Τι θεωρείται φυσιολογική περίοδος;

Η έμμηνος ρύση, η περίοδος, έρχεται κάθε 22-35 ημέρες (συνηθέστερα κάθε 28 ημέρες). Μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 7 μέρες και ξεκινά κάποια στιγμή κατά την εφηβεία μεταξύ 10 εώς 18 ετών, με μέσο όρο τα 12 έτη.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν υφίσταται «φυσιολογική περίοδος», υπό την έννοια ότι κάθε σώμα, κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Κάποιες γυναίκες βιώνουν σταθερούς κύκλους, ενώ άλλες έχουν ασταθείς όσον αφορά τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων. Επιπλέον, σχεδόν όλες οι γυναίκες θα βιώσουν έστω και μια φορά στη ζωή τους κάποια αλλαγή στον κύκλο τους.

Γιατί η περίοδος μου έρχεται κάθε 20 μέρες;

Αν η περίοδος σου αλλάξει και αρχίσει να έρχεται συχνότερα, αρχικά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αν σε έναν μόνο κύκλο η μια περίοδος από την επόμενη έχουν απόσταση μόνο 20 μέρες, το πιθανότερο είναι ότι και πάλι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Αν, όμως παρατηρήσεις σημαντική αλλαγή στην διάρκεια των περιόδων σου, οι οποίες έρχονται κάθε 20 μέρες, πόσο μάλλον αν συνοδεύονται και από άλλες αλλαγές, όπως διαφορά στη διάρκεια (πχ κρατάνε περισσότερο από 7 ημέρες) και την ποσότητα ροής, τότε συνίσταται η διερεύνηση της αιτίας από γιατρό, καθώς πρόκειται για διαταραχή περιόδου.

Υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι για τους οποίους η περίοδος μπορεί να έρχεται συχνότερα. Αυτοί οι λόγοι ποικίλλουν και μπορεί να σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας σου, την ηλικία, τον τρόπο ζωής, αλλά και την ύπαρξη παθήσεων. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για μια πολύ συχνή περίοδο είναι:

Έναρξη της περιόδου / Εφηβεία

Η περίοδος, κατά τα πρώτα χρόνια της εμφάνισης της στην εφηβεία, είναι φυσιολογικό να μην είναι σταθερή.

Έναρξη της εμμηνόπαυσης

Διαταραχές στην συχνότητα και την περιοδικότητα της εμμήνου ρύσεως μπορεί να αποτελούν μια πρώτη ένδειξη για την έναρξη της κλιμακτηρίου και της εμμηνόπαυσης.

Μάθε περισσότερα για την εμμηνόπαυση διαβάζοντας τα άρθρα ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Γυναικολογικές παθήσεις όπως:

• Ινομυώματα

Παρόλο που σε αρκετές περιπτώσεις η παρουσία ινομυωμάτων είναι τελείως ασυμπτωματική και η διάγνωση τους γίνεται κατά τη διάρκεια προληπτικού γυναικολογικού ελέγχου, ένα από τα συμπτώματα τους μπορεί να είναι η ακανόνιστη ροή αίματος ή η παρατεταμένη.

Μάθε περισσότερα για τα ινομυώματα διαβάζοντας ΕΔΩ, για την υστεροσκοπική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ και για την ρομποτική αντιμετώπισή τους ΕΔΩ.

• Πολύποδες Μήτρας

Οι πολύποδες μήτρας πολλές φορές δεν εμφανίζουν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαία μετά από προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο. Μεταξύ των συμπτωμάτων υπάρχει και συχνότερη εμφάνιση της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για του πολύποδες μήτρας ΕΔΩ

• Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση αποτελεί την κύρια γυναικολογική πάθηση η οποία επηρεάζει την έμμηνο ρύση και μπορεί να προκαλέσει περιόδους που έρχονται κάθε 20 μέρες.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση ΕΔΩ, για την λαπαροσκοπική αντιμετώπισή της ΕΔΩ και για την ρομποτική της αντιμετώπιση ΕΔΩ

• Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID) είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Τα συμπτώματα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, πολλές φορές είναι ανεπαίσθητα, καθιστώντας δύσκολη τη διάγνωση. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν και περίοδο κάθε 20 μέρες.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου (PID) ΕΔΩ

• Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS [πρώην Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)]

Ο όρος περιγράφει ένα ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων, το οποίο μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά τον οργανισμό και την περιοδικότητα της περιόδου.

Μάθε περισσότερα για το Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο – PMOS ΕΔΩ

• Άλλες παθήσεις ή Φαρμακευτική αγωγή

Η περίοδος μπορεί να επηρεαστεί από παθήσεις που επηρεάζουν το ορμονικό σύστημα όπως οι παθήσεις του θυρεοειδούς και παθήσεις του αίματος. Επιπλέον, υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή των ορμονών όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, η επείγουσα αντισύλληψη, το ενδομήτριο σπείραμα, τα αντικαταθλιπτικά, αντιπηκτικά φάρμακα, φαρμακευτική αγωγή για ορμονοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, κ.ά. Γι αυτό και είναι πάντα σημαντικό να συζητούνται με γιατρό πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει μια φαρμακευτική αγωγή.

• Άγχος και στρες 

Το χρόνιο άγχος και το στρες γνωρίζουμε ήδη ότι μπορεί να επηρεάσει τόσο την παραγωγή των ορμονών, όσο και τη λειτουργία του υποθαλάμου, οποίος διαδραματίζει κύριο ρόλο στον συντονισμό του ενδοκρινικού συστήματος. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό να επηρεάσει και όλη τη λειτουργία του κύκλου της περιόδου.

