Μαρτυρίες Ασθενών

Οι συσπάσεις Braxton Hicks είναι συσπάσεις, οι οποίες έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τις συσπάσεις τοκετού. Εξαιτίας αυτού, πολλές φορές δημιουργούν ανησυχία, άγχος, φόβο ή πανικό στις έγκυες και τους οικείους τους, ιδιαίτερα αν γίνουν στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

Οι συσπάσεις Braxton Hicks είναι απολύτως φυσιολογικές και αποτελούν ένα μέσο προετοιμασίας του σώματος για τον τοκετό. Μπορούν να εμφανιστούν ήδη από το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και να συνεχιστούν μέχρι και τον τοκετό. Ωστόσο, σε μερικές εγκύους οι Braxton Hicks δεν εμφανίζονται ποτέ.

Πώς θα αναγνωρίσω τις συσπάσεις Braxton Hicks;

Οι συσπάσεις Braxton Hicks μοιάζουν με ένα σφίξιμο στην κοιλιά, παρόμοιο με πόνους περιόδου, το οποίο δεν είναι σταθερό, αλλά εμφανίζεται για λίγο και μετά εξαφανίζεται. Αυτές οι συσπάσεις είναι σταθερές στην ένταση, την περιοδικότητά και τη διάρκεια τους. Δηλαδή δε γίνονται όλο και πιο δυνατές, δεν αλλάζει η διάρκεια τους, ούτε ο χρόνος που μεσολαβεί από την μια στην επόμενη.

Οι συσπάσεις Braxton Hicks μπορεί να είναι άβολες και ενοχλητικές, αλλά δε δημιουργούν πόνο, ούτε είναι τόσο έντονες, ώστε να εμποδίζουν φυσιολογικές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα.

Τι προκαλεί τις συσπάσεις Braxton Hicks και γιατί συμβαίνουν;

Μέχρι στιγμής δεν είμαστε βέβαιοι για το τι προκαλεί τις συσπάσεις Braxton Hicks και για ποιους λόγους κάποιες γυναίκες δεν τις έχουν. Κάποιοι παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνισή τους είναι η έγκυος να έχει αφυδάτωση, να έχει σηκώσει κάποιο βαρύ αντικείμενο, μια πρόσφατη σεξουαλική επαφή, η υπερβολική κούραση ή σωματική άσκηση.

Η εμφάνιση των συσπάσεων Braxton Hicks δε σημαίνει ότι ο τοκετός πλησιάζει, καθώς μπορεί να εμφανιστούν εβδομάδες ή μήνες πριν ξεκινήσει ο τοκετός.

Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ των συσπάσεων Braxton Hicks και του τοκετού;

Οι συσπάσεις διαφέρουν ως εμπειρία σε κάθε γυναίκα, αλλά και σε κάθε εγκυμοσύνη. Εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, όπως η ανοχή και αντοχή στον πόνο και η ψυχολογική κατάσταση της εγκύου, όπως επίσης και οι ιδιαιτερότητες της εγκυμοσύνης. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά που διακρίνουν τις συσπάσεις τοκετού από τις Braxton Hicks. Πιο συγκεκριμένα, τα χαρακτηριστικά είναι:

• Συχνότητα συσπάσεων

Οι συσπάσεις τοκετού ξεκινούν αραιά, αλλά γίνονται όλο και πιο συχνές. Αντίθετα οι Braxton Hicks είναι ακανόνιστες.

• Διάρκεια συσπάσεων

Οι συσπάσεις τοκετού διαρκούν από 30 δευτερόλεπτα έως 1,5 λεπτό. Αντίθετα, οι Braxton Hicks δεν έχουν σταθερή διάρκεια, είναι απρόβλεπτες και ακανόνιστες.

• Ένταση συσπάσεων

Οι συσπάσεις τοκετού γίνονται όλο και πιο δυνατές και συχνές, φτάνοντας στο σημείο η έγκυος να δυσκολεύεται να μιλήσει ή να περπατήσει. Αντίθετα, οι Braxton Hicks δε έχουν την ίδια ένταση. Μπορεί να ξεκινήσουν αμυδρά και να γίνουν πιο έντονες, αλλά είναι εξίσου πιθανό να γίνει το αντίθετο ή ακόμα και να έχει κάθε σύσπαση διαφορετική ένταση.

