Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τις αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων που εμπιστεύθηκαν τον Δρ.Στυλιανό Κογεώργο για τη διάγνωση και θεραπεία του προβλήματος τους. Οι ιστορίες τους αποτυπώνουν με άμεσο τρόπο τα βιώματα τους και αποτελούν μια ανεπίσημη και προσωπική ματιά στην ιατρική διαδικασία, μια ιστορία ζωής!
Ευχαριστούμε θερμά όσους ασθενείς θέλησαν να μοιραστούν την εμπειρία τους, ελπίζουμε με αυτόν τον τρόπο να βοηθηθούν όλο και περισσότερες γυναίκες και να γίνουμε συνοδοιπόροι τους στο σωστό δρόμο προς τη θεραπεία. Σεβόμενοι την ιδιωτικότητά τους, τα ονόματα τους εμφανίζονται μόνο ως αρχικά.
Έκανα υστεροσκοπική αφαίρεση ινομυώματος πριν από λίγες μέρες. Η εμπειρία μου με τον κύριο Κογεώργο ήταν πολύ θετική. Ο γιατρός ήταν επεξηγηματικός, σχολαστικός και ανθρώπινος. Απόλυτα ευχαριστημένη τόσο από την γραμματεία στο ιατρείο όσο και από την ομάδα στην κλινική. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην βοηθό του την Ειρήνη που ήταν πάντα δίπλα μου για τυχόν απορίες. Συνιστώ ανεπιφύλακτα το συγκεκριμένο ιατρείο.
Η εμπειρία μου ήταν εξαιρετική. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης ένιωθα πάρα πολύ άνετα, κάτι που για μένα είναι πολύ σημαντικό. Ο χώρος του ιατρείου ήταν άψογα οργανωμένος, χωρίς καμία αίσθηση βιασύνης ή ακαταστασίας, γεγονός που με βοήθησε να μην αγχωθώ.
Το προσωπικό ήταν τυπικό και ευγενικό, όσο ακριβώς χρειάζεται, και γενικά όλα κύλησαν πολύ ομαλά. Ένιωσα ότι μπορούσα να συγκεντρωθώ στον λόγο που πήγα, χωρίς άγχος μήπως ξεχάσω να ρωτήσω κάτι ή μήπως δεν με πάρουν στα σοβαρά.
Τον συστήνω ανεπιφύλακτα.
Μετά από χρόνια αναζήτησης, επιτέλους βρήκα έναν γυναικολόγο που μπορώ να εμπιστευτώ.
Αισθάνθηκα ασφάλεια από την πρώτη στιγμή, υποβλήθηκα σε επέμβαση η οποία πήγε εξαιρετικά.
Ευχαριστώ θερμά αυτόν και το άψογο επιτελείο του για την φροντίδα!
Η μαιευτική ομάδα αποτελείται από τον μαιευτήρα – γυναικολόγο, τη μαία, άλλες ιατρικές ειδικότητες που μπορεί να συνεργαστούν μαζί τους (όπως για παράδειγμα ενδοκρινολόγος, παθολόγος, αναισθησιολόγος ή αιματολόγος) και τη νοσηλευτική ομάδα του νοσοκομείου ή της κλινικής που θα διεξαχθεί ο τοκετός.
Η επιλογή της μαιευτικής ομάδας είναι μια από τις δυσκολότερες και σημαντικότερες αποφάσεις που μπορεί να χρειαστεί να πάρει κανείς σε θέματα υγείας. Μια ισχυρή ομάδα υποστήριξης στην εγκυμοσύνη, όπως επίσης και πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον τοκετό μπορεί να προσφέρει μια εντελώς διαφορετική εμπειρία στον τοκετό και την προετοιμασίας του. Ως αποτέλεσμα, η μέλλουσα μητέρα βιώνει μια πιο θετική και ικανοποιητική εμπειρία.
Σε μια εποχή όπου η πρόσβαση στην πληροφορία είναι ευκολότερη από ποτέ, αλλά συχνά αντικρουόμενη ή παραπλανητική, είναι δύσκολο να αποφασίσουν οι μέλλουσες μαμάδες και γονείς τα κριτήρια με τα οποία θα πάρουν αυτή την απόφαση.