Πότε πρέπει να επισκεφτώ γιατρό;

Μια επίσκεψη σε γυναικολόγο για τη διερεύνηση των λόγων εμφάνισης της περιόδου κάθε 20 μέρες είναι σημαντική, ακόμα και αν συμβαίνει πρώτη φορά. Συνίσταται η επίσκεψη σε γυναικολόγο αν:

• Η αιμορραγία της περιόδου διαρκεί περισσότερο από 7 ημέρες ή και αποβάλλεται μεγάλη ποσότητα αίματος
• Υπάρχει αιμορραγία ενδιάμεσα ή μετά τη σεξουαλική επαφή
• Η αλλαγή συνέβη ξαφνικά και συμβαίνει για 2-3 μήνες (συνεχόμενους ή μη)
• Αντιμετωπίζεις και άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός, ναυτία ή εμετός, υπερβολικό πόνο περιόδου, απότομη αλλαγή βάρους, κόπωση, τριχοφυΐα στο πρόσωπο, κ.ά.)

Η έμμηνος ρύση είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής κάθε γυναίκας. Ωστόσο, για πολλές γυναίκες, οι ημέρες της περιόδου συνοδεύονται από υπερβολικό πόνο (δυσμηνόρροια). Αν και οι ήπιες κράμπες θεωρούνται αναμενόμενες, ο υπερβολικός πόνος στην περίοδο δεν πρέπει να παραβλέπεται, ούτε οι γυναίκες να τον υπομένουν βουβά, θεωρώντας τον φυσιολογικό.

Τι είναι η δυσμηνόρροια;

Ο πόνος της περιόδου προκαλείται από τις συσπάσεις της μήτρας, καθώς αυτή αποβάλλει το  ενδομήτριο. Η δυσμηνόρροια, ο υπερβολικός πόνος περιόδου χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

1. Πρωτοπαθής Δυσμηνόρροια:

Πρόκειται για πόνο που δεν οφείλεται σε κάποια υποκείμενη γυναικολογική πάθηση. Εμφανίζεται συνήθως στην εφηβεία, λίγο μετά την έναρξη της πρώτης περιόδου. Ο πόνος εντοπίζεται στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στη μέση ή και τους μηρούς. Συνήθως ξεκινά 1-2 ημέρες πριν ή κατά την έναρξη της αιμορραγίας και υποχωρεί μετά τις πρώτες 48 ώρες.

2. Δευτεροπαθής Δυσμηνόρροια:

Πρόκειται για πόνο που σηματοδοτεί την ύπαρξη γυναικολογικής πάθησης ή ανατομικού προβλήματος. Συχνά εμφανίζεται σε γυναίκες άνω των 25 ετών, με μέχρι πρότινος φυσιολογικές ή και ανώδυνες περιόδους. Ο πόνος τείνει να διαρκεί περισσότερο και να μην υποχωρεί εύκολα με απλά παυσίπονα.

3 σημάδια ότι ο πόνος της περιόδου δεν είναι φυσιολογικός

1. Εμποδίζει την καθημερινότητα

Ο φυσιολογικός πόνος περιόδου, παρότι μπορεί να είναι ενοχλητικός, επιτρέπει να είσαι λειτουργική. Αν ο πόνος περιόδου είναι τόσο έντονος που εμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες (σχολείο, εργασία, κοινωνικές επαφές, χόμπι) και τις κοινωνικές υποχρεώσεις, αναγκάζοντάς σε να χάνεις κομμάτια της ζωής, τότε είναι ώρα να συμβουλευτείς γιατρό.

2. Συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα

Αν ο πόνος συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα δεν προϋπήρχαν όπως:

• Υπερβολική αιμορραγία: Αν χρειάζεται να αλλάζεις σερβιέτα κάθε 1-2 ώρες ή βλέπεις μεγάλους θρόμβους αίματος.
• Έντονη ναυτία ή/ και εμετό
• Λιποθυμικά επεισόδια

3. Τα παυσίπονα δεν ανακουφίζουν

Ένας φυσιολογικός πόνος περιόδου συνήθως υποχωρεί με τη χρήση παυσίπονων. Αν παραμένει ίδιος ή μεγαλώνει σε ένταση είναι σημάδι για να επισκεφτείς γυναικολόγο.

Ποιες παθήσεις μπορεί να κρύβονται πίσω από τον υπερβολικό πόνο;

Η εξέταση συνήθως περιλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλιάς, κλινική γυναικολογική εξέταση, λήψη κολπικού επιχρίσματος (για αποκλεισμό λοιμώξεων) και υπερηχογράφημα πυέλου. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις, μπορεί να συστηθεί μαγνητική τομογραφία ή διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

Κατά την εξέταση του συμπτώματος του υπερβολικού πόνου, ο γυναικολόγος λαμβάνει λεπτομερές ιατρικό ιστορικό. Για αυτή τη διαδικασία, είναι χρήσιμο να έχεις καταγράψει ένα ημερολόγιο περιόδου (σε σημειωματάριο ή μέσω εφαρμογής στο κινητό), όπου αναφέρονται:

1. Η ημερομηνίες έναρξης και λήξης της περιόδου.
2. Η ένταση του πόνου και ποιες ημέρες ήταν εντονότερος.
3. Το πλήθος των προϊόντων περιόδου που χρησιμοποιείς (πόσες σερβιέτες ή ταμπόν χρειάζονται κάθε μέρα; Πόσο συχνά αδειάζεις το κύπελλο ή τον δίσκο περίόδου;)
4. Άλλα συμπτώματα ή φαρμακευτική αγωγή.

Επιπλέον, ο γιατρός πραγματοποιεί εξέταση και μπορεί να προτείνει περαιτέρω εξετάσεις όπως: γυναικολογική εξέταση, κολποσκόπηση, καλλιέργεια κολπικού υγρού, διακολπικό υπερηχογράφημα, διαγνωστική λαπαροσκόπηση. Στόχος του είναι να αποκλείσει ή να διαγνώσει παθολογικές καταστάσεις που συνδέονται με τη δευτεροπαθή δυσμηνόρροια, όπως:

• Ενδομητρίωση:

Δημιουργείται όταν ιστός, παρόμοιος με αυτόν του ενδομητρίου που επενδύει το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας, βρίσκεται σε άλλες τοποθεσίες, όπως είναι οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες, οι ιερομητρικοί σύνδεσμοι, η ουροδόχος κύστη, το ορθό, οι ουρητήρες, τα νεφρά, τα νεύρα της πυέλου ή οποιοδήποτε άλλο όργανο του σώματος, με αποτέλεσμα την πρόκληση φλεγμονώδους αντίδρασης με συμφύσεις και έντονο πόνο.

