Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τις αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων που εμπιστεύθηκαν τον Δρ.Στυλιανό Κογεώργο για τη διάγνωση και θεραπεία του προβλήματος τους. Οι ιστορίες τους αποτυπώνουν με άμεσο τρόπο τα βιώματα τους και αποτελούν μια ανεπίσημη και προσωπική ματιά στην ιατρική διαδικασία, μια ιστορία ζωής!
Ευχαριστούμε θερμά όσους ασθενείς θέλησαν να μοιραστούν την εμπειρία τους, ελπίζουμε με αυτόν τον τρόπο να βοηθηθούν όλο και περισσότερες γυναίκες και να γίνουμε συνοδοιπόροι τους στο σωστό δρόμο προς τη θεραπεία. Σεβόμενοι την ιδιωτικότητά τους, τα ονόματα τους εμφανίζονται μόνο ως αρχικά.
Εξαιρετικός γιατρός και πάνω απ’ όλα άνθρωπος. Από την πρώτη στιγμή με έκανε να νιώσω ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Με παρακολουθεί πάνω από 3 χρόνια και με βοήθησε ουσιαστικά σε ένα χειρουργείο για πολύποδα και η εμπειρία μου ήταν άψογη – πραγματικά ήταν σαν να μην έκανα ποτέ τίποτα. Επαγγελματίας, επεξηγηματικός, ήρεμος και πάντα διαθέσιμος να απαντήσει σε κάθε απορία. Τον συστήνω ανεπιφύλακτα.
Είναι ένας εξαιρετικός γιατρός , πρόθυμος να συζητήσει και να λύσει κάθε απορία, πολύ ευγενικός , φιλικός και πράος , σε κάνει να νιώθεις άνετα και αυτό κάνει την εξέταση να γίνεται πιο εύκολη! Ο χώρος καθαρός και ζεστός και όλες οι κοπέλες του ιατρείου ευγενέστατες και γλυκιές! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Η ακράτεια ούρων είναι η απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης, δηλαδή η διαρροή ούρων χωρίς το άτομο να το θέλει. Πρόκειται για ένα συνηθισμένο πρόβλημα τόσο σε γυναίκες, όσο και σε άνδρες, το οποίο πέρα από ενοχλητικό είναι και μια πηγή ντροπής και αμηχανίας για τα άτομα που το βιώνουν.
Η ακράτεια ούρων κυμαίνεται από περιστασιακή διαρροή έως και έντονη και ξαφνική ανάγκη για ούρηση που δεν είναι διαχειρίσιμη. Πιο συγκεκριμένα, τα είδη της ακράτειας ούρων είναι:
Προκαλείται όταν τα ούρα διαρρέουν επειδή η ουροδόχος κύστη βρίσκεται υπό πίεση, όπως για παράδειγμα, όταν βήχεις, φτερνίζεσαι, γελάς έντονα ή σε έντονη σωματική δραστηριότητα.
Ο όρος περιγράφει την ακράτεια που προκύπτει μετά από ξαφνική έντονη επιθυμία για ούρηση.
Πρόκειται για ακράτεια που προκύπτει όταν υπάρχει συνεχής ή συχνή διαρροή ούρων, επειδή η ουροδόχος κύστη δεν αδειάζει πλήρως.
Ακράτεια μεικτού τύπου ονομάζεται η ακράτεια που περιλαμβάνει συμπτώματα που συναντάμε σε 2 ή περισσότερα είδη ακράτειας.
Η ακράτεια ούρων συνήθως είναι αποτέλεσμα κάποιας βλάβης ή αποδυνάμωσης των μυών που συμμετέχουν στη λειτουργία της ούρησης. Σε κάποιες περιπτώσεις η ακράτεια μπορεί να είναι συγκυριακή και να διαρκέσει για λίγο (όπως για παράδειγμα στην εγκυμοσύνη) ή να προκαλέσει ένα μόνιμο πρόβλημα.