Παρακάτω έχω συγκεντρώσει αυτά που θεωρώ τα σημαντικότερα κριτήρια για τη λήψη αυτής της απόφασης.
Ένα βασικό στοιχείο επιλογής αποτελούν πάντοτε οι σπουδές, η μετεκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, μέσω σεμιναρίων και πιστοποιήσεων, των μελών της μαιευτικής ομάδας. Επιπλέον, σημαντικό στοιχείο είναι αν το ιατρικό προσωπικό είναι μέλη επιστημονικών οργανισμών και συλλόγων, όπως για παράδειγμα η Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία ή ο Σύλλογος Επιστημόνων Μαιών – Μαιευτών Αθήνας και αν συμμετέχουν σε συνέδρια και εκπαιδευτικά προγράμματα.
Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο επιλογής είναι η φιλοσοφία που έχουν όλα τα μέλη της μαιευτικής ομάδας ως προς τον τοκετό.
Κάθε μέλλουσα μητέρα είναι λογικό να έρχεται στη μαιευτική ομάδα με πολλές ερωτήσεις και απορίες. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να έχει ξεκαθαρίσει μέσα της, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, τις προτιμήσεις και τις επιθυμίες της. Έτσι, μπορεί να εκφράσει αυτές τις ανάγκες και να μπορέσει να βρεί τη μαιευτική ομάδα που μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτές.Ποιά ζητήματα είναι αδιαπραγμάτευτα για εκείνη; Για παράδειγμα είναι κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι του τοκετού, όπως το είδους του τοκετού ή η παρουσία του συντρόφου σε όλη τη διαδικασία;
Επιπλέον, σημαντικό κομμάτι είναι και η καταγραφή τόσο των φόβων και των προσδοκιών της από τη διαδικασία, ιδιαίτερα όσον αφορά πιθανές επιπλοκές.
Η “χημεία” μεταξύ της εγκύου ή των γονέων και των ατόμων που απαρτίζουν τη μαιευτική ομάδα είναι εξίσου σημαντική. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τον ίδιο χαρακτήρα και δεν ταιριάζουν σε όλους τους ανθρώπους τα ίδια στυλ επικοινωνίας: κάποια μπορεί να θέλει πιο αναλυτική ενημέρωση, άλλη πιο ήπια και καθησυχαστική προσέγγιση, κ.ά.
Για να πραγματοποιηθεί ένας τοκετός ομαλά, χρειάζεται να δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης με ήρεμη και απρόσκοπτη επικοινωνία. Επομένως, χρειάζεται να γίνει ο προγραμματισμός ενός πρώτου ραντεβού με διερευνητικό χαρακτήρα, η οποία αποτελεί μια πρώτη επαφή με εκείνον και τους συνεργάτες του.
Σε αυτή την πρώτη επαφή με το γιατρό και τη μαιευτική ομάδα, μπορεί να φανεί αν και κατά πόσο η ομάδα εμπνέει ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και ασφάλειας.
Τέλος, ένας παραδοσιακός τρόπος επιλογής μιας μαιευτικής ομάδας είναι οι συστάσεις. Οι προσωπικές εμπειρίες είναι σημαντικές, γιατί αποτυπώνουν με άμεσο τρόπο την εμπειρία του τοκετού με τον συγκεκριμένο γιατρό, τη μαία, το νοσηλευτικό προσωπικό, το νοσοκομείο ή την κλινική και την μαιευτική ομάδα.
Επιπλέον, ένας γιατρός εμπιστοσύνης, όπως ο οικογενειακός γιατρός ή κάποιος γιατρός που ανήκει στο συγγενικό ή το φιλικό περιβάλλον, μπορεί να προτείνει μαιευτική ομάδα που γνωρίζει ή και συνεργάζεται.
Τέλος, πέρα από τις προσωπικές συστάσεις, υπάρχουν κριτικές και αξιολογήσεις στο Google, στα sites των γιατρών και των κλινικών και ιατρικές πλατφόρμες. Παρόλο που τέτοιες αξιολογήσεις μπορεί να γίνουν από τον καθένα και δε μπορεί να ελεγχθεί η γνησιότητα τους, βλέποντας τες ως σύνολο και διαβάζοντας το περιεχόμενο τους κριτικά, μπορούν να παρέχουν σημαντικές πληροφορίες.
