμένο από βαμβάκι, το οποίο επιτρέπει στο δέρμα να αναπνέει.
• Προσοχή στη θέση και τη διαδικασία του θηλασμού. Η θέση θηλασμού θα πρέπει είναι άνετη τόσο για τη μητέρα, όσο και για το μωρό, ενώ πρέπει να αποφεύγεται η απότομη απομάκρυνση του μωρού από το στήθος, λόγω πιθανών τραυματισμών. 
• Αν οι θηλές σας έχουν πληγές, αλλά και προληπτικά, χρησιμοποιήστε κρέμα για τις θηλές ή μια μικρή ποσότητα μητρικού γάλακτος για να κάνετε καθημερινά μασάζ. Αφήστε το να απορροφηθεί φυσικά. Μη χρησιμοποιείται κανένα φαρμακευτικό ή καλλυντικό σκεύασμα χωρίς τη συμβουλή του γυναικολόγου σας, καθώς ορισμένα προϊόντα μπορούν να βλάψουν το μωρό, να φράξουν τους γαλακτοφόρους αδένες ή να ερεθίσουν περισσότερο το δέρμα.
• Αν οι μαστοί σας είναι πρησμένοι, σκληροί και υπάρχει πόνος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κρύα φύλλα λάχανου ή κρύες κομπρέσες για να μειώσετε τη φλεγμονή και να ανακουφίσετε τον πόνο. Η άντληση γάλακτος και ο παραδοσιακός θηλασμός συμβάλλουν στην ανακούφιση αυτών των συμπτωμάτων.
• Κάντε αυτοεξέταση μαστού κάθε μήνα. Παρόλο που κατά τη διάρκεια του θηλασμού είναι φυσιολογικό το στήθος να είναι σκληρό λόγω του γάλακτος, αμέσως μετά το θηλασμό ή την άντληση γάλακτος, δεν θα πρέπει να νιώθετε κανένα εξόγκωμα. Αν ψηλαφείτε ένα εξόγκωμα που παραμένει για μερικές μέρες, επικοινωνήστε με το γιατρό σας.
• Αν χρησιμοποιείτε θήλαστρο, βεβαιωθείτε ότι έχει την κατάλληλη εφαρμογή στους μαστούς και τις θηλές σας και να είστε πολύ προσεκτική στην τοποθέτηση και αφαίρεσή του. 
• Αν επιθυμείτε να ξεκινήσετε τον απογαλακτισμό, συμβουλευτείτε το γυναικολόγο σας για τυχόν φαρμακευτική αγωγή που θα χρειαστείτε. Επιπλέον, αποφεύγετε να αγγίζετε το στήθος ή τις θηλές σας, φορέστε σφιχτό σουτιέν και χρησιμοποιήστε κρύες κομπρέσες ή φύλλα λάχανου για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. 

Ο σακχαρώδης διαβήτης στην εγκυμοσύνη είναι ένα σημαντικό ιατρικό ζήτημα, που χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση από εξειδικευμένο γυναικολόγο και γιατρό σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. 

Είδη σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπάρχουν δύο είδη σακχαρώδους διαβήτη που χρειάζονται αντιμετώπιση:

1. Προυπάρχον σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια χρόνια πάθηση που προκαλείται από την αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα  που οφείλεται στην ελλιπή παραγωγή ινσουλίνης, μιας σημαντικής ορμόνης που είναι υπεύθυνη για τη διάσπαση της γλυκόζης. 

Χωρίζεται σε δύο τύπους, τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, όπου ο οργανισμός αντιμετωπίζει εχθρικά τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να τα καθιστά αναποτελεσματικά, και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όπου η ινσουλίνη που παράγεται από τον οργανισμό δεν επαρκεί για τις ανάγκες του. 

2. Σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης

Ο σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης, προκύπτει σε γυναίκες χωρίς σχετικό ιατρικό ιστορικό, όταν ο οργανισμός παράγει περισσότερη γλυκόζη, ενώ παράλληλα εμφανίζεται αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Εάν το σώμα της εγκύου δεν καταφέρει να αυξήσει την παραγωγή ινσουλίνης, τότε εμφανίζεται σακχαρώδης διαβήτης εγκυμοσύνης. Συνήθως εμφανίζεται στο δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Ο διαβήτης εγκυμοσύνης στην πλειονότητα των περιπτώσεων εξαφανίζεται μετά τον τοκετό, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. 