• Σημεία πόνου

Οι συσπάσεις του τοκετού προκαλούν ενόχληση ή πόνο στην πλάτη, την κάτω κοιλιακή χώρα, τον τράχηλο της μήτρας και τη λεκάνη. Κάποιες γυναίκες μπορεί να νιώθουν πόνο επίσης στα πλευρά και τους μηρούς. Αντίθετα, στις Braxton Hicks οι συσπάσεις εντοπίζονται μόνο στην κοιλιά.

• Αντιμετώπιση πόνου

Οι συσπάσεις Braxton Hicks μπορούν να αντιμετωπιστούν και να σταματήσουν με την κίνηση, είτε με περπάτημα, είτε με την αλλαγή θέσης του σώματος της εγκύου ή την ξεκούραση. Αντίθετα, αν υπάρχουν συσπάσεις τοκετού, δεν σταματούν αλλάζουν.

• Άλλα συμπτώματα

Αν έχει ξεκινήσει η διαδικασία του τοκετού μπορεί να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα, εκτός από τις συσπάσεις, όπως το σπάσιμο των νερών ή να υπάρχουν άλλες κολπικές εκκρίσεις. Αντίθετα, στις Braxton Hicks δεν υπάρχουν τέτοια συμπτώματα.

Είναι φυσιολογικό να κινείται το έμβρυο κατά τη διάρκεια των συσπάσεων Braxton Hicks;

Ναι, το έμβρυο μπορεί να κινείται τόσο κατά τις συσπάσεις Braxton Hicks, όσο και κατά τις συσπάσεις του τοκετού. Κάθε έμβρυο κινείται διαφορετικά, επομένως είναι δύσκολο να προβλέψουμε εάν το έμβρυο θα κινηθεί και πόσο κατά τη διάρκεια των συσπάσεων. Κάποιες γυναίκες λένε ότι αισθάνονται το έμβρυο να κινείται λίγο, ενώ άλλες αισθάνονται πολλές ή έντονες κινήσεις του εμβρύου κατά τη διάρκεια των συσπάσεων.

Τί μπορώ να κάνω για να νιώσω πιο άνετα κατά τη διάρκεια των συσπάσεων Braxton Hicks;

Αν έχετε συσπάσεις Braxton Hicks ακολουθήστε τις παρακάτω χρήσιμες συμβουλές για να νιώσετε πιο άνετα:

• Κάντε μια βόλτα ή αλλάξτε θέση, εάν κάθεστε για πολλή ώρα.
• Ξαπλώστε και ξεκουραστείτε, εάν κινείστε.
• Πιείτε νερό (και προνοήστε να μένετε ενυδατωμένες κάθε μέρα της εγκυμοσύνης).
• Καταναλώστε ένα ελαφρύ γεύμα.
• Ουρήστε, ακόμα και αν δε νιώθετε την ανάγκη.
• Κάντε κάτι χαλαρωτικό, όπως μπάνιο, μασάζ ή διάβασμα ενός βιβλίου.
• Αν νιώθετε άγχος ή ανησυχία ότι μπορεί να πρόκειται για συσπάσεις τοκετού, χρονομετρήστε τις συσπάσεις σας μέσα στη διάρκεια μιας ώρας. Σημειώστε πόσος χρόνος χρειάζεται από την αρχή μιας σύσπασης έως την έναρξη της επόμενης, όπως επίσης και στην ένταση του πόνου και επικοινωνήστε με το γυναικολόγο σας..

Το 4ο τρίμηνο εγκυμοσύνης ακούγεται αρχικά ως ένας οξύμωρος όρος. Τι ακριβώς σημαίνει το 4ο τρίμηνο εγκυμοσύνης, αφού η εγκυμοσύνη διαρκεί 9 μήνες;

Η εισαγωγή του όρου αποδίδεται στον παιδίατρο και συγγραφέα Harvey Karp, ο οποίος περιέγραψε την ιδέα στο βιβλίο του, “The Happiest Baby on the Block”. Η θεωρία του Karp είναι ότι οι άνθρωποι, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα θηλαστικά, συνεχίζουν να έχουν ανάγκη από φροντίδα, προσοχή και μετά τη γέννησή τους. Για παράδειγμα, τα περισσότερα θηλαστικά μπορούν να περπατήσουν αμέσως μετά τη γέννησή τους, ενώ οι άνθρωποι χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να αναπτύξουν την ικανότητα. Σύμφωνα με τον Karp, o λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι γεννιούνται νωρίς είναι επειδή, το μέγεθος τους κεφαλιού δεν θα επέτρεπε το φυσιολογικό τοκετό.

