Blog

CLASSIC LIST

anarrosi_xeirourgeio-800x600.jpg

 

Στα αυτιά πολλών ανθρώπων η λέξη «χειρουργείο» ηχεί τρομακτική, επειδή είναι συνδυασμένη με ταλαιπωρία, πόνο και δυσκολία. Σε ένα μεγάλο βαθμό ο φόβος προκαλείται από το άγνωστο: η ασθενής δεν ξέρει τι πρέπει να περιμένει μετά από ένα γυναικολογικό χειρουργείο.

Τα γυναικολογικά χειρουργεία γίνονται πλέον σχεδόν εξολοκλήρου λαπαροσκοπικά ή με ρομποτική χειρουργική, ενώ η λαπαροσκόπηση μπορεί να γίνει και για διαγνωστικούς λόγους. Θεραπεύουν αποτελεσματικά ένα πλήθος γυναικολογικών παθήσεων όπως ενδομητρίωση, καρκίνο ενδομητρίου, ινομυώματα, πρόπτωση μήτρας, κύστη ωοθηκών, πυελικές συμφύσεις, οι οποίες προκαλούν υπογονιμότητα και σοβαρά προβλήματα υγείας.

Σε αυτό το άρθρο αναλύουμε βήμα-βήμα τι πρέπει να περιμένει μια γυναίκα κατά την ανάρρωση της από ένα λαπαροσκοπικό ή ρομποτικό γυναικολογικό χειρουργείο.

 

Νοσηλεία στο νοσοκομείο και επιστροφή στο σπίτι

Τόσο στην λαπαροσκοπική όσο και στη ρομποτική χειρουργική, κατά κανόνα η νοσηλεία στο νοσοκομείο κρατάει από μερικές ώρες μέχρι μια ημέρα, μόλις το ιατρικό προσωπικό σιγουρευτεί ότι η αναισθησία δεν είχε παρενέργειες και το χειρουργείο ήταν επιτυχές. Επιστρέφοντας στο σπίτι προτείνεται να μην είστε μόνη, τουλάχιστον για το πρώτο 24ωρο.

 

Φροντίδα των τομών/ραμμάτων και πόνος

Ανάλογα με το χειρουργείο που πραγματοποιήθηκε, μπορεί να έχετε από 2-4 μικρές τομές, μεγέθους 0,5-1 εκατοστού. Οι τομές κλείνονται με απορροφήσιμα ράμματα ή κόλλα. Οι γάζες δεν πρέπει να πειραχτούν τις πρώτες 24 ώρες. Μπορείτε να κάνετε άφοβα ντουζ μετά το πρώτο 24ωρο, αρκεί να σιγουρεύεστε κάθε φορά ότι στεγνώνετε καλά τις τομές με μια καθαρή γάζα ή πετσέτα.

Λίγος πόνος και δυσφορία είναι φυσιολογικά για τις πρώτες μέρες, όπως επίσης και ενοχλήσεις στην άκρη του ώμου. Για τον πόνο, ο γιατρός θα σας έχει δώσει ήδη τα κατάλληλα παυσίπονα. Επιπλέον, δεν είναι απίθανο να υπάρξει μικρή κολπική αιμόρροια τις πρώτες 48 ώρες.

 

Επιστροφή στην καθημερινότητα

Η επιστροφή στις καθημερινές ασχολίες μπορεί να γίνει σταδιακά. Η οδήγηση επιτρέπεται 1-2 μέρες μετά την επέμβαση, ώστε να έχει περάσει η επίδραση της αναισθησίας. Η σωματική άσκηση μπορεί να ξεκινήσει με περπάτημα ήδη την επόμενη μέρα και να αυξάνεται σταδιακά. Συνήθως στις 2-3 εβδομάδες μπορούν να ξεκινήσουν πιο έντονες δραστηριότητες όπως το κολύμπι και να γίνει πλήρη επαναφορά στα προηγούμενα επίπεδα δραστηριότητάς σε 4-6 εβδομάδες. Οι γυναίκες μπορούν συνήθως να κάνουν σεξ 4-6 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Τέλος, η επιστροφή στην εργασία εξαρτάται από το είδος της και το κατά πόσο καταπονεί το σώμα. Ιδανικά χρειάζεται τουλάχιστον 2 εβδομάδες.