Οι πιθανότητες ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη εγκυμοσύνης είναι περισσότερες όταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) είναι πάνω από 30, υπάρχει οικογενειακό ιατρικό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη και αν σε προηγούμενη εγκυμοσύνη εμφανίστηκε διαβήτης ή το βάρος του μωρού ξεπερνούσε τα 4,5 κιλά κατά τη γέννηση. 

Κίνδυνοι από την εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη

Οι γυναίκες που έχουν σακχαρώδη διαβήτη, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο:

• Το μωρό να ξεπεράσει το φυσιολογικό βάρος, με αποτέλεσμα να δυσχεράνει τη διεξαγωγή του τοκετού
• Αύξησης της πιθανότητας διεξαγωγής μη προγραμματισμένης καισαρικής τομής ή πρόκλησης τοκετού
• Της εμφάνισης υψηλής αρτηριακής πίεσης και προεκλαμψίας
• Της εμφάνισης χαμηλής αρτηριακής πίεσης και υπογλυκαιμίας
• Της μετατροπής της εγκυμοσύνης σε κύηση υψηλού κινδύνου
• Του πρόωρου τοκετού 
• Της εμφάνισης ίκτερου στο νεογνό 
• Της εμφάνισης καρδιακών και αναπνευστικών προβλημάτων στο νεογνό 
• Της μελλοντικής εμφάνισης στο μωρό σακχαρώδους διαβήτη ή παχυσαρκίας

Χρήσιμες συμβουλές για γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη

Στην περίπτωση γυναικών με προϋπάρχον σακχαρώδη διαβήτη, καλό είναι να πραγματοποιηθούν κάποιες προληπτικές ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις με τον υπεύθυνο γιατρό διαβητολόγο και γυναικολόγο, πριν την εγκυμοσύνη. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να διασφαλιστεί ο έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης, μειώνοντας τους κινδύνους για τη μέλλουσα  μητέρα και έμβρυο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι απαραίτητο να πραγματοποιούνται συστηματικά ιατρικές εξετάσεις αίματος για τον έλεγχο των επίπεδων γλυκόζης στο αίμα, προσαρμόζοντας τη φαρμακευτική αγωγή και τη λήψη ινσουλίνης.

Στην περίπτωση γυναικών με σακχαρώδη διαβήτη εγκυμοσύνης, συνήθως αυτή εντοπίζεται από τον προγεννητικό έλεγχο με την εξέταση της καμπύλης σακχάρου, που πραγματοποιείται συνήθως ανάμεσα στην 24 με 28η εβδομάδα κύησης. Η εξέταση, ωστόσο μπορεί να πραγματοποιηθεί νωρίτερα, όταν η μέλλουσα μητέρα εμφανίζει σχετικούς παράγοντες κινδύνου. 

Πέρα από την φαρμακευτική αγωγή και τις ιατρικές εξετάσεις, η έγκυος χρειάζεται να κάνει σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής. Συγκεκριμένα, συνίσταται:

• Η προσαρμογή της διατροφής, ώστε να είναι πιο υγιεινή, εξατομικευμένη και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της διαβητικής εγκύου
• Η έναρξη και καθιέρωση σωματικής άσκησης σε μόνιμη βάση, ακολουθώντας τις οδηγίες του γυναικολόγου
• Το συχνό και καθημερινό έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης μέσω ενός οικιακού μετρητή, συνδυαστικά με τις ιατρικές εξετάσεις που είναι απαραίτητες
• Η συστηματική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής, χωρίς καμία διακοπή (εκτός και αν το απαιτεί κάποια εξέταση)
• Την παρακολούθηση κατά γράμμα των οδηγιών των γιατρών, καθώς και τους προγράμματος των απαιτούμενων εξετάσεων