Τα νεογέννητα χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στη ζωή έξω από τη μήτρα, η οποία τους προσέφερε ένα ζεστό και οικείο περιβάλλον. Έτσι, οι νέοι γονείς συχνά νιώθουν απροετοίμαστοι για τις ανάγκες που υπάρχουν σε μια καθημερινότητα με ένα νεογέννητο. Συναισθήματα κούρασης, εξάντλησης και άγχους αναμειγνύονται με τα πρωτόγνωρα συναισθήματα της γονεϊκότητας και, φυσικά, τα συναισθήματα που συνδέονται με την ανάρρωση και αποκατάσταση των μητέρων από τον φυσιολογικό τοκετό ή την καισαρική τομή.

Συνεπώς ο όρος 4ο τρίμηνο αποτελεί έναν όρο που μπορεί να αντικαταστήσει τον όρο λοχεία, περιλαμβάνοντας το σύνολο των ζητημάτων που αντιμετωπίζουν οι νέες μητέρες και οι νέοι γονείς κατά το τρίμηνο μετά τον τοκετό.

4ο τρίμηνο εγκυμοσύνης και νεογέννητο

Κατά τη διάρκεια των 3 πρώτων μηνών της ζωής του, ένα νεογέννητο μετατρέπεται από ένα μικροσκοπικό πλασματάκι που δεν μπορεί καν να σηκώσει το κεφάλι του σε ένα μωρό που κλαίει, χαμογελάει, μπουσουλάει και αντιδρά στα πάντα.

Ωστόσο, στην αρχή της ζωής του μπορεί να δει μόνο μέχρι λίγα εκατοστά μπροστά του, χωρίς να ξεχωρίζει απαραίτητα τα χρώματα. Μέσα στον πρώτο μήνα μπορεί να αναγνωρίσει τα πρόσωπα των γονιών ή των φροντιστών του. Όσον αφορά την κίνηση και τις αντιδράσεις, τα νεογέννητα λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό με πρωτόγονα νεογέννητα αντανακλαστικά. Γι αυτούς του λόγους, τα νεογέννητα έχουν ανάγκη από συνεχή επίβλεψη και βοήθεια.

Φυσικά, κάθε νεογέννητο είναι διαφορετικό. Όλα περνούν την περίοδο προσαρμογής τους κατά το 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, είτε είναι ήρεμα, είτε όχι, επειδή προσπαθούν να επικοινωνήσουν με τους γονείς και τους φροντιστές τους τις ανάγκες τους.

• Κλάμα

Το κλάμα και η ανησυχία του νεογέννητου είναι πολύ συνηθισμένα κατά το 4ο τρίμηνο εγκυμοσύνης, καθώς είναι ο μόνος τρόπος που έχουν για να επικοινωνήσουν τις ανάγκες τους. Το κλάμα συνήθως αυξάνεται στις 5-6 εβδομάδες και είναι πιο συχνό το βράδυ. Μερικά μωρά εμφανίζουν κολικούς, οι οποίοι εντείνουν το κλάμα. Ωστόσο, όσο περνούν οι μέρες και όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουν οι γονείς και οι φροντιστές με το μωρό, σιγά σιγά μπορούν να διακρίνουν το λόγο του κλάματος.