 

Πότε πρέπει να καλέσω τον γιατρό μου;

Ως γενικός κανόνας, μετά από ένα χειρουργείο πρέπει να παρατηρείται σταδιακή βελτίωση όλων των συμπτωμάτων. Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες ενδείξεις και συμπτώματα, τα οποία απαιτούν άμεση ιατρική βοήθεια:

1. Μόλυνση

Αν το δέρμα από τις τομές είναι κόκκινο και πονάει, υποδηλώνει μόλυνση. Η μόλυνση των τομών χρειάζεται αντιβιοτική φαρμακευτική αγωγή.

2. Ουρολοίμωξη

Αν νιώθετε κάψιμο ή τσούξιμο κατά την ούρηση, μπορεί να πρόκειται για ουρολοίμωξη, η οποία απαιτεί επίσης αντιβιοτική αγωγή. Ζητήστε ιατρική συμβουλή και αν δυσκολεύεστε να ουρήσετε.

3. Θρόμβωση

Αν το πόδι σας είναι ζεστό, πρησμένο ή και σας πονάει, μπορεί να υποδηλώνει την ανάπτυξη θρόμβου στο αίμα. Καλέστε αμέσως τον γιατρό σας, καθώς οι θρόμβοι μπορούν να ταξιδέψουν στους πνεύμονες και να απειλήσουν τη ζωή σας.

Ως πρόληψη της θρόμβωσης θα πρέπει:

  • Να κινηθείτε μετά το χειρουργείο αμέσως μόλις το επιτρέψει ο γιατρός.
  • Αν βρίσκεστε ξαπλωμένες για πολλές ώρες, να κουνάτε τα πόδια (λύγισμα τέντωμα ή κυκλικές κινήσεις) για μερικά λεπτά κάθε 2 ώρες.
  • Να φοράτε κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, μέρα και νύχτα, για όσες μέρες θεωρηθεί απαραίτητο.
  • Να λαμβάνετε τα φάρμακα που σχετίζονται με την πήξη του αίματος που χορηγεί ο γιατρός.

4. Επιπλοκές χειρουργείου

Μπορεί να χρειαστεί να πάτε στο νοσοκομείο εάν έχετε:

  • Πυρετό ή και ρίγη
  • Πόνο στην κοιλιακή χώρα που γίνεται εντονότερος
  • Πρήξιμο στην κοιλιακή χώρα
  • Επίμονο εμετό
  • Ναυτία
  • Απώλεια της όρεξης

 

Παράγοντες που επηρεάζουν την ανάρρωση και πώς μπορώ να την βοηθήσω;

Η ανάρρωση από ένα χειρουργείο μπορεί να διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα, ενώ εξαρτάται και επηρεάζεται από παράγοντες όπως:

  • Άλλες παθήσεις ή προβλήματα υγείας που μπορεί να υπάρχουν, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης ή η παχυσαρκία.
  • Η φυσική κατάσταση της ασθενούς πριν το χειρουργείο.
  • Ο λόγος για τον οποίο πραγματοποιείται η επέμβαση.
  • Το πλήθος, ο όγκος και η θέση της περιοχής όπου επεμβαίνει ο ιατρός (πχ η αφαίρεση μιας κύστης διαφέρει από μια υστερεκτομή).
  • Το είδος του λαπαροσκοπικού ή ρομποτικού χειρουργείου που πραγματοποιήθηκε.
  • Πιθανές επιπλοκές που υπήρξαν.

 

Επιπλέον, την ανάρρωση μπορεί να επηρεάσει θετικά (ή αρνητικά) και η ίδια η ασθενής με την στάση της και τις συνήθειες της. Θετικά μπορεί να επιδράσουν συνήθειες όπως:

  1. Η δημιουργία και η διατήρηση ενός καθημερινού προγράμματος, όπως για παράδειγμα το ξύπνημα συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα, η προσπάθεια ένταξης στις μέρες νοσηλείας και παραμονής στο σπίτι ευχάριστων ασχολιών, κλπ.
  2. Το κόψιμο του καπνίσματος, ιδανικά πριν από την επέμβαση.
  3. Η ισορροπημένη διατροφή με κατανάλωση υγιεινών γευμάτων (φρούτα, λαχανικά, φυτικές ίνες) και 2 λίτρων νερού ημερησίως.
  4. Η σωματική άσκηση, κατάλληλη για την ηλικία και τη φυσική κατάσταση της ασθενούς, μόλις το επιτρέψει ο γιατρός.