Μάθε περισσότερα για την ενδομητρίωση

• Αδενομύωση:

Πάθηση κατά την οποία ο ενδομήτριος ιστός, ο οποίος φυσιολογικά επικαλύπτει το εσωτερικό της μήτρας, αναπτύσσεται στο μυϊκό τοίχωμα της μήτρας. Ο ιστός αυτός συνεχίζει να επιτελεί το ρόλο του κανονικά στις διάφορες φάσης της περιόδου (αυξάνεται, διασπάται και αποφέρει αιμορραγία), με αποτέλεσμα η μήτρα να διογκώνεται και να προκαλεί πόνο. Η αδενομύωση μπορεί να εντοπίζεται σε ολόκληρη τη μήτρα ή σε ένα σημείο.

Μάθε περισσότερα για την αδενομύωση

• Ινομυώματα:

Καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται μέσα ή γύρω από τη μήτρα. Υπολογίζεται ότι περίπου 1 στις 3 γυναίκες θα εμφανίσουν ινομυώματα κάποια στιγμή στην πορεία της ζωής τους, χωρίς να κρίνεται αναγκαία σε όλες τις περιπτώσεις η ιατρική αντιμετώπισης τους.

Μάθε περισσότερα για τα Ινομυώματα

• Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID):

Είναι μια λοίμωξη των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων. Εμφανίζεται συνήθως όταν μια βακτηριακή λοίμωξη, εξαπλώνεται από τον τράχηλο της μήτρας ή τον κόλπο προς τη μήτρα, τις σάλπιγγες ή τις ωοθήκες.

Μάθε περισσότερα για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

• Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS):

Ορμονική διαταραχή που μπορεί να μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά τον οργανισμό και να προκαλέσει επώδυνες περιόδους.

Μάθε περισσότερα για τις πολυκυστικές ωοθήκες

Ο υπερβολικός πόνος στην περίοδο δεν είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώνουν οι γυναίκες εξαιτίας της φυσιολογίας τους. Παρόλο που αποτελεί, δυστυχώς, αναπόσπαστο κομμάτι της περιόδου και της γυναικείας εμπειρίας, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τον θεωρούμε δεδομένο και αναπόφευκτο ή να τον αγνοούμε.

Αν αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά, η επίσκεψη σε έναν γυναικολόγο. Άκου το σώμα σου!

Η αιδοιίτιδα, δεν είναι μια συγκεκριμένη πάθηση, όπως πιστεύεται ευρέως. Είναι ένας γενικός ιατρικός όρος που περιγράφει τη φλεγμονή του αιδοίου. Παρότι συνδέεται με την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, η αιδοιίτιδα δε σημαίνει απαραίτητα ότι η γυναίκα δε φροντίζει την υγιεινή της.

Συχνά η αιδοιίτιδα συγχέεται με την κολπίτιδα, ωστόσο δεν πρόκειται για την ίδια πάθηση, παρόλο που είναι συχνό φαινόμενο αυτές οι δύο καταστάσεις να συνυπάρχουν. Η αιδοιίτιδα αφορά το αιδοίο, δηλαδή το εξωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων, ενώ η κολπίτιδα τον κόλπο, δηλαδή το εσωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων. Λόγω της γυναικείας ανατομίας και αλλά και της ευαίσθητης φύσης του δέρματος και των βλεννογόνων στην περιοχή, τόσο το αιδοίο, όσο και ο κόλπος είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ερεθισμούς από εξωτερικούς παράγοντες.

Συμπτώματα αιδοιίτιδας

Τα συμπτώματα της αιδοιίτιδας μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά (οξεία μορφή) ή να αναπτύσσονται σταδιακά και να επιμένουν (χρόνια μορφή). Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Έντονο και επίμονο κνησμό (φαγούρα) που συχνά επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας.
• Ερυθρότητα και πρήξιμο στο δέρμα του αιδοίου.
• Αίσθημα καψίματος ή πόνος, ιδιαίτερα κατά την ούρηση ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.
• Σημάδια στο δέρμα όπως μικρές φουσκάλες, πληγές ή σκασίματα
• Αυξημένες κολπικές εκκρίσεις

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου αιδοιίτιδας

Η αιδοιίτιδα, αυτή η φλεγμονή στο αιδοίο, μπορεί να προκληθεί από αιτίες που εντάσσονται σε μια από τις παρακάτω κατηγορίες:

1. Αλλεργική αντίδραση ή ερεθισμός 

Πρόκειται για την ποιο συνηθισμένη αιτία εμφάνισης αιδοιίτιδας και προκαλείται από επαφή με υλικά που μπορούν να προκαλέσουν δερματίτιδα όπως:

• Αρωματικά σαπούνια, αφρόλουτρα και τζέλ καθαρισμού
• Απορρυπαντικά ρούχων ή μαλακτικά με έντονα αρώματα
• Αρωματισμένο χαρτί υγείας, σερβιέτες και ταμπόν
• Κολπικά σπρέι ή αποσμητικά
• Σπερματοκτόνα
• Πολύ στενά εσώρουχα και ρούχα (π.χ. στενά τζιν), ιδιαίτερα αν είναι συνθετικά
• Επαφή βρεμένων ρούχων με το δέρμα για πολλές ώρες (π.χ. μαγιώ, αθλητικά ιδρωμένα ρούχα, κ.ά.)
• Επαφή με χλωριωμένο νερό σε πισίνες ή υδρομασαζ

Η αποφυγή των παραπάνω, εξάλλου, αποτελούν βασικές οδηγίες για τη φροντίδα του αιδοίου και του κόλπου.