Οι αιτίες για την εμφάνιση ακράτειας ούρων στις γυναίκες μπορεί να περιλαμβάνουν:
Η θεραπεία της ακράτειας ούρων εξαρτάται από το είδος της ακράτειας και την ένταση των συμπτωμάτων. Αν αυτή προκύπτει από μια συγκεκριμένη πάθηση, τότε η θεραπεία της συγκεκριμένης πάθησης βελτιώνει τα συμπτώματα της ακράτειας. Η θεραπεία της ακράτειας μπορεί είτε να συνδυάζεται είτε να έπεται της θεραπείας της πάθησης.
Αν πρόκειται για ήπια ακράτεια, συστήνονται αρχικά συντηρητικές θεραπείες όπως σωματική άσκηση που εστιάζει στους μύες της λεκάνης (όπως για παράδειγμα ασκήσεις Kegel) και αλλαγές στο τρόπο ζωής (διατροφή, απώλεια βάρους, κατανάλωση αλκοόλ και καφεΐνης, κ.ά). Σε δεύτερο στάδιο προτείνεται φαρμακευτική αγωγή ή και χειρουργική επέμβαση, συνήθως με λαπαροσκοπική, ρομποτική ή κολπική μέθοδο.
Για την πρόληψη, αλλά και τη διαχείριση της ακράτειας ούρων στις γυναίκες, ακολούθησε τις παρακάτω συμβουλές:
Kάθε φορά που προκύπτει μια πιθανότητα χειρουργικής επέμβασης, ανεξάρτητα από την κρισιμότητά της, είναι αναμενόμενο ένα αίσθημα ανησυχίας, άγχους ή φόβου. Είναι μια απόλυτα φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση απέναντι στο άγνωστο, που βιώνει κάθε άνθρωπος, καθώς σημαίνει σε ένα βαθμό την απώλεια ελέγχου.
Κάποιες φορές, όμως, αυτός ο φόβος στέκεται εμπόδιο στη θεραπεία, στερώντας την δυνατότητα της αποκατάστασης της υγείας και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής. Γι αυτό και είναι ωφέλιμο να αναλύσουμε και να κατανοήσουμε από πού προκύπτει αυτός ο φόβος. Οι αιτίες είναι ποικίλες και αφορούν εξίσου το σώμα και τις αντιδράσεις του, τον φόβο για το αποτέλεσμα, τις παλαιότερες εμπειρίες, την ψυχολογία, όπως επίσης και την οικονομική κατάσταση κάθε ασθενούς.
Ο πόνος αποτελεί την πιο συχνή πηγή τέτοιου είδους άγχους. Πολλές ασθενείς, φοβούνται για το αν και πόσο θα πονέσουν κατά τη διάρκεια της επέμβασης και κατά την ανάρρωση, ιδιαίτερα αν είχαν άσχημες εμπειρίες με χειρουργεία και ιατρικές διαδικασίες ή χαμηλή αντοχή στον πόνο.
Ο φόβος του πόνου συχνά συνάδει με τον φόβο της αναισθησίας ή μετατίθεται και στο ζήτημα της αναισθησίας; «Θα είναι αρκετή η αναισθησία για εμένα;» Ή αντίθετα: «Μήπως έχω παρενέργειες από την αναισθησία;
Μια ακόμα απόλυτα κατανοητή πηγή άγχους είναι η νοσηλεία μετά το χειρουργείο. Ιδιαίτερα σε παλαιότερα «ανοιχτά» χειρουργεία, τα οποία απαιτούσαν μερικές ημέρες νοσηλείας, η νοσηλεία σήμαινε μοναξιά και απομόνωση σε ένα μη οικείο περιβάλλον. Επιπλέον, για αρκετούς ανθρώπους το γεγονός ότι χρειάζεται να ζητήσουν βοήθεια για βασικές λειτουργίες όπως το φαγητό και το μπάνιο, με αποτέλεσμα να εξαρτώνται από άλλους ανθρώπους δεν είναι ευχάριστο. Αυτή η απώλεια της ανεξαρτησίας και η απώλεια του ελέγχου μπορεί να δημιουργήσει άγχος.