Η επισκληρίδιος είναι ένα είδος αναισθησίας, η οποία χορηγείται με την μορφή ένεσης, που γίνεται κοντά στα νωτιαία νεύρα. Πέρα από την ανακούφιση των πόνων της γέννας κατά τον τοκετό, η επισκληρίδιος χρησιμοποιείται επίσης για την διεξαγωγή χειρουργικών επεμβάσεων, την ανακούφιση από τον πόνο μετεγχειρητικά και τη διαχείριση του χρόνιου πόνου στην πλάτη, τη μέση ή τα πόδια.
Η επισκληρίδιος είναι ένας ασφαλής και αποτελεσματικός τρόπος για τη διαχείριση του πόνου στην περίπτωση φυσιολογικού τοκετού και στις περισσότερες περιπτώσεις τοκετών με καισαρική τομή. Γίνεται αποκλειστικά από ειδικευμένο αναισθησιολόγο.
Η απόφαση για το πότε ακριβώς θα γίνει, λαμβάνεται από κοινού από την επίτοκο, τον μαιευτήρα-γυναικολόγο, τον αναισθησιολόγο και τη μαιευτική ομάδα, με βάση την εξέλιξη του τοκετού και το επίπεδο πόνου που βιώνει η ίδια. Συνήθως προτιμάται να γίνει κατά το πρώτο στάδιο του τοκετού, όταν ο τράχηλος έχει διασταλεί 4-5 εκατοστά, αλλά μπορεί να γίνει και νωρίτερα. Στην περίπτωση της καισαρικής τομής, η επισκληρίδιος γίνεται κυρίως σε προγραμματισμένες ή μη επείγουσες καισαρικές τομές.
Για την χορήγησή της γίνεται συνήθως πρώτα χρήση ενός τοπικού αναισθητικού στο σημείο που θα γίνει η επισκληρίδιος. Ο/η αναισθησιολόγος ζητά από την έγκυο είτε να καθίσει, σκύβοντας προς τα εμπρός, είτε να ξαπλώσει στο πλάι, τοποθετώντας το σώμα της σε εμβρυική στάση. Έπειτα, χρησιμοποιώντας μια ειδική βελόνα, εισάγει έναν μικρό, λεπτό και εύκαμπτο σωλήνα, που ονομάζεται επισκληρίδιος καθετήρας, στην σπονδυλική στήλη. Στη συνέχεια, η βελόνα αφαιρείται, αφήνοντας μόνο τον καθετήρα στη σπονδυλική στήλη, ο οποίος παραμένει εκεί για όσο διάστημα χρειαστεί να χορηγηθεί το φάρμακο. Συνήθως αυτή η διαδικασία διαρκεί 10-30 λεπτά. Και την είσοδο της βελόνας και την έκχυση του φαρμάκου μπορεί να υπάρχει ενόχληση, μυρμήγκιασμα, αίσθημα καύσου ή στιγμιαίος πόνος. Ωστόσο, αυτή η αίσθηση συνήθως εξαφανίζεται μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Μόλις η επισκληρίδιος αναισθησία αρχίσει να δρα, συνήθως η επίτοκος νιώθει μούδιασμα στα πόδια, το στήθος ή/και την κοιλιά, ενώ μπορεί να νιώθει τα πόδια της αδύναμα. Η επισκληρίδιος εξουδετερώνει την αίσθηση του πόνου, αλλά η επίτοκος εξακολουθεί να νιώθει συσπάσεις, να έχει επίγνωση του τοκετού, να κινείται και να σφίγγει τους μύες της.
Η επισκληρίδιος είναι μια σημαντική βοήθεια στις επίτοκες που δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις ωδίνες και τους πόνους τους φυσιολογικού τοκετού. Υπάρχει μια αίσθηση ότι η επισκληρίδιος προκαλεί μόνιμο ή μακροχρόνιο πόνο στην πλάτη. Ωστόσο πολλές γυναίκες που γεννούν βιώνουν πόνο στην πλάτη μετά τον τοκετό, είτε έχουν κάνει επισκληρίδιο είτε όχι, είτε γέννησαν με καισαρική τομή, είτε με φυσικό τοκετό. Αυτό συμβαίνει επειδή τα οστά και οι σύνδεσμοι της λεκάνης επιστρέφουν στις αρχικές τους θέσεις.