2. Λοιμώξεις 

Το αιδοίο μπορεί να εμφανίσει φλεγμονή λόγω της υπέρμετρης ανάπτυξης μικροοργανισμών ή της μετάδοσης λοιμώξεων, όπως:

• Mυκητιασική κολπίτιδα

• Βακτηριακές λοιμώξεις όπως η βακτηριακή κολπίτιδα, ο στρεπτόκοκκος ή ο σταφυλόκοκκος.
• Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ) όπως ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), ο έρπης των γεννητικών οργάνων, οι τριχομονάδες, η γονόρροια και τα χλαμύδια.

3. Δερματοπάθειες και Ορμονικές Αλλαγές

Η αιδοιίτιδα σε κάποιες περιπτώσεις σχετίζεται με χρόνιες δερματικές παθήσεις όπως η ψωρίαση και το έκζεμα, οι οποίες μπορούν να εμφανιστούν στην περιοχή του αιδοίου.

4. Εμμηνόπαυση

Κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων μπορεί να προκαλέσει λέπτυνση, ξηρότητα και απώλεια της ελαστικότητας του ιστού. Αυτή η έκφανση της αιδοιίτιδας ονομάζεται ατροφική αιδοιίτιδα.

5. Προεφηβική ηλικία

Τα κορίτσια προεφηβικής ηλικίας, όπως και οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση, είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν αιδοιίτιδα, επειδή τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων.

6. Σακχαρώδης διαβήτης

Οι γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να εμφανίσουν αιδοιίτιδα, λόγω του υψηλότερου σακχάρου στον οργανισμό τους.

Διάγνωση αιδοιίτιδας 

Η επίσκεψη στον γυναικολόγο είναι απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση, καθώς η αυτοδιάγνωση και η λανθασμένη χρήση κρεμών μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση. Ο γιατρός πραγματοποιεί κλινική εξέταση, καταγράφει το ιατρικό ιστορικό και, αν κριθεί απαραίτητο, προχωράει σε εξετάσεις όπως η καλλιέργεια κολπικού υγρού, το τεστ παπ, ή και αιματολογικές εξετάσεις.

Θεραπεία αιδοιίτιδας

Η θεραπεία της αιδοιίτιδας εξαρτάται αποκλειστικά από τα υποκείμενα αίτια. Μπορεί να χρειάζεται απομάκρυνση από την ουσία που προκαλεί ερεθισμό, η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (εξωτερικά ή εσωτερικά) και η αλλαγή των συνηθειών που σχετίζονται με την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής.

Η αιδοιίτιδα είναι μια συχνή και στην πλειονότητά της εύκολα αντιμετωπίσιμη κατάσταση, αρκεί να εντοπιστεί έγκαιρα η αιτία της. Η τήρηση των σωστών κανόνων για την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, η προσαρμογή της διατροφής, η αποφυγή ουσιών που δημιουργούν ερεθισμούς και η στενή συνεργασία με τον γυναικολόγο συμβάλλουν στη γρήγορη αντιμετώπιση και θεραπεία της αιδοιίτιδας.

Η σαλπιγγογραφία είναι μια απεικονιστική ακτινολογική εξέταση, η οποία χρησιμοποιείται για να μπορούν οι γιατροί να ελέγξουν αν και σε ποιο βαθμό οι σάλπιγγες είναι φραγμένες ή κλειστές. Η σαλπιγγογραφία, ή υστεροσαλπιγγογραφία (HSG), όπως είναι η επίσημη ονομασία της, προσφέρει πολύτιμα δεδομένα στον θεράποντα ιατρό, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σωστή θεραπευτική προσέγγιση, καθώς μπορεί να διαγνώσει κάποιες αιτίες υπογονιμότητας στις γυναίκες, ανατομικές ανωμαλίες ή άλλες γυναικολογικές παθήσεις.

Πότε χρειάζεται να κάνω σαλπιγγογραφία;

Η σαλπιγγογραφία συστήνεται – συνήθως συνδυαστικά με άλλες εξετάσεις, όπως η υστεροσκόπηση και το γυναικολογικό υπερηχογράφημα – είτε σε γυναίκες που επιθυμούν να κάνουν έλεγχο υπογονιμότητας ή που βρίσκονται σε διαδικασία διερεύνησης για πιθανή γυναικολογική πάθηση.

Πιο συγκεκριμένα, η σαλπιγγογραφία χρησιμοποιείται για:

• Τον έλεγχο των σαλπίγγων

Οι σάλπιγγες μπορεί να είναι φραγμένες ή να παρουσιάζουν στενώσεις λόγω φλεγμονών, ενδομητρίωσης ή προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων.

• Την εξέταση της μήτρας

Σε αυτή την περίπτωση επιτρέπει τον εντοπισμό ανατομικών προβλημάτων στη μήτρα όπως προς το σχήμα, το μέγεθος και τη δομή της, η δίκερη ή η μονόκερη μήτρα. Επιπλέον, μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία καλοηθών όγκων, πολύποδες μήτρας, ινομυώματα ή συμφύσεις.

• Τον μετεγχειρητικό έλεγχο

Η εξέταση πραγματοποιείται σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στις σάλπιγγες (π.χ. για την αποκατάσταση μιας απόφραξης), ως μετεγχειρητικός έλεγχος. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για την επιβεβαίωση του αποτελέσματος μιας μόνιμης μεθόδου αντισύλληψης (απολίνωση σαλπίγγων).

Πώς πραγματοποιείται η σαλπιγγογραφία;

Η σαλπιγγογραφία πραγματοποιείται στην μεταξύ της 5ης και της 10ης ημέρας του κύκλου (μετρώντας από την πρώτη ημέρα της περιόδου), ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εγκυμοσύνης και ούτος ώστε το ενδομήτριο να βρίσκεται στην λεπτή φάση του και να επιτρέπει την καθαρότερη απεικόνιση του.