Ο φόβος ότι θα πάει κάτι στραβά στην επέμβαση, που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα μια μόνιμη αλλαγή στην ποιότητα ζωής ή την παράταση των ιατρικών διαδικασιών είναι απόλυτα λογικός και δικαιολογημένος. Κάθε άνθρωπος αποφασίζει να κάνει μια επέμβαση για να βελτιώσει την υγεία του και την καθημερινότητα του. Κατά συνέπεια, η πιθανότητα να ανήκει μια ασθενής σε αυτό το πολύ μικρό ποσοστό που θα έχει επιπλοκές μπλοκάρει συναισθηματικά πολλές ασθενείς.
Πολύ συχνά, η απόφαση για το πότε να γίνει μια επέμβαση καθορίζεται από τη δυνατότητα των ασθενών να έχουν ελεύθερο χρόνο για την ανάρρωση. Ειδικά για τις γυναίκες, οι οποίες επωμίζονται την πλειοψηφία της οργάνωσης του σπιτιού και της ανατροφής των παιδιών, μαζί με τους έντονους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής και των επαγγελματικών απαιτήσεων, το να δοθεί πραγματικά ελεύθερος χρόνο για την ανάρρωση μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο εγχείρημα.
Το κόστος μιας επέμβασης, σε συνδυασμό με πιθανό χρόνο αποχής από την εργασία που μπορεί να φέρει απώλεια εισοδήματος, μπορεί επίσης να αποτελέσει μια πηγή άγχους για μια ασθενή. Σε αυτή την περίπτωση ο φόβος δεν αφορά μόνο την υγεία, αλλά συνδέεται άμεσα με την επιβίωση. Το οικονομικό άγχος σχετίζεται και με τον φόβο των επιπλοκών και του αποτελέσματος της επέμβασης, καθώς αυτοί οι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν το τελικό κόστος της επέμβασης και ανάρρωσης.
Σωστή ενημέρωση από τον χειρουργό που θα πραγματοποιήσει την επέμβαση είναι το κλειδί για τον κατευνασμό των συναισθημάτων φόβου, αβεβαιότητας, άγχους και ανησυχίας. Ζήτα από τον χειρουργό να σας εξηγήσει αναλυτικά τα στάδια της επέμβασης και της ανάρρωσης, τον αναμενόμενο χρόνο ανάρρωσης και τις βασικές οδηγίες που θα πρέπει να ακολουθήσεις τότε και τις πιθανότητες επιπλοκών.
Η επιλογή χειρουργού είναι μια από τις δυσκολότερες και σημαντικότερες αποφάσεις που μπορεί να χρειαστεί να πάρει κανείς σε θέματα υγείας, οπότε είναι λογικό, να κάνεις κάποια ραντεβού με τον γιατρό πριν την επέμβαση ή ακόμα και σε περισσότερους από έναν χειρουργούς γυναικολόγους, μέχρι να επιλέξεις.
Διάβασε περισσότερα για τα κριτήρια με τα οποία πρέπει να επιλέξεις χειρουργό.
Συζήτα με τον γιατρό σου, αλλά και με τους συνεργάτες του (π.χ. τον συνεργάτη αναισθησιολόγο) όλα τα ζητήματα που σε απασχολούν σε σχέση με το χειρουργείο. Να θυμάσαι ότι δεν υπάρχουν «χαζές» ερωτήσεις. Μέσα στις ερωτήσεις μην ξεχάσεις να εντάξεις και αυτές που θα σε βοηθήσουν να κάνεις έναν ρεαλιστικό οικονομικό προγραμματισμό (κόστος επέμβασης, κόστος νοσηλείας, κόστος φαρμάκων ή ιατρικών εξόδων κατά την ανάρρωση, αμοιβές συνεργατών, κλπ.).