Η επισκληρίδιος αποφεύγεται σε γυναίκες με ιστορικό διαταραχών της πήξης του αίματος, ιστορικό χειρουργικών επεμβάσεων ή ανατομικών προβλημάτων στην σπονδυλική στήλη, αν υπάρχει λοίμωξη, χαμηλή αρτηριακή πίεση ή δυσκολία συνεργασίες της επιτόκου (καθώς πρέπει να παραμείνει ακίνητη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας).
Όπως όλα τα είδη αναισθησίας, η επισκληρίδιος μπορεί να έχει κάποιες παρενέργειες, οι οποίες συμβαίνουν σπάνια. Αν πραγματοποιηθεί από ειδικευμένο και έμπειρο αναισθησιολόγο, ο οποίος έχει την γνώση και την ικανότητα να την κάνει σωστά, έχοντας πριν αξιολογήσει το ιατρικό ιστορικό και τις εξετάσεις, είναι απόλυτα ασφαλής τρόπος για την ανακούφιση του πόνου στον τοκετό.
Ο τοκετός είναι μια φυσική, αλλά και πολύπλοκη διαδικασία. Γι αυτό το λόγο, δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος για να γίνει. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και κάθε έγκυος έχει τις δικές τις ανάγκες. Ο κοινός στόχος του ιατρικού προσωπικού και της εγκύου είναι η πραγματοποίηση του τοκετού με ασφάλεια και χωρίς επιπλοκές.
Για να επιτευχθεί αυτό, το ιατρικό προσωπικό οφείλει να λάβει υπόψη τους εξής παράγοντες:
Με βάση τα παραπάνω ο γυναικολόγος και οι υπόλοιπες ιατρικές ειδικότητες που μπορεί να συνεργάζονται για τον τοκετό, εξηγούν και αναλύουν στην μέλλουσα μητέρα ή ζευγάρι τις επιλογές που έχει και προτείνουν την καλύτερη επιλογή, δημιουργώντας το πλάνο τοκετού, αλλά και κάθε φορά που τα δεδομένα αλλάζουν. Η τελική απόφαση ανήκει πάντοτε στην έγκυο.
Χάρη στον κ. Κογεώργο άλλαξε η καθημερινότητά μου. Το αρκετά δύσκολο χειρουργείο μου για αφαίρεση ινομυωμάτων και ενδομητρίωση πήγε τέλεια και από τον πρώτο μήνα άρχισα να ζω ξανά φυσιολογικά χωρίς πόνους και ενοχλήσεις. Θερμές ευχαριστίες και ευγνωμοσύνη σε έναν εξαιρετικό επιστήμονα και σε όλη την υπέροχη ομάδα του!
Καταπληκτικός γιατρός με τεράστια υπομονή, πάντα χαμογελαστός. Στις 100 ερωτήσεις-απορίες μου απάντησε και στις 100 σε μια απλή χειρουργική επέμβαση που έκανα ήταν συνέχεια δίπλα μου!!!
Με τον όρο προγεννητική φροντίδα αναφερόμαστε στην ιατρική φροντίδα που λαμβάνουν γυναίκες από επαγγελματίες υγείας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η προγεννητική φροντίδα συνήθως ξεκινάει μόλις μια γυναίκα ανακαλύψει ότι είναι έγκυος. Περιλαμβάνει ιατρικές επισκέψεις σε μαιευτήρα – γυναικολόγο, συμβουλευτική από μαία και όλες τις απαραίτητες εξετάσεις που απαιτούνται σε κάθε τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Έτσι διασφαλίζεται η πρόληψη παθήσεων ή καταστάσεων δυνητικά απειλητικών για τη ζωή, τόσο της μητέρας, όσο και του εμβρύου.
Η προγεννητική φροντίδα αποτελεί ένα κεκτημένο της μαιευτικής φροντίδας και ορθώς θεωρείται απαραίτητη και υποχρεωτική ιατρική φροντίδα. Μέσω αυτής, επιτυγχάνεται η έγκαιρη διάγνωση ή πρόγνωση παθήσεων της μητέρας και του εμβρύου, με αποτέλεσμα την αποτελεσματική προετοιμασία για πιθανές επιπτώσεις ή επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν.