 


5-ΠΡΑΓΜΑΤΑ-ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ-800x600.jpg

Η ενδομητρίωση είναι μια πάθηση που μόλις τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστή. Διάσημες σταρ όπως η Σούζαν Σάραντον, η Γούπι Γκόλντμπεργκ και η Σίντι Λόπερ έχουν δηλώσει δημοσίως ότι ταλαιπωρήθηκαν πολλά χρόνια από αυτή την πάθηση. Κοινός τους παρονομαστής το γεγονός ότι παρόλο, που παραπονιούνταν για τα συμπτώματα επί χρόνια, άργησαν πολύ να βρουν έναν γιατρό που να τις ακούσει και τελικά να διαγνώσει το πρόβλημα και να τις βοηθήσει ουσιαστικά. 

Σύμφωνα με τα δεδομένα, μία στις δέκα γυναίκες πάσχει από ενδομητρίωση, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα καθημερινά εξαιτίας των συμπτωμάτων. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα αρκετά συνηθισμένο γυναικολογικό πρόβλημα το οποίο παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστο. 

Παρακάτω συγκεντρώσαμε 5 πράγματα που πρέπει να γνωρίζουν οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση, αλλά και όσες έχουν παρόμοια συμπτώματα, αλλά φοβούνται το άκουσμα μιας διάγνωσης. 

 

Δεν υπάρχει φυσιολογικός πόνος

Ο πόνος είναι μια πολύ σημαντική λειτουργία του οργανισμού που μας προειδοποιεί όταν κάτι δεν πάει καλά. Παρόλο που οι γυναίκες έχουν σε μεγάλο βαθμό συνηθίσει τον πόνο της περιόδου και έχουν βρει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να τον αντιμετωπίσουν, δεν είναι σε καμία περίπτωση φυσιολογικό να πονούν συνεχώς. Όπως σε οποιαδήποτε περίπτωση που βιώνουμε συχνό πόνο σε κάποιο σημείο του σώματος, αυτό θα μας οδηγούσε σε επίσκεψη σε έναν γιατρό, έτσι και κατά την περίοδο, οποιαδήποτε στιγμή ο πόνος ή άλλα συμπτώματα όπως η ναυτία είναι εντονότερα από ότι συνήθως, χρειάζεται να ζητείται ιατρική γνώμη.

Φυσικά, είναι γνωστό ότι η παραγνώριση και υποβάθμιση του πόνου και των συμπτωμάτων των γυναικών αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες για τις οποίες η ενδομητρίωση αποτελεί μια από τις πλέον υποδιαγνωσμένες και άγνωστες νόσους, παρά τη συχνότητά της. Βρισκόμαστε, όμως, ευτυχώς, σε μια εποχή όπου το πρόβλημα της ενδομητρίωσης αναδεικνύεται μέσα από όχι μόνο ιατρικά συνέδρια και έρευνα αλλά και καμπάνιες εταιρειών προϊόντων που σχετίζονται με την περίοδο ή το ίδιο το BBC. Αυτή η ενημέρωση διευκολύνει και επισπεύδει την προσέλευση γυναικών με ενδομητρίωση σε εξειδικευμένους γυναικολόγους, ώστε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα άμεσα και αποτελεσματικά. 

 

Μπορεί να υπάρχει ενδομητρίωση χωρίς συμπτώματα

Παρόλη τη μεγάλη σημασία της αναγνώρισης του γυναικείου πόνου για τη θεραπεία της ενδομητρίωσης υπάρχει η πιθανότητα εμφάνισής της χωρίς συμπτώματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, τις περισσότερες φορές οι γυναίκες ανακαλύπτουν ότι πάσχουν από ενδομητρίωση κατά τη διάρκεια εξετάσεων για τη διερεύνηση προβλημάτων γονιμότητας. 