Κάνε πριν από την επέμβαση ένα μικρό πλάνο για την ανάρρωσή σου. Ζήτα βοήθεια από τον σύντροφο, τους φίλους και την οικογένεια σου, ώστε να αναλάβουν δουλειές που πρέπει να γίνουν και να έχεις βοήθεια όποτε τη χρειάζεσαι. Σκέψου πως θα μπορούσες να αξιοποιήσεις αυτό το χρόνο, όπου μειώνεται η δραστηριότητα (π.χ. βλέποντας μια σειρά που ήθελες, ξεκινώντας ένα χόμπυ που έχεις αφήσει, ακούγοντας νέα μουσική, διαβάζοντας παραμύθια στα παιδιά σου, κ.ά.)
Υπενθύμιζε συνεχώς στον εαυτό σου ότι ένα χειρουργείο είναι ένα βήμα αυτοφροντίδας, το οποίο θα διώξει πόνους που έχεις και θα βελτιώσει τη ζωή σου ουσιαστικά.
Τα γυναικολογικά χειρουργεία (ενδομητρίωση, καρκίνος ενδομητρίου, ινομυώματα, πρόπτωση μήτρας, κύστη ωοθηκών, πυελικές συμφύσεις) γίνονται πλέον σχεδόν εξ ολοκλήρου λαπαροσκοπικά ή με ρομποτική χειρουργική. Αυτά τα χειρουργεία έχουν πλεονεκτήματα όπως: ο μειωμένος μετεγχειρητικός πόνος, η ταχύτερη ανάρρωση και επιστροφή στην εργασία και την καθημερινότητα, ο συντομότερος χρόνος νοσηλείας και η μείωση της πιθανότητας επιπλοκών. Εξαιτίας αυτών, ο φόβος και το άγχος για τα χειρουργεία παρατηρούμε ότι έχει μειωθεί αισθητά στις ασθενείς, καθώς συρρικνώνουν όλες τις κύριες πηγές άγχους, όπως αναφέρθηκαν στο άρθρο.
Ο όρος γυναικεία υγιεινή χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει την προσοχή και την φροντίδα που χρειάζεται να δίνει κάθε γυναίκα στην περιοχή του αιδοίου (το εξωτερικό μέρος των γυναικείων γεννητικών οργάνων) και του κόλπου (το εσωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων). Παρότι, όμως, χρησιμοποιείται ευρέως, είναι και αρκετά παραπλανητικός, επειδή υπαινίσσεται ότι το αιδοίο και ο κόλπος είναι εξ ορισμού βρώμικος και χρειάζεται καθαρισμό. Ωστόσο, η φύση έχει αποδώσει ιδιότητες αυτοκαθαρισμού στον κόλπο και η φροντίδα του είναι απλή, αρκεί να ακολουθείς απλές συμβουλές.
Η μέριμνα για τη φροντίδα του αιδοίου και του κόλπου χρειάζεται να ξεκινάει από την παιδική ηλικία. Όπως οι γονείς μαθαίνουν στα παιδιά τους πώς να κάνουν μπάνιο και να βουρτσίζουν τα δόντια τους, έτσι πρέπει και να τους μαθαίνουμε πώς να καθαρίζουν τα γεννητικά τους όργανα. Παράλληλα, η γνώση σχετικά με τη γυναικεία υγιεινή χρειάζεται να περιλαμβάνει πέρα από βασικές συμβουλές για την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής κάποιες καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται λανθασμένα με την έλλειψη καθαριότητας.
Οι κολπικές εκκρίσεις είναι το αποτέλεσμα των ιδιοτήτων του κόλπου ως μέσου καθαρισμού και λίπανσης του, απόρριψης και καταπολέμησης βακτηρίων και μολύνσεων. Η ύπαρξη τους όχι μόνο δε σημαίνει ότι υπάρχει έλλειψη καθαριότητας, αλλά, αντίθετα, αποτελούν ένα χαρακτηριστικό δείκτη της υγείας του κόλπου. Αλλαγές στο χρώμα, την υφή, την οσμή ή την ποσότητα των συνηθισμένων κολπικών εκκρίσεων μπορεί να υποδεικνύουν την ύπαρξη κάποιας πάθησης όπως η μυκητιασική κολπίτιδα, η βακτηριακή κολπίτιδα και τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ).