Η εξέταση γίνεται με τη χρήση κολποδιαστολέα και την έκχυση σκιαγραφικού υγρού. Το υγρό αυτό στη συνέχεια απορροφάται φυσιολογικά και με απόλυτη ασφάλεια από τον ίδιο τον οργανισμό μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης μπορεί να ζητηθούν από τον γιατρό μικρές αλλαγές της τοποθέτησης (κλίσης) της λεκάνης, ώστε να αποτυπωθούν όλες οι ανατομικές γωνίες. Η συνολική διαδικασία συνήθως διαρκεί 15 με 30 λεπτά.

Πέραν της κλασικής σαλπιγγογραφίας η οποία γίνεται με τη χρήση κλασικού ακτινολογικού μηχανήματος, τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε η τεχνική Hyfosy σε συνδυασμό με την 3d υπερηχογραφία.

Τα πλεονέκτημα της Hyfosy τεχνικής είναι αρκετά, ή διαδικασία είναι εντελώς ανώδυνη, δεν υπάρχει πιθανότητα αλλεργικής αντίδρασης λογω της σύστασης του αφρού και τέλος δεν γίνεται χρήση ακτινοβολίας.

Η υστεροσαλπιγγογραφία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν υπάρχει εγκυμοσύνη, πυελική λοίμωξη ή προκύψει αιμορραγία της μήτρας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Τι θα νιώσω στην εξέταση;

Οι περισσότερες γυναίκες αναφέρουν μια ήπια ενόχληση κατά τη διάρκεια της εξέτασης ή παροδικές κράμπες περιόδου τη στιγμή που εκχύεται το σκιαγραφικό. Οι κράμπες αυτές είναι παροδικές και υποχωρούν σχεδόν αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η έγχυση.

Αμέσως μετά την εξέταση, η γυναίκα μπορεί να επιστρέψει κανονικά στις καθημερινές της δραστηριότητες. Μπορεί, ωστόσο να βιώσει κάποια ήπια συμπτώματα για λίγες ώρες ή ημέρες όπως ήπιες κράμπες και πόνους περιόδου ή και μικρές ποσότητες κολπικών εκκρίσεων (καφέ ή κόκκινες), καθώς το πλεονάζον σκιαγραφικό υλικό αποβάλλεται φυσικά.

Σαλπιγγογραφία: Ένας πολύτιμος σύμμαχος στη διερεύνηση της γυναικείας γονιμότητας

Η σαλπιγγογραφία αποτελεί έναν πολύτιμο εργαλείο για την διάγνωση παθήσεων και την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Μέσα σε λίγα λεπτά, προσφέρει άμεσες, ξεκάθαρες και έγκυρες απαντήσεις για την κατάσταση της μήτρας και των σαλπίγγων. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, ο γυναικολόγος μπορεί να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο, στοχευμένο και αποτελεσματικό πλάνο θεραπείας, φέρνοντας το ζευγάρι ένα βήμα πιο κοντά στην εκπλήρωση του ονείρου του για τη δημιουργία μιας οικογένειας.

Η κατανόηση της περιόδου δεν περιορίζεται στη γνώση του πότε υπάρχει αιμορραγία και πότε υπάρχει πιθανότητα εγκυμοσύνης. Ένα πολύ ουσιαστικό κομμάτι της είναι η κατανόηση των ορμονικών διακυμάνσεων, των εναλλαγών της διάθεσης που αφορούν το σύνολο του κύκλου και όχι μόνο τις ημέρες της αιμορραγίας, όπου λόγω του πόνου μπορεί μια γυναίκα να βιώνει συναισθηματικές διακυμάνσεις.

Πολλές γυναίκες αισθάνονται τον εαυτό τους να αλλάζει λίγες ημέρες πριν την εμφάνιση της περιόδου. Μια ξαφνική εμφάνιση ενός δυσανάλογου με μια κατάσταση εκνευρισμού, ένα ξέσπασμα σε κλάμα ή μια έντονη ψυχολογική κούραση, είναι εναλλαγές της διάθεσης οι οποίες αποτελούν μια πραγματική βιολογική ανταπόκριση του οργανισμού στις περίπλοκες ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου. Και όμως, αυτές οι μεταπτώσεις συχνά προκαλούν σύγχυση ή ακόμα και ενοχές, παρότι αποτελούν ένα φυσιολογικό κομμάτι της γυναικείας εμπειρίας και έχουν σαφές βιολογικό υπόβαθρο.

Ο «κύκλος» των ορμονών

Ο εμμηνορροϊκός κύκλος δεν αφορά μόνο το αναπαραγωγικό σύστημα, αλλά και την παραγωγή των ορμονών. Σε κάθε φάση του κύκλου χωρίζεται σε φάσεις, καθεμία από τις οποίες επηρεάζει διαφορετικά τη χημεία του εγκεφάλου.

1. Ωοθυλακική Φάση – Η φάση της «ανόδου»: 

Είναι φάση με μεταβλητή διάρκεια, κατά την οποία αρχίζουν να ωριμάζουν ωάρια και αναπτύσσεται το ενδομήτριο. Ξεκινά την πρώτη ημέρα της περιόδου, όπου τα επίπεδα των οιστρογόνων αρχίζουν να αυξάνονται, γεγονός που συνδέεται με αυξημένη ενέργεια και καλύτερη διάθεση.