• Μοτίβα ύπνου

Στην αρχή, είναι φυσιολογικό για ένα νεογέννητο να κοιμάται μεγάλο μέρος της ημέρας και να είναι ξύπνιο τη νύχτα. Αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι, όταν βρισκόταν μέσα στη μήτρα, κοιμόταν λόγω της κίνησης κατά τη διάρκεια της ημέρας και ξυπνούσε το βράδυ. Περίπου στις έξι εβδομάδες, τα νεογέννητα αρχίζουν να κοιμούνται περισσότερο το βράδυ. Παρόλα αυτά, τα μοτίβα του ύπνου εξακολουθούν να είναι ασταθή. Είναι απολύτως φυσιολογικό για το νεογέννητο να ξυπνάει συχνά τη νύχτα, γι αυτό και η καλύτερη συμβουλή είναι οι γονείς και ιδιαίτερα οι μητέρες να προσπαθούν να κοιμούνται όταν κοιμάται το μωρό τους.

• Φαγητό

Το στομάχι των νεογέννητων έχει μέγεθος ίσο με τη γροθιά τους, επομένως δε μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες. Κατά τη διάρκεια του 4ου τριμήνου, ένα νεογέννητο τρώει κάθε μιάμιση έως τρεις ώρες, ακόμη και στη μέση της νύχτας, χωρίς να έχει πάντα  καθορισμένο πρόγραμμα. Αρχικά ο θηλασμός και η διατροφή των νεογέννητων μπορεί να γίνει εξαντλητική, αλλά σταθεροποιείται και γίνεται λιγότερο συχνή μετά τους 3 μήνες.

4ο τρίμηνο εγκυμοσύνης και μητέρα

Οι περισσότεροι άνθρωποι εστιάζουν στο τι συμβαίνει στα νεογέννητα κατά το 4ο τρίμηνο, αλλά οι μητέρες βιώνουν εξίσου πρωτόγνωρες εμπειρίες. Καταρχήν έρχονται αντιμέτωπες με τον τοκετό, την ανάρρωση και αποκατάσταση από αυτόν, ενώ ταυτόχρονα νιώθουν υπεύθυνες για έναν νέο άνθρωπο που έφεραν στη ζωή. Επιπλέον, έχουν να διαχειριστούν τη νέα καθημερινότητα τους και να προσαρμοστούν στο ρόλο της μητέρας.

Στο 4ο τρίμηνο, οι μητέρες μπορεί να νιώθουν πόνο, κράμπες και αιμορραγία, ενώ μπορεί να έχουν ράμματα ή ουλές, οι οποίες χρειάζονται προσοχή και φροντίδα για να επουλωθούν σωστά. Το σώμα αρχίζει να επανέρχεται με διαφορετικό ρυθμό για κάθε γυναίκα. Μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή και μήνες για να αισθανθεί μια γυναίκα το σώμα της φυσιολογικό. Επιπλέον, υπάρχει μια αναταραχή των ορμονών για τις πρώτες 10 ημέρες, μέχρι να επανέλθουν στα επίπεδα πριν από την εγκυμοσύνη. Αυτό μπορεί να προκαλέσει εναλλαγές στη διάθεση και αυτό που συχνά αποκαλείται “the baby blues”.

Παράλληλα, ο θηλασμός, αν αυτός είναι εφικτός στο 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, μπορεί να αποτελέσει μια επιπλέον πρόκληση. Διαβάστε περισσότερα για το θηλασμό στα άρθρα Συμβουλές φροντίδας των μαστών κατά το θηλασμό και 4 μύθοι και αλήθειες για το θηλασμό.

Αυτές οι ημέρες, όπου το νεογέννητο έχει συνεχείς ανάγκες είναι απολύτως φυσιολογικές και θα γίνουν πολύ γρήγορα μια ανάμνηση. Η γονεϊκότητα δεν είναι φτιαγμένη για να ασκείται μόνο από έναν άνθρωπο, επομένως οι νέες μητέρες πρέπει να θυμούνται ότι δεν είναι μόνες. Καταρχήν, συνοδοιπόρος είναι ο σύντροφος που έχουν επιλέξει να κάνουν μαζί οικογένεια και οφείλει να είναι ισότιμος συμμέτοχος σε όλη τη διαδικασία. Επιπλέον, μητέρα και γονείς πρέπει να θυμούνται ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό να χρειάζονται και να ζητούν βοήθεια από συγγενείς, φίλους ή και επαγγελματίες που μπορούν να συμμετέχουν.