 

Η ενδομητρίωση δεν επηρεάζει μόνο τη μήτρα

Συνήθως, τα σημεία της ενδομητρίωσης εντοπίζονται στην περιοχή της λεκάνης όπως η μήτρα, οι σάλπιγγες  η ουροδόχος κύστη και το έντερο. Ωστόσο, τέτοιοι ιστοί μπορεί σπανιότερα να εμφανιστούν και σε σημεία εκτός της λεκάνης, όπως για παράδειγμα οι πνεύμονες. 

 

Δε γνωρίζουμε εάν υπάρχει τρόπος πρόληψης της ενδομητρίωσης

Από τις μέχρι τώρα έρευνες για την ενδομητρίωση, δεν υπάρχει κάποια σαφής ένδειξη για τους παράγοντες που την προκαλούν. Ως αποτέλεσμα, δεν υπάρχει τρόπος πρόληψής της.
Αυτό που είναι μέχρι στιγμής ξεκάθαρο είναι η σχέση της ενδομητρίωσης με τα επίπεδα των οιστρογόνων στον οργανισμό. Συνεπώς, η διατήρηση τους σε σταθερό επίπεδο ή ακόμα και η μείωση τους, μπορεί ενδεχομένως να βοηθάει στην πρόληψη. Οι πιο άμεσοι τρόποι για την μείωση των οιστρογόνων είναι η διατήρηση ενός υγιούς ατομικού βάρους, η σωματική άσκηση και η χρήση αντισυλληπτικών μεθόδων με μειωμένη χρήση οιστρογόνων, πάντα σε συνεννόηση με γυναικολόγο. 

 

Η εμμηνόπαυση δε θεραπεύει την ενδομητρίωση

Εξαιτίας αυτής της σχέσης της ενδομητρίωσης με τα επίπεδα των οιστρογόνων στον οργανισμό, κατά την εμμηνόπαυση τα συμπτώματα μειώνονται λόγω της μείωσης της ορμόνης. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι η πηγή των συμπτωμάτων, ο ιστός που προκαλεί την ενδομητρίωση, εξαφανίζεται. Η ενδομητρίωση χρειάζεται και σε αυτή την περίπτωση να αντιμετωπιστεί ιατρικά, απλά υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα, ανάλογα με την έκταση της, να απαιτεί μόνο φαρμακευτικές και λιγότερο επεμβατικές θεραπείες.


Ενδομητριωση-Διαγνωση-Πονος-Περιοδο-800x600.jpg

Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια νόσος, η οποία γίνεται όλο και περισσότερο γνωστή τα τελευταία χρόνια ως διάγνωση γυναικών που πάσχουν από εξαντλητικούς πόνους κατά την περίοδο και τη σεξουαλική επαφή. Είναι δεδομένο ότι η ενδομητρίωση προσβάλλει περίπου το 10% των γυναικών, πολλές εκ των οποίων δεν αναζητούν ποτέ ιατρική βοήθεια ή βιώνουν μια απογοητευτική εμπειρία, με λανθασμένες διαγνώσεις ή αναποτελεσματικές θεραπείες, στην προσπάθεια τους να ανακουφιστούν από τα συμπτώματα. Ως αποτέλεσμα, ζουν καθημερινά με τον πόνο, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα τους, επηρεάζοντας όλους τους τομείς της κοινωνικής, επαγγελματικής και προσωπικής τους ζωής, καθώς και την ψυχική και σωματική τους υγεία.

Γιατί η ενδομητρίωση είναι μια υποδιαγνωσμένη νόσος;