Ως γενική οδηγία, αποφύγετε τη χρήση αρωματικών σαπουνιών και τζελ, όπως επίσης και τις κολπικές πλύσεις. Πλύνετε το αιδοίο με χλιαρό νερό και ένα πολύ ήπιο, μη αρωματικό σαπούνι.
Διάβασε περισσότερα για τις κολπικές εκκρίσεις
Η έντονη ή δυσάρεστη οσμή δεν υποδεικνύει απαραίτητα έλλειψη υγιεινής. Πέρα από τις παραπάνω συμβουλές για τον καθαρισμό, φόρεσε βαμβακερά εσώρουχα και ρούχα, τα οποία επιτρέπουν στην περιοχή να αναπνέει. Άλλαζε όσο συχνά χρειάζεται (ακόμα και 2 ή περισσότερες φορές την ημέρα) τα εσώρουχα αν ιδρώνεις πολύ, μετά από σωματική άσκηση και όταν έχεις αυξημένη ροή κολπικών υγρών.
Συμβουλεύσου τον γιατρό σου αν έχεις κακοσμία που θυμίζει ψάρι ή μαγιά ή αιμορραγία μετά το σεξ, στην εμμηνόπαυση, ανάμεσα στις περιόδους ή κατά την ούρηση.
Η υγιεινή του κόλπου παίζει καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη και διαχείριση της κολπικής ξηρότητας, καθώς η χρήση ακατάλληλων προϊόντων μπορεί να διαταράξει το pH και να προκαλέσει ερεθισμούς.
Η χρήση κοινών σαπουνιών, αρωματικών αφρόλουτρων και οι κολπικές πλύσεις συχνά οδηγούν σε ερεθισμούς, κνησμό και επιδείνωση της ξηρότητας. Αν η κολπική ξηρότητα σχετίζεται με την εμμηνόπαυση ή κάποια ορμονική διαταραχή, τότε συμβουλεύσου τον γιατρό σου για τη φαρμακευτική αγωγή και τα βοηθητικά σκευάσματα που μπορείς να χρησιμοποιήσεις.
Η φαγούρα (κνησμός) και ο ερεθισμός του δέρματος του αιδοίου είναι συμπτώματα που επίσης συνδέονται με την υγιεινή, αλλά μπορεί να οφείλονται σε διάφορους παράγοντες.
Μερικές από τις κύριες αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς είναι:
Εάν η φαγούρα συνοδεύεται από έντονο πόνο, δυσοσμία, φουσκάλες ή αν επιμένει για πολλές ημέρες, είναι απαραίτητη η επίσκεψη σε γυναικολόγο.
Η τριχοφυΐα στην περιοχή της ήβης, όπως και σε άλλα σημεία του σώματος, είναι εσφαλμένα συνδεδεμένη με την έλλειψη καθαριότητας. Ωστόσο, στην πραγματικότητα ηβική τριχοφυΐα λειτουργεί ως φυσική προστασία στο ευαίσθητο δέρμα του αιδοίου, μειώνοντας την τριβή κατά τη διάρκεια της κίνησης ή της σεξουαλικής επαφής. Ο τρόπος διαχείρισής της (αποτρίχωση ή περιποίηση) συνδέεται άμεσα με την εμφάνιση ερεθισμών, φαγούρας και μικροτραυματισμών. Επιπλέον, η τριχοφυΐα συμβάλλει στη ρύθμιση της υγρασίας, απομακρύνοντας τον ιδρώτα από την επιφάνεια του δέρματος και συμβάλλει στη διατήρηση της κατάλληλης θερμοκρασίας. Η συχνή ή λανθασμένη αποτρίχωση μπορεί να προκαλέσει θυλακίτιδα, μικροτραυματισμούς, σπυράκια και φαγούρα.
