Παρά το νεαρό της ηλικίας του — κάτι που αρχικά μου φάνηκε λίγο περίεργο, το ομολογώ 😊 — ο γιατρός μού ενέπνευσε από την πρώτη στιγμή εμπιστοσύνη και αίσθημα ασφάλειας. Χάρη σε αυτόν κατάφερα να πάρω μια τρομερά δύσκολη απόφαση: την υφολική ρομποτική υστερεκτομή, μια απόφαση που ανέβαλλα για καιρό, όχι γιατί δεν είχα πειστεί επιστημονικά, αλλά γιατί δεν είχα βρει γιατρό με τον/την  οποίο/οποία να νιώθω πραγματικά άνετα και οικεία.

Είχα συναντήσει γιατρούς με αδιαμφισβήτητη επιστημονική επάρκεια, όμως δεν με είχαν πείσει ως άνθρωποι. Η σεμνότητα, η ηρεμία και η ποιότητα του χαρακτήρα του συγκεκριμένου γιατρού ήταν καταλυτικές για την επιλογή μου. Με έκανε να νιώσω ασφάλεια και οικειότητα, σαν να είχα απέναντί μου έναν καλό φίλο που τυχαίνει να είναι και εξαιρετικός γυναικολόγος. Και αυτό επιβεβαιώθηκε σε κάθε στάδιο — τόσο από τον ίδιο όσο και από ολόκληρη την ομάδα του.

Βρίσκομαι πλέον στις 5 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Φυσικά, δεν έχω αναρρώσει πλήρως — κάτι απολύτως αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς ότι η μήτρα μου είχε αποκτήσει διαστάσεις εγκυμοσύνης, τα ινομυώματα ξεπερνούσαν τα 13 εκατοστά και η επέμβαση διήρκεσε πάνω από 3 ώρες. Παρ’ όλα αυτά, νιώθω ότι βρίσκομαι σε πολύ καλό δρόμο και, το σημαντικότερο, ότι έχω δίπλα μου έναν γιατρό και μια ομάδα που με καθοδηγούν και με στηρίζουν σε κάθε στάδιο της αποκατάστασής μου.

Θερμά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στον γιατρό μου και σε όλη την ομάδα του — και ιδιαίτερα στην Ειρήνη, που ήταν πάντα πρόθυμη να απαντήσει με υπομονή και φροντίδα στα (πολλά) μηνύματά μου.