Πιο αναλυτικά, μέσω της προγεννητικής φροντίδας:
Κάποιες από τις εξετάσεις που περιλαμβάνει η προγεννητική φροντίδα γίνονται καθολικά σε όλες τις έγκυες, ενώ κάποιες άλλες εξαρτώνται από το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό των γονέων. Συνήθως πρόκειται για έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, αιματολογικές εξετάσεις (έλεγχος του σιδήρου – αναιμία, του σακχαρώδους διαβήτη, έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, κ.ά.), εξετάσεις ούρων, υπερηχογραφήματα, τα οποία γίνονται περιοδικά και εξειδικευμένες εξετάσεις, αν υπάρχει κάποιο εύρημα, κληρονομικότητα ή η μητέρα συγκεντρώνει κάποιους παράγοντες κινδύνου για παθήσεις, όπως για παράδειγμα παθήσεις του θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη, η μεσογειακή αναιμία και η δρεπανοκυτταρική αναιμία.
Στο 1ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης γίνεται το πρώτο υπερηχογράφημα, το οποίο επιβεβαιώνει την εγκυμοσύνη και το αν αυτή είναι βιώσιμη. Μπορεί επίσης να δείξει αν πρόκειται για πολλαπλή κύηση, δηλαδή αν τα έμβρυα είναι περισσότερα του ενός.
Σε αυτό το τρίμηνο και συγκεκριμένα από την 11η έως την 13η εβδομάδα κύησης πραγματοποιείται το υπερηχογράφημα αυχενικής διαφάνειας, το οποίο, συνδυαστικά με ορμονικές αιματολογικές εξετάσεις, δείχνουν τις πιθανότητες ύπαρξης Συνδρόμου Patau (Τρισωμία 13), Συνδρόμου Edwards (Τρισωμία 18) και Συνδρόμου Down (Τρισωμία 21) στο έμβρυο.
Επιπλέον, μπορεί να γίνει διαγνωστικός έλεγχος του εμβρύου για κληρονομικά νοσήματα όπως η κυστική ίνωση. Αυτός μπορεί να πραγματοποιηθεί ήδη από την 10η έως την 13η εβδομάδα της εγκυμοσύνης με βιοψία χοριακών λαχνών / τροφοβλαστικού ιστού (CVS). Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει με αμνιοπαρακέντηση από την 15 έως την 20η εβδομάδα.
Στο 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης γίνεται το δεύτερο σημαντικότερο υπερηχογράφημα, το υπερηχογράφημα Β’ Επιπέδου. Πραγματοποιείται κατά κανόνα από της 20η έως την 24η εβδομάδα κύησης, όπου διαπιστώνεται αν το έμβρυο αναπτύσσεται φυσιολογικά. Σε αυτό το τρίμηνο υπάρχει η πιθανότητα εμφάνισης υπέρτασης κύησης ή προεκλαμψίας στην έγκυο, γι’ αυτό και οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης ξεκινούν ήδη από το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης προληπτικά.
Επιπλέον, ανάμεσα στην 24 με 28η εβδομάδα κύησης γίνεται ο έλεγχος για τον σακχαρώδη διαβήτη (καμπύλη σακχάρου ή δοκιμασία ανοχής γλυκόζης).
Στο 3ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης γίνεται το υπερηχογράφημα Doppler, το οποίο ελέγχει την ανάπτυξη του εμβρύου, την κατάσταση του πλακούντα και του αμνιακού υγρού, τις κινήσεις και την ανατομία του εμβρύου και τη ροή του αίματος στα αγγεία μητέρας και εμβρύου.
Η προγεννητική φροντίδα έχει συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της υγείας και της εμπειρίας του τοκετού: τα αποτελέσματα της περιλαμβάνουν λιγότερες νοσηλείες, χαμηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα που σχετίζεται με την εγκυμοσύνη. Εξαιτίας αυτής μειώνονται οι πιθανότητες του πρόωρου τοκετού και πιθανών λοιμώξεων και επιπλοκών, ενώ επιτυγχάνεται η έγκαιρη ανίχνευση συγγενών ανωμαλιών.