Παρά το νεαρό της ηλικίας του — κάτι που αρχικά μου φάνηκε λίγο περίεργο, το ομολογώ 😊 — ο γιατρός μού ενέπνευσε από την πρώτη στιγμή εμπιστοσύνη και αίσθημα ασφάλειας. Χάρη σε αυτόν κατάφερα να πάρω μια τρομερά δύσκολη απόφαση: την υφολική ρομποτική υστερεκτομή, μια απόφαση που ανέβαλλα για καιρό, όχι γιατί δεν είχα πειστεί επιστημονικά, αλλά γιατί δεν είχα βρει γιατρό με τον/την οποίο/οποία να νιώθω πραγματικά άνετα και οικεία.
Είχα συναντήσει γιατρούς με αδιαμφισβήτητη επιστημονική επάρκεια, όμως δεν με είχαν πείσει ως άνθρωποι. Η σεμνότητα, η ηρεμία και η ποιότητα του χαρακτήρα του συγκεκριμένου γιατρού ήταν καταλυτικές για την επιλογή μου. Με έκανε να νιώσω ασφάλεια και οικειότητα, σαν να είχα απέναντί μου έναν καλό φίλο που τυχαίνει να είναι και εξαιρετικός γυναικολόγος. Και αυτό επιβεβαιώθηκε σε κάθε στάδιο — τόσο από τον ίδιο όσο και από ολόκληρη την ομάδα του.
Βρίσκομαι πλέον στις 5 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Φυσικά, δεν έχω αναρρώσει πλήρως — κάτι απολύτως αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς ότι η μήτρα μου είχε αποκτήσει διαστάσεις εγκυμοσύνης, τα ινομυώματα ξεπερνούσαν τα 13 εκατοστά και η επέμβαση διήρκεσε πάνω από 3 ώρες. Παρ’ όλα αυτά, νιώθω ότι βρίσκομαι σε πολύ καλό δρόμο και, το σημαντικότερο, ότι έχω δίπλα μου έναν γιατρό και μια ομάδα που με καθοδηγούν και με στηρίζουν σε κάθε στάδιο της αποκατάστασής μου.
Θερμά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στον γιατρό μου και σε όλη την ομάδα του — και ιδιαίτερα στην Ειρήνη, που ήταν πάντα πρόθυμη να απαντήσει με υπομονή και φροντίδα στα (πολλά) μηνύματά μου.
Πήγα για την ετήσια εξέταση και από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι με προσέχουν πραγματικά. Ο γιατρός ήταν εξαιρετικός, φιλικός και απόλυτα επιστημονικός στην προσέγγισή του, κάτι που με έκανε να νιώσω άνετα και ασφαλής σε όλη τη διαδικασία. Το προσωπικό ήταν επίσης εξαιρετικό και πολύ βοηθητικό, πάντα με ευγένεια και διάθεση να εξηγήσουν τα πάντα.
Κατά τη διάρκεια της εξέτασης αισθάνθηκα απόλυτα άνετα, ενώ όταν παρέλαβα τα αποτελέσματα ήταν τόσο αναλυτικά και ξεκάθαρα που δεν μου έμεινε καμία απορία. Με ενημέρωσαν άμεσα ότι όλα ήταν άριστα, και το άγχος που είχα πριν μου έφυγε κατευθείαν. Ο γιατρός απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μου με υπομονή και σαφήνεια, κάνοντας την όλη εμπειρία πολύ πιο εύκολη απ’ όσο περίμενα.
Φαίνεται ότι δίνουν πραγματικά μεγάλη σημασία στη φροντίδα των ασθενών.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Σας ευχαριστώ πολύ για αυτή την εμπειρία.
Εξαιρετικός επιστήμονας αλλά και άνθρωπος. Έχοντας συναντήσει πάρα πολλούς γυναικολόγους ομολογώ ότι ο κ. Κογεώργος ξεχωρίζει με τις γνώσεις και το ήθος του. Τα κορίτσια το ιατρείου άψογα! (Ειρήνη θα έχεις πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου)!