2. Ωορρηξία – Η «κορύφωση»:

Είναι οι ημέρες οπότε απελευθερώνεται το ωάριο από το ωοθυλάκιο προς τις σάλπιγγες, η ωορρηξία, συνάδει με το ανώτατο επίπεδο συγκέντρωσης των οιστρογόνων. Πολλές γυναίκες αναφέρουν ότι σε αυτή τη φάση αισθάνονται πιο κοινωνικές και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

3. Ωχρινική φάση – Η «πτώση»:

Μετά την ωορρηξία, παράγεται προγεστερόνη, ώστε να προετοιμαστεί ξανά το ενδομήτριο για μια πιθανή εγκυμοσύνη και εμποδιστεί η έναρξη της επόμενης περιόδου σε περίπτωση εγκυμοσύνης). Αν δεν υπάρξει σύλληψη, τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης πέφτουν απότομα. Αυτή η απότομη πτώση, περίπου 1 με 2 εβδομάδες πριν την έναρξη της περιόδου είναι ο κύριος ένοχος για όλα τα συμπτώματα του Προεμμηνορρυσιακού Σύνδρομου (PMS). Σπανιότερα, σε αυτή την φάση μπορεί να εμφανιστεί και η Προεμμηνορρυσιακή Δυσφορική Διαταραχή (PMDD).

Ο ρόλος της σεροτονίνης

Τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη, φυσικά, δεν δρουν αυτόνομα, αλλά αλληλεπιδρούν άμεσα με χημικές ουσίες που μεταφέρουν μηνύματα στον εγκέφαλο, όπως η σεροτονίνη. Η σεροτονίνη είναι ο νευροδιαβιβαστής που ρυθμίζει το αίσθημα της ευτυχίας, την ηρεμία, την όρεξη και τον ύπνο. Όταν τα οιστρογόνα πέφτουν κατά την ωχρινή φάση, συμπαρασύρουν και τα επίπεδα της σεροτονίνης. Η έλλειψη σεροτονίνης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αίσθημα θλίψης, ευερεθιστότητα, θυμό, αϋπνία και έντονη επιθυμία για φαγητό (κυρίως υδατάνθρακες και ζάχαρη).

Συμβουλές για τη διαχείριση των εναλλαγών διάθεσης

Για την διαχείριση των εναλλαγών διάθεσης στην περίοδο, οι παρακάτω συμβουλές μπορούν να συμβάλλουν στο μετριασμό των επιπτώσεων τους:

Διατροφή:

Η ισορροπημένη διατροφή κατά τη διάρκεια της περιόδου μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της έντασης συμπτωμάτων όπως το πρήξιμο, ο πόνος στη μέση, οι κράμπες περιόδου και η αδυναμία. Η ισορροπημένη διατροφή δεν είναι μόνο σημαντική τις ημέρες της αιμορραγίας, αλλά σε όλες τις φάσεις της περιόδου, όπου ο οργανισμός έχει διαφορετικές ανάγκες. Επιπλέον, μια ισορροπημένη διατροφή η οποία ανταποκρίνεται στις αλλαγές που υφίσταται ο οργανισμός σε κάθε φάση της περιόδου, μπορεί να συμβάλλει στη διαχείριση του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου (PMS) και της προεμμηνορρυσιακής δυσφορικής διαταραχής (PMDD).

Διάβασε περισσότερα ΕΔΩ

Καταγραφή του κύκλου

Η χρήση του παραδοσιακού ημερολογίου ή μιας εφαρμογής καταγραφής της περιόδου, μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη και την επίγνωση των εναλλαγών διάθεσης. Μπορείς να ξεκινήσεις με την καταγραφή των συμπτωμάτων σε 2-3 περιόδους και έπειτα να μελετήσεις τα μοτίβα που σχηματίζονται. Με αυτό τον τρόπο μπορείς να προβλέψεις πότε αυτές εμφανίζονται έντονα και να προσαρμόσεις στο μέτρο του δυνατού τις υποχρεώσεις αυτών των  ημερών. Επιπλέον, αυτή η επίγνωση συμβάλλει στη μείωση του άγχους: η «κακή διάθεση» έχει ημερομηνία λήξης.

Ποιοτικός ύπνος και ξεκούραση

Κατά την ωχρινική φάση, η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει ελαφρώς, γεγονός που μπορεί να χαλάσει την ποιότητα του ύπνου. Η έλλειψη ύπνου εντείνει τις συναισθηματικές αντιδράσεις, αλλά η γνώση του πότε θα συμβαίνει είναι πολύ σημαντική για την προετοιμασία σου. Μπορείς να δοκιμάσεις να φτιάξεις μια χαλαρωτική ρουτίνα πριν τον ύπνο την οποία θα τηρείς αυτές τις ημέρες.

Σωματική Άσκηση

Η φυσική δραστηριότητα απελευθερώνει ενδορφίνες, τις φυσικές ουσίες του σώματος που βελτιώνουν τη διάθεση και δρουν ως φυσικά παυσίπονα. Επιπλέον, τεχνικές όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή οι ασκήσεις αναπνοής μπορούν να βοηθήσουν στην διαχείριση του άγχους.

Πότε να συμβουλευτώ γιατρό;

Οι εναλλαγές διάθεσης στην περίοδο είναι ένα βιολογικό φαινόμενο και όχι μια ένδειξη αδυναμίας. Κατανοώντας τι συμβαίνει σε κάθε φάση, μπορείς να φροντίσεις τον εαυτό σου, οπλισμένη με περισσότερη κατανόηση και υπομονή.

Αν, παρόλα αυτά, οι εναλλαγές διάθεσης δημιουργούν αίσθημα απελπισίας, επηρεάζουν σοβαρά την ποιότητα της ζωής, τη δουλειά και την καθημερινότητα, είναι απαραίτητη η συμβουλή ενός γυναικολόγου.

Τι είναι υπερπλασία ενδομητρίου;

Η υπερπλασία ενδομητρίου εμφανίζεται όταν το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας, το ενδομήτριο, έχει υπερβολική ανάπτυξη και γίνεται υπερβολικά παχύ, γι αυτό και κάποιες φορές αναφέρεται ως πάχυνση ενδομητρίου. Η υπερπλασία ενδομητρίου είναι μια σπάνια πάθηση (επηρεάζει περίπου 133 στις 100.000 γυναίκες), η οποία παρόλο που δεν είναι καρκίνος, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου του ενδομητρίου.