Οι μητέρες, μέσω της προγεννητικής φροντίδας είναι καλύτερα προετοιμασμένες για τον τοκετό και τη γονεϊκότητα και εμφανίζουν βελτιωμένα επίπεδα ικανοποίησης από την εμπειρία της εγκυμοσύνης και του τοκετού.
Ο γιατρός είναι πολύ καλός επιστήμονας, παίρνει το ιστορικό και κάνει ερωτήσεις προσπαθώντας να βρει την κατάλληλη αγωγή- τρόπο αντιμετώπισης. Όλη η ομάδα σε κάνουν να νιώθεις άνετα και οικεία!
Η ψυχική υγεία και η γυναικολογία αποτελούν δύο τομείς της ιατρικής που μέχρι πολύ πρόσφατα αντιμετωπίζονταν ξεχωριστά. Μολαταύτα, τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο ο στενός τους δεσμός. Οι ορμονικές αλλαγές που σχετίζονται με τον κύκλο της ζωής των γυναικών (εφηβεία, εγκυμοσύνη, λοχεία, κλιμακτήριο, εμμηνόπαυση) έχουν αποδεδειγμένα σημαντικό αντίκτυπο στην ψυχική υγεία των γυναικών. Παράλληλα, ζητήματα όπως η γονιμότητα, η ενδομητρίωση, ή ο χρόνιος πόνος που σχετίζεται με γυναικολογικές παθήσεις μπορούν να επιδεινώσουν την ψυχική υγεία.
Η πολυδιάστατη σχέση μεταξύ ψυχικής υγείας και γυναικολογίας, θα μπορούσε να αποτελεί το περιεχόμενο μιας πληθώρας άρθρων. Συνοπτικά, οι βασικότερες συνδέσεις μεταξύ των δύο επιστημών κινούνται γύρω από τους παρακάτω άξονες:
Η γυναικολογική εξέταση είναι δεδομένο ότι είναι μια άβολη διαδικασία. Ωστόσο, μερικές γυναίκες βιώνουν τόσο άγχος και αμηχανία, που συνεχώς την αναβάλλουν, με ό,τι συνέπειες μπορεί αυτό να έχει για την υγεία τους.
Αυτή η συναισθηματική αντίδραση είναι πολλές φορές απόλυτα δικαιολογημένη λόγω παλαιότερων εμπειριών, είτε με άλλους γιατρούς, είτε εξαιτίας ιστορικού σεξουαλικής κακοποίησης.
Γι αυτό το λόγο, η γυναικολογική φροντίδα οφείλει να είναι συνώνυμη της ενσυναίσθησης και της ευαισθησίας. Η σχέση που θα αναπτύξει μια γυναίκα με τον γυναικολόγο της ξεκινάει να χτίζεται από τα πρώτα λεπτά της γνωριμίας. Θέτοντας πάντοτε ως πυρήνα την εμπιστοσύνη, απαιτεί συνεχή κατανόηση στην ασθενή, τη δημιουργία ενός διαύλου ανοιχτής επικοινωνίας, όπως επίσης και να δοθεί χρόνος για τη συμβουλευτική, ιδιαίτερα αν πρέπει να παρθούν σημαντικές αποφάσεις, όπως μια επέμβαση.
Ο γυναικείος οργανισμός εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ορμονικές διακυμάνσεις που προκύπτουν από τον κύκλο της περιόδου. Αυτές οι ορμονικές διακυμάνσεις είναι δεδομένο ότι μπορούν να έχουν επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των γυναικών με διάφορους τρόπους, όπως οι μεταπτώσεις διάθεσης, το Προεμμηνορρυσιακό Σύνδρομο (PMS) και η Προεμμηνορρυσιακή Δυσφορική Διαταραχή (PMDD). Αλλαγές στην ψυχική υγεία μπορούν επίσης να εμφανιστούν και στην εφηβεία, με την έναρξη της περιόδου και κατά την εμμηνόπαυση.