Ο πόνος της ενδομητρίωσης έχει χαρακτηριστεί από το NHS ως ένας από τους 20 ισχυρότερους πόνους που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος (μαζί με αυτούς του εμφράγματος και του σπασίματος οστών).  Ωστόσο,  η συσχέτιση στον κοινό νου της έμμηνου ρύσεως και της σεξουαλικής επαφής με τον πόνο και η υποβάθμιση της σημαντικότητας του γυναικείου πόνου, έχει ως αποτέλεσμα την παραγνώριση ή υποβάθμιση των βιωμένων συμπτωμάτων των γυναικών είτε από τις ίδιες, είτε από το ιατρικό προσωπικό. Σύμφωνα, με τον οργανισμό FDA των ΗΠΑ, περίπου οι μισές ασθενείς με ενδομητρίωση χρειάστηκε να επισκεφθούν κατά μέσο όρο 5-6 γυναικολόγους για να φτάσουν σε διάγνωση, ενώ υπολογίζεται ότι η ενδομητρίωση αποτελεί μια νόσο που διαγιγνώσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο, έως και 7 με 10 χρόνια από την εμφάνιση της, δεδομένο που οφείλεται στην έλλειψη ενδιαφέροντος, γνώσεων και εξειδίκευσης των ιατρών που ασκούν τη γυναικολογία για την ενδομητρίωση.

Αιτίες και συμπτώματα ενδομητρίωσης

Παρόλο που οι αιτίες της ενδομητρίωσης αποτελούν ακόμη αντικείμενο έρευνας, η νόσος σχετίζεται με την κληρονομικότητα, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και τη διαδικασία της έμμηνου ρύσης, από την οποία προκύπτει η πλειονότητα των συμπτωμάτων. Πιο συγκεκριμένα τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης περιλαμβάνουν:

  • Προβλήματα κατά την έμμηνο ρύση όπως:
    • Δυσμηνόρροια
    • Πόνο κατά την ούρηση ή την αφόδευση
    • Δυσκοιλιότητα, διάρροια ή αίμα στα ούρα
    • Ναυτία
    • Μεγάλες ποσότητες αίματος
  • Πόνο που εντοπίζεται χαμηλά στην κοιλιά ή στη λεκάνη.
  • Πόνο κατά τη διάρκεια ή μετά από σεξουαλική επαφή.
  • Προβλήματα γονιμότητας.
  • Γαστρεντερικά προβλήματα.

Διάγνωση και αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης

Για την αποτελεσματική διάγνωση και αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης, ο σημαντικότερος παράγοντας είναι ο ίδιος ο θεράπων ιατρός. Ένας ιατρός με γνώση και εξειδίκευση της ενδομητρίωσης και ασθενοκεντρική προσέγγιση, θα μπορέσει εύκολα να υπερβεί τις δυσκολίες της διάγνωσης.

Η διαδικασία της διάγνωσης ξεκινάει από την κλινική εξέταση σε συνδυασμό με απεικονιστικές εξετάσεις όπως το διακολπικό υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία. Οι εξετάσεις πραγματοποιούνται από εξειδικευμένους στην πάθηση της ενδομητρίωσης γυναικολόγους και ακτινολόγους, οι οποίοι μπορούν να διαγνώσουν με ακρίβεια τη νόσο και την έκταση της.

Ανάλογα με τα ευρήματα, η θεραπευτική προσέγγιση για την ενδομητρίωση μπορεί να περιλαμβάνει τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής,  τη λαπαροσκοπική χειρουργική (ειδικά όταν τα συμπτώματα εμμένουν κατά τη συντηρητική αντιμετώπιση) και την αφαίρεση όλων των εστιών – όζων ενδομητρίωσης, αποκαθιστώντας τη φυσιολογική λειτουργία τον προσβληθέντων οργάνων, ανακουφίζοντας τα συμπτώματα και εξαλείφοντας τον πόνο. Ιδιαίτερη σημασία στην επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής έχουν οι ιδιαιτερότητες της ασθενούς όπως η ηλικία, το ιατρικό ιστορικό της ασθένειας, η επιθυμία εγκυμοσύνης, κ.ά.

Η επιλογή ενός ιατρού που υιοθετεί τη σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της ενδομητρίωσης, έχει ως αποτέλεσμα τη γρηγορότερη διάγνωση, τη μείωση της ταλαιπωρίας των ασθενών, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης τους στην ιατρική διαδικασία και την άνοδο της ψυχολογίας τους.


Κάντε το Επόμενο Βήμα για την Υγεία σας

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε στο υπερσύγχρονο ιατρείο μας στην οδό Ηριδανού & να συζητήσουμε μαζί σας.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