Η υπέρταση κύησης είναι η κατάσταση στην οποία η αρτηριακή πίεση είναι αυξημένη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εμφανίζεται συνήθως μετά από τις 20 εβδομάδες και σταματάει λίγο μετά τον τοκετό. Συμβαίνει σε περίπου 6% έως 8% των κυήσεων.

Υψηλή αρτηριακή πίεση σημαίνει ότι η πίεση στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων είναι πάνω από το φυσιολογικό εύρος, δηλαδή μεγαλύτερη από 140/90 mmHg, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την υγεία της εγκύου και του εμβρύου, αυξάνοντας τον κίνδυνο επιπλοκών. Πιο συγκεκριμένα, αν η υπέρταση δε διαγνωστεί έγκαιρα, στην έγκυο μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις, προσωρινή νεφρική ανεπάρκεια, ηπατικά προβλήματα, προβλήματα με την πήξη του αίματος, ακόμα και εγκεφαλικό επεισόδιο. Στο έμβρυο, μπορεί να εμποδίσει τη σωστή αιμάτωση του πλακούντα, προκαλώντας πρόωρο τοκετό και χαμηλό βάρος γέννησης, αυξάνοντας τις πιθανότητες τοκετού με καισαρική τομή.

Συμπτώματα υπέρτασης κύησης 

Η υπέρταση κύησης συνήθως δεν προκαλεί σημαντικά συμπτώματα, αλλά διαγιγνώσκεται κατά τη διάρκεια του προγεννητικού ελέγχου, ο οποίος περιλαμβάνει μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Όταν εμφανίζει συμπτώματα, αυτά είναι:

• Οίδημα (πρήξιμο)
• Πονοκέφαλο
• Ξαφνική αύξηση του σωματικού βάρους
• Προβλήματα με την όραση όπως θολή ή παραμορφωμένη όραση και διπλωπία
• Ναυτία ή έμετο
• Ούρηση πολύ μικρών ποσοτήτων ούρων
• Πόνο στην κοιλιά

Είδη υψηλής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Υπάρχουν διάφορα είδη υπέρτασης που μπορεί να εμφανιστούν στην εγκυμοσύνη. Τα πιο  συνηθισμένα εγκυμοσύνης είναι:

• Χρόνια υπέρταση

Είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση που προϋπάρχει της εγκυμοσύνης ή εμφανίζεται νωρίς στην εγκυμοσύνη, δηλαδή πριν από τις 20 εβδομάδες. Αυτό το είδος υπέρτασης συνεχίζει να υπάρχει και μετά από τον τοκετό. Γυναίκες με χρόνια υπέρταση μπορεί επίσης να αναπτύξουν προεκλαμψία.

• Υπέρταση κύησης

Είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση που εμφανίζεται μετά την 20η εβδομάδα κύησης.

• Προεκλαμψία

Είναι μια πάθηση που εμφανίζεται μόνο στο δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης, συνήθως μετά από τις 27 εβδομάδες. Πρόκειται για το είδος υπέρτασης που ενέχει τους περισσότερους κινδύνους για την έγκυο και για το έμβρυο, για αυτό και κατατάσσεται στην κατηγορία των κυήσεων υψηλού κινδύνου.

Διαβάστε περισσότερα για τους παράγοντες κινδύνου, τα συμπτώματα και τη θεραπεία της προεκλαμψίας, πατώντας ΕΔΩ.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου της υπέρτασης κύησης;

Μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίζουν υπέρταση κύησης διατρέχουν γυναίκες που έχουν ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

• Είναι κάτω των 20 ή άνω των 40 ετών.
• Έχουν ιστορικό υπέρτασης κύησης ή προεκλαμψίας κατά τη διάρκεια προηγούμενων κυήσεων.
• Έχουν οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης κύησης.
• Πάσχουν από αυτοάνοσο νόσημα, κάποια πάθηση των νεφρών, σακχαρώδη διαβήτη ή διαβήτη κύησης
• Κυοφορούν δίδυμα ή περισσότερα από 2 έμβρυα.

Αντιμετωπίζοντας την υπέρταση κύησης για έναν ασφαλή τοκετό

Ο τρόπος αντιμετώπισης και το θεραπευτικό πλάνο της υπέρταση κύησης εξαρτάται από το είδος της, την ένταση των συμπτωμάτων, τη γενικότερη εικόνα της υγείας της εγκύου και το τρίμηνο της εγκυμοσύνης στο οποίο βρίσκεται.