Οι ορμονικές διακυμάνσεις επηρεάζουν την αντίληψη του πόνου: στην ωχρινική φάση, λόγω της αυξημένης προγεστερόνης, υπάρχει μεγαλύτερη ανοχή στον πόνο, ενώ στην ωοθυλακική φάση, υπάρχει αυξημένη ευαισθησία στον πόνο. Κατά συνέπεια, σε περιπτώσεις γυναικολογικών παθήσεων, όπως η ενδομητρίωση, ο πόνος και τα συνακόλουθα συμπτώματα επιδεινώνονται.
Όσες γυναίκες πάσχουν από κάποια γυναικολογική πάθηση, αντιμετωπίζουν χρόνιο πόνο και άλλα συμπτώματα όπως κόπωση. Αυτή η συνθήκη έχει επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής και την ψυχική υγεία τους. Το άγχος και η κατάθλιψη συνοδεύουν πολύ συχνά γυναίκες με παθήσεις όπως:
Παράλληλα, ως γυναικολόγοι, καλούμαστε να σταθούμε στο πλευρό ασθενών, οι οποίες, εξαιτίας σοβαρών καταστάσεων μπορεί να βιώνουν μια ματαίωση με ήπιες ή σοβαρές ψυχολογικές επιπτώσεις. Τέτοιες περιπτώσεις είναι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε λαπαροσκόπηση, ρομποτική χειρουργική ή άλλο χειρουργείο για υστερεκτομή ή μαστεκτομή, που βιώνουν πρόωρη εμμηνόπαυση ή υπογονιμότητα (είτε υποβάλλονται σε θεραπεία γονιμότητας, είτε όχι). Οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες βιώνουν μια απώλεια, η οποία μπορεί να δημιουργήσει ή και να εντείνει ένα ψυχικό τραύμα.
Τέλος, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου μια κατάσταση μπορεί να έχει ψυχολογικές ρίζες και να έπεται των ψυχολογικών ζητημάτων, όπως πχ. οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες.
Όλη η διαδικασία της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας αποτελεί μια περίοδο κατά την οποία η ψυχική υγεία μπορεί να δοκιμαστεί. Προετοιμάζοντας τον ερχομό ενός μωρού στον κόσμο, ιδιαίτερα αν πρόκειται για το πρώτο παιδί, οι μέλλουσες μητέρες γεμίζουν με άγχος, για το πώς θα ανταποκριθούν στο νέο τους ρόλο και τις κοινωνικές απαιτήσεις. Επιπλέον, η περίοδος της εγκυμοσύνης μπορεί να έχει ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα, ανάλογα με τις δυσκολίες που εμφανίζονται στην εγκυμοσύνη.
Ο τοκετός αποτελεί μια έντονη εμπειρία και χρειάζεται αρκετά καλή διαχείριση του πόνου. Πέρα από τις συσπάσεις, μπορεί να προκύψει ανάγκη για ράμματα (στην περινεοτομή και στην καισαρική τομή).
Μετά τον τοκετό, η ψυχική ανθεκτικότητα των μαμάδων δοκιμάζεται, καθώς προσπαθούν να βρουν τις ισορροπίες τους και να συνηθίσουν τις αλλαγές που υπάρχουν στο σώμα τους μέσα σε αυτό το 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Η γέννηση ενός μωρού μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο ενθουσιασμό και χαρά, αλλά και φόβο και άγχος, οδηγώντας σε τοκοφοβία ή επιλόχειο κατάθλιψη.
Διάβασε περισσότερα στα άρθρα Αναρρώνοντας από τοκετό με καισαρική και Αναρρώνοντας από φυσιολογικό τοκετό
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, η σύγχρονη γυναικολογία κινείται προς μια κατεύθυνση η οποία εστιάζει σε μια ολιστική προσέγγιση. Πολλοί γυναικολόγοι συνεργάζονται στενά με ειδικούς ψυχικής υγείας και παράλληλα εκπαιδεύονται στα πεδία της ψυχικής υγείας που τους αγγίζουν. Φυσικά, χρειάζεται πάντοτε οι γυναικολόγοι να ενθαρρύνουν με τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους τις γυναίκες να μην αποσιωπούν τους προβληματισμούς και τα συναισθήματά τους, ώστε κάθε κατάσταση να μην επιδεινώνεται και να δίνεται ιατρική φροντίδα έγκαιρα.
