Σε λίγες ημέρες κλείνουμε έναν χρόνο με το κοριτσάκι μας και έρχονται στο μυαλό μου όλα αυτά που συνέβησαν τέτοιες μέρες έναν χρόνο πριν, η εμπειρία της γέννας και της εγκυμοσύνης, ο καιρός μέχρι να δούμε το θετικό τεστ.
Όλα με ένα συναίσθημα γλυκιάς νοσταλγίας, παρά τα άγχη και τις δυσκολίες.
Νομίζω πως μπορώ να γράψω με ειλικρίνεια αυτή την τελευταία πρόταση γιατί είχα δίπλα μου αυτή την ομάδα ανθρώπων. Γιατί κάθε αναποδιά και κάθε εμπόδιο αντιμετωπίστηκε έγκαιρα και με ψυχραιμία, γιατί ένιωθα κάθε φορά πως «ακουγόμουν» με όλες τις παράλογες ή μη ανησυχίες ενός ανθρώπου που δεν είναι γιατρός, γιατί τελικά όλα έγιναν όπως ο Στέλιος μου έλεγε, όσο κι αν εγώ ανησυχούσα.
Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω εδώ: την άψογη επίλυση ενός προβλήματος που καθυστερούσε τη σύλληψη (αφαίρεση πολύποδα, καθαρισμός ενδομητρίωσης), το ότι όπως μου έλεγε ο γιατρός μου όλα πήγαν καλά και συνέλαβα μερικούς μήνες αργότερα, την ηρεμία με την οποία συμπορευτήκαμε την περίοδο της εγκυμοσύνης -απαντώντας σε άπειρα ερωτήματα σημειωμένα στο τετράδιό μου κάθε φορά (πάντα με υπομονη και αρκετό γέλιο) και κατευθύνοντάς με με τρυφερότητα σχετικά με τις διαδικασίες και τις εξετάσεις που πρέπει και δεν πρέπει να γίνουν, προφυλάσσοντάς με από υπερβολές-, το γεγονός ότι περιμέναμε μέχρι τελικά να κάνουμε εισαγωγή στις 41 εβδομάδες και δεν ένιωσα ποτέ να βιαζόμαστε για κάτι και έναν πολύ όμορφο τελικά τοκετό που παρόλο που έγινε με καισαρική τομή (λόγω έντονης περιτύλιξης, δεν με έπιαναν καν οι πόνοι) διέψευσε όλα όσα φοβόμουν για τη συγκεκριμένη μέθοδο (πήρα το μωρό μου κατευθείαν αγκαλιά και το θήλασα λιγάκι μετά, ενώ όσον αφορά στην ανάρρωση αρκεί να πω πως δεύτερη μέρα, ακόμη στο μαιευτήριο πήδηξα από το κρεβάτι για να προλάβω την πόρτα να μην ξυπνήσει το μωρό).
Αντιλαμβάνομαι πως κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, πως μπορεί αλλού να δυσκολεύτηκα περισσότερο από άλλους κι αλλού να ήμουν πιο τυχερή παρόλα αυτά θέλω να πω πως με αυτή την ομάδα όλα έγιναν έτσι όπως έπρεπε για να έχουν την καλύτερη έκβαση.
Ευχαριστώ! Μια μεγάλη αγκαλιά!