Το σημαντικότερο βήμα είναι η συστηματική παρακολούθηση, η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και ο έλεγχος για συμπτώματα υπέρτασης, μέσω συχνότερων ραντεβού προγεννητικού ελέγχου. Παράλληλα μπορεί να ζητηθεί η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης στο σπίτι καθημερινά και η λήψη κατάλληλων φαρμάκων.

Αν είστε έγκυος με υπέρταση κύησης:

• Ακολουθήστε κατά γράμμα τις οδηγίες του γυναικολόγου ή/και του εξειδικευμένου γιατρού για την υπέρταση.
• Μην αμελείτε τα ραντεβού του προγεννητικού ελέγχου.
• Διατηρήστε ένα υγιές βάρος μέσω της υγιεινής διατροφής.
• Μειώστε την κατανάλωση αλατιού.
• Εντάξτε τη σωματική άσκηση, κατάλληλη για την περίοδο της εγκυμοσύνης, στην καθημερινότητά σας.
• Αποφύγετε το κάπνισμα και τα ποτά που περιέχουν αλκοόλ.
• Δώστε χρόνο στον εαυτό σας για ξεκούραση.

Θα εξακολουθώ να έχω υπέρταση μετά τον τοκετό;

Η υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συνήθως υποχωρεί μετά τον τοκετό. Ωστόσο, αυξάνει τον κίνδυνο για υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακές παθήσεις στο μέλλον. Εάν εμφανίσατε προεκλαμψία ή υπέρτασης κύησης, μπορεί να χρειαστείτε φαρμακευτική αγωγή για μερικές εβδομάδες μετά τον τοκετό. Όσον αφορά τις γυναίκες με χρόνια υπέρταση, συνήθως εξακολουθούν να έχουν την πάθηση μετά τον τοκετό και να χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται τις αποβολές μέχρι να έχουν κάποια προσωπική εμπειρία ή εμπειρία συντρόφου ή οικείου τους προσώπου. Η εμπειρία μιας αποβολής από συναισθηματικής απόψεως μπορεί να είναι από ήπια έως κομμάτι αλλαγής της στάσης ζωής.

Εάν έχετε πρόσφατη εμπειρία με αποβολή, είτε ήταν δική σας είτε φίλου ή μέλους της οικογένειας, σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για κάποιους βασικούς μύθους, αλλά και μερικές αλήθειες σχετικά με τις αποβολές.​

Αν θέλετε να μάθετε βασικές πληροφορίες για τις αποβολές, διαβάστε το άρθρο μας «Αντιμετωπίζοντας μια αποβολή», πατώντας ΕΔΩ.

Οι αποβολές είναι σπάνιες: Μύθος

Οι αποβολές θεωρούνται σπάνιες, μύθος που πηγάζει από το γεγονός ότι είναι αρνητικές εμπειρίες, οι οποίες δεν συζητιούνται εύκολα, ακόμα και σε παρέες αποκλειστικά γυναικών. Οι γυναίκες είτε δε θέλουν να ανασύρουν μια (πιθανώς) τραυματική εμπειρία, είτε νιώθουν ότι δεν είναι πρέπον. Γι αυτό και είναι σύνηθες μια γυναίκα να μάθει ότι μια φίλη ή τη μητέρα της είχε βιώσει αποβολή, αφού η ίδια το βίωσε και θέλησε να το συζητήσει μαζί τους.

Παρόλο που δεν υπάρχουν πολλά στατιστικά στοιχεία για το ποσοστό των αποβολών, υπολογίζεται ότι συμβαίνουν στο 15%-20% των εγκυμοσύνων.

Μια αποβολή προκαλείται από κάτι που έκανε η έγκυος: Μύθος

Πολλές γυναίκες που βιώνουν μια αποβολή έχουν την τάση να κατηγορούν τον εαυτό τους, γιατί έκαναν κάτι που το προκάλεσε. Αυτή η ενοχή, φυσικά καλλιεργείται και από την κοινωνία. Μια έγκυος μπορεί να ακούσει από διαφορετικούς ανθρώπους ότι πρέπει να μην κάνει άλλα πράγματα. Στον κατάλογο των συνηθέστερων «απαγορευμένων» για μια έγκυο δραστηριοτήτων είναι το άγχος ή σωματική άσκηση, η σεξουαλική επαφή ή και ο θυμός.