Τι προκαλεί την υπερπλασία ενδομητρίου;

Το ενδομήτριο είναι φυσιολογικό να αλλάζει κατά τη διάρκεια του κύκλου, ανάλογα με τις αλλαγές των επιπέδων των οιστρογόνων. Τα οιστρογόνα είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη και την πάχυνση του ενδομητρίου, προετοιμάζοντας τη μήτρα για πιθανή εγκυμοσύνη. Μετά την ωορρηξία, αν δεν υπάρχει σύλληψη, τα επίπεδα των οιστρογόνων μειώνονται και τα επίπεδα της προγεστερόνης αυξάνονται. Τότε, γίνεται και η αποβολή του βλεννογόνου του ενδομητρίου, δηλαδή γίνεται η αιμορραγία της περιόδου. Αν, όμως, τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης δεν εξελίσσονται φυσιολογικά κατά τη διάρκεια του κύκλου, το ενδομήτριο μπορεί να αναπτυχθεί μη φυσιολογικά, καθώς αντί να απορριφθεί, συνεχίσει να αναπτύσσεται. Οι γυναίκες με υπερπλασία ενδομητρίου παράγουν ελάχιστη έως καθόλου προγεστερόνη, με αποτέλεσμα να μην αποβάλλεται το ενδομήτριο τοίχωμα, αλλά να συνεχίζει να αναπτύσσεται.

Ποια είναι τα είδη υπερπλασίας ενδομητρίου;

Τα είδη της υπερπλασίας ενδομητρίου χωρίζονται αναλόγως με τα είδη των αλλαγών που συμβαίνουν στα κύτταρα του τοιχώματος του ενδομητρίου:

1. Υπερπλασία χωρίς ατυπία (καλοήθης υπερπλασία) : οι κυτταρικές αλλαγές που συμβαίνουν δεν είναι καρκινικές.
2. Άτυπη υπερπλασία (κακοήθης υπερπλασία) : οι κυτταρικές αλλαγές μπορεί να είναι προκαρκινικές (δηλαδή έχουν πιθανότητα να εξελιχθούν σε καρκίνο) ή καρκινικές αλλοιώσεις.

Ποια είναι τα συμπτώματα της υπερπλασίας ενδομητρίου;

Τα συμπτώματα της υπερπλασίας ενδομητρίου είναι διαταραχές στην περίοδο, πιο συνηθισμένα αμηνόρροια (μη ύπαρξη περιόδου), έντονη αιμορραγία, κύκλος που διαρκεί λιγότερο από 21 ημέρες ή περίοδος που διαρκεί περισσότερες ημέρες από το συνηθισμένο.

Πως γίνεται διάγνωση της υπερπλασίας ενδομητρίου;

Καθώς τα γενικά συμπτώματα της υπερπλασίας ενδομητρίου είναι συμπτώματα «δείχνουν» πολλές άλλες γυναικολογικές παθήσεις, η διάγνωση μπορεί να γίνει μέσω διάφορων διαδικασιών όπως υπερηχογράφημα, υστεροσκόπηση και βιοψία ενδομητρίου.

Ποια είναι η θεραπεία για την υπερπλασία ενδομητρίου;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η θεραπεία για την υπερπλασία ενδομητρίου είναι η λήψη προγεστερόνης σε χάπι, μέσω ενέσεων ή ενδοκολπικά. Η χρονική διάρκεια της θεραπείας, όπως επίσης και η δοσολογίες εξαρτώνται από το είδος της υπερπλασίας, το ατομικό ιατρικο ιστορικό και την ηλικία της ασθενούς.

Αν η υπερπλασία δεν υποχωρήσει με την φαρμακευτική αγωγή ή αν υπάρχουν καρκινικά κύτταρα, μπορεί ο γιατρός να συστήσει υστερεκτομή.

Ποιοι παράγοντες σχετίζονται με την υπερπλασία του ενδομητρίου;

Οι παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τον κίνδυνο για την ανάπτυξη υπερπλασίας ενδομητρίου είναι:

• Μηδενικό ιστορικό εγκυμοσύνων
• Η έναρξη της εμμηνόπαυσης σε μεγαλύτερη ηλικία από το σύνηθες
• Η έναρξη της περιόδου σε μικρότερη ηλικία από το σύνηθες
• Ιατρικό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
• Ιατρικό ιστορικό Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών
• Ιατρικό ιστορικό παθήσεων του θυρεοειδούς
• Ιατρικό ιστορικό παθήσεων της χοληδόχου κύστης
• Η ύπαρξη παχυσαρκίας
• Το κάπνισμα
• Οικογενειακό ιατρικό ιστορικό καρκίνου των ωοθηκών, της μήτρας ή του παχέως εντέρου
• Ιατρικό ιστορικό ορμονοθεραπείας με οιστρογόνα
• Ιατρικό ιστορικό θεραπείας για τον καρκίνο του μαστού
• Αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα λόγω αυτοάνοσου νοσήματος ή φαρμακευτικής αγωγής

Η καθυστέρηση της περιόδου είναι συνήθως μια πηγή άγχους ως προς το τι μπορεί να σημαίνει. Ωστόσο, πολλές φορές δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ενώ η εγκυμοσύνη είναι μόνο μια από τις πολλές αιτίες που μπορεί να την προκαλούν. Σε κάθε περίπτωση μια επίσκεψη σε γυναικολόγο για τη διερεύνηση του λόγου της καθυστέρησης είναι σημαντική.

Ποιες είναι οι  αιτίες που μπορεί να προκαλούν την καθυστέρηση της περιόδου;

Εγκυμοσύνη

Η εγκυμοσύνη είναι μια από τις συχνότερες αιτίες για την καθυστέρηση περιόδου. Η καθυστέρηση περιόδου σε αυτή την περίπτωση συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα όπως πόνος και πρήξιμο στο στήθος, πόνος περιόδου, ναυτία, συχνοουρία ή εμετός.

Αν υπάρχει υποψία εγκυμοσύνης, συνίσταται  τεστ εγκυμοσύνης και επίσκεψη σε ένα γυναικολόγο.