Υποβλήθηκα σε λαπαροσκοπική αφαίρεση ινομυώματος και κύστης ωοθήκης και όλα πήγαν εξαιρετικά καλά. Από την πρώτη στιγμή ο γιατρός ενέπνευσε απόλυτη εμπιστοσύνη κάνοντάς με να νιώθω ασφάλεια και ηρεμία. Έχω επισκεφθεί πολλούς γιατρούς στο παρελθόν, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, όμως δεν έχει καμία σχέση με κανέναν από αυτούς. Ήρθα ειδικά από την Αγγλία για να πραγματοποιήσω την επέμβαση και ήταν η καλύτερη απόφαση.
Τον συστήνω ανεπιφύλακτα για τον επαγγελματισμό, τις γνώσεις και το ανθρώπινο ενδιαφέρον του. Θα ήθελα να πω και ένα μεγάλο ευχαριστώ στη βοηθό του, την Ειρήνη, η οποία μου έλυνε οποιαδήποτε απορία με διαρκής διαθεσιμότητα.
Συχνά αναφερόμαστε στην εγκυμοσύνη ως ταξίδι. Αυτή η αναλογία δεν είναι τυχαία: είναι 9 μήνες γεμάτοι προσμονή και χαρά, μαζί με άγχος και ανησυχία. Μια συνήθης πηγή άγχους, ιδίως κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο, είναι οι συσπάσεις. Καθότι πρόκειται για μια πρωτόγνωρη αίσθηση (κάποιες γυναίκες τις περιγράφουν ως πολύ έντονους και δυνατούς πόνους περιόδου, ως σφίξιμο που μοιάζει με κύμα και διαπερνά την μήτρα, την κοιλιά και τα γεννητικά όργανα ή ως αίσθημα πίεσης σε όλη την κοιλιακή χώρα), είναι φυσιολογικό να υπάρχουν ερωτήματα. Πότε είναι φυσιολογικές; Πότε υποδηλώνουν κίνδυνο; Πώς μπορώ να τις ξεχωρίσω από τις συσπάσεις που οδηγούν σε τοκετό; Τι μπορώ να κάνω ως πρόληψη;
Οι συσπάσεις προέρχονται από τη δυνατότητα της μήτρας, ως μυς, να συσπάται. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εμφανίζονται συσπάσεις που ανήκουν σε 3 κατηγορίες:
Είναι συσπάσεις που μπορούν να εμφανιστούν από το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Είναι σταθερές στην ένταση, την περιοδικότητα και τη διάρκεια τους, και προκαλούν ήπια ενόχληση. Δεν είναι συσπάσεις που οδηγούν σε τοκετό και θεωρούνται φυσιολογικές, καθώς προετοιμάζουν το σώμα για τον τοκετό.
Διάβασε περισσότερα για τις συσπάσεις Braxton Hicks
Οι συσπάσεις διαφέρουν ως εμπειρία σε κάθε γυναίκα, αλλά και σε κάθε εγκυμοσύνη. Παρόλα αυτά οι συσπάσεις τοκετού έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:
Οι πρόωρες συσπάσεις έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τις συσπάσεις τοκετού και εμφανίζονται πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Αν εμφανιστούν, είναι ένα σοβαρό ζήτημα που απαιτεί άμεση αξιολόγηση από τον γυναικολόγο, καθώς μπορεί να υποδηλώνουν τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Πιο συγκεκριμένα, χρειάζεται αξιολόγηση από γυναικολόγο αν υπάρχουν τα εξής συμπτώματα:
Για την πρόληψη των πρόωρων συσπάσεων είναι σημαντική η στενή συνεργασία με τον γυναικολόγο και τη μαιευτική ομάδα και η συνέπεια στις προγραμματισμένες επισκέψεις. Συμβουλές που συμβάλλουν στην πρόληψη είναι:
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν είναι όλες οι συσπάσεις δείγμα κινδύνου. Κάθε έγκυος χρειάζεται να είναι ενήμερη και να εμπιστεύεται το ένστικτό της και να βρίσκεται σε άμεση επικοινωνία με το γιατρό σε περίπτωση ή ανησυχίας.