Έχουμε ήδη αναπτύξει τέτοια ζητήματα σε παλαιότερα άρθρα, όπως η επίπτωση του άγχους στην εγκυμοσύνη, το σεξ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η επίδραση του αλκοόλ, της καφεΐνης και του καλλωπισμού στην εγκυμοσύνη, διατροφικές συμβουλές για την εγκυμοσύνη και το ποια είδη σωματικής άσκησης είναι ιδανικά για τις εγκυμονούσες. Κανένα από τα παραπάνω δε μπορεί από μόνο του να προκαλέσει μια αποβολή.

Τα πραγματικά αίτια περιλαμβάνουν παθήσεις που προϋπάρχουν της εγκυμοσύνης όπως λοιμώξεις, μη ελεγχόμενος διαβήτης, αρρύθμιστη νόσος του θυρεοειδούς ή των νεφρών, θρομβοφιλία ή αυτοάνοσα νοσήματα. Επιπλέον αποβολή μπορεί να προκαλέσει ένας σοβαρός τραυματισμός, όπως από ένα τροχαίο ατύχημα.

Σε πολλές περιπτώσεις οι γυναικολόγοι δεν ξέρουν τι μπορεί να προκάλεσε μια αποβολή. Από τις περιπτώσεις όπου υπάρχει αίτιο, οι περισσότερες οφείλονται σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή ανωμαλίες της μήτρας ή του τραχήλου.

Μετά από μια αποβολή δε χρειάζεται θεραπεία: Και αλήθεια και μύθος

Μετά από μια αποβολή, μέρος του ιστού της εγκυμοσύνης μπορεί να παραμείνει στη μήτρα και να πρέπει να αφαιρεθεί. Σε κάποιες περιπτώσεις ο ιστός αποβάλλεται φυσικά από τον οργανισμό, αλλά σε κάποιες άλλες μπορεί να χρειάζεται βοήθεια μέσω φαρμάκων ή απόξεσης ενδομητρίου.

Η αποβολή είναι σημάδι υπογονιμότητας: Μύθος

Σχεδόν το 90% των γυναικών που αποβάλλουν έχουν στο μέλλον φυσιολογική εγκυμοσύνη και γεννούν υγιή μωρά. Μπορεί να χρειαστούν μερικές εβδομάδες για να ανακάμψει το σώμα και να επανέλθει η περίοδος, αλλά οι περισσότερες γυναίκες επανέρχονται πλήρως.

Ο μόνος λόγος για να υπάρξει αμφιβολία για τη γονιμότητα μετά από αποβολή είναι να έχουν υπάρξει και άλλες στο παρελθόν. Τότε οι γυναικολόγοι προτείνουμε να γίνουν κάποιες εξετάσεις, ώστε να διερευνηθεί αν υπάρχει κάποιος παράγοντας που δυσχεραίνει την εγκυμοσύνη.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να πενθήσεις: Αλήθεια

Είναι απόλυτα φυσιολογικό μετά από μια αποβολή να αισθάνεστε μουδιασμένες, θυμωμένες, απογοητευμένες ή στεναχωρημένες. Επιτρέψτε στα συναισθήματά σας να εκδηλωθούν και μην τα καταπιέζετε. Και, ίσως το σημαντικότερο, μην ξεκινήσετε πάλι τις προσπάθειες για τεκνοποίηση αν δε νιώθετε έτοιμη. Ο χρόνος που χρειάζεστε για να ανακάμψετε συναισθηματικά είναι φυσιολογικό να επηρεάσει την απόφασή σας για το αν θέλετε να μείνετε ξανά έγκυος. Εάν σκοπεύετε να δοκιμάσετε, μιλήστε με το γιατρό σας και τον σύντροφό σας.

Επιπλέον, να θέλετε να μιλήσετε γι αυτό, μπορείτε, εκτός από το σύντροφό σας και οικεία σας άτομα να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας ή ομάδες υποστήριξης.