Άγχος / Στρες

Το χρόνιο άγχος και το στρες γνωρίζουμε ήδη ότι μπορεί να επηρεάσει τόσο την παραγωγή των ορμονών, όσο και τη λειτουργία του υποθαλάμου, οποίος διαδραματίζει κύριο ρόλο στον συντονισμό του ενδοκρινικού συστήματος. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό να επηρεάσει και όλη τη λειτουργία του κύκλου της περιόδου, προκαλώντας μεταξύ άλλων και καθυστέρηση περιόδου.

Στρες στον οργανισμό μπορεί να δημιουργηθεί τόσο λόγω συναισθήματος και προβλημάτων της καθημερινότητας, όσο και από καταστάσεις όπως μια ασθένεια, μια χειρουργική επέμβαση ή ένα τραυματικό γεγονός.

Απότομες και μεγάλες αλλαγές βάρους (Αδυνάτισμα – Παχυσαρκία – Χαμηλό σωματικό βάρος – Διατροφικές Διαταραχές)

Οι συχνές, απότομες ή μεγάλες αλλαγές στο βάρος αποτελούν πιθανές αιτίες για την καθυστέρηση περιόδου. Μια απότομη απώλεια βάρους από εξαντλητική δίαιτα ή μια μεγάλη αύξηση του βάρους και η παχυσαρκία μπορούν να οδηγήσουν σε καθυστέρηση της περιόδου. Και οι δυο περιπτώσεις μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την παραγωγή των ορμονών (τα οιστρογόνα και την τεστοστερόνη), καθώς το σώμα προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα.

Σε περίπτωση που επιθυμείτε να χάσετε βάρος, αυτό χρειάζεται πάντα να συμβαίνει αφού έχετε κάνει γενικές εξετάσεις για να δείτε την κατάσταση της υγείας σας και να προχωρήσετε με την καθοδήγηση εξειδικευμένων επαγγελματιών (διατροφολόγος, γυμναστής, κ.ά.).

Μάθε περισσότερα για τη σχέση της διατροφής με την περίοδο διαβάζοντας ΕΔΩ

Έναρξη της εμμηνόπαυσης

Η καθυστέρηση της περιόδου μπορεί να είναι μια πρώτη ένδειξη για την έναρξη της κλιμακτηρίου και της εμμηνόπαυσης. Η εμμηνόπαυση εμφανίζεται φυσιολογικά μεταξύ 45 και 55 ετών, (στην Ελλάδα η μέση ηλικία εµµηνόπαυσης είναι τα 51 έτη), αλλά περίπου 1 στις 100 γυναίκες μπορεί να βιώσει πρώιμη εμμηνόπαυση ή κλιμακτήριο, ακόμα και πριν τα 40 έτη (πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια).

Μάθε περισσότερα για την εμμηνόπαυση διαβάζοντας τα άρθρα ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS)

Ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα του Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών είναι η διαταραχές στην περίοδο, συμπεριλαμβανομένης και της καθυστέρησης περιόδου. Η καθυστέρηση περιόδου μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα όπως έντονη τριχοφυΐα στο πρόσωπο, το στήθος, την πλάτη ή τους γοφούς, υπογονιμότητα, επαναλαμβανόμενες αποβολές, (επαν)εμφάνιση ακμής, κ.ά. Ωστόσο για τη διάγνωσή της χρειάζεται να γίνουν συγκεκριμένες ιατρικές εξετάσεις.

Μάθε περισσότερα για το Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) διαβάζοντας ΕΔΩ.

Άλλες παθήσεις

Η καθυστέρηση της περιόδου μπορεί να εμφανιστεί ως σύμπτωμα σε κάποιες από τις παθήσεις της μήτρας, του ενδομητρίου και του τραχήλου. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί να είναι ένδειξη φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, καρκίνου του ενδομητρίου ή καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Η περίοδος, επίσης, μπορεί να σταματήσει και ως σύμπτωμα παθήσεων του θυρεοειδούς (οι οποίες επηρεάζουν την παραγωγή ορμονών), σακχαρώδους διαβήτη ή καρδιακών παθήσεων.

Φαρμακευτική αγωγή

Υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τον κύκλο της εμμήνου ρύσεως. Τέτοια σκευάσματα μπορεί να είναι τα αντισυλληπτικά χάπια, η επείγουσα αντισύλληψη, τα αντικαταθλιπτικά, αλλά και φάρμακα διάφορων παθήσεων. Γι αυτό και είναι πάντα σημαντικό να συζητάτε με τον γιατρό σας τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει μια φαρμακευτική αγωγή.

Θηλασμός

Αν θηλάζετε, ο αποκλειστικός θηλασμός συνήθως εμποδίζει την επαναφορά της περιόδου μετά τον τοκετό. Η περίοδος συνήθως επανέρχεται φυσιολογικά 3η εβδομάδα μετά τον τοκετό, ή μπορεί να επανέλθει στις 5-6 εβδομάδες ή και αργότερα αν η μητέρα κάνει αποκλειστικό θηλασμό.

Πότε πρέπει να επισκεφτώ γιατρό;

Μια επίσκεψη σε γυναικολόγο για τη διερεύνηση του λόγου της καθυστέρησης είναι σημαντική, ακόμα και αν συμβαίνει πρώτη φορά. Συνίσταται η επίσκεψη σε γυναικολόγο αν:

• Υπάρχει καθυστέρηση περιόδου 3 μήνες (συνεχόμενους ή μη)
• Η περίοδος δεν έχει ξεκινήσει μέχρι την ηλικία των 16 χρονών
• Αντιμετωπίζεις και άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός, ναυτία ή εμετός, υπερβολικό πόνο περιόδου, απότομη αλλαγή βάρους, κόπωση, τριχοφυΐα στο πρόσωπο, κ.ά.)
• Η αιμορραγία της περιόδου διαρκεί περισσότερο από 7 ημέρες